Խորագրերի պահոցը. Հոդվածներ

Այս բաժնում տեղադրվում են Հայ Արիական Միաբանության գաղափարախոսությանը համահունչ հոդվածներ ու վերլուծականներ:

Ցեղասպանության հարցը նաեւ ռազմավարական խնդիր է

«Նահատակ ազգերի միջազգային դաշինք»-

ը օրերս բաց նամակ է հղել ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբամային եւ ԱՄՆ կոնգրեսին: Նամակում կոչ է ուղղված՝ ճանաչելու Թուրքիայի կողմից իրականացրած հայերի, քրդերի, ասորիների եւ պոնտացի հույների ցեղասպանությունները, որոնք տեղի են ունեցել 1915-1923թթ. ժամանակահատվածում: Դաշինքի պատասխանատուները ԱՄՆ-ի նորընտիր նախագահին համարելով արդարության մեծ ջահակիր՝ հույս են հայտնում, որ ամերիկյան ժողովրդավարությունը մոտ ապագայում հաղթանակ կարձանագրի սույն ցեղասպանությունները ճանաչելու գործում: Բացի այդ, ըստ նրանց, ուշադրության է արժանի դաշինքի կողմից հրատարակված «Թուրք-թուրանական ծավալապաշտությունը եւ 70 նահատակ ազգերը» գրքի ներածականն ու վերջաբանը, որտեղ ամփոփված են թուրքական ցեղերի կողմից Ասիայում, Աֆրիկայում ու Եվրոպայում իրականացված 50 մլն. մարդու ցեղասպանությունների ամբողջական պատմությունը:

Նամակի հեղինակները վստահություն են հայտնել, թե ԱՄՆ-ի կոնգրեսի կողմից ցեղասպանությունների ճանաչման դեպքում վերջ կդրվի պատմական անարդարությունների վերաբերյալ շահարկումներին, ինչպես նաեւ կկանխի հետագայում դրանց կրկնությունը, ազգամիջյան արյունոտ բախումներն ու պատերազմները:


Շարունակել կարդալ

Կարեւորենք մեր դերը

Վերստին արծարծվում է Իրան-Հայաստան նավթամուղի հարցը: ՀՀ էներգետիկայի եւ բնական պաշարների նախարար Արմեն Մովսիսյանը հայտարարել է, որ 2009թ. սկսվելու է Թավրիզ-Երասխ նավթամուղի շինարարությունը: Այս ծրագիրը լուրջ հակազդեցություն է առաջացրել Ադրբեջանում: Նավթամուղի Թավրիզ-Մեղրի-Երասխ ուղին դուր չի գալիս ադրբեջանցիներին, եւ նրանք մտահոգված են, որ բացի Հայաստանի պահանջները բավարարելուց, այս նավթամուղը կարող է նաեւ տարանցիկ դառնալ: Մեր մյուս հարեւանին՝ Վրաստանին, այս ծրագիրը, ինչպես նաեւ Իրան-Հայաստան երկաթգծի կամ գազամուղի հնարավոր տարանցիկության հարցը կամ էլ էներգետիկ ոլորտի միասնական ծրագրերը չեն հուզում, քանզի ինքն ամեն դեպքում օգտվում է եւ ունենում է այլընտրանքային տարբերակներ:

Շարունակել կարդալ

301-ի ալան-թալանը

«…Երկիրն ամբողջ ձեր առջեւն է, որտեղ որ վայելուչ եք գտնում, թող ձերը լինի…» (Գրիգորիս «լուսավորիչ»)

«Եվ Դուք նրան (Գրիգորիսին-Ս.Մ.) լուսավորի՞չ եք համարում» (մի իտալացու ասած)

