Խորագրերի պահոցը. Հոդվածներ

Այս բաժնում տեղադրվում են Հայ Արիական Միաբանության գաղափարախոսությանը համահունչ հոդվածներ ու վերլուծականներ:

Առեղծվածային Գյուրջիեւը

Երկրային մեծ աղետների ժամանակ միշտ գտնվում են մարդիկ, ովքեր պահպանում են մարդկության նախնի հիշողությունը:

Գյուրջիեւ

Ո՞վ է Գյուրջիեւը, ի՞նչ է իրենից ներկայացնում նրա ստեղծած ուսմունքը (ընդհանրապես ասած)

Իմ խնդիրը չէ այստեղ ըստ էության ներկայացնել Գյուրջիեւի ուսմունքի ինչ ու ինչպիսին լինելը, առավել եւս՝ այն մեկնաբանելը. այլ՝ հատկապես, թե ինչ ծագումնաբանություն ունեն Գյուրջիեւն ու նրա ուսմունքը,-հարց, որը գյուրջիեւագիտության մեջ ոչ հստակ ձեւակերպվել է եւ ոչ էլ առավելեւս՝ պարզաբանվել:

Այնումանայնիվ, պարզորոշության համար Գյուրջիեւի ուսմունքի բնույթի, ինչպիսին լինելու հետ կապված մի քանի խոսք ասեմ:

Մարդկության պատմության վերջին՝ տիեզերական տարվա պարբերության (պարբերությունը տեւում է 10-11 հազ տարի) վերջին հատվածում՝ ձմեռային դարաշրջանում (տեւում է 2.5 հազ տարի), երբ ցեղերի՝ իրենց բնօրրաններից գաղթերի եւ դրանով պայմանավորված միջցեղային խառնամուսնությունների հետեւանքով ի վերոստ տրված ցեղիմաստություններն ու դիցաբանությունները մարդկանց մեջ այլափոխվեցին, առաջացան զանազան՝ ապացեղային, այդ իմաստությունների ու դիցաբանությունների՝ փշրված կտորտանքների հիման վրա ստեղծված մարդակենտրոն կրոնները (զրադաշտականությունը, քրիստոնեությունը, մահմեդականությունը), իմաստասիրությունները (հին հնդկականը, հին չինականը, հին հունականը…), արվեստներն ու գիտությունները,-այնուամենայնիվ՝ աշխարհի տարբեր ծեգերում, չնայած «նոր»՝ ձմեռային դարաշրջանի ստեղծած աննպաստ պայմաններին, միշտ եղան մարդիկ, մարդկանց հավատքային կամ գաղափարական համայնքներ, ովքեր փորձեցին տարբեր ձեւերով պահպանել, վերականգնել, կամ էլ՝ մեծամտության տրվելով, իրենցից բխեցնել երբեմնի իմաստությունը, բացարձակ գիտելիքն ու հավատքը:

Շարունակել կարդալ

Հայ-թուրքական հարաբերությունները միայն հայ-թուրքական չեն

ՀՀ նախագահը հավաստիացումներ է տալիս

Հայ-թուրքական հարաբերությունների ծավալմանը զուգընթաց սաստկանում են քննարկումները Հայոց ցեղասպանության եւ Արցախ-ԼՂՀ-ի թեմաներով: Հատկապես՝ Արցախի եւ ազատագրված տարածքների կարգավիճակի հարցում բոլորը սպասում էին ՀՀ նախագահի «բացահայտմանը»: Եվ ահա, օրերս Սերժ Սարգսյանը իրանահայության հետ հանդիպման ժամանակ նշեց, թե մենք հաստատակամ ենք մեր երկրի առջեւ ծառացած խնդիրները լուծելու հարցում. «Իհարկե, տեղյակ եք, որ այժմ ընթանում են բանակցություններ ԼՂ խնդրի խաղաղ կարգավորման ուղղությամբ: Պարտքս եմ համարում ձեզ տեղեկացնել, որ ՀՀ դիրքորոշումն այս հարցում անփոփոխ է… ԼՂ-ն որեւէ պայմանով չի կարող նվիրաբերվել Ադրբեջանին: Ադրբեջանի հավակնություններն Արցախի նկատմամբ չունեն ո՛չ իրավական, ո՛չ պատմական, ո՛չ բարոյական հիմք եւ ԼՂ-ն չի կարող լինել Ադրբեջանի կազմում. այս հարցում Ադրբեջանը վաղուց արդեն սպառել է վստահության բոլոր պաշարները»:

Եթե Արցախ-ԼՂՀ-ի հարցով կարելի է պատկերացում կազմել երկրի 1-ին դեմքի տեսակետի մասին, ապա անորոշ է, թե Ս. Սարգսյանն ինչ է մտածում ազատագրված տարածքների հետագա ճակատագրի մասին, ինչն էլ հենց անհանգստություն է պատճառում:

Շարունակել կարդալ

1 տարի անց՝ բոլորովին նոր մարտահրավերներով

2008թ. ապրիլի 9-ին տեղի ունեցավ ՀՀ 3-րդ նախագահի երդմնակալության հանդիսավոր արարողությունը, եւ Սերժ Սարգսյանը ստանձնեց երկրի ղեկավարի պաշտոնը:

Այս օրերին շատերը՝ քաղաքական ու հասարակական գործիչներ, փորձագետներ ու վերլուծաբաններ, մտավորականներ, շարքային քաղաքացիներ զբաղված են անցած մեկ տարվա ամփոփումներով: Ոմանք դա անում են հրապարակավ, ոմանք՝ իրենց ներքին շրջանակներում: Իսկ ամփոփումների առիթ կա:

Նախ՝ Սերժ Սարգսյանի պաշտոնամուտը կայացավ մի ժամանակահատվածում, երբ հանրությունը խիստ երկփեղկված էր, բեւեռացված: Մարտիմեկյան իրադարձություններից հետո կային 10 զոհեր եւ հարյուրավոր ձերբակալվածներ, առկա էր լարված քաղաքական իրավիճակ: Իսկ Արեւմուտքը գրեթե սպառնում էր ձայնազուրկ անել եւ պատժել Հայաստանին: Մեր հանրությունն էլ բաժանվել էր երկու մասի, եւ միայն քչերը կարողացան չեզոք մնալ բեւեռացումից՝ իշխանական, թե ընդդիմադիր կողմերի:

Շարունակել կարդալ

Կրթական անգրագիտությու՞ն

Տանը մերոնք այսպես ասած քրիստոնեական զատկին էին պատրաստվում: Ասում եմ՝ քրիստոնեական, որովհետեւ մենք ընկերներով զատիկը դեռ ապրիլի 8-ին էինք նշել՝ Հայոց սրբազան տոմարով՝ Արեգ ամսվա Անահիտ օրը: Նշել էինք մեր նախնիների պես՝ ձվերը ներկած բոլոր այն գույներով, որ շռայլում է մեզ բնությունը: Հետո ձվախաղ արեցինք, գինի վայելեցինք՝ հեթանոս երգերով: Ու բնության զարթոնքը մեր սրտերն էլ մտավ: Իսկ «քրիստոնեական զատկի» օրը զարմիկներիս բացատրեցի, որ զատիկը գարնան այն օրն է նշվում, երբ սկսում են զատվել բնության գույները, երբ Մայր բնությունն արթնանալ է սկսում, երբ Մայր Անահիտը ողջունում է բոլորին ու գունագեղ փնջե ազդակներ ուղարկում… Զարմիկներս ոգեւորվեցին, սկսեցին երկնքում Մայր Անահիտին փնտրել, խոսեցին նույնիսկ, ավելի ոգեշնչվեցին… Բայց մինչեւ մի պահի…

Շարունակել կարդալ

ՀՀ ԱԺ-ում վրացական գործակալնե՞ր են վխտում

Ջավախքի թեման օրեցօր ավելի անհանգիստ տարրեր է ձեռք բերում: Այս խնդիրը դարձել է ինչպես ներվրաստանյան, այնպես էլ ներհայաստանյան քննարկումների եւ պարզաբանումների առարկա:

Հատկապես հայաստանաբնակ ջավախքահայերը լուրջ մենամարտի են բռնվել ջավախքասիրության եւ ջավախքափրկության հարցերում: ԱԺ պատգամավոր, ՀՀԿ անդամ եւ «Ջավախք» հայրենակցական միության նախագահ Շիրակ Թորոսյանը կարծում է, որ անգամ խորհրդային տարիներին «ջավախքահայությունը երբեք այսքան վատ վիճակում չի եղել», Ջավախքում տեղի հայերի նկատմամբ այդքան խտրականություն չի ցուցաբերվել, որքան հիմա: Այսպես մեղադրելով վրացիներին, այնուհետեւ նա լուրջ մեղադրանք ներկայացրեց մեկ այլ ՀՀԿ անդամ, «Վիրահայերի միություն» ՀԿ նախագահության անդամ Հայկ Սանոսյանի նկատմամբ՝ ասելով, որ երբ նման անձինք «ՀՀԿ ցուցակով գալիս էին խորհրդարան, այն ժամանակ ոչ ոք չգիտեր, թե նրանք ինչով էին զբաղվելու Հայաստանում: Մինչդեռ այդ մարդկանց ուղղորդում էին վրացական հատուկ ծառայությունները:

Շարունակել կարդալ

«Դժվար օրերի բարեկամը»

ԻԻՀ նախագահ Մահմուդ Ահմադինեժադի հրավերով ապրիլի 13-14-ը ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանն առաջին անգամ պաշտոնական այցով եղավ Իրանում:

Նախագահները բարձր են գնահատել եւ հեռանկարային են համարել հայ-իրանական բարեկամական հարաբերությունները: ՀՀ նախագահն առանձնահատուկ կարեւորություն է տվել Իրանի հետ հարաբերությունների զարգացմանը՝ այս երկիրը դիտարկելով որպես վստահելի ու առանցքային կարեւորություն ունեցող հարեւան եւ «դժվար օրերի բարեկամ»: ԻԻՀ նախագահն իր հերթին Հայաստանի հետ մշտապես կայուն հարաբերությունների խորացումը որակել է իր երկրի արտաքին կարեւոր առաջանահերթություններից մեկը. «Անհրաժեշտ է պահպանել եւ ընդլայնել մեր ձեռքբերումները»,- նշել է նա:

Շարունակել կարդալ

Երկրները մասնատող ցույցեր

Մոլդովայի ԿԸՀ-իի նիստում հաստատվել են ապրիլի 5-ի խորհրդարանական ընտրությունների վերջնական արդյունքները: Իշխող կոմունիստական կուսակցությունը ստացել է խորհրդարանական 60 տեղ, լիբերալները եւ լիբերալ-դեմոկրատները՝ 15-ական, իսկ «Մեր Մոլդովան» դաշինքը՝ 11 տեղեր: Նախորդ շաբաթ, աջ ընդդիմությունը, համաձայն չլինելով ընտրությունների արդյունքների հետ, իր կողմնակիցներին դուրս էր բերել փողոց: Տեղի էին ունեցել զանգվածային անկարգություններ, բախումների հետեւանքով հրդեհվել էին պետական հաստատությունները, սակայն, ընթացքում ոստիկաններին հաջողվել էր իրավիճակը վերցնել իրենց հսկողության տակ:

Շարունակել կարդալ

Փնտրտուք

Զրույցներ հայոց լեզվի մասին

Նշանավոր լեզվաբան Գեւորգ Ջահուկյանը կողմ չէր դասական ուղղագրությանը վերադառնալուն, կամ այն նոր ձեւով օգտագործելուն՝ համարելով, որ արեւելահայերենով չափազանց շատ գրականություն է ստեղծվել եւ այն կարող է անմատչելի դառնալ նոր սերնդի համար, ովքեր կսովորեն դասական ուղղագրությամբ: Սակայն, «Հայոց լեզվի պատմություն. նախագրային շրջան» գրքում, ավելի հասկանալի լինելու համար, նա բառերի ցանկը բերում է դասական ուղղագրությամբ, քանի որ այլ կերպ վարվել չէր կարող: Միայն հայերենի 36 հնչյունները եւ դրանց համատասխանող 36 տառերն են, որ կարող են մեզ ճշգրտորեն պատմել բառի նախնական եւ իրական իմաստների մասին: Բացի այդ, դասական ուղղագրությանը վերադառնալուն շատ կօգնի հայերիս հաղորդակցվելու այն նոր եղանակը, որը ինտերնետ (համացանց) է կոչվում եւ կմիավորի Հայրենիքի ու Սփյուռքի հայությանը:

Շարունակել կարդալ

Զատիկը՝ բնության գունազատում

Մարտի 8 – ապրիլի 7 միամսյակը ներառում է կանանց 2 պաշտոնական տոն: Եթե մարտի 8-ը խորհրդանշում է հենց կանանց տոնը, ապա ապրիլի 7-ը խորհրդանշում է մայրության տոնը:

Իսկ մայրը միշտ եւ բոլոր ժամանակներում է եղել պաշտամունքի աղբյուր:

Ե՛վ ծաղկող բնությունը ե՛ւ ծնող հողը ՄԱՅՐ են կոչվում, ինչն ավելի է սրբացնում Մայրանալու Խորհուրդը: Այս Խորհուրդն ամրագրվել է նաեւ Հայոց ազգային հավատքում՝ ի դեմս Աստվածամայր Անահիտի: Այսպիսով՝ մայրությունը ոչ միայն երկրային, այլեւ՝ երկնային երեւույթ է՝ աստվածային ու արարչական: Մայր Անահիտի օրը, ըստ Հայոց Սրբազան Տոմարի, Արեգ ամսվա Անահիտ օրն է, ներկայիս ապրիլի 8-ը: Եվ այդ օրվանից Մայր Բնությունը սկսում է գույնզգույնվել, գունեղանալ, եւ բազմապիսի գունային փնջերով զատվում է բնական աշխարհը՝ բազմերանգությամբ զատվում են կենդանական ու բուսական տեսակները:

Գունազարդվում է նաեւ Մայր Հողը՝ Աստվածամոր պտղաբերումի խորհրդից, եւ գունազատվում (գույներով միմյանցից զատվում) են թփերը, ծաղիկները, ծառերը՝ տերեւներն ու պտուղները…

Շարունակել կարդալ

Հայ-թուրքական հարաբերությու՞ն, թե՞ արեւմտյան պարտադրանք

Օրերս Ստամբուլում կայացած մամուլի ասուլիսի ժամանակ ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբամային ուղղվեց հետեւյալ հարցը՝ «Որպես սենատոր դուք եղել եք ամերիկահայերի կողքին, կողմ եք եղել հայոց ցեղասպանությունը ճանաչող բանաձեւի ընդունմանը, ասում էիք, որ որպես նախագահ կճանաչեք ցեղասպանությունը: Արդյոք փոխե՞լ եք ձեր տեսակետը»: Ի պատասխան՝ ԱՄՆ նախագահն ասել է. «Ես իմ տեսակետները չեմ փոխել»: Այնուհետեւ արձագանքել է, թե իրեն ոգեշնչել են այն լուրերը, որ Աբդուլլահ Գյուլի պաշտոնավարման օրոք բանակցային գործընթաց է սկսվել Հայաստանի եւ Թուրքիայի միջեւ, որի նպատակն է մի շարք կուտակված հարցերի լուծումը գտնելը, այդ թվում՝ ցեղասպանության խնդրի. «Ես կուզեի հնարավորինս աջակցել այս բանակցություններին, որոնք շարունակվում են եւ կարող են շատ շուտով արդյունքի հանգեցնել: Իմ զգացողությունն այնպիսին է, որ այդ գործընթացներն արագորեն են զարգանում: Կուզեի նաեւ ասել, որ այս բոլոր խնդիրների լուծման ընթացքում մենք էլ համագործակցելու ենք, որպեսզի ամենակարեւոր կողմերը՝ թուրքերն ու հայերը, կարողանան կառուցողաբար հանգել ընդհանուր հայտարարի: Իմ ցանկությունը մեկն է՝ քաջալերել նախագահ Գյուլին, որպեսզի նա առաջ շարժվի այս արդեն իսկ արդյունավետ բանակցությունների ճանապարհով: Ես չէի ցանկանա, որպեսզի ԱՄՆ-ն թեքվեր դեպի այս կամ այն բանակցային կողմը, քանի դեռ նրանք արդյունավետ բանակցությունների փուլում են» – հայտարարել է Բ. Օբաման:

Շարունակել կարդալ

Կրթական անգրագիտությու՞ն

Դպրոցներում վտանգավոր բաներ են սովորեցնում

Թերթում եմ 3-րդ դասարանի զարմուհուս մայրենիի դասագիրքը: Չգիտեմ, կա՞ աշխարհում մեկ ուրիշ պետություն, որտեղ հենց սեփական դպրոցներում ուսուցանեն, թե ինչպես է անհրաժեշտ քանդել սեփական պետության ու պետականության հիմքերը:

Վստահաբար՝ ոչ:

Պարզապես հարցնում եմ ինքս ինձ՝ իբրեւ սրտի հովանք, ու հետո… սկսում ծիծաղել: Ինչու՞ ոչ: Կարծեմ՝ լալու պատճառ՝ չիք:

Ինչու՞ լալ այն հիվանդի վրա կամ խղճալ այն ապուշին, որ գիտե բուժման եղանակները, բայց չի ուզում ապաքինվել, որովհետեւ ապուշ լինելը ձեռնտու է այն պարզ պատճառով, որ օգտակար է: Բայց… ծիծաղելու պատճառ էլ չկա, որովհետեւ ապուշներն այնքան են շատացել, որ նրանց մեջ ապրելը դժվարացել է: Կամ պիտի մեռնես, կամ՝ ապուշանաս: Երկուսն էլ չես կարող: Ուրեմն՝ ի՞նչ անել: Թողնում եմ ընթերցողին:

Շարունակել կարդալ

Եռագու՞յն, թե՞ ծիրանագույն

Հինկտակարանյա՞ն, թե՞ Տիգրանմեծյան դրոշ

Մենք «Լուսանցք»-ի էջերում բազմիցս անդրադարձել ենք Հայոց խորհրդանիշերին եւ փորձել ենք մանրամասնել դրանց խորիմաստ տիեզերահաս խորհուրդները: Ինչպես նախորդ հոդվածներում էինք նշել՝ ազգային ու պետական կարեւոր խորհրդանիշերից է նաեւ դրոշը:

Որեւէ ազգի, պետության դրոշը (կամ զինանշանը) բոլոր ժամանակներում էլ համարվել է տվյալ ազգի ու պետության խորհրդանիշը՝ արժանանալով ամենաբարձր պատվի: Ազգային ու պետական խորհրդանիշերը վայելում են նաեւ միջազգային պատիվ ու հարգանք, եւ բոլոր պաշտոնական ու կարեւորագույն արարողակարգերում, միջոցառումներում մշտապես առկա են:

Դիցուկ՝ դրոշի պատիվը պաշտպանելու, այն կանգուն պահելու համար տասնյակ հազարավոր այրեր են անձնազոհ եղել ու արյուն հեղել: Դրոշը ռազմադաշտերում սխրանքների է մղել զինվորներին եւ առաջնորդել բանակներ, իսկ պատերազմի դաշտում դրոշը կորցնելը (գերի ընկնելը) նշանակել է դրոշակակիրների գերի ընկնել:

Ազգի ու պետության անկախության, ազատության այս խորհրդանիշի նկատմամբ ցուցաբերված հարգանքը (կամ վիրավորանքը) անմիջականորեն վերաբերում է այն պետությանը կամ ազգին, ում դրոշի (կամ զինանշանի) հանդեպ է ցուցաբերվել այդ հարգանքը (կամ վիրավորանքը):

Շարունակել կարդալ

Երբ դատում են վրացի կինտոները

Ինչպես արդեն հայտնել էինք, Վահագն Չախալյանի դատաքննության ընթացքում ի հայտ եկած փաստերը, դատավարության բուն ընթացքը հաստատապես ապացուցում են, որ այս քրեական գործը մտացածին եւ վատ կազմակերպված սադրանք է: Ինչն առավելապես նպատակ է հետապնդում՝ ահաբեկել ջավախքահայության հայրենասեր մարդկանց՝ նրանց ազգային ինքնության եւ արժանապատվության համար մղվող պայքարից հեռու պահելու համար: Սա է մեր «հարեւան» ու «բարեկամ», էլ չասենք «եղբայր» վրացու իրական կերպարը: Եվ միշտ էլ սա է եղել… Տեսնողը՝ տեսել է, չտեսնողը՝ պարզապես չտեսնելու է տվել:

Վրացական «արդարադատությունը», թքելով ամեն օր եղբայրությունից բարբաջող վրացի պաշտոնյաների հավաստումների վրա, ամեն կերպ փորձում է հասնել Ջավախքի հայաթափմանը: Եվ այսպես անիրավ, բայց նպատակայնորեն պատժելով Չախալյանների ընտանիքին, մյուս հայ ընտանիքներին երկրամասը լքելու անուղղակի «կոչ» է անում…

