Խորագրերի պահոցը. Արվեստ

Արվեստ բաժնում մտեք «Հայկական Երաժշտություն» ենթաբաժինը:

Հայ արիները փառաբանում են Հայ Տեսակի Գերագույն Աստծուն.- Աստվածահայր Արայի Հրաշագործության տոնն է… Հայ Աստվածներն այլեւս Հայաստանում են եւ Հայոց Հողահավաքն ու Ազգահավաքն ընթացքի մեջ է…

Ինչպես տեղեկացրեցին ՀԱՄ գրասենյակից, հայ արիադավան-հեթանոս համայնքն իր վերականգնված տոների շարքում Երկրային Գարնան հենց առաջին օրը՝ մարտի 1-ին, նշում եւ փառաբանում է Հայր Արային՝ Հայ Տեսակի Հայր Աստծուն, Ով Հայ Աստվածային Համակարգի Գերագույն Աստվածը՝ Աստվածահայրն է:

http://www.youtube.com/watch?v=Q3UO0a7Epn4  – Հա՛յր իմ՝ Դու Արա…

http://www.hayary.org/wph/?p=3356  – Հայ-Արիական տեսանյութեր

Երկրում, Արարումների Բնօրրան Հայկական Լեռնաշխարհում մարտի 1-ը նախանշում է գարնան այցը, ինչը ձմռան քնից արթնացնում է երկրային նիրհած բնությունը: Եվ Հայր Արան, Ով Իր Աստվածային Գործառույթով Երկնի ու Երկրի Հայկական Աշխարհների Գլխավոր Աստվածն է, հետեւում է բնական կարգին ու հայ արիներին պարգեւում է Բնության Վերազարթոնքը:

Աստվածահայր Արայի Հրաշագործության Տոնը նախապատրաստվում է փետրվարի 13-ի՝ Հայոց Տրնդեզի՝ Արարչին՝ Տիեզերքի Տիրոջն ընդառաջ գնալու (ԱրԷգԱԿ-ի խորհուրդը երկրպագելու) եւ Հայ արիական Նոր Տարվա՝ մարտի 21-ի (որը նաեւ Հայոց ռազմի ու զորության Աստված Վահագնի երկրային վերածննդի օրն է) տոնակատարությունների միջեւ ընկած ժամանակահատվածում:

Ձմեռը բնության մեջ նախանշում է հարաբերական մահ՝ ծլումի-ծաղկունքի դադար, եւ Հայր Արան Իր Արարչակերտ Զորությամբ հետեւում ու ապահովում է Գարնան Գալուստը, ինչն էլ Բնության մեջ հարաբերական կյանքն է նախանշում՝ կյանք-մահ-կյանք… հավերժապտույտ մեծ շղթայի պարույրում:

Հայ Արիական Միաբանության Գերագույն Խորհրդի եւ Հոգեւոր հանձնախմբի Քրմական դասի ներկայացուցիչները ՀԱՄ առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանի գլխավորությամբ կկատարեն ծիսական արարողություն՝ փառաբանելով Հայր Արային, որպես Արարչի Զավակի, Ով արարվել է որպես հզորագույն Աստված, Տիեզերքի արարումից ի վեր Արարչածին Հայ Տեսակի Աստվածահայրն է, Հայ Գենի Մարմնացումը (Ծինը, Զարմը)…

Ծիսակարգը կկատարվի կեսօրին, ինչպես միշտ Արարատյան դաշտի սահմանամերձ մի հատվածում՝ Արաքս գետի ափին, Մեծ եւ Փոքր Մասիսների հայացքների ներքո: Հայ արիները կփառաբանեն Տիեզերքի Արարչին՝ Հայ Գենի արարման համար, Հայ Աստվածներին եւ Տիեզերաաշխարհների Հայ Հոգիներին՝ հայության նպատակները Հայ Մարդու հետ իրականացնելու եւ հաղթական ավարտին հասցնելու համար:

Ներկայացնում ենք հատված՝ Աստվածահայր Արայի Հրաշագործության տոնին ասվելիք հայ արիների առաջնորդի խոսքից (մեջբերված են նաեւ ՀԱՄ առաջնորդի ձոներգերից («Հայր մե՛ր Արա» եւ«Արարչին՝ Տիեզերքի միա՛կ եւ իրակա՛ն Տիրոջը»)):

ՀԱՄ տիեզերաիմաստ խորհուրդներից է. «Միտքը Տիեզերքինն է, Տիեզերքն ամփոփված է Մտքի մեջ»… Միտքն ամենաարարգն է շարժվում Տիեզերքում, վայրկյաններում կարող է չափել Տիեզերքի ծայրերը… Չկա՛ ուրիշ նման արագություն մեզ հասանելի: Միտքն ամենազոր է, ուստի՝ պետք է տիրապետե՛լ նրան, որպեսզի այն գործի վասն Հայի ու Հայքի, հանուն սեփական անձի ու ընտանիքի:

Երբ հայի միտքը հղվում է օտար Աստծուն, ապա զորացնում է ա՛յն Աստծուն, ով զորացնում է միայն ի՛ր ընտրյալ ազգին… Հաճախ, Տիեզերակարգին ոչ հարիր այդ հղումները որպես պատասխան ետ գալով Տիեզերքից, դառնում են պատիժ՝ ոչ ճշմարիտ հղման համար… Բացարձակ Արդարություն է Տիեզերքում եւ Արարչակարգը՝ Արարչի կամքը համատիեզերական է՝ Տիեզերակարգի մեջ ամփոփված…

Տիրապետի՛ր մտքիդ, հայորդի՛, որպեսզի այն ծառայի քեզ ու քո ազգին, այլապես կպատժվե՛ս եւ կպատժե՛ս ազգիդ

Շարունակել կարդալ

Արարումը չի՛ կարող բնազանցական լինել – Արմեն Ավետիսյան (ՀԱՄ առաջնորդ)… ԼԵԶՈւՆ ազգային խորհուրդների համակարգ… Արարիչ-Աստված-Մարդ եւ Հոգե-Ոգեղեն աշխարհներ… Գինին, Արաղը եւ Գարեջուրը՝ հայկական խմիչքներ…

Արարելը եւ՛ բառացի եւ՛ բացառապես արարչական երեւույթ է, ու այն տրված է արարչածին էություններին, ինքնություններին, արարվածներին… Չի՛ կարող արարել արհեստածինը: Ստեղծելը (սարքելը) դեռարարել չէ:

Արարմունքի մեջ հոգի կա՝ բնախոսություն: Տերն արարել է Տի-Եզերքը՝ Մեծ Եզերքը՝ դարձրել բաբախող ու շնչող անչափելի Մարմին-Միտք-Հոգի Մեծ Երրորդություն

Աստվածներն արարում ենԱզգերն արարում ենՄարդիկ արարում են… երբ արարչածին են, այլ ոչ հնարովի ու արհեստական՝ խառնագեն ու խառնարյուն: Անգամ կենդանիներն ու բույսերն են արարում, բայց ոչ երբեք՝ անազգ, ինքնությունից զուրկ անդեմ «մարդը»… Արհեստածին (խառնուրդ) ամենբան (մարդ, կենդանի, թեբույս) հոգեզուրկ է, ուստի՝ դուրս հավերժական պարույրիցԵրկրային կյանքը նմանների վերջին (փոքրիշատե բանական) հանգրվանն է, քանզի Տիեզերական Աշխարհներում հոգին (ոգին) է նոր միտք ու մարմին ստանում՝ գիտակից, իր բնական տեսակի էությանը հարիր ապրելու եւ հավերժելու ծիրում

