Խորագրերի պահոցը. Հոդվածներ

Այս բաժնում տեղադրվում են Հայ Արիական Միաբանության գաղափարախոսությանը համահունչ հոդվածներ ու վերլուծականներ:

Ջավախքը կանկախանա՞, թե՞ ինքնավարություն կստանա Վրաստանի կազմում

Երկար ժամանակ ՀՀ իշխանությունները փորձեցին պաշտոնական Թբիլիսիին համոզել, թե Հայաստանն ու Վրաստանը բացի հարեւան լինելուց, նաեւ բարեկամ ու եղբայր պետություններ են: Տրվելով «Վրաստանը մեր միակ ճանապարհն է դեպի Արեւմուտք» տեսությանը՝ պաշտոնական Երեւանը սիրաշահումների տեսանկյունից առաջ անցավ Արեւելքի բոլոր երկրների բոլոր տիպի շողոքորթությունների կիրառման ձեւերից… Ինչն անակնկալ էր նաեւ վրացիների համար:

Սակայն, այս ամենից ամենաշատը տուժեց Ջավախքը: ՀՀ իշխանությունները եւ նրանց ջավախքյան խամաճիկները, հանուն այդ «փրկության ճանապարհի», զոհասեղանին դրեցին ջավախքահայությանը եւ մեր պապենական երկրամասի ապագան:

Այսպես վրացիները հերթական անգամ «ֆռռացրին» մեզ եւ Հայաստանի ու Վրաստանի հայազգի խամաճիկների (վանբայբուրդյան տեսակի) միջոցով ամրացան Ջավախքում: Հիմա երբ ուզեն՝ կփակեն մեր ճանապարհները եւ կթելադրեն իրենց կամքը, իսկ այն ժամանակ, երբ Ջավախքը ջավախքցիների ձեռքին էր (եւ Աջարիայի հետ միասնաբար անկախանալու տարբերակ էլ կար), Հայաստանն ավելի ապահովագրված էր ու ճանապարհներն ավելի պաշտպանված էին, ինչը չհասկացան ՀՀ ղեկավարները, երեկվա վրացասերներն ու այսօր արդեն վրացամերժները…

Շարունակել կարդալ

Ե՞րբ մի օր առաջինը կլինենք՝ հա՛յ լինելու գործում

ԶԼՄ-ներով հաճախակի ենք լսում կամ կարդում՝ «Հարավային Կովկասի երեք հանրապետություններ» արտահայտությունը: Խորհրդային կայսրության տարիներին ՀԽՍՀ-ն «տեղադրում» էին Այսրկովկասում, իսկ մեր օրերին՝ ՀՀ-ն՝ Հարավային Կովկասում:

Հայաստանը Կովկասի մաս չի կազմում, իսկ հայերը կովկասցի չեն ո՛չ ծագումով, ո՛չ էլ աշխարհագրորեն: Հայ տեսակի բնօրրան Մեծ Հայքն իր տարածքով համընկնում է այն երկրամասին, որն աշխարհագրական բոլոր քարտեզներում կոչվում է Հայկական լեռնաշխարհ (բարձրավանդակ), որտեղ ձեւավորվել է հայ ազգը ու անցել հազարամյակներ հարատեւած պատմական զարգացման բոլոր փուլերը: Հետեւաբար՝ Հայաստանը Կովկասում չի կարող «տեղադրվել», իսկ հայերը կովկասյան ազգ չեն կարող կոչվել:

Բայցեւ հարց է ծագում, թե ովքե՞ր են «կովկասյան ազգության անձինք», այսպես կոչված, «սՌՓՈ ՍՈՉՍՈջրՍՏռ վՈՓՌՏվՈսՖվՏրՑՌ» եւ ո՞ր ազգին են այդ անձինք պատկանում:

Շարունակել կարդալ

Թուլամորթ հայերից ամեն ինչ սպասելի է

Մի շարք հայ մտավորականների՝ Թուրքիայի նախագահին հղած նամակի հրապարակումից հետո (հայոց ցեղասպանության ճանաչմանն ուղղված), մի շարք թուրք մտավորականներ էլ որոշեցին թեման շարունակել ինտերնետում:

Ու դեռ թարմ են թուրք մտավորականների կողմից «Հայոց ցեղասպանության համար հայերից ներողություն խնդրելու» ինտերնետային նախաձեռնության արձագանքները, որին ոմանք ոգեւորությամբ էին մոտենում: Սակայն, շատերը հասկացան, որ սա որեւէ կապ չունի ցեղասպանության ճանաչման հետ եւ հերթական բարոյական հաղթանակն են փորձում մեզ մատուցել…

Հիմա էլ մի խումբ հայեր են ի հայտ եկել նմանատիպ մի նախաձեռնությամբ. սրանք ներողություն են խնդրում թուրքերից «ԱՍԱԼԱ» («ՀԱՀԳԲ»-Հայաստանի ազատագրության հայ գաղտնի բանակ) խմբավորման կողմից իրականացրած սպանությունների համար:

Շարունակել կարդալ

Թուրքական դիվանագիտական խայծ

Իրանի նախագահ Մահմուդ Ահմադինեջադը շնորհակալություն է հայտնել Թուրքիայի վարչապետ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանին՝ Դավոսի համաշխարհային տնտեսական ֆորումում նրա պահվածքի համար՝ «Թուրքիայի կառավարության ղեկավարի արարքը արտահայտում է ամբողջ թուրք ժողովրդի, տարածաշրջանի ազգերի ու աշխարհի տեսակետը: Մենք գնահատում ենք դա: Նա իրեն պահեց այնպես, ինչպես պետք է պահեր նման իրավիճակում»: Հիշեցնենք, որ այդ ժամանակ միջադեպ էր ծագել Իսրայելի նախագահ Շիմոն Պերեսի ու Թուրքիայի վարչապետ Էրդողանի միջեւ: Գազայի հատվածում ստեղծված վիճակին վերաբերող Պերեսի զգացմունքային ելույթից հետո, Էրդողանը մեղադրել էր Իսրայելին՝ Գազայի խաղաղ բնակիչների զանգվածային սպանությունների համար: Իսկ երբ կարգավարն ընդհատել էր նրան, Թուրքիայի վարչապետը ցուցադրաբար լքել էր ֆորումը՝ հայտարարելով, որ ինքն այլեւս չի գա Դավոս:

Շարունակել կարդալ

30 տարի աստվածապետական երկիր

1978թ. հունվարից Իրանի շահ Մոհամադ Ռեզա Փեհլավիի արեւմտամետ քաղաքականության դեմ ցույցեր սկսվեցին երկրում: 1 տարի անց շահը փախչում է Իրանից, իսկ երկրից աքսորված հոգեւոր առաջնորդ այաթոլլա Խոմեյնին վերադառնում է Թեհրան եւ ղեկավարում Իսլամական հեղափոխությունը:

Իրանը պաշտոնապես Իսլամական Հանրապետություն է հռչակվում 1979թ. ապրիլի 1-ին՝ համազգային հանրաքվեի արդյունքներով: 1979թ. դեկտեմբերին Իրանի Իսլամական Հանրապետությունում հաստատվում է Աստվածապետական Սահմանադրություն, որի համաձայն իսլամական շիա ուղղությունը հռչակվում է պետական կրոն, ինչպես եւ պարսկերենը՝ պետական լեզու:

Շարունակել կարդալ

Չկա այլեւս «երկաթե վարագույր», բայց վտանգը մնում է

Հունական եւ թուրքական մասոնների դավադրությունը

Արդեն գաղտնազերծված են մասոնական օթյակների (ժողովարանների) հիմնական նպատակներն ու առաքելությունը, եւ սրանք առաջվա գաղտնիությունն ու վտանգավորությունը թերեւս չունեն: Իհարկե, դեռեւս հիմնովին վտանգազերծված չեն, ուստի՝ սրանց հանդեպ զգուշավորությունը պետք է դեռ պահպանել:

Բացահայտված լինելու պայմաններում, «անկախ» երկրների օրենքներին համապատասխան պետականորեն գրանցվելուց հետո, այս օթյակները այժմ փորձում են հիմնականում բարեգործական կազմակերպության համբավ ձեռք բերել, որպեսզի վերստին աներեւույթ տիրանան պետական, քաղաքական, տնտեսական ու մշակութային բարձր դիրքերի՝ իրենց երբեմնի ուժը վերականգնելու համար: Մասոնական օթյակներն այսօր էլ օժանդակություն են ստանում «Աշխարհի գաղտնի կառավարություն»-ից եւ առավելապես սպասարկում են «300-ի կոմիտե»-ի շահերը, սակայն Հայաստանի նման պետությունների համար այս օթյակների գործունեությունը կարող է կործանարար լինել……

