Խորագրերի պահոցը. Հոդվածներ

Այս բաժնում տեղադրվում են Հայ Արիական Միաբանության գաղափարախոսությանը համահունչ հոդվածներ ու վերլուծականներ:

Ինչպես շնորհավորում են, այնպես էլ տոնում են

 Տոներ բոլորն են սիրում: Խնդիրը մեկն է: Հաջողվու՞մ է այդ տոնը իսկապես տոն դարձնել, թե՞ տոնում են, որովհետեւ բոլորն են տոնում, ասել է թե՝ պետք է: «Լուսանցք»-ը 2007թ. դեկտեմբերի 31-ի դրությամբ ուսումնասիրեց քաղաքական ուժերի կայքէջերը՝ դիտարկելու, թե որ կազմակերպությունն ինչպես է շնորհավորել մեր ժողովրդին Ամանորի կապակցությամբ: Պարզվեց՝ շատ քչե’րն իրապես մաղթանք ունեն հենց ժողովրդի համար: Կազմակերպությունների մեծ մասը մաղթել էին… առաջիկա ընտրություններում սեփական-նեղ անձնական ցանկությունները:

Առաջ անցնելով ասենք. քաղաքական շատ կուսակցություններ, այդ թվում մեծ հավակնություններ ունեցող, կայքէջ չունեն: Տեղեկատվական այս դարում քաղաքական լուրջ նկրտումներ ունեցող ուժերի համար կայքէջ չունենալը պարզապես զարմանալի է: Որոշ կուսակցություններ էլ, ճիշտ է, կայքէջ ունեին, բայց մաղթանք չունեին՝ հավանաբար նախընտրական թոհուբոհում դրա համար ժամանակ չունենալով:

Շարունակել կարդալ

Խորհուրդ Արարատի

1. Արարչագործության Խորհուրդ է Արարատը՝ ԱՐԱՐ-ԱՏ /տեղ/՝ Արարման վայր: Արարատը հենց Հայկական Լեռնաշխարհն է:

2. Արարատը ցամաքային կղզի է: Դրանով արդեն նա առանձնանում է Երկրի ընդհանրությունից: Արարատը Տիեզերական Էներգետիկ Դաշտի խտացումն է Երկրի վրա: Եվ Արարատի Հողը պայմանականորեն է հող կոչվում: Նա տարբերվում է Երկրի հողից:

3. Արարատի Հողը իր մեջ կրում է եւþ տիեզերական, եւ’ երկրային հատկանիշներ: Արարատը հագեցած է բավական բարձր ռադիոակտիվ լիցքավորումով, որ հատուկ չէ Երկրին:

4. Եթե ամբողջ Երկրի հողը հիմնականում կրում է բացասական էներգիա, ապա Արարատը իր մեջ ունի եւþ դրական, եւþ բացասական էներգիա:

5. Եվ Արարատը դրական էներգիայով կապված է Տիեզերական Էներգետիկ Դաշտի հետ, իսկ բացասական էներգիայով կապված է Երկրի հետ:

6. Արարատը Երկրի վրա այն կենսավայրն է, որի միջոցով Երկիրը միանում է տիեզերական ամբողջությանը, կապվում է Տիեզերական Զորություններին եւ կենսական սնունդ ստանում մշտապես:

7. Եվ հենց Արարատում են Աստվածամարդերի համար ապահովված կենսական ամենանպաստավոր բնական պայմանները:

8. Հենց Արարատում է Երկրի տաքության ու սառնության, լույսի ու խավարի համաչափ հարաբերությունը հաստատված:

9. Արարատից դեպի հարավ տաքության ու սառնության, լույսի ու խավարի համաչափությունը խախտվում է հոգուտ տաքության եւ լույսի: Եվ որքան հեռանում ենք Արարատից, այնքան պակասում են սառնությունն ու խավարը, այնքան ավելանում են տաքությունն ու լույսը: Եվ Արարատից որքան հեռանում ենք դեպի հյուսիս, այնքան պակասում են տաքությունն ու լույսը, եւ ավելանում են սառնությունն ու խավարը:

10. Միայն Արարատում է օրինաչափորեն ընդգծված տարվա բոլոր չորս եղանակների հաջորդականությունը: Իսկ Արարատից դուրս տարվա եղանակները ընդգծված չեն, եւ աստիճանաբար չեզոքանում է նրանց անցումը:

Շարունակել կարդալ

Բլեյանիզմը թեւակոխեց իր վերջին փուլը

Ներքին թուրքը հո պոզով-պոչով չի…

Հայ հանրությունը ծանոթ է բլեյանիզմի թուրք-ադրբեջանապաշտական նկրտումներին, բայց որ այն շատ արագ կանցնի մի նոր՝ բլեյանօղլիիզմի փուլի, երեւի քչերն էին սպասում:

Այո, ՀՀ-ում թուրք-ադրբեջանական համատեղ դեսպանատանը՝ «Մխիթար Սեբաստացի» (խե~ղճ Սեբաստացի) կրթահամալիրում, դեկտեմբերի 17-20-ին կայացավ «Ադրբեջանի օրեր» անվամբ միջոցառումների շարքը: Միջոցառումը, որն իրականացվում էր «Հայաստան-Ադրբեջան-Թուրքիա. քայլ դեպի երկխոսություն» ծրագրի շրջանակներում, նախաձեռնել էին «Խաղարարար նախաձեռնությունների կովկասյան կենտրոն»-ը եւ ՀՀ-ում Մեծ Բրիտանիայի դեսպանատունը: Դե Աշոտ Բլեյանն էլ հին «ադրբեջանագետ» է, էն մութ ու ցուրտ տարիներին Բաքու այցելա~ծ ու հետո Հայաստանում նրանց՝ մեր թշնամիների (ովքեր հայ մորթելը աստվածահաճո գործ էին համարում) գովքն արա~ծ… համ էլ ծագումով վայթե հայ չի, իրան ի~նչ, թե…

Եվ բլեյանիզմի հայրը ՀՀ-ում թուրք-ադրբեջանական համատեղ դեսպանատանը ՀՀ-ում մի այլ օտար դեսպանատան փողերով «լվացք արեց», ներողություն՝ «փողեր լվաց», չէ~ ոնց որ էլի այն չէ, հա՝ «դրամաշնորհային մարդասիրական, երկու ազգերի հաշտեցման միջոցառում» իրականացրեց, իր ուսմունքը գործնականում տեսանելի եւ ակնառու դարձնելու մղումով:

Շարունակել կարդալ

Հայ տեսակի ծագումն ու կազմավորումը

Երբ քաղաքական միտումով է նաեւ պատմությունը-1

Հայագիտության մեջ առավել արծարծված խնդիրներից մեկը եղել եւ մնում է հայության ծագման ու կազմավորման հարցը, ինչը մի շարք դեպքերում ցայսօր վիճահարույց է: Որտեղի՞ց է ծագում հայ ազգը, ո՞րն է նրա բնօրրանը, ե՞րբ է ձեւավորվել իբրեւ ինքնուրույն էթնիկ միավոր եւ ո՞ր ժամանակներից է հիշատակվում հատկապես հնագույն գրավոր հուշարձաններում: Այս հարցերի կամ դրանց առանձին կետերի խնդրահարույց լինելը պայմանավորված է ոչ միայն սկզբնաղբյուրների տեղեկությունների բազմազանությամբ, այլեւ երբեմն դրանցով զբաղվողների քաղաքական ու այլաբնույթ շահագրգռություններով, թեպետ առկա փաստերն ու ուսումնասիրության այսօրվա մակարդակը լիովին թույլ են տալիս պատասխանելու հայ տեսակի ծագմանն ու կազմավորմանը վերաբերող բոլոր հիմնահարցերին: Նպատակ չունենալով մանրամասն ներկայացնելու հիմնախնդրի ամբողջ պատմությունն ու վերլուծությունը՝ անդրադառնանք նախ հայերի ծագման մասին հին ու միջին դարերում գրի առնված ավանդազրույցներին, ընդհանուր գծերով ներկայացնենք պատմագիտությունում տարբեր ժամանակներում առավել տարածված տեսությունները (չնշելով մասնավոր կարծիքները), ապա՝ հարցի ուսումնասիրության այսօրվա վիճակը եւ Հայաստանի ու հայերի մասին պահպանված հնագույն տեղեկությունները:


Շարունակել կարդալ

Բարու եւ Չարի հակամարտության բեկումը – Տեղեկանք գաղտնի իշխանության…

                                     

 

 

Տեղեկանք գաղտնի իշխանության

Աշխարհի գաղտնի կառույցների շարքը մշտապես համալրվում է կամ՝ նպատակայնորեն փոփոխվում. «տամպլիերներ», «ռոզենկրեյցերներ», «իլյումինանտներ», «մասոններ», որոնց օրդենները (միաբանությունները), եղբայրակցություններն ու օթյակները հանդես են գալիս ամենախայտաբղետ անուններով, քաղաքական, կրոնական ու տնտեսական ուղղություններով…