- Արարիչն Արարեց Արարածին Արարատում եւ Արարված Արարածն այդ   Արիածինն է՝ Արիացին՝ Արի Մարդը՝ Արի Մանը՝ Արմանը կամ Արմենը

ԼԵԶՈւՆ ազգային խորհուրդների համակարգ է: Լեզու (ինչպեսեւ տիեզերահաս Գիր ու Այբուբեն) ունենում են բնածին ազգերը, քանզի ԼԵԶՈւՆ ԳԵՆԻ (ԾԻՆ) արտահայտչամիջոցն է, իսկ Գենն արարչատուր-բնատուր է:

Լեզուն նաեւ ազգային ներքին ծագումնային որակ է, ու բնածին ազգը, ի սկզբանե զգալով իր ծագումը, իր որակները, իր բնօրրանը, բնական զորությունները… ընկալում է դրանց տիեզերաիմաստ խորհուրդները: Ազգային Լեզուն իր ներազգային կյանքում ներկայանում է որպես ներքին ծագումնային որակ, իսկ արտազգային կյանքում՝ որպես արտաքին հաղորդակցման միջոց:

Հնագույն Արիական Ազգային Լեզուները Արիական Ցեղալեզվի, այսինքն՝ Հայոց Լեզվի բարբառներ են, որ այնուհետեւ զարգացել են ինքնուրույնաբար ու տարբեր պայմաններում: Դա հիմնավորվում է այն իրողությամբ, որ արիական այլ լեզուների շատ արմատական խորհուրդներ բացատրվում են ՀԱՅԵՐԵՆ (եւ միա՜յն Հայերեն):

* * *

ԳԻՆԻՆ ՀԱՅՈՑ ԼԵԶՎԻ ազգային խորհուրդների համակարգում Կենաց Հեղուկն է:

Լեզվաբանորեն կազմված է՝ ԳԵՆ (կյանք) բառով եւ Ի-տեսակային ամբողջություն արտահայտող հունչարմատով՝ ԳԵՆ-Ի:

Գինին արտահայտում է կյանքի հետ կապված որոշակի տեսակային ամբողջության անուն, որ տրվել է որոշակի հեղուկին՝ Կենաց Հեղուկ: Ըստ այդմ, Գինին միշտ էլ համարվել է Սուրբ Ըմպելիք:

Շարունակել կարդալ

Հայ-Արիական խաչափառաբանում (խաչակնքում)… Հայ-Արիական (ոչ թե ընդդեմ, այլ՝ հանուն) կարգախոսներ… Մեր ավանդապատումները շարքից – Արագածոտնի մարզ…

Խաչը տիեզերախորհուրդ իմաստ ունի մարդու հոգեւոր կյանքում, անգամ գիտական տեսությամբ է այն խորհրդավոր, եւ նախանշում է «ՄեծՊայթյուն» ասվածը, որը հենց Արարումն է՝ Տիեզերածնության Սկիզբը…

Հայ արիները աղոթք չեն ասում, փառաբանում, ձոներ եւ օրհներգեր են նվիրում Արարչին, Աստվածներին, Նախնյացեւ առհասարակ:

Հայ արիական խաչը հավասարաթեւ է, որ հենց ԱրարմանՄեծՊայթյուն» ասվածի խորհուրդն ունի: Եվ խաչափառաբանումն էլ խաչօծյալության իմաստն ունի, քանզի հայ արիները չեն կնքում (Արարիչն արդեն կնքել է իր հավերժադրոշմով), այլ սրով (ուժ) ու կրակով (հավատ) օծում են հայարորդուն եւ կապում իր արարչածին ծագման (առաքելություն) հետ

http://www.hayary.org/wph/?p=2889  – Հայկական արիական հիմնական նշանների (սիմվոլների) խորհուրդը եւ չափային շղթաները…

Հայ Արիական խաչափառաբանում (խաչակնքում)

Ձիգ՝ մի կետի միացրած 5 մատներով՝ դեպի ճակատ –աջ աչք –ձախ աչք –կզակ (նույնն է՝ թե բերան) եւ մատներն արդեն բացված, բաց ափը տարվում է սրտին ու ձեռքը բարձրացվում է վեր՝ ձիգ վիճակում:

Արարչի կամոք. –

Այն ինչ գիտակցում եւ մտածում եմ (ճակատ),

Այն ինչ տեսնում եւ զգում եմ մարմնիս (աջ աչք) եւ հոգուս (ձախ աչք) աչքերով,

Այն ինչ խոսում եւ կամենում եմ (կզակ), –

Բխում են սրտիցս (բացված ափը տարվում է սրտին),

Եվ ուղղված են Հայ Աստվածներին (ձեռքը բարձրացվում է վեր՝ ափը բաց՝ մատները ձիգ) – Փա՛ռք Աստվածներին, Հային ու Հայքին…

Շարունակել կարդալ

Պարտվում ենք պատմամշակութային պատերազմում՝ հենց մեր մեղքով (ազգովի փրկե՛նք Գառնո տաճարը) – Հայ արիներն ու ազգայնականները կպահանջե՞ն մշակույթի նախարարի պաշտոնանկությունը…

Օրերս մշակույթի նախարար Հասմիկ Պողոսյանը կրկին խոսեց մեր պատմամշակութային եւ բնական ժառանգության մասին, եւ նորից դարակազմիկ այն միտքն արտահայտեց, թե այդ արժեքները «պետք է աշխատեն ի շահ զբոսաշրջության զարգացման»: Իսկ պատմամշակութային մի արժեքի համար, որ միակն է տարածաշրջանում նաեւ իր պատմա-հոգեւոր էությամբ, նախարարը պահպանումը զբոսաշրջության մեջ է տեսնում միայն: Իսկ կարգավորումը տեսնում է սրճարան կառուցելու մեջ: Խոսքը Գառնու հեթանոսական տաճարի մասին է, որի տարածքում փորձում են կառուցել այդ սրճարանը: «Լուսանցք»-ը հարցազրույց արեց ՀԱՄ առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանի հետ, ով արդեն բաց նամակ է հրապարակել՝ ուղղված ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանին, Գառնու տաճարի տարածքում սրճարան կառուցելու անթույլատրելիության մասին: Ինչպես նամակին, այնպես էլ այլ պատասխաններն այս հոդվածում կարծարծենք նյութի բովանդակության կառուցվածքին համահունչ:

Բայց, նախ նշենք, թե ինչ նոր հիմնավորումներ է տալիս մշակույթի նախարարը, որը նախորդից չի տարբերվում բոլորովին: «Մենք այլ ճանապարհ չունենք: Հայաստանն այսօր իր զարգացման գործընթացներում մեծապես հույսը պետք է դնի զբոսաշրջության զարգացման վրա: Հենց այս նպատակով էլ նախարարությունը որոշել է վարձակալության հանձնել Վայոց ձորի մարզի Մագելանի քարանձավը եւ Գառնու տաճարի հարեւանությամբ կառուցել սեզոնային սրճարան»: Իսկ նախապես խոսք կար նաեւ Զվարթնոցի տաճարի եւ այլ հինավուրց վայրերի առումով, սակայն բարձրացված աղմուկի պատճառով երեւի ժամանակավորապես քչացրել են անունների շարքը:

Մի դիտարկում էլ ՀԱՄ առաջնորդի հարցազրույցից ներկայացնենք: Ըստ Արմեն Ավետիսյանի, նախարարի այս մեկնաբանությունը «բացարձակապես ոչ մշակութային է, թերեւս քաղաքական ու տնտեսական ոլորտներին է առնչվում, ինչն այս դեպքում, մեղմ ասած, մի թույլ տեսակետ է՝ կառավարության անդամի մակարդակին ոչ հարիր: Նա ասել է, թե «Հայաստանն այսօր իր զարգացման գործընթացներում մեծապես հույսը պետք է դնի զբոսաշրջության զարգացման վրա»: Հետաքրքիր է՝ կառավարության բոլո՞ր անդամներն են այս կարծիքին, թե՞ յուրաքանչյուր նախարար վստահ է, որ Հայաստանի զարգացումն իր ղեկավարած նախարարությանն է առնչվում: Գուցե բացառապես սպորտի զարգացմա՞մբ իրականացվի հայության առաջընթացի երազանքը, ի՞նչ կասի սպորտի նախարար Յուրի Վարդանյանն այս մասին: Կամ էլ… Իհարկե բոլոր նախարարություններն էլ կարեւոր են, եւ բոլորի գործառույթների բացարձակ իրականացմամբ է, որ պետությունը շնչում եւ առաջընթաց է ունենում, այդպիսով՝ այդ պետությունը ապահովում է իր բնակչության կարիքները (ինչը մեր կառավարության դեպքում շա՛տ հեռու է բացարձակ իրականացնելու առումով): Բայց, որ պետությունը «մեծապես հույսը պետք է դնի զբոսաշրջության զարգացման վրա», առնվազն տարակուսելի է: Սա կառավարության անդամի պետական մտածողություն չի կարող լինել, սա սեփական շահերն ու նպատակները հետապնդելու մարմաջ է: Երբ ամեն մեկը պետության անունից իր անձի համար է սկսում խոսել, այդ պետության վարկանիշը ոչ միայն սեփական ժողովրդի, այլեւ այլոց աչքին է մանրանում ու անլուրջ դառնում: Անգամ տարրական կրթություն չունեցեղ մարդն է հասկանում, որ պետության եւ բնակչության զարգացման հույսը մեծապես պետք է դնել տնտեսության արդյունաբերության եւ տարաբնույթ արտադրությունների (գյուղատնտեսականը եւս) զարգացման վրա (այստեղ է, որ  աշխատանքն ու աշխատատեղերը ավելանալու միտում ունեն միշտ): Բայց չէ՛, մեր երկիրը դարձել է առավելապես օտարին սպասարկող կազմակերպություն՝ «Հայաստան» ՍՊԸ, իսկ վարչապետը նախարարների ու այլոց հետ՝ այդ սահմանափակ (այս դեպքում՝ խիստ սահմանափակ) պատասխանատվությամբ ընկերության գործադիր մարմինը: Իրական տերերը՝ ՍՊԸ բաժնետերերը, դրսից են: Ու քանի որ ներդրումները նրանք են կատարում ու իրենց ձեռնտու է միայն սպասարկող «Հայաստան»-ը (ինչը եւ իրականացնում են հայաստանյան աշխատակիցները), ապա մեր՝ այսպես կոչված նախարարների  հայտարարությունները սպասարկում են պատվիրատուի նպատակները… (եթե այսպես չէ, ուրեմն վարչապետը պետք է պատժի մշակույթի նախարարին) Այլապես ոչ մի լուրջ պետական գործիչ Հայաստանի ապագան չի կարող տեսնել սպասարկման մեջ: Դա է պատճառը, որ միջազգային հիմնական ներդրումները ՀՀ-ում հյուրանոցներ ու հանգստյան վայրեր, խաղատներ ու վայելքների տեղեր՝ «մամառոզաներով» կարգավորվող անտես բոզանոցներ, քաղաքների փողոցներն ու այգիները «սեփականաշնորհած» անբարոյականներ, աղանդավորականներ…ու նման «զարգացումներ» են պարտադրում: Անգամ ճանապարհաշինությունը զարգանում է այս ամենն սպասարկելու համար: Եթե զբոսաշրջության այսպիսի սպասարկումն էլ ավելացվի, «Հայաստան» ՍՊԸ-ի օտար բաժնետերերը դրամաշնորհա-կերական (իբր ձրի տրվող, իրականում՝ բացահայտ կաշառք, որի մի մասն ամեն դեպքում գործի մեջ է դրվում) ծրագրերով կկերցնեն մշակույթի նախարարությանը եւ հասկանալի է՝ էլ ում…»: Մեր անկախության առաջին տարիներին էլ երկիրը նման էր սովետական մեծ ԺԵԿ-ի (տնային կառավարչության), մենք էլ ԺԵԿ-ի պետ էինք ընտրում՝ որպես նախագահ:

Շարունակել կարդալ

Հայոց Տրնդեզ. Երկրային ԱրԷգԱկ-ի հետ դեպի Տիեզերքի Արարիչը – Հայ Արիները տոնեցին Հայոց Տրնդեզը…

Փետրվարի 14-ի արեւածագին՝ Երեւանի Կարմիր բլուր պատմական տարածքում Հայ Արիական Միաբանության եւ Հայ Ազգայնականների Համախմբման անդամները կատարեցին Հայոց Տրնդեզի ծիսական ու տոնական արարողություն: Ծիսական կարգն ու տոնական մասն անցկացրեցին ՀԱՄ Հոգեւոր հանձնախմբի ներկայացուցիչները՝ քրմեր Արմոգը, Արամը եւ Արեգը:

Արարողությանը մասնակցեց նաեւ ՀԱՄ առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանը, ով ներկայացրեց Հայոց Տրնդեզի՝ Տերն ընդ առաջի հավիտենական խորհուրդն ու տիեզերահաս իմաստը:  Տրնդեզ – Տիառն ընդ առաջի տոն, Տերն ընդ առաջ՝ Տիրոջն առաջ գնալու տոն: Այդ օրը կրակներ վառելը, Տրնդեզ անելը՝ խորհուրդ ունեցող կրակ վառելը (կրակե դեզ վառելը)՝ Երկնային Արէգակի Երկրային արտացոլանքի խորհուրդն է նախանշում, եւ Արէգակը (Արական ու Է(Ի)գական Ակունքը)՝ որպես Երկրի Կյանքի Պահապան-Ակունք է փառաբանվում: Սա է պատճառը, որ արի մարդիկ հաճախ Տերն ընդ առաջը նաեւ որպես Տրնդեզ են նշում: Իսկ Տիեզերքի (Ամենայնի) միակ Արարողն ու Տերը՝ Արարիչն է, ում էլ փառաբանում են արիական հայերն ու հեթանոս-արիադավան ազգայնականները:

Յուրաքանչյուր տոն նորոգումի իր խորհուրդն ունի եւ վերածնում-վերանորոգում-վերականգնում է կապը Տիեզերական Իրականության եւ Օրինաչափությունների հետ: Բնական ազգերի համար ծիսական տոները կյանքի անբաժան մաս են կազմում:

Փառաբանվեց Տիեզերքի Տերը՝ Արարիչը, Ամենայն Ստեղծին՝ Ամենայն Ակունքի Արարողը, Ում արարած մարդիկ Արէգակի խորհուրդ կրակներով ընդառաջ գնացին Նրան՝ իրենց սերն ու երախտագիտությունը հայտնելով, Երկրային Գարնան (Կյանքի) Վերածննդի սպասումով…

Խորհուրդ Երդումի

Հա՛յր իմ ԱրԱրիչ,

Մա՛յր իմ Բնություն,

Տու՛ն իմ Տիեզերք.