Շարունակել կարդալ

Դեռ պայքարու՞մ ենք եվրաձայնի համար

Պատմության գիրկն անցան ՀՀ-ին վերաբերող ԵԽԽՎ 2008թ. թիվ 1609 եւ 2009թ. 1620 բանաձեւերը, սակայն, իր պատմությունն է կերտում ԵԽԽՎ 2009թ. թիվ 1643 բանաձեւը: Այն առավելապես ՀՀ քր.օր.-ի հոդվածների փոփոխություններին ու լրացումներին է վերաբերում, որն էլ ուղղակիորեն առնչվում է «7-ի» գործով դատավարությանը: Իշխանությունները պնդում են, որ սկսել են իրականացնել վերջին բանաձեւի պահանջները, իսկ ընդդիմությունը ընդդիմանում է, թե դա այդպես չէ:

Ինչեւէ, այս հարցով մարտի 1-2-ի դեպքերն ուսումնասիրող ԱԺ ժամանակավոր հանձնաժողովին եւ փաստահավաք խմբին ավելացավ եւս մեկը՝ ԱԺ նախագահի հրամանագրով ստեղծված աշխատանքային խումբը:

Եվ ահա, ՀՀ քր.օր.-ի 225-րդ եւ 300-րդ հոդվածներում փոփոխություններ ու լրացումներ կատարելու մասին համապատասխան օրենքի նախագծի մշակման նպատակով ստեղծված աշխատանքային խումբը փետրվարի 11-ի նիստում, ԱԺ պետական-իրավական հարցերի հանձնաժողովի եւ խմբի ղեկավարի նախագահությամբ, կրկին անդրադարձել է քրեական օրենսգրքի 2 հոդվածներին: Առաջարկվել է քրեական օրենսգիրքը համալրել 301/1՝ նոր հոդվածով, որով տարանջատվում են իշխանությունը յուրացնելուն ուղղված եւ չուղղված գործողությունները, որոնց համար նախատեսվում են տարբեր պատժաչափեր: Նոր հոդվածով որպես առանձին հանցատեսակ Է ամրագրվում՝ «ՀՀ նախագահին, ԱԺ-ին, կառավարությանը, Սահմանադրական դատարանին, նրանց նկատմամբ բռնություն գործադրելու կամ դա գործադրելու սպառնալիքի միջոցով, որեւէ իշխանական գործողություն կատարելը կամ չկատարելը պարտադրելը, որն ուղղված չէ իշխանությունը յուրացնելուն»: Աշխատանքային խմբում առաջարկվել է նկարագրված դեպքում նույնպես կիրառել քր.օր.-ի 300-րդ հոդվածը՝ համապատասխան տարբերակումներով: Խմբի անդամները կարծում են, որ հասարակության համար վտանգավոր լինելու տեսանկյունից այս եւ 300-րդ հոդվածով նկարագրվող հանցագործությունները անհամադրելի են:

Շարունակել կարդալ

Հայոց Սրբազան Տոմարն ու արեգակնային անշարժ օրացույցը

«Միանգամայն եւ ցաւէ՛ որ չեմք կրնար դեռ ՛ի գործ դնել եւ զուգել այս հին տոմարը նորոյն հետ եւ վարել»:

Ղ.Ալիշան

Ըստ եկեղեցական տոմարագիտության, «Հայոց հին շարժական տոմարին զուգընթաց, հայերն օգտագործել են մի տոմար եւս, որ կոչվել է ՍՐԲԱԶԱՆ ԱՆՇԱՐԺ ՏՈՄԱՐ, սա գործածվել է Հայկա Ա եւ Բ շրջաններում (խոսքը Ղ. Ալիշանի կողմից հաշվարկված մ. թ. ա. 2492 թ-ից մինչեւ մ. թ. ա. 1032թ. եւ 1032թ-ից մինչեւ մ. թ. 428թ. ընկած 1460 տարի տեւողությամբ երկու ժամանակաշրջանների մասին է-Ս. Ս.):