Դիցուկ՝ ամենահայտնիներից մասոնների նպատակն է՝ դառնալ աշխարհի տերերը, հասնելով լիարժեք «համաշխարհային տիրապետության»: Իսկ համապարփակեցման (գլոբալիզացիա) «համաշխարհային դավադրության» մեջ հայտնի են հետեւյալ «գաղտնի» կառավարությունները՝ «Միջազգային հարաբերությունների խորհուրդ»-ը (ՄՀԽ), «Բիլդերբերգյան ակումբ»-ը եւ «Եռակողմ հանձնաժողով»-ը («Տրիլատերալ», որում ընդգրկված են ներկայացուցիչներ՝ ԱՄՆ-ից, Ճապոնիայից եւ Արեւմտյան Եվրոպայից):

Շարունակել կարդալ

Հանգիստ թողեք Նժդեհին ու Ցեղակրոնությանը

Նժդեհ

Վերջերս ներկա իշխանություններին ընդդիմադիր քաղաքական գործիչներն ու լրատվամիջոցները հետեւողականորեն վարում են մեծանուն հայ Գարեգին Տեր-Հարությունյանի (Նժդեհ) եւ նրա ստեղծած Ցեղակրոն ուսմունքի (որոշակիորեն նաեւ՝ Հայկ Ասատրյանի Տարոնական ոսմունքի) դատափետման քաղաքականություն:

Սկզբում կարծես հիմնական մաղձը թափվում էր իշխանական կուսակցությունների՝ ՀՀԿ-ի եւ ՀՅԴ-ի վրա, հետո՝ միայն ՀՀԿ-ի: Այս կուսակցությունը իրավացիորեն մեղադրվում էր Նժդեհին ու Ցեղակրոնության գաղափարները վարկաբեկելու մեջ: Հարցերն ու մեղադանքները կարծես հստակ էին եւ ինչ-որ տեղ համապատասխանում էին իրականությանը:

«Լուսանցք»-ը նույնպես անդրադարձել է այս խնդրին՝ բայց զատելով Նժդեհյան Ցեղակրոնությունը հանրապետական ցեղակրոնությունից:

Սակայն, այդ նույն գործիչներից ու լրատվամիջոցներից շատերն արդեն այնքան են ոգեւորվել, որ ՀՀԿ-ական ցեղակրոնությանը զուգահեռ սկսել են փնովել ու վատաբանել Նժդեհյան Ցեղակրոնությունը, Գարեգին Նժդեհի ազգանվեր գործունեությունը: Սա շատ վտանգավոր, եթե չասենք հակազգային կեցվածք է եւ անհարիր է ազգից ու հայրենիքից ամեն օր խոսացող քաղաքական այրերին ու մամուլի աշխատակիցներին:

Եթե ցանկություն կա իշխանություններին կամ ՀՀԿ-ին ինչ-որ բան հասկացնել, հասկացրեք ուղղակի: Չի կարելի անուղղակիորեն հարվածել մի հայորդու ու նրա ստեղծած կուռ ազգային ուսմունքին ինչ-որբան ոմանց հասկացնելու համար: Այսօրվա ազգային հերոսներին հարգանքի տուրք տալու մասին ենք խոսում, բայց վարկաբեկում ենք մեր փառապանծ նախնու կերպարը: Ավելին՝ ուզու՞մ եք ՀՀԿ-ին բան հասկացնել, հասկացրեք հենց Նժդեհով եւ ոչ նա դեմ խոսելով:

Իսկ եթե իրապես Նժդեհի ու Ցեղակրոնության դեմ խոսացողներ կան, ապա սա այլ թեմա է…

Հայկ Թորգոմյան

Շարունակել կարդալ

Ժողովրդավարությունը՝ համաշխարհայնացման խայծ

Ժողովրդավարություն

Ժողովրդի իշխանության հաստատումը կամ ժողովրդավարությունը պետական կառավարման ձեւ, նաեւ քաղաքակրթական հասարակական համակարգ է, ինչն առաջանում եւ գոյատեւում է ազգային արժեքների դերի նվազման կամ նվազեցման ժամանակ, հաճախ՝ նաեւ անտեսման հաշվին: Ազգային արժեքների նվազեցման դեպքում ժողովրդավարությունը վերածվում է կենտրոնաձիգ ամբոխավարության, քանզի բնական ու բնականոն ուրույն ազգային դիմագծով էությանն ու մտածողությանը հետզհետե գերակշռում է անդեմ զանգվածի՝ ամբոխի հոգեբանությունը, վարվելակարգը: Իսկ ազգային արժեքների անտեսման պարագայում, ժողովրդավարությունը վեր է ածվում միջազգային համապարփակեցմանն սպասարկող գաղափարաբանության, մարդու ազատությունները ազգատյացությամբ սանձարձակեցնող քաղաքականության:

Ժողովրդավարությունը կարող է գործուն համակարգ լինել բազմազգ եւ ապազգային բնույթի պետության մեջ, որում չկա բնօրրանատեր ազգ կամ՝ լինելուց էլ թույլ են նրա դիրքերը: Ժողովրդավարությունը հասարակական համակարգ է, քանզի հասարակների համակարգ է, որին մխիթարելու նպատակով ստեղծել են քաղաքացիական համակարգ անունը: Ստացվում է գյուղացիներն էլ քաղաքացիներ են, բայց այդ մասին միայն մամուլից են իմանում…

Շարունակել կարդալ

Ուխտ Արարատի – Թիվ 14

Oukht Ararati

Չկա մի ասպարեզ. քաղաքական, դիվանագիտական, տնտեսական, պատմական, հոգևոր, մշակութային…, անգամ մարզական, որտեղ ամեն օր և ամեն ժամ չոտնահարվեն հայի և հայության իրավունքները: Եվ չկա դրանց մեջ մի դեպք, որ ենթակա չլինի պատասխանատվության ու պատժի: Պետք է փաստել, սակայն, որ մենք վատ ենք տիրապետում օրենքին, իրավունքի մեխանիզմին, այդ թվում՝ միջազգային…, ավելի ճիշտ կլինի ասել, ընդհանրապես
չենք օգտվում դրանից:….
«Ուխտ Արարատի» այս հատուկ համարը քաշեք այստեղից


Բ Ո Վ Ա Ն Դ Ա Կ Ո Ւ Թ Յ Ո Ւ Ն

Առաջաբան
Հայության մաքառումների փուլերը Սփյուռքում և Հայրենիքում
Ինչո՞ւ Նորագույն զինյալ ազատագրական պայքար
Լոուրենս Արաբացու հարցազրույցը
Չերչիլ, Սիոնիզմն ընդդեմ բոլշևիզմի
Պաուլ Ռորբախ
Լ. Բ. Տրոցկու 1921թ. հոդվածը
Պայմանագիր Ռուսաստանի և Թուրքիայի միջև
Լոզանի կոնֆերանս, 1923թ.
Սևրի հաշտության պայմանագիրը, 1920թ.
ԱՄՆ անկախության հռչակագիրը
Ալան Դալեսի ծրագիրը
Ռալֆ Պիտերս, «Նոր Մերձավոր Արևելքի քարտեզը», 2006

թ.

ՄԱԿ-ի հռչակագրեր, բանաձևեր
ՀՀ-ի և ԼՂՀ-ի ազգային և միջազգային իրավական
կարգավիճակի փուլերը 1917-ից ցայսօր
ՀՀ և ԼՂՀ հռչակագրեր, որոշումներ
Մահաթմա Գանդի
Ֆրիտյոֆ Նանսեն
Գուրգեն Յանիկյան
Վերջաբան

Շարունակել կարդալ

Հայերենը կարող էր եւ դառնալ միջազգային լեզու

Եվրոպացի մի շարք ականավոր լեզվաբաններ, ուսումնասիրելով հայոց լեզուն, ժամանակին առաջարկել են հայերենը դարձնել գիտության (հետագայում՝ նաեւ հաղորդակցության) միջազգային լեզու:

Ներկայացնում ենք այդ կարծիքներից մեկը.

«Հայերենն ունի չափազանց մեծ բառապաշար: Բառապաշարի հարստությամբ քիչ լեզուներ կարող են մրցել հայերենի հետ: Հայոց լեզվի մյուս հարստությունը նրա բառակազմությունն է՝ բառածանցումը եւ բառաբարդումը: Ամեն մի նոր իմաստի համար հայերենը կարողանում է սեփական բառ ստեղծել…

Հայերենը եվրոպական լեզուների համեմատ մի կարեւոր առավելություն ունի, եվրոպացիները գիտական նոր եզրեր ստեղշում են հունարեն բառերի միջոցով, իսկ եվրոպացիների մեծամասնության համար այն անհասկանալի, մեռած լեզու է: Ուրեմն այդ լեզվով կազմված բառերն ու եզրերն էլ եվրոպացիների համար խորթ են, մեռած: Մինչդեռ հայերենն ի վիճակի է գիտական եզրեր, բառեր կազմել իր միջոցներով, որոնք հասկանալի են հայերեն խոսող բոլոր մարդկանց: Սա մեծ առավելություն է: Հայերենի մյուս արժանիքներն են նրա պարզ քերականությունը, հրաշալի տրամաբանությունը:

Հայերենը կարող է լինել նորոգույն լեզու: Հայոց լեզվի արտահայտչական միջոցները ավելի մեծ են, քան նույնիսկ անգլերենինը, ֆրանսերենինը: Բացի դրանից, գիտությունը սիրում է ճշգրտություն: Հայերենի ամենակարեւոր հատկություններից է արտահայտման ճշգրտությունը»:

Հայերենը կարող էր իրապես դառնալ միջազգային լեզու, եթե «խորհրդային եղբայրության» խանդը տեղի չտար եւ ՄԱԿ-ում իրական եղբայր-պաշտպաններ ունենայինք այդ տարիներին:

Շարունակել կարդալ

Ահաբեկչությու՞ն, թե՞ վրիժառություն

ԱՍԱԼԱ

Հարձակողական եւ ինքնապաշտպանական

զինված գործողություններ ու ընդհարումներ

Ահաբեկչություն

Հեռու մնալով ահաբեկչության ու վրիժառության այսպես կոչված դասական ձեւակերպումներից՝ դրանք կքննարկենք իրենց ներկայիս ակներեւ դրսեւորումների վերլուծությամբ:

Յուրաքանչյուր զինված գործողություն կարելի է դիտարկել եւ’ որպես ահաբեկչություն, եւ’ որպես վրիժառություն, նայած թե ով ինչպես եւ որ կողմից է դիտարկում դրանք: Սակայն, իրականում տարբերություններն ակնհայտ են ու եթե իրապես վերլուծության ենթարկվեն ահաբեկչությունն ու վրիժառությունը, ապա դրանց նմանությունը կարող է լինել բացառապես կատարման ձեւի մեջ, բայց՝ ոչ բովանդակության: Դրանք միմյանցից հստակորեն տարբերվում են նպատակների ու գաղափարաբանական առումով: Ահաբեկչությունը նախահարձակ բնույթ ունենալով՝ հարձակողական է նաեւ իր էությամբ, ինչ-որ բան զավթելու, տիրելու, թիրախին ոչնչացնելով ինչ-որ բան ստանալու, տիրապետելու խնդիր է լուծում եւ շահախնդիր է ի սկզբանե: Ուստի անարդար է ու արժանի համարժեք պատասխանի:

Թվում է, թե ահաբեկչությունը մեկ այլ ահաբեկչության տրամաբանական հակադարձումն է: Այդպես էլ է լինում իհարկե, սակայն հիմնականում ահաբեկչության հակադարձումը վրիժառությունն է լինում, եւ այն գոյատեւում է այնքան ժամանակ, մինչեւ մեկը մյուսի հանդեպ ահաբեկչություն-վրիժառություն փակ շղթայում ներառնված կողմերը հավասարապես բավարարված լինեն կամ՝ բանակցելով գան փոխհամաձայնության, որն առավել մոտ է իրականությանը: Եվ կապ չունի, թե որ դարի մասին է խոսքը եւ ինչ քաղաքակրթություն է տվյալ պահին: Հաճախ են ասում, թե 21-րդ դարը «մարդկության քաղաքակրթության» ու «փոխըմբռնման» վերելքն է, բայց սխալվում են. սա ազգերի հակադրման ամենադաժան դարն է լինելու՝ ազգերին ճզմելու, ձուլելու, պետություններ «բացել-փակելու», աշխարհին տիրելու առումով: Գոնե առաջիկա 20-25 տարիներին այդպես է լինելու: Միակ կանխարգելիչ ելքը տվյալ պահին առավել հզոր ահաբեկչի (անհատ, թե պետություն) «մեղա» գալն է ու հաշտության ձեռք մեկնելը, այլապես ահաբեկչական ալիքը գնալով ընդարձակվելու է՝ ձնագնդի նման մեծանալով: Ներկայում ոչ մի գերտերություն «մեղա» գալու մարտավարություն չի որդեգրել, ավելին՝ վերստին սրվում է աշխարհին վերատիրելու, այն վերաձեւելու հարցը…

Շարունակել կարդալ

Հնագույն հեթանոսական Աստվածաշունչ – «Սասնա Ծռեր» դյուցազնավեպը

Արթուր Արմին«Դարերով փնտրում ենք այն, ինչը մեր մեջ է. եւ կորցրածը կվերագտնենք միայն այն ժամանակ, երբ գիտակցենք կորստի արժեքը». իր գրքի՝ «Հնագույն հեթանոսական Աստվածաշունչ՝ Սասնա Ծռեր էպոսի» 1-ին հատորի մուտքն այսպես է սկսել լոսանջելեսաբնակ Արթուր Արմինը (Արթուր Լեւոնի Բաբայան): Աշխատության այս հատորը բաղկացած է երկու մասից՝ «Հնագույն հավատքի թաքնագիտական իմաստները» եւ «Սասնա Տուն հավատամք-էպոսը»: Առաջինում ներկայացված են հնագույն հավատամքային պատումների ընդհանրությունները, թվաբանական, երկրաչափական, աստղագիտական համակարգերը եւ հին ժամանակների աշխարհաճանաչողությունը: Երկրորդ մասում հայկական էպոսի քողարկված, թաքնագիտական իմաստների վերծանություներն են ու վերլուծությունները, որոնք փաստում են «Սասնա Ծռեր»

