Օրվա պահոցը. Դեկտեմբեր 2, 2018

Հուշեր, որ կյանքի փորձ դարձան ինձ համար… – (Արմեն Ավետիսյան, Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ) – Ազգային անվտանգությունն արիականացնելու փորձը փորձանք էր դառնալու…

Մեր ժամանակների վկայագրում (13)
Ազգային անվտանգությունն արիականացնելու փորձը փորձանք էր դառնալու…
Մի անգամ նշել եմ հին ծոցատետրիս մասին, որին դիմում եմ այն ժամանակ, երբ հիշողությանս հետ կապված վայրիվերումներ են լինում…. Այդ հուշատետրը 1988թ. փետրվարի 18-ից, բնապահպանական եւ արցախյան ցույցերի առաջին իսկ օրերից քայլում է հետս: Իհարկե արդեն «հատորներ» ունի ծոցատետրը, որոնք արձանագրել են բոլոր զգայարաններիս զգացումները եւ իրականությունը ավելի քան 30 տարի…
…Օրերս հայ արիականների ու համախմբված հայ ազգայնականների համատեղ նիստում կրկին քննարկվում էր Հայապահպանության նախարարության ստեղծման կարեւորությունը համահայկական եւ հավիտենարժեք երեւույթների պաշտպանության համար, երբ ՀԱՄ Գերագույն Խորհրդի անդամներից մեկը հիշեց, որ «նման քննարկում եղել էր նաեւ Անդրանիկ Մարգարյանի վարչապետության տարիներին, երբ ՀԱՄ առաջնորդի առաջարկով վարչապետն ի թիվս այլ քաղաքական ուժերի, որոշակի պարբերականությամբ (ամիսը մեկ անգամ՝ ընդհանուր ազգայնական, մեկ անգամ էլ՝ զուտ ՀԱՄ-ի հետ) հանդիպում էր նաեւ հայ ազգայնականության ներկայացուցիչների հետ (ազգայնական ուժերի եւ հեթանոսական հավատի ներկայացուցիչների ցանկը ներկայացնում էր ՀԱՄ-ը) »…
Վարչապետ Անդրանիկ Մարգարյանի հետ խոսվել էր հայապահպանության հարցերի շուրջ, սակայն որոշակի փաստաթուղթ չէր ձեւակերպվել: Ինչպես ներքաղաքական, այնպես էլ արտաքին քաղաքական իրավիճակները նպաստավոր չէին ազգայնական թեմաների արծարծման համար, առավել եւս եթե դրանք պաշտպաներ նաեւ Հայաստանի վարչապետը…
Ճիշտ է Անդրանիկ Մարգարյանն իր մարդկային որակներով ընդունելի էր ինչպես իշխանության տարբեր թեւերի, այնպես էլ բազմաճյուղ ընդդիմության կողմից, նաեւ միմյանցից զատ գործող ազգայնականների համար, բայց 1999թ. հոկտեմբերի 27-ից հետո միեւնույնն է խաթարված էր փոխվստահության ու հավատի գործոնը…
Բայց Հայ Արիական Միաբանությունը փորձում էր իշխանության մեջ հասնել որոշակի խմբի ձեւավորմանը, ինչը թույլ կտար հետզհետե հայ ազգայնականներին ու նրանց գաղափարները հանուն պետականության զորացման ներառել պետական քաղաքականության մեջ:
Ցավոք, ոչ միայն իշխանության եւ ընդդիմության տարբեր թեւերից էին փորձում խոչնդոտել հայ ազգայնականների եւ վարչապետի քաղաքական մերձեցումը, այլեւ հենց այսպես կորված ազգայնական դաշտից կային քաղաքական առնետներ (սին ազգայնականներ եւ հայրենասերներ միշտ են հայտնվում, երբեմն էլ զուտ նախանձից են դավադրում)…   Շարունակել կարդալ