Այս դատավարությունը «զավեշտալի եւ խայտառակ» է բնորոշել նաեւ «Միասնական Ջավախք – ժողովրդավարական դաշինք» քաղաքական շարժման ղեկավար Վահագն Չախալյանի շահերի պաշտպան Ստեփան Ոսկանյանը՝ Ախալցխեի շրջանային դատարանում արտասանած իր պաշտպանական ճառում: Նա շեշտել է, որ այն, «ինչ կատարվում է, ջավախքահայ գործչի նկատմամբ իշխանությունների պատվերով, ոստիկանության ու հատուկ ծառայությունների կողմից իրականացված հաշվեհարդար է…»:

Շարունակել կարդալ

«Բրաբիոն»-ը «երկնագույնների» քարոզի՞չ

Արդեն մի քանի անգամ հետեւում ենք «Բրաբիոն»-ի հեռուստագովազդներին ու զանգվածային նախաձեռնություններին: Երբ այս՝ արդեն տխրահռչակ հիմնարկի կողմից հայտարարվեց, թե ով էշի վրա նստած գա «Բրաբիոն» կենտրոն, կստանա ծաղկեփունջ՝ իր սիրեցյալի համար, բավականին հետաքրքիր թվաց նախաձեռնությունը: Այն ե՛ւ հումոր, ե՛ւ իրապես զվարճալի պահեր էր ներառում:

Սակայն, սա ըստ ամենայնի, փորձնական խայծ էր «Բրաբիոն»-ի կողմից կազմակերպված, որպեսզի սկսի անարգել ու զանգվածաբար իր այլանդակ մտահաղացումներն իրականացնել:

Նախ՝ մարտի 8-ին, մերկ, միայն լողազգեստներով «տղամարդիկ» լցվել էին «Բրաբիոն», որպեսզի մի-մի անվճար ծաղկեփունջ տանեն իրենց «նանարներին»: Եվ «տղամարդիկ»-ն ու «նանարներին»-ը չակերտներում ենք դրել, որովհետեւ նորմալ տղամարդը քամակը բաց չէր գնա իր սիրեցյալի համար ձրի ծաղկեպսակ ստանալու թշվառ քայլին: Դա գրեթե մարմնավաճառության պես մի բան էր: Իսկ նորմալ աղջիկն էլ շնչակտուր իրեն չէր գցի հեռուստախցիկի առջեւ, որ «հիմնավորի», թե ինչպե՜ս է իրեն սիրում կողքին մերկ կանգնած ծաղկեփնջով «տղան» եւ ինչքա՜ն է ինքը փառավորված իր «ասպետի» սիրո «վեհ» դրսեւորմամբ եւ «հերոսական» արարքով…

Շարունակել կարդալ

Կադրային քաղաքականության աճպարարությունը

Թե ինչ մեխանիզմով են մեր երկրում լուծում կադրային հարցերը, պարզ չէ: Անկեղծ ասած՝ հետաքրքիր էլ չէ: Կա փաստ, որ տեսանելի է դարձնում այդ կադրային քաղաքականության անարդյունավետությունը: Իսկ փաստն այն է, որ մեր երկրի գործերը շատ վատ են, նշանակում է՝ մեծամասնությունն իր գործը չի անում: Ոչ թե լավ է անում, կամ վատ, այլ՝ չի՛ անում: Քանզի եթե վատ էլ են անում, դա դառնում է տեսանելի, բացերն ու թերությունները շտկվում են ու, աստիճանաբար, ամեն ինչ դեպի լավն է գնում: Իսկ երբ չեն անում, վատն էլ չի երեւում, որ ինչ-որ բան շտկելու անհրաժեշտություն ծագի: Այնպես որ, առանձնապես ջանքեր պետք չեն ապացուցելու, որ երկրի գործերը լավ չեն, որովհետեւ մեծամասնությունը չի աշխատում: Է՛հ, թող այդ մեծամասնությանն աշխատեցնի ղեկավարությունը, ո՞վ է ձեռքերը բռնում: Այստեղ էլ հենց հանգում ենք կադրային քաղաքականության խնդրին: Ինչը մեր երկրի համար իսկապես խնդիր է, որովհետեւ այդ լուրջ խնդրի ելքը ոչ թե լուծումներով ենք առաջադրում, այլ՝ աճպարարությամբ:

Շարունակել կարդալ