էպոսի հնագույն հեթանոսական հավատամք լինելը: Ինչու՞ է հեղինակը էպոսը Աստվածաշունչ համարում, ի՞նչ թաքնագիտական իմաստներ կան մեր էպոսում, ու եթե կարողանանք ճիշտ վերլուծել այդ թաքնագիտական գաղտնիքները, կարո՞ղ ենք առաջնորդվել դրանցով: Այս եւ այլ հարցերի շուրջ է մեր զրույցը Արթուր Արմինի հետ:

Քաջատեղյակ լինելով մեր իրականությունում առկա մի երեւույթի՝ այն է՝ հայկական ամեն ինչի հանդեպ հակահայկական դրսեւորումների, աշխատության հեղինակը երբ նշեց, թե հնդեվրոպական մայր լեզվաընտանիքի նախահայրենիքը Հայկական լեռնաշխարհն է, միանգամից հավելեց. «Դա լուրջ գիտնականների խումբ է պնդել: Այսօր նրանցից մեկը կա՝ Վյաչեսլավ Իվանովը, ով դա ապացուցել է համեմատական լեզվաբանության միջոցով, մաթեմատիկական ճշգրտությամբ:


Շարունակել կարդալ

Մերձավորարեւելյան թնջուկ – Ճշտենք մեր տեղն ու դերը

 «Մեծ Մերձավոր Արեւելք»

«Մեծ Մերձավոր Արեւելք» անունը կրող ամերիկյան ծրագիրը բացահայտորեն չի հրապարակվել, սակայն, դրա առանձին հատվածներ ընթացքում (հետո ամբողջապես) հայտնի են դարձել եվրոպական, մերձավորարեւելյան ու աֆրիկյան մի շարք երկրների իշխանություններին, ու տարածաշրջանի ժողովուրդների դժգոհությունն են հարուցել: Այդ ծրագրի մասին խոսվել է ոչ միայն պետությունների իշխանությունների մակարդակով, այլեւ՝ Եվրամիության եւ «Մեծ ութնյակի» գագաթաժողովներում, Արաբական լիգայի ու ՆԱՏՕ-ի համաժողովներում:

Ո՞րն է «Մեծ Մերձավոր Արեւելք» ծրագրի էությունը եւ ի՞նչ նպատակներ է հետապնդում: Ծրագիրն ընդհանուր գծերով շարադրվել է ԱՄՆ նախագահ Ջորջ Բուշի 2003թ. փետրվարի 26-ի ելույթում: 2001թ. սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչություններից հետո ամերիկյան վարչակազմը պարբերաբար փորձում է Արեւմուտքի համար անվտանգ դարձնել մահմեդական աշխարհը (նախ եւ առաջ՝ արաբական) եւ վերացնել արմատական ահաբեկչության տնտեսական, սոցիալական ու քաղաքական արմատները: Ուստի փորձում է արաբա-մահմեդական պետություններում այսպես կոչված ժողովրդավարական բարեփոխումներ անցկացնել: Այլ տեղերում՝ իբր ժողովրդավարական երկրներում, դրանք կոչվում են «գունավոր հեղափոխություններ»…

Թվում է, հատկապես արաբական աշխարհի համար սարսափելի ոչինչ չկա, բայց ամերիկյան ծրագրում դիտավորյալ հետին պլան է մղված մերձավորարեւելյան գլխավոր խնդիրը՝ պաղեստինա-իսրայելական հակամարտությունը, ինչպես նաեւ չի խոսվում ամերիկա-իսրայելա-թուրքական ռազմավարական դաշինքի մասին:

«Մեծ Մերձավոր Արեւելք»-ը ներկայացվում է իբրեւ արաբական աշխարհի «արդիականացման» ծրագիր: Ամերիկացիները տվյալ դեպքում զուգահեռներ են անցկացնում Հելսինկիի 1975թ. համաձայնագրերի հետ, որոնք հանգեցրին խորհրդային դաշինքի երկրների (ԽՍՀՄ եւ սոցճամբար) «ազատագրմանը» եւ «ժողովրդավարացմանը»: Սակայն նրանք մոռանում են, որ մահմեդականների մեծամասնությունը Մերձավոր Արեւելքում ամերիկա-իսրայելական զույգին անվերապահորեն վերագրում է բռնակալի նույն դերը, ինչ կատարում էր ԽՍՀՄ-ը Արեւելյան Եվրոպայում:

Շարունակել կարդալ

ԻԻՀ նախագահ Մահմուդ Ահմադինեջադի ելույթը-2007թ.

