Խորագրերի պահոցը. Հոդվածներ

Այս բաժնում տեղադրվում են Հայ Արիական Միաբանության գաղափարախոսությանը համահունչ հոդվածներ ու վերլուծականներ:

Հայ արիներն ու «Լուսանցք»-ը փորձում են աջակցել ոստիկանությանը՝ բացահայտելու ճշմարտությունը

Հայ Արիական Միաբանությունը, Հայ ազգայնականների համախմբումը եւ «Լուսանցք» շաբաթաթերթը բնավ միտում չունեն չհավատալ ոստիկանության ներկայացրած հաղորդագրությանը: Այն է՝ որ Արմեն Ավետիսյանի հետ կատարվածը բացառապես վրաերթ է, այլ ոչ թե՝ մահափորձ: Բայց ոստիկանությունն էլ իրավունք չունի չհավատալ մեզ, չլսել Արմեն Ավետիսյանի կուսակիցների առաջ քաշած տարբերակներն ու վարկածները:

Քանզի եթե այդ վարկածներն անգամ «թույլ արգումենտներ» են (ինչին մենք վերապահումով ենք մոտենում), ոստիկանությունն իրավունք չունի դրանք անտեսել: Քանզի նույնիսկ եթե այդ «արգումենտը» թույլ է, մենք աջակցում ենք ոստիկանությանը, որպեսզի վերջինս կարողանա պարզել գործի իսկությունը: «Թույլ արգումենտը» նախ պետք է քննել, հետո միայն որոշել դրա թույլն ու ուժեղը՝ դրանով կամ ժխտելով կամ հաստատելով տվյալ վարկածը:

Բայց երբ ոստիկանությունն անգամ լսել չի ուզում այդ վարկածների մասին, դա մեզ մտահոգում է: Եվ, բնականաբար, հարց է ծագում՝ ինչու՞: Մենք կներկայացնենք մամուլում արծարծված այն «թույլ արգումենտները», որոնք հնչեցրել էինք մայիսի 5-ի մամլո ասուլիսում:

Մեջբերումներ «Հայոց աշխարհ»-ից:

Շարունակել կարդալ

Որոշում՝ ի նպաստ հայագիտության

Ամենավերը ազգային շահն է

ԱՄՆ-ի հասարակական-մշակութային կազմակերպությունների կողմից դիմում է հղվել ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանին (կրկնօրինակները՝ ՀՀ սփյուռքի նախարար Հրանուշ Հակոբյանին, ԳԱԱ պատմության ինստիտուտի տնօրեն Աշոտ Մելքոնյանին, ԳԱԱ հայագիտության եւ հասարակական գիտությունների բաժանմունքի ղեկավար Վլադիմիր Բարխուդարյանին, Երեւանի պետական համալսարանի ռեկտոր Արամ Սիմոնյանին): Դիմումում մասնավորապես ասվում է. «Որպես ամերիկահայ հասարակական-մշակութային կազմակերպություններ, 2009թ. փետրվար 12-ին, Գլենդելի հանրային գրադարանի մեծ դահլիճում կազմակերպելով «Լոս Անջելեսի հայ մտավորականների պաշտպանությունը ուսանողների ստորագրահավաքին» խորագրով միջոցառումը, արձանագրեցինք Լոս Անջելեսի հայ համայնքի եւ մտավորականության տրամադրություններն ու դիրքորոշումը»: Իսկ այդ տրամադրություններն այսպիսին են. «Հարցերից մեկը վերաբերում էր՝ «The Armenian People from Ancient To Modern Times» սխալներով եւ զեղծարարություններով լի, հակագիտական եւ հակահայկական երկհատորյակին, որը նաեւ որպես բուհական դասագիրք շրջանառության մեջ է ԱՄՆ-ի համալսարանների հայագիտական դասընթացներում:

Շարունակել կարդալ

Հայ-թուրքական ֆուտբո՞լ, թե՞ շախմատ

Հայերը շախմատ են լավ խաղում թուրքերը՝ ֆուտբոլ

Թուրքական «Սաբահ» թերթը հրապարակել է «Ճանապարհային քարտեզ»-ի 5 կետեր, որոնց մասին անդրադարձ է եղել նաեւ հայկական զլմ-ներում: Վկայակոչելով Թուրքիայի ԱԳՆ-ում իր աղբյուրը՝ թերթը հրապարակել է Հայաստանի ու Թուրքիայի միջեւ համաձայնեցված «Ճանապարհային քարտեզ»-ը: Ըստ որոշ հայ դիվանագետների, ներքոնշյալ 5 կետերն իրապես առկա են բանակցություններում: Դրանք են՝