«Հայ» եկեղեցական պատմագրության մեջ կա 301-ին վերաբերող մի փաստ, որի վրա հայ պատմագիտությունը պատշաճ ուշադրություն չի դարձրել, ինչը եւ հնարավորություն չի տվել այդ ժամանակաշրջանի ամբողջական պատկերը վերհանել: Խոսքը Հովհ. Մամիկոնյանի «Տարոնի պատմության» մեջ բերված Գրիգորիս «լուսավորչի» նամակի մասին է՝ հասցեագրված Կեսարիայում գտնվող իր դավանակից քրիստոնյաներին (սրանք, ամենայն հավանականությամբ, ասորի կամ եբրայացի են եղել): Մեջբերենք այդ շատ բան ասող նամակը գրեթե ամբողջությամբ: «…Ամեն ոք, ով հանձն է առնում աստծո կամքին ծառայելը, պարտավոր է հալածական լինել, որովհետեւ նրա քարոզչությունը ոչ բոլորի համար է ընդունելի: Ինչպես որ այժմ ձեր մասին իսկ լսեցինք, թե հալածական եք ձեր բնակության վայրերից. հանձն եք առել լինել օտարական հարազատ երկրի (Իսրայելի-Ս.Մ.) եւ բարեկամների (իսրայելցիների-Ս.Մ.) համար, առ ոչինչ համարելով պանդխտության վիճակը, այլեւ թափառական գնացիք եւ չգիտենք էլ, թե ու՞մ մոտ եւ ու՞ր հանգրվանեցիք: Ահա, երանի ենք տալիս ձեզ աստանդական կյանքի համար, բայց ձեր իմաստությունը՝ ո՛չ: Մանավանդ գիտեիք, որ թագավորն մեր (Տրդատը-Ս.Մ.) լի է քրիստոնեական հավատով եւ մեր աշխարհն էլ (նկատի է առնում ի բնե ո՛չ իր, բայց իրենը դարձրած աշխարհը՝ Հայաստանը…-Ս.Մ.)՝ աստվածապաշտությամբ, հապա էլ ինչու՞ եղաք փախստական դեպի այդ հեռավոր եւ օտար երկիրը: Գիտեիք նաեւ, որ մեր բոլոր գավառներին եպիսկոպոս ու քահանաներ են հարկավոր, իսկ սրանք (Հայաստանում եղած կամ Հայաստան եկած՝ իր ջհուդական շրջապատը-Ս.Մ.), որ զանազան կողմերից եկել-հավաքվել են, ի՞նչ են (սրանք) հայոց վեց հարյուր քսան գավառների համար. ամեն մի գավառի մեկ կամ ամենաշատը երկու քահանա հազիվ թե հասնի: Որովհետեւ այստեղ մանուկները դեռ դպրանոցի են եւ ոչ մեկը նրանցից հասուն չի քահանայության: Մինչդեռ դուք (բազում) կրոնավորների առած դեպի օտար ու հեռավոր կողմերը գնացիք:

Շարունակել կարդալ

Պետություն – եկեղեցի. Նոր խաչակրաց արշավանքի սպասումո՞վ

Հայոց պետականության կործանումից ի վեր եկեղեցական այրերը դարեդար եւ պարբերաբար գովաբանում են եկեղեցու գործունեությունը հայապահպանության հարցում: Եկեղեցական պատմիչներն էլ այդ գովաբանումը վերածել են փառաբանման, ու հայոց բազմադարյա գոյաքարշությունը գրեթե հերոսացում է պատկերվել:

Այսպես եկեղեցու դերը հայապահպանման մեջ դարձրել են «բացառիկ ու բացարձակ»…

Հայոց պատմությանը հպանցիկ վերաբերվելու պարագայում, կարծես, այդպես էլ կա՝ պետականության բացակայությունը լրացրել է եկեղեցին:

Բայց, երբ հպանցիկությունից անցում է կատարվում դեպի մեր պատմության խորքային ուսումնասիրություն, միանգամայն հասկանալի է դառնում, որ հայ ազգի հզորության եւ հայոց պետականության կործանումը հենց եկեղեցու բռնի հզորացումից ու հոգեւորական դասի պետության գործառույթների հետ սերտաճումից է սկսել: Ավելին՝ հոգեւորական վերնախավը՝ կղերամաֆիոզ տարրը, հետզհետե եկեղեցու շահերն ավելի վերս դասեց պետական շահերից եւ մարդկանց գիտակցությունում նպատակայնորեն արժեզրկեց պետականության գաղափարն ու անհրաժեշտությունը, աշխարհիկ կանոնակարգն ու պետականաշեն գործառույթները: Հայոց երկրում տերուտնօրեն դարձան հոգեւորականները՝ տիրելով մեծամեծ կալվածքների ու անպատիժ իրավունքների…

Շարունակել կարդալ

Մեդալի մյուս կողմը

Հատվածներ Համլետ Դավթյանի «Մեզ անծանոթ Վարդանանց պատերազմը» գրքից

(Մեր պատմության ընթացքը եւ Հայաստանյայց Առաքելական եկեղեցին)

***

«Հայ եկեղեցին հայ ժողովուրդն է՝ քրիստոնեական սուրբ հավատով միասնական, ինքն իրեն հայ եկեղեցիով ճանաչող ու արտահայտող». այսպես նշված է Հայաստանում քրիստոնեությունը պետական կրոն հռչակելու 1700-ամյա հոբելյանին նվիրված Ամենայն Հայոց Գարեգին Բ. կաթողիկոսի կոնդակում: Սա պարզապես առիթով ասված խոսք չէ, այլ եկեղեցու ինքնագնահատականը, որը տարբեր ձեւակերպումներով բազմիցս է հնչել նաեւ ոչ հոգեւորականության կողմից: Ժամանակի ընթացքում եկեղեցու այս ինքնագնահատականը համարվել ու մատուցվել է իբրեւ ազգային ինքնագիտակցություն: Որպես բնորոշ օրինակ կարելի է հիշել Մաղաքիա արքեպիսկոպոս Օրմանյանի աշխատությունը. գրվել է եկեղեցու պատմություն, վերնագրվել «Ազգապատում»: Ավելին, երկրի պատմությունը ներկայացված է կաթողիկոսների գահակալության ժամանակագրությամբ (իսկ վրացի կամ բյուզանդացի հեղինակների համար ավանդույթ էր իրենց ազգի եւ պետության ժամանակագրությունները շարադրել թագավորների անուններով վերնագրած գլուխներով):

Շարունակել կարդալ

Հերթական վրացական խեղկատակությունը

Վրաստանի Արդարադատության նախարարությունը պաշտոնական նամակով մերժել է ֆրանսահայ փաստաբան Պատրիկ Արապյանին՝ ստանձնելու ջավախքահայ ազգային գործիչ Վահագն Չախալյանի պաշտպանությունը: Հիշեցնենք, որ ջավախքահայ գործչի դատավարությունն անհարկի ձգձգվում է: Մերժման որեւէ հիմք՝ Վ. Չախալյանի մոր՝ Գայանե Չախալյանին հասցեագրված նամակում, նշված չէ: Ընդհակառակը՝ նամակում ուղղակիորեն ասվում է, որ ներկայացվել են բոլոր պահանջվող փաստաթղթերը, սակայն, վրացի շա՜տ խելացի պաշտոնյան «գործի հանգամանքները եւ ներկայացված նյութերի հիմնավորությունը քննելուց հետո, նպատակահարմար չի գտել» Պ. Արապյանին ընթացող դատավարությունում՝ որպես պաշտպան մասնակցությունն արտոնելը: Սա Վ. Չախալյանի ու նրա ընտանիքի անդամների (եւ ոչ միայն նրա, նաեւ այլ հալածվող ջավախքահայ գործիչների)՝ հենց Վրաստանի սահմանադրությամբ եւ օրենքներով երաշխավորված տարրական իրավունքների բացահայտ ու կոպիտ խախտում է: Այս փաստը եւս մեկ հստակ ապացույց է, որ ջավախքահայ հայրենասերի նկատմամբ ընթացող դատավարությունը բացարձակապես քաղաքական է:

Շարունակել կարդալ

Թուրք-ադրբեջանական դավադիր օղակում

Թուրքիայի ԱԳ նախարար Ալի Բաբաջանը հայտարարել է, թե մեծ է հնարավորությունը, որ ապրիլ ամսին ԱՄՆ Կոնգրեսը ճանաչի Հայոց ցեղասպանությունը: Նա կրկնել է վարչապետ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի այն պնդումը, որ ԱՄՆ-ում Ցեղասպանության պաշտոնական ճանաչումը կվնասի Թուրքիայի հետ ԱՄՆ ռազմավարական հարաբերություններին, եւ Վաշինգտոնն այդ մասին գիտի: Իրադարձությունների նման զարգացումը կվնասի նաեւ հայ-թուրքական կապերին, ինչպես նաեւ Հայաստանի ու Ադրբեջանի միջեւ ընթացող բանակցություններին:

Շարունակել կարդալ

Ընդդիմության արմատականության վերջը.

Կեցցե՛ նոր ընդդիմությունը

Մարտի 1-ին սպասվելիք հանրահավաքը կայացավ առանց անակնկալների եւ հերթական անգամ հուսախաբության տարրեր բերեց իր հետ: Այն մարդիկ, ովքեր հավատում էին, թե երկարատեւ ընդմիջումից հետո պայքարի նոր ալիք է բարձրանալու եւ պատրաստվել էին մեկ անգամ եւս գրոհելու իշխանափոխությունն իր վերջնական հանգրվանին հասցնելու համար, գլխիկոր հեռացան, չսպասելով անգամ մարտիմեկյան զոհերի համար նախատեսված սգո երթին…

Դեռ անցյալ տարի, հանրահավաքների դադարեցումից հետո շատերը հասկացան, որ այսպես կոչված արմատական ընդդիմությունը հանուն Արցախի խնդրի կարգավորման չէ, որ դադարեցնում է հանրահավաքները: Արեւմուտքը խիստ շահագրգռված էր հայ-թուրքական հարաբերությունների բարելավմամբ եւ հայ-ադրբեջանական խնդիրների կարգավորմամբ, ուստի նպատակահարմար չգտավ օժանդակել ընդդիմությանը եւ հրահանգեց սպասել: Այդ սպասման հետեւանք էր նաեւ ԵԽԽՎ նստաշրջանի գրեթե չեզոք որոշումը Հայաստանի նկատմամբ:

Շարունակել կարդալ

Նոր քաղաքապետին սպասելիս

Մայիսի 31-ին անցկացվելիք Երեւանի քաղաքապետի ընտրության առումով մամուլում արդեն ի հայտ են եկել որոշ պարզաբանումներ: Իշխանական քաղաքական կոալիցիան այդպես էլ չկարողացավ միասնական թեկնածուի հարցը լուծել, ուստի՝ ՀՀԿ-ն, ԲՀԿ-ն, ՀՅԴ-ն եւ ՕԵԿ-ը հանդես կգան առանձին թեկնածուներով: Սա գուցե ավելի շատ կապված է ՀՀԿ-ի դիրքորոշման հետ, քանզի այս կուսակցությունը որոշել է հանդես գալ առանձին ցուցակով, ինչն, ի դեպ, ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանի առաջարկն է եղել: ՀՀ եւ ՀՀԿ նախագահն առաջարկել է նաեւ, որ հանրապետականների համամասնական ցուցակը գլխավորի Երեւանի Կենտրոն համայնքի թաղապետ Գագիկ Բեգլարյանը: 2-րդը ցուցակում Ավան համայնքի թաղապետ Տարոն Մարգարյանն է, հանգուցյալ վարչապետ Անդրանիկ Մարգարյանի որդին:

Շարունակել կարդալ

Ե ր կ ն ք ի ց կ ա խ վ ա ծ հ ա ց ի տ ա ր բ ե ր ա կ ո վ

Խուճապ, որ կարող էր եւ չլինել

Միջազգային կառույցներն իրենց փողերը չքնացնելու տեղ են գտել

Այն, ինչ կատարվեց մարտի 3-ին, հակիրճ կարող ենք բնութագրել՝ դոլարային խուճապ: Այլ կերպ՝ սա նշանակում է՝ համատարա՛ծ խուճապ բոլո՛ր ոլորտներում: Որովհետեւ թեեւ ազգային արժույթը դրամն է, բայց մեր պահուստները ոչ թե ոսկով, այլ դոլարով են: Խուճապ էր նաեւ բնակչության մեծ մասի մոտ, քանզի թանկացումները եղան ակնթարթային: Ես 15:45-ին «Երեւան սիթի»-ից գնեցի 1 շիշ բուսական յուղ եւ մինչեւ հասա դրամարկղին, ապրանքը թանկացավ՝ 540 դրամից դառնալով 720 դրամ: Չգնեցի, որոշեցի սպասել, թե ինչ կլինի խուճապից հետո: Իսկ խանութներում հայհոյախառն իրարանցում էր՝ ուղղված իշխանավորներին, որ լավ չեն իշխում եւ ընդդիմադիրներին, որ լավ չեն ընդդիմանում: Խուճապը կանցնի, հետեւանքը կմնա. հարուստը էլի կտռզի, աղքատը էլի կճկռի, միջին խավն էլ… միջին խավ չկա:

Շարունակել կարդալ

Ամրացնել գոտիները ու… մի կերպ գոյություն քարշ տալ

Սա միակ «խորհուրդն» է: Ուղղված սովորական մարդկանց: Ունեցվածքի առումով վերնախավին չի վերաբերում… Արդեն տեղեկացրել էինք, որ այս տարվա ապրիլի 1-ից թանկանալու են գազը, ջուրը եւ էլէներգիան: Որոշումը կայացվել է հանրային ծառայությունները կարգավորող հանձնաժողովում:

Հանձնաժողովը փետրվարի 27-ի նիստում քննարկեց «ՀայՌուսգազարդ» ՓԲԸ կողմից սպառողներին վաճառվող բնական գազի, գազամատակարարման համակարգի օպերատորի ծառայության, ինչպես նաեւ՝ բնական գազի փոխադրման եւ բաշխման ծառայությունների, էլեկտրաէներգետիկական համակարգի, «Հայաստանի էլեկտրական ցանցեր» ՓԲԸ կողմից սպառողներին վաճառվող էլեկտրական էներգիայի, «Հայջրմուղկոյուղի» ՓԲԸ կողմից սպառողներին խմելու ջրի մատակարարման եւ ջրահեռացման ծառայությունների մատուցման սակագների սահմանման մասին հարցերը:

Շարունակել կարդալ

ԻՐԱՆԻ ԻՍԼԱՄԱԿԱՆ ՀԵՂԱՓՈԽՈՒԹՅԱՆ ՁԵՌՔԲԵՐՈՒՄՆԵՐԸ 30 ՏԱՐԻ ԱՆՑ

Ուղիղ 30 տարի առաջ Իրանի ժողովուրդը լուսահոգի Իմամ Խոմեյնու առաջնորդմամբ կատարված մի զարմանահրաշ հեղափոխությամբ, որը կարելի է համարել քսաներորդ դարի ամենակարևոր իրադարձություններից, տապալեց 2500 տարվա թագավորական իշխանությունն ու ստեղծեց ժողովրդական իսլամական հանրապետություն, որը հիմնված է իսլամական և կրոնական հիմունքների, ժողովրդավարության և հանրապետականության սկզբունքների վրա: Այս փառահեղ հեղափոխության արդյունքում հասարակության կառավարման գործընթացում կիրառվեց մի նոր գաղափար՝ «կրոնական ժողովրդավարություն» անվամբ:
Իսլամական հեղափոխության հաղթանակից և Իրանի Իսլամական Հանրապետության ստեղծումից և վատ չի լինի եթե մեր հանդեսում ընդհանրական հայացքով անդրադառնանք ժամանակակից Իրանի հասարակական խոշոր  ձեռքբերումներին և բարեփոխումներին:

Շարունակել կարդալ

ԻՍԼԱՄԱԿԱՆ ՀԵՂԱՓՈԽՈՒԹՅԱՆ Ն.Վ. ԱՌԱՋՆՈՐԴԻ ԵԼՈՒՅԹԸ՝ ՊԱՂԵՍՏԻՆԻ ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ ՀԱՄԱԳՈՒՄԱՐՈՒՄ

Իսլամական հեղափոխության գերապատիվ առաջնորդն ասել է՝ այն ոճիրները , որ հանցավոր սիոնիստները գործեցին Գազայի պատմական իրադեպում , փաստեցին թե ինչպես , սիոնիստական կեղծ պետության իշխանավորների վայրագ բնազդը՝ Պաղեստինի աղետի սկզբնական տասնամյակներից մինչ այժմ անփոփոխ է մնացել :
Ն.Վ. Այաթոլլահ Խամենեին այսօր Թեհրանում , « Պաղեստինը դիմադրության խորհրդանիշ , Գազան ոճրագործության զոհ » միջազգային համագումարում ասել է՝ հույժ կարևոր իրադեպեր են տեղի ունեցել , որոնք Պաղեստինի հարցի կապակցությամբ առավել քան երբևէ լուսավորել են գալիքի հորիզոնը և մեզ ավելի են պարտավորեցրել՝ պաղեստինցիների ու իսլամ աշխարհի նկատմամբ :
Թեհրանում կայացած Պաղեստինի միջազգային նախորդ համագումարից մինչ այժմ , Իսրայելը՝ ռազմական ու քաղաքական զարմանահրաշ պարտություններ է կրել թե՝ Լիբանանի 33¬օրյա և թե՝ Գազայի 22¬օրյա պատերազմներում , որոնցում հաջորդաբար փայլուն հաղթանակ տարան՝ Լիբանանի իսլամական դիմադրությունը իսկ հետո Գազայում՝ ժողովուրդն ու Պաղեստինի օրինական կառավարությունը :
Մեծահարգ Այաթոլլահ Խամենեին իր ելույթում նշել է՝ Իսրայելի զավթիչ վարչակարգը , որ տասնամյակներ իր բանակով ու սպառազինությամբ և Ամերիկայի ռազմական ու քաղաքական հովանավորությամբ , անպարտելի դիրք էր ընդունել , երկու անգամ պարտվեց՝ Աստծուն , ժողովրդին ու հավատքին ապավինած դիմադրության ուժերից : ՍՌ ¬ը՝ Ամերիկայի , Արևմտյան որոշ երկրների և իսլամ աշխարհի մոնաֆեղների անխնա աջակցությունը վայելելով հանդերձ չարաչար պարտվեց իսլամի զարթոնքի հզոր ալիքների դիմաց , այնպես որ՝ իր սև պատմության ընթացքում՝ ներկայումս ՍՌ ¬ը առավել քան երբևէ պախարակվել է աշխարհի հանրային կարծիքի մոտ :

