Խորագրերի պահոցը. Հոդվածներ

Այս բաժնում տեղադրվում են Հայ Արիական Միաբանության գաղափարախոսությանը համահունչ հոդվածներ ու վերլուծականներ:

Ադրբեջանական «պատմագիտությունը» ծիլեր է արձակում… մեզանում

Գրախոսություն Դավիթ Բաբայանի «Ղարաբաղի խանության քաղաքական պատմությունը 18-րդ դարի արցախյան դիվանագիտության համաշարադրանքում» (ռուսերեն, Երեւան, «Անտարես» հրատարակչություն, 2007, 120 էջ) մենագրության

«Պատմության միակ չափանիշը ճշմարտությունն է» (ակադ. Լենդրուշ Խուրշուդյան)

«Պատմության կեղծարարներին պետք է կախել՝ կեղծ փող հատողների նման» (Սերվանտես)

2007թ. աշնանն առաջին անգամ լույս տեսած, գրախոսվող մենագրությունն արդեն արժանացել է Երեւանում երկրորդ տպագրության, եւս մեկ վերահրատարակություն լույս էր տեսնելու Ռուսաստանի Դաշնությունում‘«Արցախի մելիքություններն ու Ղարաբաղի խանությունը» վերտառությամբ: Հատկապես ուշագրավ է վերջինը, քանի որ այսպիսով, հեղինակի դրույթներն արդեն դուրս են գալիս հայկական միջավայրից:

Մենագրությունը հրատարակության է երաշխավորել ԼՂՀ արտաքին գործերի նախարարությունը, խմբագիրն է Աշոտ Բեգլարյանը, գլխավոր գիտական խմբագիրը՝ ՀՀ ԳԱԱ արեւելագիտության ինստիտուտի փոխտնօրեն, պատմական գիտ. դոկտոր Պավել Չոբանյանը:

Շարունակել կարդալ

Ազատամարտիկների կարիք միշտ էլ լինելու է

«Միլիցիայի հատուկ նշանակության ջոկատների» (ՄՀՆՋ) միությունն իր արտահերթ համագումարում առաջ է քաշել մի շարք հարցեր, որոնք ուղղվել են ՀՀ նախագահին, ԱԺ-ին, կառավարությանը, պաշտպանության նախարարին եւ ոստիկանապետին: Այս մասին հայտնել է միության նախագահ, Արմավիրի մարզի կայազորի ռազմական ոստիկանության պետ Գրիշա Սարգսյանը: Նա մասնավորապես նշել է, թե պետք է գիտակցել, որ «պատերազմը դեռ չի ավարտվել, մեր սահմանները հանգիստ չեն, առկա են Արցախի եւ Հայոց ցեղասպանության հարցերը, Ադրբեջանի ռազմատենչ հայտարարությունները: Նման պարագայում ազատամարտիկները պետք է միասին լինեն, համախմբված, որպեսզի անհրաժեշտության դեպքում կրկին անցնեն հայրենքի պաշտպանության ազգանվեր գործին»: Իսկ դրա համար նա կարեւորում է «Ազատամարտիկի մասին» օրենքը, եւ միությունը հանդես է եկել օրենսդրական նախաձեռնությամբ: Դիմել են նաեւ ԱԺ նախագահին՝ «Ազատամարտիկների մասին» օրենք ընդունելու համար:


Շարունակել կարդալ

Փնտրտուք

Զրույցներ հայոց լեզվի մասին

Հայտնի փաստ է, եւ դա անգամ լեզվաբաններն են նկատել, որ հայ մարդիկ իրենց երեխաներին տալիս են անուններ, որոնք դժվար բացատրելի են եւ, հաճախ, անհասկանալի, ի տարբերություն, ասենք արաբների, որոնց անունները հասարակ գոյականներ են եւ բոլորին հասկանալի: Ստուգելու համար արաբ ուսանողներից հարցնում էի նրանց անուն-ազգանունների իմաստները, ամբողջ ցուցակից կարող էր մեկը լինել, որ չիմանար, թե ի՞նչ է նշանակում իր անուն-ազգանունը, իսկ հայ ուսանողների դեպքում, ընդհակառակը, ցուցակից ընդամենը մեկը կարող է իմանալ, թե ի՞նչ իմաստ ունի, կամ որտեղից է գալիս իր անուն- ազգանունը: Գուցե այս դեպքում, նույնպես, գործել եւ գործում է հայ մարդու ինքնապաշտպանական բնազդը, ո՞վ գիտե, բայց մենք պետք է փորձենք հասկանալ, գոնե մեր եւ մեր ազգականների անուն-ազգանունների իմաստները, որը կլինի առաջին քայլը մեր ինքնությունը հասկանալու ճանապարհին:

Շարունակել կարդալ

Պատրաստվող ճգնաժամը

1980-ականների կեսերին կարողացել էի բավական համոզիչ տվյալներ հավաքել, որոնք փաստում էին, որ իսկապես հաստատելու են «Աշխարհի նոր կարգ»-ը: Բայց տակավին չէի կարողանում պատկերացնել, թե ինչպե՞ս պիտի հիմնվի «Աշխարհի կառավարություն»-ը այս սերնդի օրերին:

Սկսել էի հավատալ, որ «Աշխարհի կառավարություն»-ը կարելի է, նույնիսկ հավանական է հաջորդող մի քանի տասնամյակներին: Բայց, ինչպե՞ս:

1987թ. հունիսին պատրաստեցի հետեւյալ բեմադրությունը, որ արդեն երկու անգամ փոխել եմ՝ արագորեն զարգացող դեպքերի հետ քայլ պահելու համար:

Պարտավոր էի իրականի մոտ օրինակ տալ՝ առիթ տալով ժողովրդին, որ ավելի լուրջ վերաբերվի հարցին:

Ուզում եմ ձեզ վստահեցնել, թե վերջը ինձ համար էլ հստակ չէ: Այդ՝ միայն Աստված գիտի: Ես միայն այն գիտեմ, որ «Աստվածաշունչ» մատյանում գրվել է, թե «Աշխարհի կառավարություն»-ը պիտի իրականանա: Ես պատրաստեցի այս բեմադրությունը, գաղափար տալու համար ձեզ, թե թշնամին ինչպե՞ս է մտածում: Պատգամս է՝ զգույշ եղեք եւ ծուղակը մի՛ ընկնեք:

Շարունակել կարդալ

Ազգափրկի՞չ էր, արդյոք, 301 թվականը


Սա մի հարցադրում է, որը երիցս հաստատական պատասխանով է հասել մեզ: Անժխտելի է, որ հարցն իր նշանակությամբ իսկապես առանցքային է, մի ծխնի, որի վրա 17 դար դարձադարձ է անում մեր պատմությունը: Սակայն կա և մեկ ուրիշ հարց. իսկ ի՞նչ կապ ուներ հայ ժողովուրդը կրոնափոխության այս ակցիայի (գործողության) հետ: Ոչ մի: Հաստատ ոչ մի կապ: Կար թագավոր իր նպատակներով, և կար խորհրդավոր մի անձ իր նպատակներով, որին ճանաչում ենք իբրև քրիստոնյա միսիոներ: Տրդատ Գ. և Գրիգոր Լուսավորիչ: Երկուսն էլ Պարթև: Մեկը թագավոր՝ թագավորի որդի, մյուսը` դավադիր թագավորասպանի որդի… Հայոց կրոնադարձության սկզբնապատմության մեջ ամենախճճված ու առեղծվածային պահը, թերևս, Սուրեն Պարթևին (Գրի­գոր Լուսավորչին) գործի գլխավոր իրականացնող դարձնելու մասին Տրդատի որոշում կայացնելու հանգամանքն է: Ագաթանգեղոսի Պատմության համապատասխան հատվածը շարադրանքի եզակի պարզություն ունի: Կարդում ենք. «Ապա թագավորը (բժշկվելուց հետո.- Հ.Դ.) իսկույն տիրաբար հրաման տվեց. ամենքի հավանությամբ, գործը երանելի Գրիգորի ձեռքը հանձնելու, որպեսզի նախկին հայրենի, հնամենի և նախնիների ու իր կողմից Աստված անվանված չաստվածները անհիշատակ դարձնի, մեջտեղից ջնջի» (2, 120):