1. Հայաստանը ճանաչում է ՀԽՍՀ-ի, ԽՍՀՄ-ի եւ Թուրքիայի հանրապետության միջեւ ստորագրված Կարսի պայմանագիրը:

2. Պատմաբանների համատեղ հանձնաժողով է ստեղծվում՝ ցեղասպանության մեղադրանքներն ուսումնասիրելու համար, հընթացս հանձնաժողովին կարող են միանալ նաեւ երրորդ երկրները:

3. Երկու երկրների միջեւ սահմանային անցակետերը բացվում են, համապատասխան համաձայնագրեր են ստորագրվում առեւտրային հարաբերությունները խթանելու համար:

Շարունակել կարդալ

ՀՅԴ-ն «Ժառանգության» հետքերո՞վ

ՀՅԴ-ն մի քանի անգամ արդեն հայտարարել էր, թե ինչ-ինչ իրավիճակների դեպքում դուրս կգա իշխող կոալիցիայից: Սակայն, ամեն անգամ որոշակի պայմանավորվածություններ ձեռք բերելով ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանի հետ, մնում էր իշխանության մեջ: Բայց հայ-թուրքական հարաբերությունների հաստատման փաստը այլեւս ծանր բեռ դարձավ ՀՅԴ ղեկավարների համար: Մեր տեղեկատվության աղբյուրների համաձայն, այդ բեռը ծանրացավ ոչ թե ՀՅԴ հայաստանյան ղեկավարների որոշումով, այլեւ՝ ՀՅԴ սփյուռքյան հատվածի: Հայաստանի դաշնակցականներին հստակ ասվել է, որ սփյուռքյան կառույցները չեն ճանաչի ՀՀ ՀՅԴ կառույցին, եթե վերջինս դուրս չգա կոալիցիայից՝ հայ-թուրքական հարաբերությունների հաստատմանը դեմ լինելու ձեւակերպմամբ: Իսկ թե դա ինչ կարժենար ՀՅԴ հայաստանյան կառույցին, հասկանալի է:

Շարունակել կարդալ

«Ալ Ղաիդան» սպառնա՞ց Օբամային

«Ալ Ղաիդա»-

ի ղեկավարներից Այման ալ Զաուահիրին ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբամային խորհուրդ է տվել ավելի եռանդուն քարոզչությամբ բարելավել ԱՄՆ-ի նկարագիրն իսլամական աշխարհում: Այս ահաբեկիչը համարվում է 2001թ. սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչական գործողությունների կազմակերպիչներից մեկը:

Նա ասում է, որ «Օբաման ոչինչ չի արել մահմեդականների եւ ճնշվածների աչքին ԱՄՆ-ի նկարագիրը բարելավելու ուղղությամբ», սակայն չի պարզաբանել, թե այդ «ճնշվածներն» ովքեր են:

«Ալ Ղաիդա»-ի կարծիքով, ԱՄՆ-ն շարունակում է «մահմեդականներին սպանել Պաղեստինում, Իրաքում եւ Աֆղանստանում: ԱՄՆ-ն գողանում է մահմեդականների հարստությունները, զբաղեցնում նրանց հողերը, դավաճանների գլխավորությամբ արմատավորում կաշառակեր վարչակարգեր»:

Նման կոչեր ԱՄՆ-ի նախագահների համար պարբերաբար հնչեցվում են: Ավելի վաղ Ա. ալ Զաուահիրին ԱՄՆ նորընտիր նախագահին անվանել էր «ապիտակամորթ ամերիկացիների շահերը պաշտպանող նեգր սպասավոր»: Հետաքրքիր է, որ Իսրայելի նախագահները միշտ զերծ են մնում նման «խորհուրդներից»…

Գոհար Վանեսյան

«Լուսանցք» թիվ 16 (102), 2009թ.