Սրբազան տոմարը մեր հեթանոս (իմա՝ ցեղակրոն-Ս. Ս.) հայրերի կրոնական տոմարն էր, որի հիման վրա, տարվա չորս եղանակներին պատշաճ, կարգավորել էին հեթանոսական տոների օրերը: Ըստ Սրբազան տոմարի, Ամանորն սկսել են գարնանային գիշերահավասարից՝ Արեգ ամսի 1-ից: Այս գիշերահավասարով են ստուգել տարվա տեւողությունը, որը հավասար է 365 օր 5 ժ 48 ր 46 վրկ:

Սրբազան տոմարը բացառված պետք է լինի 301 թվին, երբ հայերը ընդունեցին քրիստոնեությունը: Սրբազան տոմարին փոխարինել է Հուլյան տոմարը, որն ընդունվել է քրիստոնյա եկեղեցիների կողմից իբրեւ պաշտոնական տոմար»1:

Շարունակել կարդալ

Ոչ միայն համակարգային, այլեւ աշխարհայացքային փոփոխություններ

Սա է Հայ ազգայնականների համախմբման առաքելությունը

Հունվարի 22-ին Հայ Արիական միաբանության (ՀԱՄ) գրասենյակում կայացավ Հայ Ազգայնականների համախմբման (ՀԱՀ) առաջին մամլո ասուլիսը: Հիշեցնենք, որ մեկ ամիս առաջ ստեղծված այս համախմբումը հիմնադրվել էր 2008թ. դեկտեմբերի 22-ին, Հայ արդարադատության աստված Միհրի վերածնման եւ ձմեռային արեւադարձի օրը, պատմական Էրեբունի (Արին Բերդ) ամրոցի տարածքում: ՀԱՀ-ը հայտարարությամբ հայտնել էր, որ Հայաստանի քաղաքական ուժերը վաղուց պիտի ձեւավորված ու համակարգված լինեին եւ պաշտպանեին հայոց ազգային շահերը իրենց գաղափարադրույթներին համապատասխան: Նշվել էր նաեւ, թե սրա բացակայությունն է պատճառը, որ «երեկվա համայնավարն այսօր ազատական հայացքների տեր է դարձել, իսկ վաղն անվարան հանդես կգա իբրեւ ազգայնական:

Շարունակել կարդալ

Հանուն Բարեգութ եւ Ողորմած Աստծո

Սիոնիստական վարչակարգի սոսկալի հանցագործությունը Գազայի հատվածում եւ հարյուրավոր հալածյալ տղամարդկանց, կանանց ու երեխաների բնաջնջումը եւս մեկ անգամ բացահայտեց սիոնիստական արնախում գայլերի վերջին տարիների կաղծավոր դեմքը եւ անտեղյակներին ու անտարբերներին հիշեցրեց այս պատերազմող անհավատների ներկայության մասին իսլամական երկրների սրտում: Այս սոսկալի աղետը յուրաքանյուր մահմեդականի եւ խղճով ու ազնիվ մարդու համար աշխարհի ամեն մի կետում ծանր ու ցնցող է, սակայն որոշ արաբական պետությունների եւ մուսուլամանության հավակնորդ երկրների լռությունը ավելի մեծ աղետ է: Կա արդո՞ք առավել մեծ առհավիրք, քան այն, որ իսլամական երկրները պետք է պատերազմող ու անհավատ ու զավթիչ վարչակարգի դիմաց պաշտպանեին Գազայի հալածյալ ժողովրդին, այնպիսի կեցվածք ընդունեին, որով սիոնիստական հանցագործ պաշտոնյաները համառորեն նրանց ներկայացնեն այս խոշոր ողբերգական գործողության հետ համաձայնեցված եւ համամիտ:

Շարունակել կարդալ

Ու՞ր է գնում Հայաստանը

Հայկական աշխարհ կառուցելու կառավարական հավակնոտ ծրագրերը հօդս են ցնդում

Թե ի՞նչ գնահատական կտա ԵԽԽՎ-ն իր կողմից Հայաստանին ներկայացված բանաձեւերի կատարմանը, կիմանանք միայն հաջորդ տարեսկզբին՝ հունվարյան նստաշրջանի ժամանակ: Օրերս ԵԽԽՎ մոնիտորինգի հանձնաժողովը Փարիզում լսել է նաեւ Մարդու իրավունքների հանձնակատար Թոմաս Համմարբերգի զեկույցը Հայաստանի վերաբերյալ: Իհարկե, մինչ նստաշրջանը Հայաստան այցի կգան ԵԽԽՎ մոնիտորինգի հանձնաժողովի Հայաստանի մասով համազեկուցողներ Ջոն Պրեսկոտը եւ Ժորժ Կոլոմբիեն, ովքեր մեկ անգամ էլ կստուգեն իրենց որոշումների կատարման ընթացքը: Մի խոսքով՝ 2009-ը կսկսվի մեզ համար կարեւոր մի հանգամանքով, երբ եվրասահմանագծին կանգնած Հայաստանը պիտի վճռականորեն որոշի՝ վերջնականապես դառնու՞մ է եվրակառույցների կցորդ եւ կամակատար, թե՞ դրսեւորում է կամք ու վճռականություն՝ արժանապատվորեն պահելով անկախ երկրի եւ ազատ ազգ կերտելու «հավակնոտ» կարգավիճակը:

Բոլորի համար էլ հասկանալի է, որ եվրոպացիների աչքերը առ այսօր արցունքակալած չեն Երեւանում տեղի ունեցած մարտիմեկյան դեպքերի համար, այլապես՝ եւ՛ Թուրքիայում, եւ՛ Հունաստանում, եւ՛ Ադրբեջանում, եւ՛ Վրաստանում կամ այլուր միշտ էլ ճնշում եւ հալածում են ընդդիմադիրներին, սակայն, եվրոպացիները լռում են ու լռում (դեռ չեն որոշել կամ ժամանակը չէ իրենց շահը արծարծելու): Ուստի՝ Հայաստանի պարագայում էլ նրանց ամենեւին բուն հալածանքը չի հետաքրքրում: Դա պարզապես հրաշալի նվեր-առիթ է Երեւանին ճնշելու համար:

Շարունակել կարդալ

Աստծունը՝ աստծուն, կեսարինը՝ կեսարին, հրածնին՝ հուրը, հողածնին՝ հողը

(Ի պատասխան մի հրապարակման)

Այդ հրապարակմանը պիտի անդրադառնայինք վաղուց, երբ բուռն քննարկվում էր դիակիզման մասին օրենքի նախագիծը: Սակայն այլ հոդվածներ ու վերլուծություններ եղան եւ այնպես ստացվեց, որ մեր պատասխանը համընկավ քրիստոնեական տարեվերջին: Բայց խնդիրը հիմա էլ արդիական է, ուստի որոշեցինք ներկայացնել մեր պատասխանը: Հրապարակման հոդվածագիրը բազմիցս անդրադարձել է հեթանոսական եւ քրիստոնեական արժեքներին, ծեսերին ու հավատալիքներին եւ, անվարան, ամե՜ն հեթանոսական երեւույթ դիտարկել է հետադիմական, հակաստավածային տեսանկյունից: Հակառակ սրան, իհարկե, ըստ նրա, քրիստոնեությունն է միակ ճշմարիտն ու կատարյալը, որն անսխալական է եւ անքննելի: Նույնիսկ Քրիստոսը նման վերաբերմունքին կնախանձեր……

Զարմանալի համառությամբ հրեաների հայր Աբրահամը հայ քրիստոնյաներին ավելի հարազատ է մնում, քան հայերի Հայկ նահապետը, ուստի այլեւս զարմանալի չէ, որ հրեական Եհովա աստվածն է քրիստոնյաների միակ աստվածը, իսկ հայ աստվածները այսպիսիների համար չաստվածներ են…

Չանդրադառնալով քրիստոնեական կրոնական (ըստ «Բիբլիա»-ի) բազմաթիվ կասկածելի ու անբարո մեկնություններին, այլամերժ (բացի հրեաներից) հակաաստվածային ու հակամարդկային եհովական կանոններին (որոնցից շատերին անդրադարձ եղել է ինչպես «Լուսանցք»-ի էջերում, այնպես էլ բազմաթիվ զլմ-ներով, հատկապես՝ ՀԱՄ պաշտոնաթերթ «Հայ-Արիներ»-ով)՝ քննենք միայն, թե ինչու՞ են քրիստոնյաները դեմ դիակիզմանը, բնության հետ հոգու եւ մարմնի միաժամանակյա ձուլմանը:

Շարունակել կարդալ

Ինչու՞ են քրիստոնյաները սեփականել այս օրը

Բազում են Արա Արարչի բնական որակները մարմնավորող զորությունները: Նրանց մեջ գլխավորները՝ աստվածները՝ արարչական գերագույն խորհուրդը կրող զորություններն են, որոնցից յուրաքանչյուրը կրում է Անահիտ Աստվածամորով նորոգված արարչական որեւէ գերագույն խորհուրդ՝ զորության, սիրո, իմաստության, պտղաբերումի, եւ աստվածներն էլ, իրենց Արարիչ Հոր պես, բացարձակ են, հավերժ, համատիեզերական: Ցնդածները, քթի տակից վեր չնայողներն են միայն ասում, որ աստվածները «մարդիկ են եղել», կամ էլ՝ «մարդն է նրանց ստեղծել», հետեւաբար, որ նրանք մարդու կողմից մի օր ճանաչվում են որպես աստված, մի օր էլ՝ չաստված, մի օր կան, մի օր էլ, երբ մարդը որպես թե ինքնագիտակցության է գալիս, չկա՜ն (այսպիսի «դասեր» էր, օրինակ, մեզ մի օր տալիս Գրիգորիս «լուսավորիչ» հորջորջյալը, աստվածամերժը մեզ՝ հայերիս, աստվածապաշտներիս, աստվածների՝ որպես այդպիսիների պարզորոշ ընկալողներիս): Բացարձակ է Արարիչը մեր, եւ բացարձակ է նաեւ նրա որակները մարմնավորող ամեն աստված: Եվ բացարձակը Արտով է, այլ տիեզերական զորությունների հետ միասին, կերտվում: «Արարչից բխող տիեզերական օրենք-օրինաչափություն է դա, որ պահպանում է բացարձակությունը բնության, ոգու, ծագումի ու արարումի: Արարչի կամքով Միհրը բյուրաչյա՝ ինքն Արտի Աստված, ինքը՝ Արտավազդ, ինքն է հաստատում օրենքը Արտի բարձր երկնքում ու երկրի վրա, բնության մեջ ու մարդաշխարհում: Եվ գիշեր-ցերեկ հսկում է անվերջ Արտի կիրառումը տիեզերական անհունության մեջ» (Ուխտագիրք):

Շարունակել կարդալ

Հանուն կայուն Կովկասի

Մինչեւ Թբիլիսի…

Ռուս քաղաքական գործիչ եւ գործարար Անդրեյ Լուգովոյը հայտարարել էր, որ եթե ինքը լիներ ՌԴ նախագահ Դմիտրի Մեդվեդեւի փոխարեն, ապա կհրամայեր ոչնչացնել Վրաստանի նախագահ Միխայիլ Սահակաշվիլուն. «Ով լուրջ վնաս է հասցնում ռուսական պետությանը, պետք է ոչնչացվի»: Նրա կարծիքով, այդ ձեւով է մտածում «յուրաքանչյուր նորմալ ռուս» եւ դեռ «Վլադիմիր Պուտինի երկրորդ ժամկետի սկզբից սկսած տարբեր ուժեր Արեւմուտքում ձգտել են անվանարկել Ռուսաստանն ու անձամբ Պուտինին՝ աջակցելով մեր փախուստի մեջ գտնվող օլիգարխներին»:


Շարունակել կարդալ

Հավատա՞նք, թե՞ չէ…

Թուրք մտավորականների նախաձեռնած ստորագրահավաքը՝ Հայոց ցեղասպանության համար ներողություն խնդրելու թեմայով, դեռ շարունակվում է, չնայած թուրք համակարգչահեններն անընդհատ փորձում են խանգարել սկսված գործընթացը… Ժամանակ առաջ, այս ստորագրահավաքին զուգահեռ, նաեւ հայ մտավորականները առանձին նամակով դիմեցին Թուրքիայի նախագահին՝ Հայոց ցեղասպանությունը ճանաչելու համար: Անցել է կարճ ժամանակ, բայց կարելի է որոշակի գնահատական տալ այս «ցեղասպանաճանաչ» նոր տիպի քաղաքականությանը

:


Շարունակել կարդալ