  Ահմադինեջադ

ԱՄՆ Կոլումբիայի համալսարանում
ԻԻՀ նախագահ Մահմուդ Ահմադինեջադի ելույթը-2007թ.


Հանուն Ողորմած եւ Բարեգութ Աստծո

Հարգարժան ռեկտոր, սիրելի համալսարանականներ, դասախոսներ եւ ուսանողներ:
Նախ ողջունում եմ բոլորիդ եւ երախտապարտ եմ Իմաստնագույն Տիրոջը, որ ինձ բախտ վիճակեց ներկայանալ մի գիտական միջավայրում եւ ճշմարտություն որոնողների ու գիտության ու ճանաչողության ոլորտի հետազոտող շրջանակներին:

Ցանկանում եմ այս թանկագին նիստում Ձեզ հետ խոսել գիտության ու գիտնականի (իմաստուն մարդու) մասին:

Դասախոսներն ու իմաստունները այն լուսավոր ճրագներն են, որոնցից յուրաքանչյուրը լուսարձակում է տվյալ ոլորտը, լուսավորում մութ ու խուլ արահետները եւ մարդուն փրկում մոլորությունից ու տգիտությունից:

Աշխարհի իրողությունների ընկալման բանալին գիտություն որոնողների ու իմաստություն փնտրողների ձեռքերում է:

Չբացահայտված բնագավառները, աներեւույթ աշխարհներն ու անհասանելի գիտությունները անսահման են եւ փակ պատուհանները գիտնականների աշխատանքով ու ջանքերով են բացվում դեպի ճշմարտություն:

Յուրաքանչյուր փորձով մի դուռ է բացվում եւ մի ճշմարտություն բացահայտվում:

Ցանկացած շրջանում, երբ պահպանվել են գիտության ու իմաստության վեհ արժանիքները եւ հարգանքի ու մեծարման արժանացել գիտնականներն ու հետազոտողները, մարդը մեծ քայլեր է ձեռնարկել նյութական ու հոգեւոր կատարելագործման ու զարգացման ճանապարհին եւ հակառակը, ցանկացած շրջանում, երբ գիտությունն ու գիտնականը զայրույթի ու ատելության են արժանացել, այդ ժամանակաշրջանները մարդկային պատմության մեջ խավարի շրջան են եղել, եւ մարդկությունը բանտարկված է եղել իր տգիտության ու անիրազեկության շրջանակներում:

Եթե չլիներ մարդու բնությունը, որը ճշմարտության փնտրտուքի հարատեւման եւ ճշմարտության բացահայտմանն ուղղված ձգտումի գաղտնիքն է, մարդը շարունակ կմնար տգիտության գերին եւ չէին բացվի մարդու երջանկության ուղիները:

Բնույթը Բարձրյալ Տիրոջ կողմից մարդու էության մեջ հավերժ պահ դրված պարգեւ է:

Շարունակել կարդալ

Հայոց խորհրդանիշերի համակարգը

Խորհրդանիշ

Խորհրդանիշն էության, ինքնության, մտածողության, գաղափարի, կեցության կառույցների ոգեղեն կամ նյութական արժեքի արտահայտությունն է:

Ազգը ծագում եւ էություն է, ունի առաքելություն ու իր գոյության ընթացքում ստեղծում է խորհրդանիշերի համակարգ:

Խորհրդանիշերն ըստ բնույթի լինում են հավատամքային-ծինաբանական, բարոյակերպարային, պատմական-աշխարհագրական, ազգային եւ պետական: Լինում են նաեւ տոտեմական՝ ինչը հայրենի բնության մեջ ապրող կենդանիների հանդեպ սիրո (որոշակիորեն նաեւ պաշտամունքի) դրսեւորում է: Դրանցից են՝ առյուծը, արծիվը, այծը, խոյը, որոնք բնորոշում են հզորություն եւ համառություն՝ կամք: Այստեղ սա դիտարկում ենք առանձին խնդիր, թեեւ կարող է եւ տեղավորվել Հայոց խորհրդանիշերի համակարգում:

Հայոց արարչաբնույթ նկարագրի հավատամքային-ծինաբանական խորհրդանիշներն են՝ տեսակի ծագումը, լեզուն ու արարչական հավատքը՝ իր առաքելությամբ ու աստվածային համակարգով (Հայր Արա, Մայր Անահիտ, Վահագն, Աստղիկ, Միհր, Նանե, Տիր, Վանատուր…), իսկ բարոյականության հատկանիշներ կրող խորհրդանիշերն են՝ կեռխաչը, մաշտոցյան այբուբենը (ինչը վերարտադրվել է, քանզի ավելի հին ծագում ունի), «Սասնա Ծռեր» դյուցազնավեպը, հայկական մշակույթի դասական այլ արժեքներ, նաեւ սրբացած, հերոսացած անհատներ (հայ թագավորներ ու սպարապետեր, Հայկ Նահապետ, Արա Գեղեցիկ, Նարեկացի, Նժդեհ, Անդրանիկ…):