Շարունակել կարդալ

Կործանված Ատլանտիդայի եկվորները

Անժխտելի է, որ քրիստոնեության «մուտքով» ոչնչացվեցին հայ ազգի հոգեւոր-գաղափարական, լեզվա-մշակութային, գիտա-կրթական, պատմա-ծագումնաբանական եւ այլ արժեքներ:

Փոխարենը մեզ մատուցվեց օտար արժեքներով համեմված համընդհանուր կեղծիք:

Մեզ զրկեցին մեր գլխից (Աստվածներից) եւ ոտքերից (Արմատներից), թողեցին միայն ձեռքերը՝ աշխատելու՝ սնվելու եւ ծառայելու համար: Աշխարհում շատ ազգեր ընդունեցին (իհարկե ոչ իրենց կամքով, այլ՝ խաչակրաց արշավանքներով, ավեր ու սպանդով) նոր ուսմունքը, բայց երբեք չոչնչացրեցին իրենց անցյալը, պատմությունն ու մշակույթը:

Ինչու՞ մե՛ր դեպքում այդքան բարբարոսություն եղավ: Ի՞նչ կատարվեց մե՛զ հետ:

Շարունակել կարդալ

Առհասարակ մենք դասեր քաղու՞մ ենք

Օրերս Երեւանում կայացավ 1909թ. ապրիլին Օսմանյան կայսրության Ադանայի նահանգում տեղի ունեցած հայկական կոտորածների 100-րդ տարելիցին նվիրված 2-օրյա միջազգային գիտաժողով: Մասնակցեցին ՀՀ նախարարներ, գիտնականներ Հայաստանից ու արտերկրից:

Գիտաժողովում ելույթ ունեցավ նաեւ պատմաբան Համիտ Բոզարսլանը, ով նշեց, որ եթե 1909թ. կոտորածներով ոչնչացվեց հայերի ունեցվածքը, ապա 1915թ. ցեղասպանությամբ բռնազավթվեց եւ յուրացվեց հայերին պատկանող ամեն բան:

20-րդ դարասկզբին Օսմանյան Թուրքիայում ընթանում էր թուրքացում, նույնիսկ սահմանվում էր, թե որ ազգերը պետք է թուրքանային, իսկ որոնք՝ ոչ: Եվ այս ազգերն էլ համարվում էին ներքին թշնամիներ:

Շարունակել կարդալ

Դիվանագիտությու՞ն, թե՞ դավաճանություն

Ամենայն հավանականությամբ ապրիլի 24-ին ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբաման չի կատարի իր խոստումը եւ չի արտասանի «ցեղասպանություն» բառը:

Ի վերջո, Անկարան ամեն ինչ արեց, որ մինչեւ այդ օրը Երեւանի հետ որոշակի համաձայնության հասնի եւ ինչ-որ մի փաստաթուղթ ստորագրի, քանզի ԱՄՆ-ի նախագահի՝ «ցեղասպանություն» բառը չարտասանելու պայմանը դա էր:

Եվ ահա, ապրիլի 22-ին՝ ապրիլի 24-ից ընդամենը 1 օր առաջ, Հայաստանի եւ Թուրքիայի արտգործնախարարությունները Շվեյցարիայի ԱԳ դաշնային դեպարտամենտի հետ համատեղ, հայտարարություն են տարածել՝ հայ-թուրքական հարաբերությունների բարելավման վերաբերյալ: Հայտարարությունում նշվում է. «Թուրքիան եւ Հայաստանը միասին, Շվեյցարիայի միջնորդությամբ, լարված եւ արդյունավետ աշխատանք են տարել՝ նպատակ ունենալով կարգավորել իրենց երկկողմ հարաբերությունները, զարգացնել դրանք բարիդրացիական հարաբերությունների ոգով եւ փոխադարձ հարգանքով՝ այսպիսով խթանելով խաղաղությունը, կայունությունն ու անվտանգությունը ամբողջ տարածաշրջանում»:

Շարունակել կարդալ

Եկեղեցական նոր կրքեր

Օրեր առաջ Մայր Աթոռի Դիվանը հայտարարություն տարածեց, որ ԱՄՆ-ից «Օկլահոմայի երգող տղամարդիկ» անվամբ բապտիստական երգչախումբը Հայաստանի ավետարանչական համայնքի հրավերով ապրիլի երկրորդ կեսին Հայաստան է այցելելու, որպեսզի «միության եւ բարյացակամության կամուրջներ կառուցի» ու հարգանք մատուցի ցեղասպանության զոհերի հիշատակին: Բապտիստների այս եկեղեցին չի ենթարկվում ՀՀ-ում գործող, Ռընե Լեւոնյանի գլխավորած Ավետարանչական եկեղեցուն:

Շարունակել կարդալ

Հայերը, թուրքերն ու ադրբեջանցիները

Այս օրերին ոչ միայն հայ եւ թուրք հանրություններն են քննարկում ՀՀ-Թուրքիա սահմանի բացման հարցը, այլեւ՝ Հայաստանի եւ Թուրքիայի ազգային անվտանգության խորհուրդները:

Թուրքիայի անվտանգության խորհուրդը, բացի հայ-թուրքական հարաբերություններից, կքննարկի նաեւ քուրդ գրոհայինների հնարավոր համաներման եւ Աֆղանստանում թուրք զինված ուժեր տեղակայելու մասին հարցը: Ըստ թուրքական զլմ-ների, «Գլխավոր շտաբը եւ կառավարությունը կարծում են, որ Թուրքիան չպետք է բացի Հայաստանի հետ սահմանը առանց ԼՂ հակամարտությունը լուծելու:

Շարունակել կարդալ

Միայն հրեաների՛ն չի կարելի նեղացնել

Ժնեւում տեղի ունեցած ՄԱԿ-ի ռասիզմի հարցերին վերաբերող համաժողովում Իրանի նախագահ Մահմուդ Ահմադինեջադը Իսրայելը որակել է որպես ամենադաժան եւ պատժիչ վարչակարգ ունեցող ռասիստական երկիր: Այս հայտարարությունից հետո եվրոպական պետությունների մի շարք պատվիրակությունների անդամներ ցուցադրաբար լքել են նիստերի դահլիճը:

ԱՄՆ-ն, Իսրայելը, Կանադան, Ավստրալիան, Նոր Զելանդիան եւ մի քանի եվրոպական երկրներ (Լեհաստան, Իտալիա, Հոլանդիա …) ընդհանրապես բոյկոտել էին եւ չէին ներկայացել ՄԱԿ-ի համաժողովին՝ մտավախություն ունենալով, որ այն կվերածեն Իսրայելին քննադատելու համաժողովի: Այսինքն՝ ստացվում է բոլոր ազգերի ազգայնամոլական կամ ցեղամոլական դրսեւորումները կարելի է քննադատել, սակայն հրեական սիոնիզմի մասին ծպտուն անգամ չի կարելի հանել:

ԻԻՀ նախագահն իր ելույթում ասել է, թե Արեւմուտքը «հրեաների տառապանքների պատրվակով անտուն է դարձրել մի ամբողջ ժողովուրդ»՝ նկատի ունենալով պաղեստինցիներին:

Շարունակել կարդալ

ՀՀ ԳԱԱ նիստի սղագրությունը

Ամբողջ տեսանյութը նայեք այստեղ

Այս սղագրության հեղինակը Գեւորգ Յազըճյանն է, ով հանդիսանում է Հայ Ազգայնականների Համախմբման խորհրդի անդամ: Նա սփյուռքահայ հայաստանաբնակ հայտնի լրագրող է, մի շարք գրքերի հեղինակ (նաեւ՝ խմբագիր) եւպատմական գիտությունների թեկնածու:

***

ՀՀ ԳԱԱ հումանիտար բաժանմունքի 23 ապրիլի 2009թ. նիստը ԱՄՆ-ում լույս տեսած հայոց պատմության երկհատորյակի շուրջ ծավալված հարցերի մասին

      Նիստն սկսվեց նախատեսվածից կես ժամ ուշացումով` ժամը 14:30-ին, ՀՀ ԳԱԱ պատմության ինստիտուտի` Մեսրոպ Արք. Աշճյանի անվան դահլիճում: Ներկա էր շուրջ 80 հոգի` հիմնականում հայազգի հայագետներ ՀՀից եւ արտասահմանից: Զանգվածային լրատվության միջոցների ներկայացուցիչներ չկային: Նիստը սկզբից մինչեւ ավարտից 5 րոպե առաջ տեսագրում էր հայրենաբնակ սփյուռքահայ մի երիտասարդ, որի տեսագրությունը նախատեսված էր զետեղել Ինտերնետում:

     Նախագահության ամբիոնում էին ՀՀ ԳԱԱ հումանիտար բաժանմունքի նախագահ, ակադեմիկոս Վլադիրմիր Բարխուդարյանը եւ Յու. սի. էլ. էյ. համալսարանի հայագիտության ամբիոնի վարիչ, ՀՀ ԳԱԱ արտասահմանյան անդամ Ռիչարդ Հովհաննիսյանը:

Շարունակել կարդալ

Ո՞վ պետք է հային ու հայագիտությանը տեր կանգնի

 Բաց նամակ հանրապետության նախագահ Սերժ Սարգսյանին

Ո՞վ պետք է հային ու հայագիտությանը տեր կանգնի


Դեռ տարիներ առաջ Հայ Արիական Միաբանության պաշտոնաթերթ
«Հայ-Արիներ»-ում հրապարակեցինք մի հոդված, թե ինչպես են օտար եւ հայազգի պատմաբաններն աղավաղել հայոց պատմությունը եւ ովքեր են այդ հակագիտական ու հակահայկական պատմություններ հնարողները: Այո՛, սրանք ոչ թե պատմաբաններ են (էլ չեմ ասում՝ հայագետներ), այլ պատմակեղծարարներ՝ պատմություն հնարողներ: Այն ժամանակ մենք հրապարակեցինք այս կեղծարարների ցուցակը՝ այն անվանելով «սեւ ցուցակ»… Եվ սա իր ազդեցությունն ունեցավ: Մի շարք պատմաբաններ հանդիպեցին մեզ հետ, պարզաբանումներ արվեցին, եւ ոմանց անունները դուրս բերվեցին «սեւ ցուցակից»: Նույնիսկ հանգուցյալ վարչապետ Անդրանիկ Մարգարյանն էր հետաքրքրվել այդ ցուցակով ու նրան էլ էին դիմել՝ միջնորդության համար…

Շարունակել կարդալ

Առեղծվածային Գյուրջիեւը

Երկրային մեծ աղետների ժամանակ միշտ գտնվում են մարդիկ, ովքեր պահպանում են մարդկության նախնի հիշողությունը:

Գյուրջիեւ

Ո՞վ է Գյուրջիեւը, ի՞նչ է իրենից ներկայացնում նրա ստեղծած ուսմունքը (ընդհանրապես ասած)

Իմ խնդիրը չէ այստեղ ըստ էության ներկայացնել Գյուրջիեւի ուսմունքի ինչ ու ինչպիսին լինելը, առավել եւս՝ այն մեկնաբանելը. այլ՝ հատկապես, թե ինչ ծագումնաբանություն ունեն Գյուրջիեւն ու նրա ուսմունքը,-հարց, որը գյուրջիեւագիտության մեջ ոչ հստակ ձեւակերպվել է եւ ոչ էլ առավելեւս՝ պարզաբանվել:

Այնումանայնիվ, պարզորոշության համար Գյուրջիեւի ուսմունքի բնույթի, ինչպիսին լինելու հետ կապված մի քանի խոսք ասեմ:

Մարդկության պատմության վերջին՝ տիեզերական տարվա պարբերության (պարբերությունը տեւում է 10-11 հազ տարի) վերջին հատվածում՝ ձմեռային դարաշրջանում (տեւում է 2.5 հազ տարի), երբ ցեղերի՝ իրենց բնօրրաններից գաղթերի եւ դրանով պայմանավորված միջցեղային խառնամուսնությունների հետեւանքով ի վերոստ տրված ցեղիմաստություններն ու դիցաբանությունները մարդկանց մեջ այլափոխվեցին, առաջացան զանազան՝ ապացեղային, այդ իմաստությունների ու դիցաբանությունների՝ փշրված կտորտանքների հիման վրա ստեղծված մարդակենտրոն կրոնները (զրադաշտականությունը, քրիստոնեությունը, մահմեդականությունը), իմաստասիրությունները (հին հնդկականը, հին չինականը, հին հունականը…), արվեստներն ու գիտությունները,-այնուամենայնիվ՝ աշխարհի տարբեր ծեգերում, չնայած «նոր»՝ ձմեռային դարաշրջանի ստեղծած աննպաստ պայմաններին, միշտ եղան մարդիկ, մարդկանց հավատքային կամ գաղափարական համայնքներ, ովքեր փորձեցին տարբեր ձեւերով պահպանել, վերականգնել, կամ էլ՝ մեծամտության տրվելով, իրենցից բխեցնել երբեմնի իմաստությունը, բացարձակ գիտելիքն ու հավատքը:

Շարունակել կարդալ

Հայ-թուրքական հարաբերությունները միայն հայ-թուրքական չեն

ՀՀ նախագահը հավաստիացումներ է տալիս

Հայ-թուրքական հարաբերությունների ծավալմանը զուգընթաց սաստկանում են քննարկումները Հայոց ցեղասպանության եւ Արցախ-ԼՂՀ-ի թեմաներով: Հատկապես՝ Արցախի եւ ազատագրված տարածքների կարգավիճակի հարցում բոլորը սպասում էին ՀՀ նախագահի «բացահայտմանը»: Եվ ահա, օրերս Սերժ Սարգսյանը իրանահայության հետ հանդիպման ժամանակ նշեց, թե մենք հաստատակամ ենք մեր երկրի առջեւ ծառացած խնդիրները լուծելու հարցում. «Իհարկե, տեղյակ եք, որ այժմ ընթանում են բանակցություններ ԼՂ խնդրի խաղաղ կարգավորման ուղղությամբ: Պարտքս եմ համարում ձեզ տեղեկացնել, որ ՀՀ դիրքորոշումն այս հարցում անփոփոխ է… ԼՂ-ն որեւէ պայմանով չի կարող նվիրաբերվել Ադրբեջանին: Ադրբեջանի հավակնություններն Արցախի նկատմամբ չունեն ո՛չ իրավական, ո՛չ պատմական, ո՛չ բարոյական հիմք եւ ԼՂ-ն չի կարող լինել Ադրբեջանի կազմում. այս հարցում Ադրբեջանը վաղուց արդեն սպառել է վստահության բոլոր պաշարները»:

Եթե Արցախ-ԼՂՀ-ի հարցով կարելի է պատկերացում կազմել երկրի 1-ին դեմքի տեսակետի մասին, ապա անորոշ է, թե Ս. Սարգսյանն ինչ է մտածում ազատագրված տարածքների հետագա ճակատագրի մասին, ինչն էլ հենց անհանգստություն է պատճառում:

Շարունակել կարդալ