Սիրու՜մ եմ ես Ձեզ,

Գալի՜ս եմ ես Ձեզ,

Կհասնե՜մ ես Ձեզ…

– Հայ արիների մի խումբ էլ ծիսական արարողակարգ անցկացրեց Արարատի մարզի Ազատավան բնակավայրում:

Շարունակել կարդալ

ԱրԷգԱկ-ն առաջվա պես սնում է Հայ-Արիներին – Քուրմ Արեգ (ՀԱՄ Հոգեւոր հանձնախմբի Քրմական խորհրդի ներկայացուցիչ)… «Մեր ավանդապատումները» շարքից – Արարատի մարզ…

Ծառերն արմատներ ունեն, իսկ մարդիկ՝ անցյալ: Հատիր արմատները՝ կչորանա ծառը: Նույնն էլ պատահում է այն մարդկանց հետ, որոնք չեն ուզում իմանալ սեփական ազգի անցյալը: (Չինգիզ Խան)

…Հիշեցնեմ Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանի  խոսքերն այս առումով, ով յուրօրինակ ձեւով է բացատրում այս ամենը. «Այսօր «առաջադեմ մարդկություն» կոչվածը պաշտպանում է բացառապես անբարոների ու այլանդակների, խեւերի ու մոլագարների, ընչաքաղցների ու ստորների, դավաճանների եւ ուրացողների իրավունքները, նրանց իրավունքները, որոնք (ոչ՝ ովքեր), միանշանակ հեռացել են արարչական արարման արդյունք ՄԱՐԴ-ու աստվածազարմ էությունից, ինքնությունից ու կերպից…

* * *

Եվրոպան, ավելի ստույգ՝ եվրոպական մարդկային կերպարանքի պաշտպանները, այլեւս գիտակցում են, որ մարդկային կերպարանքից  (նաեւ ի վերուստ տրված առաքինություններից ու առաքելություններից) համատարած հրաժարումով, սլանում է կործանման, ինչը հայ արիների բնորոշմամբ՝ ասուն մարդուն իջեցնում է անասուն կենդանու կարգավիճակի, ավելին՝ սեռամոլագարական տվայտանքներով՝ անգամ անասնական կարգավիճակից էլ են գահավիժում…

Մի՞թե այս ամենը չեն տեսնում մեր ավանդապաշտ եւ սկզբնական արմատներ ունեցող ազգի պատասխանատու ներկայացուցիչները, որ պատրաստ են ամեն վայրկյան զիջելու այն ուժերին (գուցե արդեն կտրվե՞լ են արմատից), որոնք այլեւս մարդատեսակ չեն, եւ բացառապես մարդանմանների նոր տեսակ են սարքել, որ պատրաստ է հրաժարվել մարդկային բոլոր դրսեւորումներից:

Մի՞թե մենք էլ պետք է հասնենք արեւմտյան այս մարդանմանների վիճակին, որ եվրոպական մարդկային կերպարանքի պաշտպանների նման հուսահատ քայլերի դիմենք: Մի՞թե հասկանալի չէ, որ մեզ փորձում են հլու անասունի վիճակի հասցնել, միայն ուտել-լափելու եւ սեքսին տրվելու գիտակցությամբ:

Հիշեցնեմ Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանի խոսքերն այս առումով, ով յուրօրինակ ձեւով է բացատրում այս ամենը. «Այսօր «առաջադեմ մարդկություն» կոչվածը պաշտպանում է բացառապես անբարոների ու այլանդակների, խեւերի ու մոլագարների, ընչաքաղցների ու ստորների, դավաճանների եւ ուրացողների իրավունքները, նրանց իրավունքները, որոնք (ոչ՝ ովքեր), միանշանակ հեռացել են արարչական արարման արդյունք ՄԱՐԴ-ու աստվածազարմ էությունից, ինքնությունից ու կերպից: Ոչ ոք մեր մոլորակում, որ ունի ծավալվելու եւ դա զանգվածաբար իրականացնելու միջազգային հնարավորություն, չի պաշտպանում  արարչածին մարդ մնացած ՄԱՐԴ-ու իրավունքները, ինչը նշանակում է մեր մանկության հեքիաթների՝ Բարի եւ Չարի ուժերի կռիվները, միշտ էլ իրականություն են եղել ու պետք է այս իրական հեքիաթը հասցնել ավարտին՝ Բարին պիտի հաղթի Չարին: Եվ այնժամ Երկնքից կընկնեն հեքիաթի 3 խնձորները, որն իրականում Արարչի, Աստվածների եւ Նախնյաց հոգիների տեսքով կտրվի մեզ: Միայն այսպես ՄԱՐԴ-ը կդառնա իր արմատ-ակունքներին, իսկ այդ ՄԱՐԴ-ը ունի ԱԶԳԱՅԻՆ պատկանելություն, ինչից էլ այսքան վախենում են մարդանմանները, որ չունեն ծագում, անհայրենիք են ու անապագա: Սրանք իրենց նմանների աշխարհ են ուզում ստեղծել, որ հաղթի Չարը…»:

Շարունակել կարդալ

Հետահայաց նոր տարուն.- Տարվա տանուտերը Կույսն է, ոչ թե Ձին – Պետք է առաջնորդվել Կույսի տարի լինելու պարբերափուլով, որպեսզի հայկական կենդանաշրջանի տիեզերապտույտներին համապատասխան մեր ցանկություններն ու մաղթանքները հասնեն Տիեզերք ու… ետ դառնան պատասխանով…

«Լուսանցք»-ը պարբերաբար անդրադառնում է տարվա տանուտերի «ընտրություններին»: Մեզանում այս ոլորտն էլ մնաց օտարի թելադրանքի տակ, եւ այս անգամ հայերը «դարձան» չինական ձիու հետեւորդներ…

Հայերս, ինչպես մեր կյանքի ու կենցաղի շատ խորհուրդներ, տարեփոխությունը եւս կատարում ենք այլոց հավատալիքներին ու պատկերացումներին համապատասխան… Այն, որ տարին իրապես փոխվում է գարնանը եւ դա է իրական ու բնական տարեփոխությունը, հայտնի է: Բայց մեզանում արմատավորված կրոնական տարեփոխությունը շարունակում է հաղթարշավը, եւ հայաստանյան ու սփյուռքյան հայերը հունվարի 1-ին են նշում Նոր Տարին՝ Ամանորը:

Բնական՝ գարնանային տարեփոխությունը, դարձյալ մնում է հայության մի հատվածի տոնը, երբ հայ արիները մարտի 21-ին տոնում են Հայոց Ամանորը, որն համընկնում է Երկրային Բնության Վերազարթոնքին՝ Վերածննդին: Ինչպես արի հայերն են ասում, այդ օրը նաեւ փառաբանվում է Հայոց ռազմի ու զորության Աստված Վահագնը, ում Երկրային (Վերամարմնավորումը) Վերածնունդը՝ Երկնի ու երկրի երկունքից, եւս տոնվում է մարտի 21-ին:

Այդ Երկունքն էլ ազդարարում է Երկրային Նոր Տարվա սկիզբը:

Ինչեւէ, քրիստոնեական տոներն ու ծեսերը, եկեղեցիներն ու վանքերը հիմնվեցին ու կառուցվեցին հայ հեթանոս-արիադավան հավատի տոնացույցի, ծիսակարգի եւ տաճարների վրա, բայց առ այսօր փորձում են հերքել դա եւ ապականել հին հայկականը՝ ավանդականն ու ազգայինը: Այսօր կրոնական տարեփոխությամբ, ձմռան ընթացքում, որ բնության մեջ հարաբերական մահ է նախանշում, երբ սառում եւ կանգ է առնում պտղաբերումը, շարունակվում է տոնվել Ամանոր, ինչը բնածին հայության դեպքում վերածվում է անխորհուրդ եւ անազդակ տոնախմբության, առավելապես՝ ուտուշ-խմուշի:

Շարունակել կարդալ

Դարձ ի շրջանս յուր (զարմացնում են Դալայ Լաման եւ Հռոմի Պապը – մեկնաբանում է ՀԱՄ առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանը – ի՞նչ կասեն Էջմիածնի եւ Անթիլիասի կաթողիկոսները…) – Քուրմ Արմոգ, ՀԱՄ Հոգեւոր հանձնախմբի Քրմական դասի ներկայացուցիչ… Ազգին վիճակը (Կոմիտաս Վարդապետ)…

Դարձ ի շրջանս յուր

Վերջին ժամանակներս բուդդայականների առաջնորդ Դալայ Լաման մի քանի հայտարարություններ արեց, որոնք ցնցեցին ոչ միայն կրոնական աշխարհը:

Օրերս էլ Հռոմի Պապ Ֆրանցիսկոսն է զարմանալի հայտարարություն արել, թե «դժոխքի կրակ գոյություն չունի, Ադամն ու Եվան իրական չեն»: Ըստ նրա, դժոխքի կրակ գոյություն չունի, եւ Կաթոլիկ եկեղեցին չի ընդունում «դժոխք» հասկացությունը, որտեղ մարդիկ տառապում են։ Այն ընդունում են մարդիկ, ովքեր ունեն մեկուսացած հոգիներ: Ինչպես Ադամի ու Եվայի առասպելը, այնպես էլ դժոխքը մենք ընդունում ենք որպես գրական խորհուրդ: Աստվածը չի ձգտում մարդկանց միայն պատժել կամ դատել, ՆԱ նաեւ սիրում եւ ընդունում է մարդկանց:

Հռոմի Պապը հայտարարել է, որ բոլոր կրոնները ճշմարիտ են, քանի որ մարդիկ դրանց հավատում են ամբողջ հոգով: «Մեր եկեղեցին բավականին մեծ է հետերոսեքսուալների եւ հոմոսեքսուալների համար, պահպանողականների եւ դեմոկրատների, անգամ կոմունիստների համար,- ասել է նա,-Աստված փոխվում է ճիշտ այնպես, ինչպես մարդիկ են փոխվում»:

«Աստվածաշունչ»-ը գեղեցիկ Սուրբ գիրք է, բայց դրա մեջ որոշ դրվագներ հնացած են, որոշները անհանդուրժողականության եւ քննադատության կոչ են անում: Մեր նոր բանականությամբ մենք կարող ենք ունենալ կին հոգեւորականներ: Հույս ունեմ, որ մենք կին Հռոմի Պապ կունենանք մի օր: Թող որ տղամարդու համար բաց դուռը չփակվի կնոջ համար»,- ասել է Պապը:

Հիշեցնենք, որ Դալայ Լամայի վերոնշյալ հայտարարություններում ասվել էր, թե «աշխարհի բոլոր կրոնները մեծ նշանակություն են տալիս սիրո զգացմունքին, կարեկցանքին, հանդուրժողականությանն ու ներողամտությանը եւ նպաստում են հոգեւոր արժեքների զարգացմանը: Դա միանշանակ այդպես է, սակայն իրականությունն այսօր այնպիսին է, որ էթիկան կրոնի հետ ձուլելու այլեւս իմաստ չունի… այնպես որ, ես ավելի ու ավելի վստահ եմ, որ եկել է ժամանակը գտնելու նոր ճանապարհ՝ հոգեւոր ու էթիկական հարցերում լուծում գտնել առանց կրոնի»:

Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանն իր հոդվածներում նույնպես նշել է, որ «մարդկանց խաբում են դժոխքի ու դրախտի սինաբանությամբ, եւ դա հատուկ է արվում՝ հավատացյալներին կրոնակախ  եւ կրոնավախ պահելու նպատակով»: Ըստ Հայ արիների առաջնորդի, «մարդու մահից հետո հոգին հայտնվում է Արարչի կողմից ստեղծված հոգե-ոգեղեն տիեզերաաշխարհներից մեկում՝ կախված իր երկրային կյանքում ձեռք բերված հոգեմտավոր պատկերացումներից, Տիեզերքի, Արարչի, Աստվածների ու Տիեզերակարգի մասին ունեցած հավատից ու մտածողությունից»: Այսինքն՝ մարդու հոգին հայտնվում է՝ կա՛մ գիտակից կա՛մ անգիտակից որեւէ տիեզերաաշխարհում, որոնք էլ բնորոշում են այսօրվա պատկերացրած դրախտը եւ դժոխքը… Ի դեպ, հայ արիների առաջնորդը հոդվածներում նույնպես հերքում է Ադամի ու Եվայի իրական լինելը, եւ նշում է, որ ըստ Տիեզերակարգի «հայելային արտացոլանքի», Երկրում արարվել են 7 ազգեր, ինչպես Երկնքում՝ 7 Աստվածային համակարգեր, եւ միայն այդ ազգերն են բնածին՝ հայերը, հնդիկները, հույները, հրեաները, պարսիկները, եգիպտացիները եւ շեղաչյաները:

Այսպես արարվել են մարդիկ, որ ունեցել են ազգային պատկանելություն:

Շարունակել կարդալ

Բարի վերադարձ Հայ Աստվածներին (Հայի Ոգուն… Նախնյաց Քավարանով… Խոստովանանք Եղբայրներիս Զորավոր…) – ՀԱՄ առաջնորդ Արմեն Ավետիսյան

- Սիրում եմ քեզ կյանք, քանզի արարչական ես ու անգնահատելի, սրբազան ժամանակահատված՝ ծննդի եւ մահվան միջեւ, մի լուսեղեն տիեզերապարբերություն՝ ազգիս նվիրաբերվելու եւ անդադրում գործելու…

 – Սիրում եմ քեզ մահ, քանզի բնական ես ու անգերազանցելի, գալիս եւ տանում ես հոգիս՝ վասն հայ տեսակի բնության հետ ձուլելու, ուրեմնեւ՝ հավերժության գիրկը

ԱրԱրիչը ԱրԱրեց ԱրԱրածին ԱրԱրատում եւ ԱրԱրված Արիածին ԱրԱրածը Արիացին էր՝ Արի Մարդը (Արի Մանը)՝ Արմանը կամ Արմենը…