Ազգային նկարագիրը բնութագրող խորհրդանիշերը ոգեղեն են՝ իմաստավորված տեսակի ժառանգական հիշողությամբ: Պատմական-աշխարհագրական խորհրդանիշը (մտապատկերային եւ առարկայական) արտացոլում է ազգի անցած ճանապարհը, վավերագրում եւ’ հաղթանակներ, եւ’ պարտություններ: Մտապատկերային խորհրդանիշը լեզվի, լեզվամտածողության տարր է եւ լեզվահիշողությամբ փոխանցվում է սերնդեսերունդ: Առարկայական խորհրդանիշը նյութականացված արժեք է, որ վերացարկվում է գիտակցականում (սար, լեռ ու լիճ, Ճառընտիր, Նարեկ, խաչքար ու կոթող…), պատմում անցյալի լավ ու վատ անցքերի մասին, արտահայտում ազգի նկաագրի բյուրեղացման աստիճանը:

Պետական խորհրդանիշերը երկակի բնույթ ունեն, նաեւ՝ երկակի չափանիշ՝ ազգային եւ միջազգային: Դրանք, տվյալ պետության առանձնահատկությունը նշելուց զատ, պետք է համապատասխանեն նաեւ միջպետական հարաբերությունների զուտ առարկայական պահանջներին: Պետականության բնութագրման եւ ճանաչման խորհրդանիշ-տարրերն են՝ Դրոշը, Զինանշանը, Օրհներգը, նաեւ՝ Դրամը:

Իշխանության հավաստման պետական-պատմական խորհրդանիշեր են՝ Թագը, Գահը եւ Գայիսոնը:

Խորհրդանիշերն ընկալող եւ դրանցով կրթվող անձը լինում է ցեղահաղորդ, ցեղաճանաչ ու ցեղահավատ, բացահայտում է ժառանգականությամբ պայմանավորված իր նկարագիրը եւ զորանում ազգի ոգով: Երբ հոգին սկսում է ընկալել խորհրդանիշը՝ անհատի առջեւ հայտնվում են զգացողության, հասկացության պատկերացումներ, որոնք անհասանելի են մաքուր տրամաբանությանն ու մտքին:

Ակնհայտ է, որ խորհրդանիշերի համակարգը պետք է լինի նաեւ կրթամշակութային քաղաքականության եւ քարոզչամիջոցների գործունեության ուղենիշ:

Մի քննախույզ հայացք գցենք գործող ու անտեսված խորհրդանիշերին եւ որոշենք մեր ազգային ներուժի օգտագործման չափը:

Շարունակել կարդալ

Սատանա` առասպե՞լ, թե՞ իրականություն

Ժամանակի արագ ընթացքը մեր հարյուրամյակում, գաղափարների, իրադարձությունների եւ առաջնորդների արագ, ինչպես գեղադիտակում, փոփոխությունը իշխանության տերերին թելադրում է բազմաթիվ անգամ կատարել քաղաքացիների ուղեղների «լվացում»՝ նրանց հաջողությամբ ղեկավարելու նպատակով: «Լվացումը» հեշտ է իրականացնել, երբ ղեկավարվողները հիպնոզացված են եւ այդ պատճառով չեն կարողանում հասկանալ, թե ով է նրանց գլխավոր թշնամին: Իրենց գլխավոր նպատակին՝ ամբողջ մոլորակի բնակչության ղեկավարմանը հասնելու համար քաղաքագետների եւ բանկիրների միջազգային մաֆիան օգտագործում է տարբեր հնարքներ՝ էքստրասենսերի եւ աստղագուշակների ներշնչումները, երաժըշտաթմրամոլությունը, ալկոհոլը, զանգվածների գիտակցության մեջ ներդնելով կռապաշտության միստիկան:

Շատերի կողմից կռապաշտությունը հասկացվում է որպես հեթանոսություն: Բայց դա այդպես չէ: Իրական կռապաշտությունը կապված է կյանքի միջոցների աստվածացման եւ հենց իր՝ կյանքի նենգափոխմամբ նրա իրականացման ձեւով եւ միջոցով: Ժամանակակից կռապաշտությունը իրերի պաշտամունք է, գիտության եւ տեխնիկայի, ժողովրդավարության եւ իրավունքի, կուսակցության կամ որեւէ այլ կազմակերպության պաշտամունք:

Շարունակել կարդալ