Շարունակել կարդալ

Վրացական մոլու՞ցք

Ծեծել են հայի…

Ապրիլի 16-ին ջավախահայ հայրենասեր «Միասնական Ջավախք – ժողովրդավարական դաշինք» Հ/Կ-ի նախագահ Վահագն Չախալյանին Թբիլիսիի թիվ 8 կալանատանը դաժան ծեծի են ենթարկել: Բռնությունն իրականացրել են կալանատան 6 աշխատակիցները, ինչը շարունակվել է մոտավորապես 30 րոպե: Հարձակվողները դիմակավորված չեն եղել: Պատրվակը՝ շախմատի գծագրության թուղթ հայտնաբերելն է եղել: Վ. Չախալյանի փաստաբան Ստեփան Ոսկանյանը եւ վրացի պաշտպան Զուրաբ Ռուստիաշվիլին հանդիպել են հայ քաղբանտարկյալին եւ տեսել են ծեծի պատճառով նրա ստացած վնասվածքները: Դրանք հիմնականում ոտքերի շրջանում են եղել:

Շարունակել կարդալ

Կրթական անգրագիտությու՞ն

Մաթեմատիկայի դասագրքերը խճճում են աշակերտին

Հանրակրթական դպրոցներում ուսուցանվող մաթեմատիկա առարկայից շատերն են բողոքում. խնդիրները հայատառ են, բայց հայերեն չեն շարադրված, ինչն էլ հաճախ է պատճառ դառնում այն բանի, որ աշակերտը խնդիրը սխալ է լուծում:

Օրինակ, 3-րդ դասարանի մաթեմատիկայի դասագրքում այսպիսի մի խնդիր կա. «Դպրոցն ստացավ 500 մեկտողանի եւ 300 վանդակավոր տետր: Ընդամենը քանի՞ մեկտողանի եւ վանդակավոր տետր ստացավ դպրոցը»: Երեխան կարդում է եւ զարմանում, չէ՞ որ ասվում է՝ 500 մեկտողանի եւ 300 վանդակավոր: Էլ ինչու՞ է նույնը հարցնում:

Սա դեռ բավարար չէ. երեխան երկրորդ ճշտումն է մտցնում. սուտ է գրված, դպրոցը տետր չի ստանում, մենք ենք գնում:

Սրանից ավելի անհեթեթ խնդիրներ էլ կան այս եւ գրեթե բոլոր դպրոցական դասագրքերում:

Անի Մարության

«Լուսանցք» թիվ 16 (102), 2009թ.

Շարունակել կարդալ

Թռչնի գրիպից հետո՝ խոզի գրիպ

Հետո՝ ասենք, տավարի, բադի եւ… այդպես շարունակ

Ամերիկյան լրագրողները արդեն մի քանի օր հետաքրքրված են ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբամայի առողջությամբ: Նրանք անընդհատ Սպիտակ տան մամուլի քարտուղար Ռոբերտ Գիբսին հարցնում են նախագահի ինքնազգացողության, առողջության մասին: Գիբսը պարբերաբար ստիպված է լինում հավաստել, որ Օբաման իրեն չափազանց լավ է զգում, անհանգստանալու կարիք բնավ չկա: Ի՞նչն է լրագրողների անհանգստության պատճառը: Բանն այն է, որ մահացել է մեքսիկացի մի պաշտոնյա, ում նախագահ Բարաք Օբաման ձեռքով բարեւել է ապրիլի 16-ին Մեքսիկա կատարած այցի ժամանակ: Ենթադրվում է, որ նա մահացել է մրսածության հետեւանքով: Իսկ ամերիկյան լրագրողներն էլ անհանգստացել են՝ մտածելով, թե հնարավոր է այդ պաշտոնյան մահացել է խոզի գրիպից, որը մոլեգնում է Մեքսիկայում:

Շարունակել կարդալ

Ադրբեջանական «պատմագիտությունը» ծիլեր է արձակում… մեզանում

Գրախոսություն Դավիթ Բաբայանի «Ղարաբաղի խանության քաղաքական պատմությունը 18-րդ դարի արցախյան դիվանագիտության համաշարադրանքում» (ռուսերեն, Երեւան, «Անտարես» հրատարակչություն, 2007, 120 էջ) մենագրության

«Պատմության միակ չափանիշը ճշմարտությունն է» (ակադ. Լենդրուշ Խուրշուդյան)

«Պատմության կեղծարարներին պետք է կախել՝ կեղծ փող հատողների նման» (Սերվանտես)

2007թ. աշնանն առաջին անգամ լույս տեսած, գրախոսվող մենագրությունն արդեն արժանացել է Երեւանում երկրորդ տպագրության, եւս մեկ վերահրատարակություն լույս էր տեսնելու Ռուսաստանի Դաշնությունում‘«Արցախի մելիքություններն ու Ղարաբաղի խանությունը» վերտառությամբ: Հատկապես ուշագրավ է վերջինը, քանի որ այսպիսով, հեղինակի դրույթներն արդեն դուրս են գալիս հայկական միջավայրից:

Մենագրությունը հրատարակության է երաշխավորել ԼՂՀ արտաքին գործերի նախարարությունը, խմբագիրն է Աշոտ Բեգլարյանը, գլխավոր գիտական խմբագիրը՝ ՀՀ ԳԱԱ արեւելագիտության ինստիտուտի փոխտնօրեն, պատմական գիտ. դոկտոր Պավել Չոբանյանը:

Շարունակել կարդալ

Ազատամարտիկների կարիք միշտ էլ լինելու է

«Միլիցիայի հատուկ նշանակության ջոկատների» (ՄՀՆՋ) միությունն իր արտահերթ համագումարում առաջ է քաշել մի շարք հարցեր, որոնք ուղղվել են ՀՀ նախագահին, ԱԺ-ին, կառավարությանը, պաշտպանության նախարարին եւ ոստիկանապետին: Այս մասին հայտնել է միության նախագահ, Արմավիրի մարզի կայազորի ռազմական ոստիկանության պետ Գրիշա Սարգսյանը: Նա մասնավորապես նշել է, թե պետք է գիտակցել, որ «պատերազմը դեռ չի ավարտվել, մեր սահմանները հանգիստ չեն, առկա են Արցախի եւ Հայոց ցեղասպանության հարցերը, Ադրբեջանի ռազմատենչ հայտարարությունները: Նման պարագայում ազատամարտիկները պետք է միասին լինեն, համախմբված, որպեսզի անհրաժեշտության դեպքում կրկին անցնեն հայրենքի պաշտպանության ազգանվեր գործին»: Իսկ դրա համար նա կարեւորում է «Ազատամարտիկի մասին» օրենքը, եւ միությունը հանդես է եկել օրենսդրական նախաձեռնությամբ: Դիմել են նաեւ ԱԺ նախագահին՝ «Ազատամարտիկների մասին» օրենք ընդունելու համար:


Շարունակել կարդալ

Փնտրտուք

Զրույցներ հայոց լեզվի մասին

Հայտնի փաստ է, եւ դա անգամ լեզվաբաններն են նկատել, որ հայ մարդիկ իրենց երեխաներին տալիս են անուններ, որոնք դժվար բացատրելի են եւ, հաճախ, անհասկանալի, ի տարբերություն, ասենք արաբների, որոնց անունները հասարակ գոյականներ են եւ բոլորին հասկանալի: Ստուգելու համար արաբ ուսանողներից հարցնում էի նրանց անուն-ազգանունների իմաստները, ամբողջ ցուցակից կարող էր մեկը լինել, որ չիմանար, թե ի՞նչ է նշանակում իր անուն-ազգանունը, իսկ հայ ուսանողների դեպքում, ընդհակառակը, ցուցակից ընդամենը մեկը կարող է իմանալ, թե ի՞նչ իմաստ ունի, կամ որտեղից է գալիս իր անուն- ազգանունը: Գուցե այս դեպքում, նույնպես, գործել եւ գործում է հայ մարդու ինքնապաշտպանական բնազդը, ո՞վ գիտե, բայց մենք պետք է փորձենք հասկանալ, գոնե մեր եւ մեր ազգականների անուն-ազգանունների իմաստները, որը կլինի առաջին քայլը մեր ինքնությունը հասկանալու ճանապարհին:

Շարունակել կարդալ

Պատրաստվող ճգնաժամը

1980-ականների կեսերին կարողացել էի բավական համոզիչ տվյալներ հավաքել, որոնք փաստում էին, որ իսկապես հաստատելու են «Աշխարհի նոր կարգ»-ը: Բայց տակավին չէի կարողանում պատկերացնել, թե ինչպե՞ս պիտի հիմնվի «Աշխարհի կառավարություն»-ը այս սերնդի օրերին:

Սկսել էի հավատալ, որ «Աշխարհի կառավարություն»-ը կարելի է, նույնիսկ հավանական է հաջորդող մի քանի տասնամյակներին: Բայց, ինչպե՞ս:

1987թ. հունիսին պատրաստեցի հետեւյալ բեմադրությունը, որ արդեն երկու անգամ փոխել եմ՝ արագորեն զարգացող դեպքերի հետ քայլ պահելու համար:

Պարտավոր էի իրականի մոտ օրինակ տալ՝ առիթ տալով ժողովրդին, որ ավելի լուրջ վերաբերվի հարցին:

Ուզում եմ ձեզ վստահեցնել, թե վերջը ինձ համար էլ հստակ չէ: Այդ՝ միայն Աստված գիտի: Ես միայն այն գիտեմ, որ «Աստվածաշունչ» մատյանում գրվել է, թե «Աշխարհի կառավարություն»-ը պիտի իրականանա: Ես պատրաստեցի այս բեմադրությունը, գաղափար տալու համար ձեզ, թե թշնամին ինչպե՞ս է մտածում: Պատգամս է՝ զգույշ եղեք եւ ծուղակը մի՛ ընկնեք:

Շարունակել կարդալ

Ազգափրկի՞չ էր, արդյոք, 301 թվականը


Սա մի հարցադրում է, որը երիցս հաստատական պատասխանով է հասել մեզ: Անժխտելի է, որ հարցն իր նշանակությամբ իսկապես առանցքային է, մի ծխնի, որի վրա 17 դար դարձադարձ է անում մեր պատմությունը: Սակայն կա և մեկ ուրիշ հարց. իսկ ի՞նչ կապ ուներ հայ ժողովուրդը կրոնափոխության այս ակցիայի (գործողության) հետ: Ոչ մի: Հաստատ ոչ մի կապ: Կար թագավոր իր նպատակներով, և կար խորհրդավոր մի անձ իր նպատակներով, որին ճանաչում ենք իբրև քրիստոնյա միսիոներ: Տրդատ Գ. և Գրիգոր Լուսավորիչ: Երկուսն էլ Պարթև: Մեկը թագավոր՝ թագավորի որդի, մյուսը` դավադիր թագավորասպանի որդի… Հայոց կրոնադարձության սկզբնապատմության մեջ ամենախճճված ու առեղծվածային պահը, թերևս, Սուրեն Պարթևին (Գրի­գոր Լուսավորչին) գործի գլխավոր իրականացնող դարձնելու մասին Տրդատի որոշում կայացնելու հանգամանքն է: Ագաթանգեղոսի Պատմության համապատասխան հատվածը շարադրանքի եզակի պարզություն ունի: Կարդում ենք. «Ապա թագավորը (բժշկվելուց հետո.- Հ.Դ.) իսկույն տիրաբար հրաման տվեց. ամենքի հավանությամբ, գործը երանելի Գրիգորի ձեռքը հանձնելու, որպեսզի նախկին հայրենի, հնամենի և նախնիների ու իր կողմից Աստված անվանված չաստվածները անհիշատակ դարձնի, մեջտեղից ջնջի» (2, 120):

Շարունակել կարդալ

Կործանված Ատլանտիդայի եկվորները

Անժխտելի է, որ քրիստոնեության «մուտքով» ոչնչացվեցին հայ ազգի հոգեւոր-գաղափարական, լեզվա-մշակութային, գիտա-կրթական, պատմա-ծագումնաբանական եւ այլ արժեքներ:

Փոխարենը մեզ մատուցվեց օտար արժեքներով համեմված համընդհանուր կեղծիք:

Մեզ զրկեցին մեր գլխից (Աստվածներից) եւ ոտքերից (Արմատներից), թողեցին միայն ձեռքերը՝ աշխատելու՝ սնվելու եւ ծառայելու համար: Աշխարհում շատ ազգեր ընդունեցին (իհարկե ոչ իրենց կամքով, այլ՝ խաչակրաց արշավանքներով, ավեր ու սպանդով) նոր ուսմունքը, բայց երբեք չոչնչացրեցին իրենց անցյալը, պատմությունն ու մշակույթը:

Ինչու՞ մե՛ր դեպքում այդքան բարբարոսություն եղավ: Ի՞նչ կատարվեց մե՛զ հետ:

Շարունակել կարդալ

Առհասարակ մենք դասեր քաղու՞մ ենք

Օրերս Երեւանում կայացավ 1909թ. ապրիլին Օսմանյան կայսրության Ադանայի նահանգում տեղի ունեցած հայկական կոտորածների 100-րդ տարելիցին նվիրված 2-օրյա միջազգային գիտաժողով: Մասնակցեցին ՀՀ նախարարներ, գիտնականներ Հայաստանից ու արտերկրից:

Գիտաժողովում ելույթ ունեցավ նաեւ պատմաբան Համիտ Բոզարսլանը, ով նշեց, որ եթե 1909թ. կոտորածներով ոչնչացվեց հայերի ունեցվածքը, ապա 1915թ. ցեղասպանությամբ բռնազավթվեց եւ յուրացվեց հայերին պատկանող ամեն բան:

20-րդ դարասկզբին Օսմանյան Թուրքիայում ընթանում էր թուրքացում, նույնիսկ սահմանվում էր, թե որ ազգերը պետք է թուրքանային, իսկ որոնք՝ ոչ: Եվ այս ազգերն էլ համարվում էին ներքին թշնամիներ:

Շարունակել կարդալ