Փա՛ռք ԱՐԱՐՉԻՆ, որ Սկիզբն է եւ Վերջը Ամենայնի, Ամենակարողն է ու Ամենակատարյալը, եւ Ինքը հենց Տիեզերքն է՝ Տիրոջ Եզերքը՝ Մեծ Եզերքը…

Հա՛յր իմ ԱրԱրիչ,

Մա՛յր իմ Բնություն,

Տու՛ն իմ Տիեզերք,

Սիրու՜մ եմ ես Ձեզ,

Գալի՜ս եմ ես Ձեզ,

Կհասնե՜մ ես Ձեզ

Փա՛ռք Ամենակալ Տիրոջը, որ ԱրԱրիչն է նաեւ Իր Որդիների՝ Հայ Աստվածների…

Օ՛ Հայոց Աստվածներ, Տիեզերքի Զավակներ, Զորության, Սիրո ու Բարու Աստվածներ, ԱրԱրչական Առաքինության ու Հայոց Առաքելության Աստվածներ…

Օ՛ Հայր Արա, որ Քո Աստվածային Սերմից ենք մենք եւ կրում ենք Քո Անմահ Գենը (Ծինը)…

Օ՛ Մայր Անահիտ, որ Արգանդն ես Հայոց ԱրԱրման, Աստվածամայրը՝ Հայորդի-Արորդիների…

Օ՛ Վահագն, Հայոց Զորության տիրակալ, ոգու եւ բազկի Դու ապավեն, քաջության ու մարտունակության տիպար…

Օ՛ Միհր, արդարադատ եւ արեւատենչ, Հայոց ոգեղեն ու անշեջ լույս-կրակ…

Օ՛ Տիր, Հայոց մտքի ու դպրության գանձարան, հայկականության անսպառ դպրանոց…

Օ՛ Աստղիկ, սիրո ու գեղեցկության հավերժական դիցուհի, մարդու եւ բնության ներդաշնակ գեղանք…

Օ՛ Նանե, ողջախոհության Դու ակունք, մեր առաքելության պահապան…

Օ՛ Վանատուր, Հայոց հյուրընկալության-հյուրասիրության շտեմարան, նվիրաբերվելու անհակ օրրան…

Օ՛ Հայոց բոլոր Աստվածներ, որ Զավակներն են Արարչի…

Օ՛ Հայկ Նահապետ, որ զարմն ես Հայր Արայի, եւ մեր փառահեղ Նախնին ու՝ Աստվածամարդ…

Շարունակել կարդալ

ՑԵՂԱԿՐՈՆՈՒԹՅՈՒՆԸ՝ ԱՌՈՂՋ ԱԶԳԱՅՆԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ… ՑԵՂԱԿՐՈՆՈՒԹՅԱՆ ՀԱՎԱՏԱՄՔԸ…

ՑԵՂԱԿՐՈՆՈՒԹՅՈՒՆԸ՝ ԱՌՈՂՋ ԱԶԳԱՅՆԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ

– Ազգայնականության երկու ձեւերից՝ ազգայնական անհատապաշտություն եւ եսապաշտություն, ցեղակրոնը ողջունում է առաջինը, որն այլ բան չէ, եթե ոչ ազգ-անհատի արդար եւ արգասավոր ձգտումը՝ հավատարիմ մնալ իր ցեղի ոգուն, կատարելագործել իր պատմական տիպը եւ պաշտպանել իր հավաքական անձի ազատությունը: Ցեղակրոնի այդ ձգտումը լիուլի համապատասխանում է համամարդկային բարոյականի եւ առաջադիմության բարձր սկզբունքներին,- ասված է Ցեղակրոնության «Հավատամք»-ում:

Ցեղակրոնությունը յուրատեսակ զուգորդում, ներդաշնակում է ցեղայինի ու համամարդկայինի: Անկրկնելի ցեղայինը եւ օրինակելի մարդկայինը համադրաբար կազմում են Ցեղակրոնության հենքը: Ցեղակրոնությունը չի՛ քարոզում թշնամանք դեպի մնացած ազգերը, բացառությամբ թուրքի, որին աներկբա հռչակում է Ցեղի թշնամի: Այն «բացառիկություն» ու «ընտրյալություն» շեփորող կույր ցեղամոլություն չէ՛, այլ՝ Ցեղի ինքնատիպությունը եւ անհատականությունը հաստատող առողջ ազգայնականություն:
Նժդեհը «առողջ ցեղապաշտության քարոզիչն էր»

ՑԵՂԱԿՐՈՆՈՒԹՅԱՆ ՀԱՎԱՏԱՄՔԸ

Ա. Ես ցեղակրօն եմ – Եւ ահա՝ կ երդնում Վահագնի աջի վրայ՝ երբեք չմեղանչել ուխտիս դէմ – ապրել, գործել ու մեռնել որպէս ցեղամարդ:
Բ. Ինձ համար անհատականութեան եւ ազատութեան ամենաբարձր արարքը – դա հնազանդուելն է ցեղիս:

Գ. Ես ցեղաճանաչ եմ, եւ ահա՝ գիտեմ, թէ մե՛ծ է իմ ցեղը, թէ իմ ցեղն աւելի՛ն է տուել մարդկութեան, քան ստացել է նրանից. գիտեմ, որ հայոց նորագոյն յեղափոխութիւնը վերջին գործը չէ իմ ցեղի էութեան. գիտեմ, թէ ի՞նչ բաների ատակ է իմ ցեղը:
Դ. Ես ցեղահաւատ եմ, եւ ահա՛ պաշտում եմ ե՛ւ մի այլ աստուածութիւն – ցեղիս արի՛ւնը, որի անարատութեան մէջ է իմ ցեղի ապագան:
Ե. Ես ցեղահաղորդ եմ, եւ ահա՛ զգում եմ, որ իմ անձը աւելի՛ իմ գերագոյն ծնողին – իմ ցեղին է պատկանում, քան իմ անմիջական ծնողներին:
Զ. Իմ ժողովրդի քաղաքական ճակատագրով զբաղուելու պարտականութիւն ունիմ ես, եւ ահա՛ պայքարում եմ մի մե՛ծ ճակատագրի համար, որին արժանի է իմ ցեղը:
Է. Ցեղակրօն ե՛մ, ասել է՝ ուր էլ որ լինեմ, ընկերային ինչ դիրք էլ որ ունենամ, ես խանդավառօրէն կը մնամ հպատակն ու մարտիկն իմ ցեղի:

Շարունակել կարդալ

ՀԱՅՈՒԹՅՈՒՆԸ – ՑԵՂԸ, ՏԱԿԱՆՔԸ ԵՎ ԺՈՂՈՎՈՒՐԴԸ…

Նժդեհը հայությունը բաժանում է զգայա-գիտակցական երեք շերտերի՝ ազգային-ցեղային (Ցեղը), տատանվող կամ չկողմնորոշված (ժողովուրդը), ամբոխացած, հակազգային (տականքը):