Շարունակել կարդալ

Ով է Արորդյաց ուխտը, ով՝ Հայաստանյաց եկեղեցին

12.11.2008թ. Panorama.am-ի «Եկեղեցին պարզապես «վերաբերմունք չունի»» վերնագրով փոքրիկ նյութում եկեղեցու քահանաներից մեկը Արորդյաց Ուխտի մասին ասել է. «Արորդյաց ուխտն այնքան անիմաստ կառույց է, որ Հայ Առաքելական եկեղեցին չի կարող դրա մասին վերաբերմունք արտահայտել: Ու այն, որ իրենք Հայ Առաքելական եկեղեցուց ու Կաթոլիկ եկեղեցուց հետո Հայաստանում գրանցված են որպես երրորդ կրոնական համայնք, զուտ հերթականության հարց է: Արորդյաց Ուխտը նույնիսկ աղանդ չէ, քանի որ աղանդները շեղվել են Առաքելական եկեղեցու ուղղությունից: Իսկ նրանք, իրենց խոսքով, մեր հայրերի ուխտի հետեւորդներն են, ու ինչքան գիտեմ, տարին մեկ անգամ հավաքվում են Գառնիի տաճարում ու հեթանոս ծիսակատարություններ են կատարում: Դրանք շատ հեռու են քրիստոնեական հավատքից» (տես նաեւ էջ 7-խմբ.): Ես հատուկ քահանայի ամբողջ ասածը մեջբերեցի, որ ընթերցողն իմանա՝ ինչի մասին է խոսքը (եկեղեցականին է հատուկ առարկայազուրկ «դատել»-ը, ըստ «ինչքան գիտեմ»-ի «մտածել»-ը, նույնն է թե՝ չգիտենալով իմանալ ձեւանալը):

Ինչպես երեւում է ասվածից՝ քահանայի իմացությունը Արորդիների Ուխտից խիստ մակերեսային է, ավելի ստույգ՝ նա պարզապես անտեղյակ է խնդրո առարկայից (այս պարագայում նրա կողմից բարոյական կլիներ խնդրո առարկայի վերաբերյալ ոչինչ չասելը: Ավելին՝ նրա ասածից հետեւում է նաեւ, որ նա որպես հայ (համենայնդեպս այդ մասին է ասում նրա անուն-ազգանունը՝ Շմավոն Ղեւոնդյան) ոչ լիովին գիտի այն եկեղեցու, դրա ծագումի, վարդապետության, ընթացքի, արածների մասին, որի անունից խոսում է:

Փորձենք այդ չիմացածների մասին որոշ պարզաբանումներ անել:

Շարունակել կարդալ

Հայոց այբուբենը՝ աստվածային ուղերձ համայն մարդկությանը

Արարիչը Տիեզերքն Արարելիս ամեն բանում առաքելությունների շղթա է դրել՝ վերից վար: Ամեն ազգի էլ մի առաքելություն է տվել: Խոսքը բնական ազգերի մասին է, որոնց թվարկելու համար ձեռքի երկու մատներն էլ շատ են (այս թեմային մի այլ առիթով կանդրադառնանք): Հայերիս էլ մեր ԱՌԱՔԵԼՈւԹՅՈւՆՆ է տվել, մի անկրկնելի ԱՌԱՔԵԼՈւԹՅՈւն, ինչն ամփոփված է մեր լեզվում: ՀԱՅ ԼԵԶՈւՆ պարունակում է ԱՍՏԾՈ (ԱՍՏՎԱԾՆԵՐԻ) խոսքը, միտքը, մտածողությունը: ԱՍՏՎԱԾ մի տեղ պետք է իր խոսքը պահպաներ, որպեսզի միշտ հաստատի իր ներկայությունը մարդու կյանքում: Եվ տիեզերքի ամենաբարձրագույն բանը՝ ԱՍՏԾՈ (ԱՍՏՎԱԾՆԵՐԻ) ԽՈՍՔԸ, վստահվել է մեզ՝ ՀԱՅԵՐԻՍ: Հայերենը ոչ միայն ԱՍՏՎԱԾԱՅԻՆ ԼԵԶՈւ է՝ տրված մարդկանց, այլեւ՝ ԱՍՏՎԱԾՆԵՐԻ ԼԵԶՈՒ է՝ տրված ԱՍՏՎԱԾՆԵՐԻՆ ու ՏԻԵԶԵՐՔԻՆ: ՀԱՄԱՏԻԵԶԵՐԱԿԱՆ ԼԵԶՈւ է (այս մասին էլ՝ մեկ ուրիշ անգամ)……

Շարունակել կարդալ