|
| |
|
|
Գրել է Լուսանցք
|
|
29-04-2009 |
«...Օ՜, տեր Աստված,
Ո՞նց ես թուրքին այսքան արնոտ մի թաթ տվել,
Գիշատիչի մի սիրտ տվել,
Ուղեղ տվել դավեր նյութող...
Նա հավատիս հույսն է մարել,
Սասնա Դավթիս տունն է այրել,
Վանա չքնաղ դրախտիս հետ,
Մասիս սարիս ձյունն է տարել,
Եվ Քեզ համար իմ աղոթքի ձայնն է մարել...
Կոմիտասի վերքով լեցուն սրտի նման,
Սիրտս՝ որպես ավեր մի վանք,
Իր փլուզված գոյության տակ,
Հույսիս վերջին սյունն է թաղել» ...
Արդեն հարյուր տարի ձգվող հոգեհանգիստ՝
Եկեղեցու պատարագի ձայնով ծորուն...
Լռի´ր...
Հիմա՝ ծնծղաները թող ձայնակցեն
Թմբուկների գոռ հարվածին,
Եվ մեր ցավից Վրեժ ծնվի
Ու պայքարի Ոգին հառնի Վահագնածին...
Նայի´ր, ահա´,
Այսօր արդեն, այդ փլուզված գոյությունից
Լույսի մի շող վերընձյուղվել,
Եվ հրաշքով Արարչական,
Հանց հավերժում Արի-Հայի՝
Արեգակի գիրկն է մղվել:
Ու մորթվածն է ելել ոտքի՝
Հաղթանակ է կռում արդար,
Եվ օրհնությամբ Հայր Արայի (Արամազդի)՝
Նա բացում է ՆՈՐ ՃԱՆԱՊԱՐՀ...
Սվետլանա Մարգարյան
Բելգիա, 24.04.2009թ.
|
|
|
Գրել է Սվետլանա Մարգարյան
|
|
25-03-2009 |
...Բագինների լույսը մարած,
Խարխափելով ցուրտ խավարում,
ճամփա ընկանք խաչը վերցրած,
Ապավինած օտար աստծուն...
Աստվածներին մեր ուրացած,
Տաճարները թողած ավեր,
Այլոց մեղքը լու՜ռ շալակած՝
Խաչ բարձրացանք ազգովին մեր:
Ոչ աստվածը գթաց օտար,
Ոչ էլ որդին այդ աստծո,
Երկինք հառնած աղոթքն ազգիս,
Հասու չեղավ աստծուն անգո:
Խարխափելով այսքան դարեր
Խավարի մեջ ազգն իմ Հայկյան,
Այսօր արդեն հառնելով վեր,
Գենն է պեղում ԱՐԻԱԿԱՆ...
Սվետլանա Մարգարյան
08.11.2008թ.
Բելգիա
|
|
|
Գրել է Administrator
|
|
17-03-2009 |
|
Ավա՜ղ ասեմ ես ձեզ, Արորդիներ հազար,Արորդիներ բազում, Որ մոռացաք Խորհուրդն Արարչական լույսի, Որ ծնկեցիք առաջն օտարածին մարդու, Որ պաշտեցիք նրան, որպես Աստված հույսի:
Ավա՜ղ ասեմ ես ձեզ, Որ մարեցիք հոժար հուրը Աստվածային Այն սուրբ Բագինների ձեր լույս տաճարներում, Որ ուրացաք լույսը Հայոց Արեգական, ՈՒ պաշտեցիք, ավա՜ղ, այն խեղճ Եբրայեցուն...
Օ՜, դու ծաղր դաժան, օտար Եբրայեցու, Կիսաստվածներն ահա, ծնկի իջած քո դեմ, Իրենց Հավատքն հզոր՝ Արեգակով օծված, ՈՒրացումի դավով մատաղել են քո դեմ...
Սվետլանա Մարգարյան, Բելգիա, 09.11.2008թ.
|
|
|
Գրել է Արմեն Ավետիսյան
|
|
24-02-2009 |
|
Հայոց Սերումի անմահ վկաներ, օ՜ Արարչածին Հայոց Աստվածներ,
Արարչի Զարմը Ձեզնից ենք առել, օ՜ Տիզերքի փառքի Զավակներ,
Յուրաքանչյուր ՀԱՅ հավերժի ծիրում՝ հավիտենական Ձեր Ծինն է կրում…
Աստվածային Մարմնում Ձեր հզոր՝ բարի Հոգի է իշխում անարատ,
Սիրո պես անմե՜ղ, սիրո նման վե՜հ, բայց եւ շա'տ հզոր ու շա՜տ լուսառատ:
Տիրոջ Եզերքի Դու'ք պահապաններ, օ՜ Արարչածին Հայոց Աստվածներ,
Վերադարձը Ձեր, որ գալիքն է մեր, Տիեզերագարնան կանչն է ավետել:
Աստվածներ Արի, Դու'ք հեռացաք առանց պատժելու մարդկանց ուրացող ու դեռ անարժան,
Ծածու՜կ հեռացաք, լքվա՜ծ ու ջարդվա՜ծ… ու դարե՜ր-դարե՜ր հետեւեցիք մեզ,
Նոր վերադարձի մե՜ծ սպասումով, նոր կանչի ձայնին լու՜ռ ականջալուր…
Եվ ահա, արդեն, Երկինք ու Երկիր, Ձեր խաբված մարդիկ Ձեզ ձա՜յն են տալիս,
Րոպեն դարերի արագությամբ է հասնում դեպի վեր, օ՜ Արարչածին Հայոց Աստվածներ,
Ինքը՝ Արարիչը Ամենայն Ստեղծի, Լույս-Ապավենն է Ձեր վերադարձի…
Նորից հե'տ եկեք, տուն վերադարձե'ք, -
հայոց հոգիներն ու աշխարհները տիեզերածայր - իրար կապեցե'ք:
Արմեն Ավետիսյան,
Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ 22.02.2009թ. - Աբովյան
|
|
|
Գրել է Արմեն Ավետիսյան
|
|
24-02-2009 |
|
Անհունության մեջ անչափելի հոգի մի վսեմ, անվերջանալի մարմին ահռելի,
Տե'Ր ամենայնի, Տե'ր շա՛տ սիրելի, Սկիզբն ու Վերջն ես Դու ամե՛ն բանի,
Անանցելի է փառքդ ու հավերժ, որ մոռացել են մարդիկ ուխտամերժ, որ
ՏեՐ են կարգել չարին ու մարդուն, ուրացել են Քեզ` ունայնն են պաշտում,
Չկա գիտակցում՝ ԱՐԱՐՉԱԿԱՆ ՍԻՐՈ ԱՌԱՆՑՔԻ, դեպի Քեզ բերող
ԲՈւՆ ԱՐԱՀԵՏԻ… Ինչքա՜ն շատ է տառապանքը Քո, բայց ինչքա՛ն վեհ է ՍԵՐԴ անհատակ, որ
Ներում ես դեռ Քեզ ուրացողին ու չհիշողին, սակայն իմացի'ր
ՏԵ'Ր ԱՄԵՆԱՅՆԻ, Աստվածներից էլ ես պաշտելի…
Արմեն Ավետիսյան,
Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ
22.02.2009թ. - Երեւան
|
|
|
Գրել է Սվետլանա Մարգարյան
|
|
03-02-2009 |
|
նվիրում եմ կնքահորս՝
փիլիսոփայական գիտությունների դոկտր,
Գառնու տաճարի քուրմ՝ Սերգեյ Մանուկյանին
Ընկած իր արյան մեջ, հին մեհյանի շեմին,
Շուրթին սառած վերջին աղոթքն արշալույսի,
Հայացքն հառած հեռու՜, հեռու Արեգակին,
Մահանում էր Քուրմը, զոհը նոր հավատքի...
Որքա՜ն գիտելիքներ գաղտնագրեց այստեղ,
Այս սուրբ տաճարի հին, լուսե մատյաններում,
Պեղեց կուրծքը երկնի աստեղազարդ ու վեհ,
Եվ գաղտնիքը բացեց Տիեզերքի անհուն:
Կամարներին վսեմ, հրաշք այս տաճարի,
Միշտ փարվել է երգը Նավասարդյան,
Այժմ չար հարվածով, օտար, գոռ մուրճերի,
Չարիներն են ջարդում տաճարը այն...
...Եվ շրջվեց դանդաղ, Քուրմը վերջին ճիգով,
Տեսավ բոցկլտացող մատյանները մտքի,
Հետո սառեց շուրթին, որպես վերջին աղոթք,
Օ՜, Արարիչ Աստված, փրկիր Գենը ազգիս...»
24.08.2008թ. - Երևան Սվետլանա Մարգարյան |
| |
|
|
Գրել է ՀԱՄ
|
|
02-07-2008 |
Ջոնիկ Շահենի Մելիքյանը ծնվել է 1938թ. Գյումրի (Լենինական) քաղաքում: Ստացել է բարձրագույն զինվորական եւ իրավաբանական կրթություն: Բանակում եղել է վաշտի հրամանատար, այնուհետեւ՝ շտաբի պետի տեղակալ՝ մարտական պատրաստության գծով: Աշխատել է ՆԳՆ համակարգում, տարբեր իրավաբանական ծառայություններում:
Երկար տարիներ զբաղվում է որսորդությամբ եւ պատմավեպեր գրելով:
Ջ. Մելիքյանն ինքնատիպ պատմավիպասան է, նրա վեպերի հիմքում դրված են հայոց հնագույն պատմական եղելություններն ու մեր պատմիչների վկայությունները: Նա հեղինակ է 9 տպագիր եւ 7 անտիպ վեպերի, որոնք անդրադառնում են հայերի արիական ծագմանը, հայ աստվածների ու մարդկանց հարաբերություններին, հայոց հզոր թագավորներին ու մեր փառահեղ անցյալին: Նա յուրովի է ներկայացնում պատմական անցուդարձերը, նոր որակով է ներկայացնում հայոց հին հեթանոսական հավատն ու պատմական դարձած իրական հերոսներին: Իհարկե, այդ ամենն անում է գեղարվեստական գեղեցիկ նկարագրություններով ու լրացումներով, ինչը նրա պատմավեպերը մատչելի է դարձնում նաեւ դպրոցահասակների համար: Արդեն տպագրվել են Ջ. Մելիքյանի «Հայ-Արիներ», «Արամե», «Կապույտ շուշան», «Ավարայրից Նվարսակ», «Գայլ Վահան», «Անմահ բագիններն Հայոց», «Թափառիկ հայերը», «Հայոց գաղտնի ուխտ» եւ «Մանուել սպարապետ Հայոց» պատմավեպերը: Տպագրության համար այսօր հովանավորության կարիք ունեն պատրաստի եւս 8 գրքեր՝ «Հայկ Նահապետ», «Սկիզբ Հայ Արշակունյաց», «Մեծագործ մեղապարտը Հայոց», «Թեոդորոս Ռշտունի», «Մանուել սպարապետ Հայոց», «Ըմբոստ հոգիներ», «Կարմիր Վարդան» եւ «Վասակ-մարզպան Հայոց»:
|
|
Կարդալ ավելին...
|
|
|
Արվեստ 