Արդի հայությունը գերազանցորեն հանդես է գալիս որպես հայ ժողովուրդ, այսինքն՝ հայկական որեւէ հատկանիշ ունեցող մարդկանց ժողովածու: Հայության շատ փոքր մասն է, որ իր զգայա-գիտակցական մակարդակով ու կենսաձեւով նկատվում է որպես Հայ ցեղ (ազգ): Հայության մի հատվածն էլ կազմում է տականքը:
Տականքը – Սա հայության ազգուրաց տարրն է, նրա աղբը, թերմացքը: Սա Ցեղի ներքին թշնամին է՝ լծված արտաքին թշնամու ռազմակառքին. անդիմագիծ՝ որպես հայ եւ զզվելի՝ որպես մարդ. հայության հանդեպ ո՛չ մի պարտականություններ չճանաչող, բայց մշտապես իրավունքներից ճամարտակող:
Նա ազգային պատկանելություն չունի, եւ եթե խոսում էլ է հայերեն, ապա միայն այն պատճառով, որ հաղորդակցվելու այլ ձեւ դեռ չի գտել: Նյութակրոն՝ որի համար գերագույն արժեքը դրամն է: Հայրենիք չի՛ ճանաչում եւ առաջնորդվում է «որտեղ հաց, էնտեղ կա՛ց» սկզբունքով: Նրա համոզումով՝ Հայ ցեղը «ցեխ» է, մարդկային ստորադաս տեսակ: «Ցեղանենգ շեյթա՛ն»,- այսպես խարանեց նրան Հայկ Ասատրյանը: Դա՝ հայության ազգորեն մեռած տարրն է, մեկընդմիշտ ամբոխացած: Ցե՜ղը – Սա հայության ընտրանին է, սերուցքը, որի գերնպատակն է՝ իր տեսակի հավիտենականացումը Հայրենիքում: Նա՛ է իր մեջ կրում Հայկականությունը եւ այն փոխանցում սերունդներին: Ցեղի համար՝ անփոխարինելի՛ է Հայրենիքը, նրա անկախությունը՝ թթվածնի պես անհրաժեշտ: Ցեղն է մարտնչում ու նահատակվում՝ հայության պատիվը փրկելիս:

Շարունակել կարդալ

ՑԵՂԱԿՐՈՆՈՒԹՅՈՒՆԸ՝ ՀԱՂԹԱՆԱԿԻ ԵՐԱՇԽԻՔ… ՑԵՂԱԿՐՈՆԸ (ՑԵՂԱՄԱՐԴԸ)… ՑԵՂԱԿՐՈՆԸ՝ ՔԱՐՈԶԻՉ…

ՑԵՂԱԿՐՈՆՈՒԹՅՈՒՆԸ՝ ՀԱՂԹԱՆԱԿԻ ԵՐԱՇԽԻՔ

«Հաղթել՝ ասել է գերազանցել: Գերազանցելու ճիգ է Ցեղակրոնությունը»: Նա ուսուցանում է, թե Ցեղի արտաքին թշնամիներին գերազանցած լինելու համար, պետք է նախ գերազանցել իր նախորդ սերնդին: «Իբրեւ օրենք՝ գերազանցի՛ր նախորդներիդ – խիզախությամբ, նվիրումով, հայրենահոգությամբ», քանզի «ո՛վ չի գերազանցում իր նախորդներին, նա անարգում է նրանց անունը՝ մեղանչելով ոգու զարգացման օրենքի դեմ»,- պատգամում է Նժդեհը: Դա ասել է՝ որպես հավատամք ընդունել, որ քո սերունդը ավելի մեծ պարտականություն ունի, քան ուներ անցնող սերունդը, եւ որ պարտականության մեջ քո բաժինը՝ առյուծի բաժինն է, ամենամե՛ծը:
Եվ Նժդեհը վստահ է, թե Ցեղի թշնամիների հանդեպ «հայը միայն ցեղակրոնությամբ կարող է գերազանց հանդիսանալ, որովհետեւ… հրաշունչ ցեղայնությունն է նրա էության հիմնական կշռույթը»: Ասել է, թե հայը միայն Ցեղակրոնությամբ կարող է հաղթել:

ՑԵՂԱԿՐՈՆԸ (ՑԵՂԱՄԱՐԴԸ)

Ցեղակրոնությունը ձգտում է ստեղծել հոգեբանական այն մթնոլորտը, որի պայմաններում հնարավոր լինի Ցեղի առաքինությունների ու կարողությունների դրսեւորումը: Այն «ճգնում է աշխարհ բերել ցեղամարդը՝ ամբողջակա՛ն հայ մարդը, որի մեջ եւ միջոցով պիտի արտահայտվեն ցեղի բովանդակ դրական ուժերն ու հատկությունները»:
Ցեղամարդ հայի գաղափարատիպն է ցեղակրոնը: Ցեղակրոնը չի՛ սարսափում միջավայրի այլասերիչ ազդեցությունից, քանզի գիտե, որ այն անզոր կլինի ուծացնել, եթե մենք ապրում ենք ցեղորե՛ն:
Նա ատում է վախկոտությունը: Պատահական չէ, որ Ցեղակրոն Ուխտերում խստիվ արգելված էր «մի՛ վախնար» խոսքը, քանզի ցեղակրոնի հասկացողությամբ «վախենալ մեկի համար՝ ասել է թշնամանել (անպատվել, անարգել) նրան»:
Պարտվողականությանը նա հակադրում է հաղթական ոգին, կրավորական տառապանքին՝ ներգործուն պայքարը, սարսափի հոգեբանությ անը՝ մեռնելու կամքը, լալկանությանը՝ արիադավանությունը, մտքի անիշխանականությանը՝ ցեղային մտածումը, կրոնական անդենականությանը՝ երկրավոր հայրենապաշտությունը, դասակարգային եւ հարանվանական եսականությանը՝ ներցեղային բարոյականը: Ցեղակրոնը թշնամի է ճանաչում թուրքին, բոլշեւիկին ու սրանց հայադավ գործակալներին, որոնց վճռաբար հակադրում է իր զորութենական ցեղապաշտությունը: Նա խորշում է բոլոր այն հոսանքներից, կրոններից ու վարդապետություններից, որոնք ժխտելով ազգերի անհրաժեշտությունը կամ եղծելով ցեղային անհատականությունը, վտանգում են նաեւ Հայ ցեղի գոյությունը:
Շարունակել կարդալ

«Ձեզ համար` Քրիստոսի սուրբ ծնունդը շնորհավոր, ինձ համար` Նժդեհի սուրբ ծնունդը…»,- Արմեն Ավետիսյան (Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ)…

http://www.hayary.org/wph/?p=2315  – (ամբողջական նյութը այստեղ)

- Մեր արիացեղ-հեթանոսական ժամանակներում հայերն Ամանորը տոնել են բնական տարեփոխության ժամանակ՝ մարտի 21-ին` գարնանային գիշերահավասարի օրը, փառաբանելով Բնության Զարթոնքը եւ Հայ Աստվածներից (ու Տիեզերքի Արարչից) խնդրելով բերքառատ ու հաջողբեր տարի:

…Այդ օրն արի հայերը տոնում են նաեւ Հայոց ռազմի ու զորության Աստված Վահագնի Ծնունդը (Երկրային վերամարմնավորումը՝ Հայոց հավատավոր հոգիներում), քանզի Տիեզերական Զորությամբ Օժտված Աստվածն է Հայոց Աշխարհում ապավենը Գարնան Վերազարթոնքի:

Հայաստանում այսօր էլ նախնիների ավանդույթները շարունակում են հայ հեթանոսները` հայ արիադավանները, միաժամանակ չանտեսելով քրիստոնեական (հայ քրիստոնյաների) Ամանորը…

