Խորագրերի պահոցը. Հոդվածներ

Այս բաժնում տեղադրվում են Հայ Արիական Միաբանության գաղափարախոսությանը համահունչ հոդվածներ ու վերլուծականներ:

Ազգային Ինքնություն. Ունե՞նք, թե՞ փնտրենք…

Որպես նախաբան

Ազգային գաղափարախոսության եւ ինքնության շուրջ փնտրտուքը սկսվել է արդեն իսկ դրանք կորցնելու (ավելի ստույգ՝ դրանք չկարեւորելու) պահից: Կորցնելով (միտումնավոր, թե անմիտ)՝ փորձել են նորը ձեւակերպել, ինչը չի ստացվել, իսկ հինն էլ ոչնչացված էր այլեւս, կամ էլ պահել եւ վախենում էին վեր հանել: Իսկ չի ստացվել, որովհետեւ այլ աշխարհայացքի վրա նորի կառուցումը երբեք հիմնավոր ու հաստատուն չէր կարող լինել, իսկ նորն էլ մերը չէր: Ու հիմա հենց այդ անհաստատ ու հեղհեղուկ վիճակում ենք: Բա հազարամյակներ ապրած ազգը նոր պիտի խոսե՞ր իր ինքնությունից ու դեռ որոներ… ու դեռ սխալ ուղղություններով…

Շատերը զարմանում են՝ այդ ինչպե՞ս է, որ կա ազգ, բայց չկա ազգային գաղափարախոսություն (նույնն է թե՝ ինքնություն), կամ եթե կա ազգ, որն ունի պետականություն, ապա ի՞նչ իմաստ կա (վերա)ստեղծելու ազգային գաղափարախոսությունը, քանզի պետական ծրագրերն արդեն ազգային գաղափարներ եւ ծրագրեր են: Այս խնդրին մանրամասն չանդրադառնալու համար նշենք, որ անհարկի խառնում են ազգ եւ ժողովուրդ բնական եզրերը, հայրենիք, պետություն, նույնիսկ իշխանություն հասկացությունները: Սակայն, բացարձակապես տարբեր են ազգային եւ ժողովրդական հիմնախնդիրները եւ հայրենիքի ու պետության գործառույթները, իսկ ինչ մնում է ազգային եւ պետական նպատակներին, ապա դրանք կարող են եւ չհամընկնել, նույնիսկ՝ հակադրվել, եթե պետությունն առաջնորդվում է ոչ ազգային նպատակներով, բնույթով ազգային չէ եւ վարչակառավարման համակարգով օտարահպատակ է ու օտարից սնուցվող: Այնպես որ, հնարավոր է, որ սեփական պետությունում բնիկ ազգը ապրի ապազգային միջավայրում: Դա հիմա էլ հեռու չէ մեզանից…

Շարունակել կարդալ

Որտե՞ղ փնտրենք մեր ծագման վկայագիրը

 

Հայկական զլմ-ները շատ քիչ են անդրադառնում հեթանոսություն-քրիստոնեություն առնչություններին (կամ՝ միմիայն հակասություններին են անդրադառնում), եւ առհասարակ, հայոց հեթանոսական ու նախահեթանոսական անցյալին, հայ արիականության թեմային կարծես «տաբու» է դրված: Իսկ նախաքրիստոնեական անցյալ ասելով՝ շատերը պարզապես հասկանում են ինչ-որ անորոշ կռապաշտություն (հաճախ շփոթելով հունական, հռոմեական, նաեւ պարսկական ու հնդկական ազգային հավատների հետ)՝ բացարձակապես չխորանալով հին հավատի ու նախնյաց պաշտամունքի արմատների ու տիեզերաճանաչողության մեջ:

Քրիստոնյա հոգեւորականներից շատերը, լավ իմանալով հեթանոսական (իմա՝ ազգային) հավատի աշխարհաճանաչողական սկզբունքները, լռում են, կամ՝ կեղծում իրականությունը: Իսկ «հասարակ» մահկանացուները պարզապես «կտրված» են այդ անցյալից՝ ոչինչ չիմանալու հանգամանքով պայմանավորված: Ոչինչ չիմանալն էլ պայմանավորված է կրթահամակարգում այդ մասին ոչինչ չսովորեցնելով, չհաղորդելով կամ մի քանի մասնակի դրվագներ ներկայացնելով, այն էլ՝ ոչ ճշգրիտ…

Շարունակել կարդալ

Ազգային օրենսդրությունը՝ ազգային նկարագրի երաշխիք

Դարեր շարունակ օտարները մեր հայրենիքին տիրելու նպատակով ոչ միայն արտագաղթի են մղել մեզ, այլեւ ձուլել են իրենց՝ փորձելով օգտագործել նաեւ մեր հին եւ ինքնաբավ գենը: Այդ ընթացքում հայության զգալի մասը ճարահատյալ ձուլվել ու դարձել է այլազգի (հաճախ՝ ծպտյալ հայի կարգավիճակով): Սա թերեւս ազգերի դանդաղ մահվան դատապարտման փորձված եւ անաղմուկ ձեւն է: Եթե նույնիսկ քննարկենք ոչ հեռու անցյալում այսպիսի ձուլման հեռանկարի գոյությունը, ապա կնկատենք, որ այն իրական էր եւ դրա հետեւանքները կրում ենք առայսօր:

Երբ դանդաղ մահվան դատապարտված ազգերի մերձեցման-եղբայրացման համայնավարական միջոցներով նրանց ձուլման մարքս-լենինյան հակաբնական ու հակագիտական տեսությունը ստալինյան «խելքից դուրս» մեկնաբանությամբ եւ գործնական քայլերով ստացավ պետական քաղաքականության տեսք, արդեն կերտվու՛մ էր խորհրդային ժողովուրդ… Այդժամ նորից վերհառնեց ցեղասպանվելու վտանգը:

Շարունակել կարդալ

Մրցակցությունը եւ հակադրությունը Կովկասում. արմատներ, ծավալներ եւ հետեւանքներ

Ս/թ. հոկտեմբերի 28-29 ԻԻՀ ԱԳՆ քաղաքական եւ միջազգային հետազոտությունների կենտրոնում «Մրցակցությունը եւ հակադրությունը Կովկասում. արմատներ, ծավալներ եւ հետեւանքներ» խորագրի ներքո կայանալիք Կենտրոնական Ասիայի եւ Կովկասի 16-րդ միջազգային գիտաժողովի կազմակերպիչներին

Արմեն Ավետիսյան, Հայաստան
Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ

1. Կովկասում մրցակցության եւ հակադրության արմատներն ու ծավալները

Կովկասի մնայուն կայունությունն ու համագործակցությունը մեծապես կախված են պատմա-քաղաքական խնդիրների ճիշտ եւ արդարացի ըմբռնումից ու դրանց համապարփակ դրական լուծումից: Աշխարհաքաղաքականությունն առանց պատմական արդարության վերականգնման՝ նոր անարդարությունների տեղիք է տալիս, ինչի հետեւանքով էլ առ այսօր ոչ մի հակամարտություն վերջնականապես չի լուծվում, քանզի այն միանշանակորեն չի ընկալվում միջազգային երկու կարեւորագույն սկզբունքների՝ տարածքային ամբողջականության անձեռնմխելիության եւ ազգային ինքնորոշման իրավունքների տեսակետից, ավելին՝ տարածաշրջանում ներխուժումների հետեւանքով առաջացած պետությունների կազմավորումը կայացել է այդ երկու սկզբունքների ոտնահարմամբ: Եվ հիմա Կովկասյան ժողովուրդների ոտնահարված իրավունքները հանդիպում են միջազգային այդ գործուն սկզբունքների հակադրությանը: Համակովկասյան խնդիրների արմատներն ու ծավալները նույնպես ամփոփվում են պատմա-քաղաքական անաչառ վերլուծություններում: Դրանք խորապես հասկանալու համար պետք է հանգամանալից ուսումնասիրվեն Կովկասյան տարածաշրջանի բնիկների ու եկվորների կողմից դարերի ընթացքում հրահրած բախումների հետեւանքով ստեղծված առկա իրավիճակն ու հնարավոր լուծումները: Այդ բախումները եւ դրանցից բխող հետեւանքները, մեր տեսանկյունից, բաժանվում են երեք խմբի:

Շարունակել կարդալ

Ամեն ձրի բան մի՛ փաթաթեք մեր վզին

Երբ «Լուսանցք»-ն ահազանգում էր կարմրուկի եւ կարմրախտի դեմ համապետական եւ միջազգային նշանակության (նախաձեռնությունը «Բժիշկներ առանց սահմանների» կազմակերպությանն էր) «բարեգործական» պատվաստումների բնույթի կասկածելի լինելու առումով (զլմ-ները տեղեկատվություն տվեցին, որ դեղամիջոցները ժամկետանց են եւ անորակ), շատե՛րը մեզ մեղադրեցին ավելորդ անհանգստության եւ նույնիսկ բնակչության շրջանում լարվածություն ստեղծելու համար:

Շարունակել կարդալ

Հիմա էլ՝ ընդդիմության արմատականությա՞ն ավարտը

 Իշխանությունը՝ նաեւ ընդդիմություն, կամ՝ ֆուտբոլային դիվանագիտությունը շարունակվում է

Ընդդիմության սեպտեմբերյան վերջին հանրահավաքից հետո բացահայտորեն խոսվում էր հանրահավաքային առկա ճգնաժամի մասին եւ ինչպես «Լուսանցք»-ի թիվ 33 (72) թողարկման «Հանրահավաք՝ ընդդիմության մահախոսականո՞վ…» հոդվածում (19-25. 10. 2008թ., հեղ.՝ Նարե Մշեցյան) նշվել էր, սեպտեմբերի 15-ի հանրահավաքին մասնակցած բազմաթիվ մարդիկ հիասթափված հեռացել էին՝ չսպասելով նույնիսկ հանրահավաքի ավարտին՝ հասկանալով, որ «արագ իշխանափոխության» հարցն այլեւս հետին պլան է մղվում: Այն ժամանակ դեռ «շատերն էին զարմացել «արմատական» ընդդիմադիրների հանդուրժող կեցվածքից: Նրանց զարմացնում էր նաեւ ներհանրահավաքային այն մեկնաբանությունը, թե սեպտեմբերի 5-ին եւ 12-ին չարտոնված հանրահավաքները չկայացան, որպեսզի Հայաստանի եւ Թուրքիայի նախագահների հանդիպումը չվտանգվի, նույնիսկ տեսակետ կար, որ այս կեցվածքի շնորհիվ է, որ Աբդուլլահ Գյուլը եկավ Հայաստան»:

Շարունակել կարդալ

Երեւանը պիտի ճիշտ կողմնորոշվի…

Օրերս Երեւան ժամանեց ՌԴ նախագահ Դ. Մեդվեդեւը: Այցը, վստահաբար, հիմնականում վերաբերում էր թուրքական «Կովկասյան պլատֆորմ»-ի քննարկմանը: Իսկ այդ հարթությունում չէին կարող չքննարկվել Արցախ-ԼՂՀ-ի կարգավիճակի եւ ազատագրված տարածքների հարցերը:

Ադրբեջանում էլ ավարտվեց երկրի նախագահի ընտրությունը, եւ Ի. Ալիեւը ավելի մեծ հաջողությամբ, քան Ս. Սարգսյանը Հայաստանում, վերընտրվեց իր երկրի նախագահ: Ու հիմա, Հայաստանի եւ Ադրբեջանի նորընտիր նախագահները «պարտավոր» են կողմնորոշվել՝ ի մի գալ Արցախ-ԼՂՀ-ի խնդրի եւ «Կովկասյան պլատֆորմ»-ի հիմնախնդիրների շուրջ:

Շարունակել կարդալ

Արցախի եւ Ջավախքի խնդիրները չդարձնենք Նախիջեւանի խնդիր

Վերջին իրադարձությունները Հարավային Կովկասում անդրադարձել են նաեւ ԼՂՀ խնդրի կարգավորման վրա. հայտարարել է ԼՂՀ Ազգային ժողովի նախագահ Աշոտ Ղուլյանը: Նա նշել է, որ «Իրավիճակը Հարավային Կովկասում. ԼՂՀ միջազգային ճանաչմանը հեռանկարները» թեմայով խորհրդարանական լսումների եւ քննարկումների արդյունքում համապատասխան դիրքորոշում է մշակվել, ինչը հնարավորություն կտա ընդդիմանալ տարածաշրջանային ու համաշխարհային հնարավոր մարտահրավերներին եւ թույլ կտա շահավետ օգտագրծել ստեղծված իրավիճակը՝ ի շահ ԼՂՀ միջազգային ճանաչման:

Շարունակել կարդալ

Կրկին մեկաշխարհական երազանքների մասին

Ինչու՞ են լվանում մարդկային ուղեղները ԱՄՆ-ի արտաքին հարաբերությունների խորհուրդը

(գաղտնի նախագիծ)

Շատերն են հավատում, թե ԱՄՆ-ում ղեկավարելու համար Դեմոկրատական եւ Հանրապետական կուսակցություններից բացի գոյություն ունի մեկ այլ, առավել բարձր մակարդակի կազմակերպված ուժ, որը ձեւավորում է ԱՄՆ ռազմավարական ծրագրերը, ուղղությունը եւ ճակատագիրը: Դա մոտավորապես 3 հզ. անդամ ունեցող կազմակերպություն է, որ հայտնի է «Արտաքին Հարաբերությունների Խորհուրդ» (The Council on Foreign Relations) անունով: Այն նվազագույնս է ներկայացվում հանրությանը, ինչն էլ հասարակ ամերիկացու ապատեղեկացվածության պատճառն է: ԱՀԽ-ն ստեղծվել է 1921թ. հուլիսի 29-ին, մի խումբ «մտավորականների» կողմից, ովքեր կարծում էին, թե կա ազգություններից զուրկ համաշխարհային կառավարության, իշխանության կարիք:

Շարունակել կարդալ

Էրեբունին այլեւս չկա՞

Վերջերս հերթական անգամ նշվեց «Երեւանի օրեր» տոնակատարությունը: Լավ, թե վատ՝ նշվեց, հոբելյանն էլ պատկառելի էր՝ մեր մայրաքաղաքի 2790 ամյակն էր: Հիշեցնենք, որ սա նախկինում «Էրեբունի-Երեւան» տոնն էր, որի «Էրեբունի» մասը տարիներ առաջ «պատմական» որոշումով հանվեց: Ըստ երեւույթին, հին պատմության հետ այլեւս չառնչվելու խնդիր ունեին Երեւանի քաղաքապետարանում (եւ ոչ միայն այդտեղ):

Շարունակել կարդալ

ՏԻՄ ընտրությունները

ՀՀ կառավարության «հավակնոտ» ծրագրերի ինքնարժեքն են

Տեղական ինքնակառավարման մարմինների հերթական ընտրությունները քաղաքամայր Երեւանի թաղերում եւ հանրապետության մարզերում եկան հավաստելու, որ տեղական ինքնակառավարում ասածը Հայաստանում ոմանք հասկացել ու հասկանում են իրենք իրենց համար տարածքներ ստեղծելն ու ինքնակառավարելը: Իսկ ավելի պարզ՝ ամեն մի մականունավոր կամ դեռեւս անմականուն գործարար կամ պետական պաշտոնյա, տեղական ինքնակառավարում ասելով հասկանում է, որ անհրաժեշտ է ունենալ (իմա՝ սեփականացնել) մի որեւիցե մարզ, քաղաք կամ գյուղ (դե գոնե թաղամասիկ), որը հենարան կդառնա իր տնտեսական շահերը քաղաքական հարթությունում պաշտպանելու համար:

Շարունակել կարդալ

Նախագահը՝ Հյուսիսում… Վարչապետը՝ Արեւմուտքում

 

ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը հերթական անգամ մասնակցեց ԱՊՀ երկրների նախագահների խորհրդի նիստին: Այս անգամ այն կայացավ Ղրղզստանի մայրաքաղաք Բիշքեկում:

Սրան զուգահեռ, ՀՀ վարչապետ Տիգրան Սարգսյանն էլ մեծ պատվիրակությամբ աշխատանքային այցով եղավ ԱՄՆ-ում:

Շարունակել կարդալ

Մեր խնդիրները մենք պիտի կարգավորենք

 Այլապես դրանք հայտնվելով օտար ձեռքերում՝ մեզ համար կապանքներ են դառնում

Գնալով փորձում են «միս ու արյուն» տալ թուրքական «կովկասյան պլատֆորմ» կոչվածին եւ ամենահետաքրքիրն այն է, որ դրան քաղաքական ու դիվանագիտական աջակցություն ցուցաբերում է ոչ միայն Ադրբեջանը, այլեւ՝ Ռուսաստանը: Բոլորիս հիշողություններում դեռ թարմ է, թե անցյալ դարի սկզբներին ռուս-թուրքական հաշտությունն ու համագործակցությունը ինչ ավեր ու ցեղասպանություն բերեց մեր ազգի գլխին, որի հետեւանքով կորցրեցինք մեր բնօրրան-հայրենիքի զգալի մասը: Շուրջ մեկ դար անց թուրք-ռուսական «կովկասյան» մի նոր ծրագիր է առաջ քաշվել, որին բացի Թուրքիայից ու Ռուսաստանից, մյուս երկրները՝ Վրաստանը, Հայաստանն ու Ադրբեջանը, կամ ստիպված են միանալու կամ հրաժարվելով՝ զրկանքների են ենթարկվելու……

Շարունակել կարդալ

Ինքնորոշում՝ պատմական արդարության հիմքով

Ուգո Չավեսը եւ պատմական արդարությունը

Վենեսուելայի նախագահ Ուգո Չավեսն ինչպես նախկինում, այս անգամ էլ աչքի ընկավ իր յուրօրինակ տեսակետով: Նա կոչ է արել լատինամերիկյան երկրներին՝ այլեւս չտոնել «Ամերիկայի հայտնագործման օր»-ը, որը շաբաթներ առաջ նշվել է ամբողջ Հարավային Ամերիկայում եւ Իսպանիայում, որտեղ այդ տոնը կոչվում է «Իսպանական ազգի օր»: Ուգո Չավեսի կարծիքով, Քրիստափոր Կոլոմբոսը 1492թ. առաջին անգամ ոտք դնելով Բահամյան Գուանախանի կղզի (ներկայում՝ Սան-Սալվադոր) առաջինն է գլխավորել գաղութարարների ներխուժումը:

Շարունակել կարդալ

Հարեւան ու բարեկամ ենք, էլի՛

Ջավախքը գազաֆիկացվում է…

Մի քանի ամիս է, որ Ախալքալաքում գազատարերի տեղադրման աշխատանքներ են ընթանում: Շրջանի գազաֆիկացումն իրականացնում է «Էս Ջի Գազ» ընկերությունը, որը պարտավորվել է Ախալքալաքի եւ Նինոծմինդայի շրջանները բնական գազով ապահովել 3 տարվա ընթացքում: Մինչեւ տարեվերջ կգազաֆիկացվի միայն Ախալքալաքը, որտեղ արդեն ավարտվում են միջին ճնշման խողովակների տեղադրման աշխատանքները: Իսկ քաղաքի որոշ ծայրամասային հատվածներում ու գյուղերում աշխատանքները կավարտվեն հաջորդ տարի: Գազի 1 խմ-ն կարժենա 50 թեթրի, որը գազաբալոնների համեմատությամբ քառակի էժան է:

Շարունակել կարդալ