Արեւագալ է՝ Հայոց արդարադատության Միհր Աստծո տոնը – Արիական Լույսը շուտով կցրի այդ արհեստական խավարը…

Այս տարվա Ձմեռնամուտը դեկտեմբերի 21-ին էր, այդ օրից սկսել է Արեւագալը: Հայ արիական տոնացույցով ամեն տարի նշվում է Հայոց արդարադատության Միհր Աստծո տոնը: Հայ արիներն այս տոնը հաճախ են տոնում Գառնո տաճարում, քանզի տաճարը հենց Միհր Աստծո պաշտամունքի համար է կառուցվել եւ գործող տաճար դառնալուց հետո, թերեւս նորից իր առաքելությունը կատար… Եթե պետական ու կրոնական քարոզչամեքենաներն առավել սիրով մոտենան հայոց փառավոր անցյալին ու զորավոր հավատին…

Արեւագալին կամ Ձմեռային Արեւադարձին հայ արիները կնշեն Հայոց արդարադատության Աստված Միհրի վերածնունդը (վերածնունդ է երկրային պատկերացումներով, քանզի Աստվածներն անմահ են եւ չեն լինում հին ու նոր, առավել եւս՝ «մեռած», ինչի մասին հոխորտում են հուդա-քրիստոնյաները):

Օրը (դեկտեմբերի 22-ի լույս 23-ի գիշերը) դեպի Տիեզերք, դեպի Արարիչն ու Աստվածները գնացող ազդակների համար նպաստավոր է եւ դա իր կնիքն է դրել հավատավորների պատկերացումներում, որ Միհր Աստվածն այս Բնական ու Տիեզերական Արեւադարձի վերահաստատումից պաշտվի նաեւ որպես լույսի ու ջերմության Աստված (Արեւ-Աստված):

Հայ տեսակի Արարման տոնից հետո հայ արիներն ու հեթանոս արիադավան ազգայնականները Ձմեռային Արեւադարձին փառաբանել են Միհր Աստծուն՝ Տիեզերական Արդարության եւ Բնականոն Իրավունքի վերահաստատման հավատով, նաեւ Հայ տեսակի Առաքելության վերաիմաստավորման համար, ինչպես Երկիր մոլորակում, այնպես էլ բոլոր Տիեզեաաշխարհներում…

Հայ Արիական Միաբանության Հոգեւոր հանձնախմբի քրմերն ու քրմի թեկնածուներն այս անգամ Արեւագալը դիմավորել են Ջավախքում եւ արիադավան-հեթանոսական քրմական ծեսով դիմել են Հայ արդարադատ Աստծուն, որ վասն արդարության իր աստվածային կամքը ներդնի Հայոց Ջավախքի եւ Հայոց բոլոր տարածքների՝ Հայաստանին վերամիավորվելու համար:

Շարունակել կարդալ

Բաց նամակ ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանին – Հազարամյակներ անցած եւ համաշխարհային քաղաքակրթություններ ստեղծած Հայաստանում չի՛ կարող լինել ընչաքաղցության (իմա՝ ընչաքաղցների) նախարարություն…

Հազարամյակներ անցած եւ համաշխարհային քաղաքակրթություններ ստեղծած Հայաստանում չի՛ կարող լինել ընչաքաղցության (իմա՝ ընչաքաղցների) նախարարություն, որն այսօր ծպտվել է մշակույթի նախարարություն անվան տակ

Հարգարժան նախագահ.

Արդեն քանի անգամ է, եւ ես անձամբ, եւ Հայ Արիական Միաբանությունը պաշտոնապես դիմել ենք Ձեզ կամ ՀՀ բարձրաստիճան պաշտոնյաներին, այսպես կոչված մշակույթի նախարարության այս կամ այն հակամշակութային եւ հակահայ դրսեւորումներին վերջ տալու համար:

Այսպես կոչված մշակույթի նախարարությունը այդպես էլ չի կարողանում պաշտպանել մեր բազմադարյա արժեքները միջազգային ասպարեզում, ինչը բնական է, քանզի այդ արժեքները հենց այս նախարարության կողմից ապականվում են բուն Հայաստանում: Վերջին օրինակը՝ 1-ին դարի 2-րդ կեսին կառուցված Գառնո արիադավան-հեթանոսական տաճարի տարածքում սրճարան կառուցելու տխմարաբանությունն է:

Ամեն ինչում փող աշխատելու մոլուցքն այդ սրճարանի ջատագովները կապում են զբոսաշրջության զարգացման հետ, ինչը պարզապես ծիծաղելի է: Եթե մշակույթի նախարար Հասմիկ Պողոսյանը «սովետական կթվորուհիների» օրինակով որոշել է «5-ամյակը՝ 3 տարում» կատարել ու արժանանալ փոխանցիկ դրոշին, ապա նրան պետք է առողջարարական ցնցումներով հիշեցնել, որ այդ տարիներն անցել են, իսկ ազգային արժեքներն ապականելով չի թույլատրվում «արագ փողեր» աշխատել:

Մշակույթի նախարարության «Պատմամշակութային արգելոց-թանգարանների եւ պատմական միջավայրի պահպանության ծառայություն» ՊՈԱԿ-ի տնօրեն Վլադիմիր Պողոսյանն էլ իրեն «սովետական բրիգադիրի» օրինակով պահելով նշել է, թե այդ «սրճարանը կլինի բացօթյա եւ սեզոնային» (այսինքն՝ միայն խորը ձմռանը չի աշխատելու) եւ որպես թանգարանի տարածքում գործող սրճարանի օրինակ՝ նա բերել է Հայաստանի պատմության պետական թանգարանի մոտ գործող սրճարանը (դրա իրավունքն էլ թեեւ չունեն):

Այս մարդիկ կամ իսկապես չեն հասկանում պատմական թանգարանի ու հոգեւոր մասունք հանդիսացող տաճարի տարբերությունը կամ իսկապես թքած ունեն ազգային բոլոր սրբությունների վրա: Այս դեպքում բոլորովին այլ վերաբերմունք կպահանջվի նրանց դեմ:

Գառնո արիադավան-հեթանոսկան տաճարը հայ արորդիների համար ոչ միայն պատմական թանգարան է, այլեւ գործող սրբավայր: Այստեղ հայ արիները  նաեւ տոնական ու հոգեւոր ծիսական արարողություններ են անցկացնում՝ փառաբանելով Հայ Աստվածներին, նշելով հայկական հազարամյա տոները: Եվ եթե այսպես կոչված մշակույթի նախարարության ընչաքաղց աշխատակիցները չեն հասկանում այս տարբերությունը, ապա մի օր այդ սրճարանը կարող է նոր 301թ. սպանդի վերածվել, բայց այս անգամ հայ արիները կլինեն սպանդի հեղինակները… Ինչպե՞ս կարելի է պատկերացնել ասենք՝ մայիսին Հայոց հյուրընկալության եւ օջախի Վանատուր Աստծո տոնի կատարումը արիադավան-հեթանոսական ծեսի եւ դիմացի սրճարանի որեւէ աշուղա-նաղլական կամ դիսկո-էրոտիկ երաժշտության ներքո: Սա պատճա՞ռ է սպանդի: Միանշանակ:

Շարունակել կարդալ