Ամսվա պահոցը. Հուլիս 2019

Առռռը հա՛ – Հակամարդը ոտքի տեղ բացեց Հայաստանում եւ կանանց իրավունքների սանձարձակակացման դավադիր սինաբանությունը քիչ համարելով՝ հայ տղամարդու արժանապատվությունն են ուղում միանգամից ոչնչացնել (այսպես ավանդական ընտանիքը ավելի հեշտությամբ կքանդվի)… (Արմեն Ավետիսյան, Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ) – Ահազանգ.- 1 / Ահազանգ.- 2 – Մի նոր ահազանգ (3) բանակում … Եռաբլուրում հարազատները մաքրում են հերոսների պղծված շիրիմները…

Ահազանգ – 1 եւ Ահազանգ – 2 (ՀՀ ուժային կառույցների ներքին ու արտաքին հնազանդությու՞ն)…

………………………………………

Տղամարդ բնական երեւույթը արդեն խրտնեցնում է այս մարդանման կենդանիներին եւ հակամարդը հետզհետե (տղա)մարդակերի է վերածվում – եթե դեմը չառնե՛նք…

Կառնե՛նք: Առաջին անգամը չէ…

………………………………………

Տեղեկություն կա, որ արտերկրից Հայաստան են բերվել տասնյակ միասեռական զույգեր՝սադրանքներ կազմակերպելու նպատակով… – ( https://hayacq.com/43470–.html  – Տեղեկություն կա, որ արտերկրից Հայաստան են բերվել տասնյակ միասեռական զույգեր՝սադրանքներ կազմակերպելու նպատակով)

Տեսնելով, որ ձախողվում են թե՛ իրավական, թե՛ քարոզչական դաշտում` օտարերկրյա գործակալները կփորձեն քննարկումները տեղափոխել այլ հարթություն: Չի բացառվում, որ կդիմեն սադրանքների՝ ընդհուպ մինչև ֆիզիկական բախումների: Դրա վառ օրինակն է Հյուսիսային պողոտա ուղղորդված տրանսգենդերը, ով պատրաստ էր նույնիսկ ծեծվելու, որպեսզի ուղղորդողները կարողանան հիմնավորել այս անձանց նկատմամբ բռնության փորձերը: Այս մասին այսօր լրագրողների հետ հանդիպմանը հայտարարեց «Լույս» տեղեկատվական վերլուծական կենտրոնի ղեկավար Հայկ Այվազյանը:   Շարունակել կարդալ

Ոչինչ չի՛ մոռացվել, ոչինչ փոփոխման չի՛ ենթարկվել –  Ոչինչ չի՛ մոռացվելու նաեւ այն կյանքում… – (Արմեն Ավետիսյան, Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ)

Երբ կա նպատակ, տարիքը գինու նման ավելի ու ավելի թունդ է դարձնում նպատակին հասնելու ձգտումները: Փոքրիկ հաղթանակներն էլ հին գինու ոգելից համտեսումների պես ոգեշնչում են եւ նպատակադրում ավելի մեծ հաղթանակների հասնելու մղումները…

1990-ականների սկիզբ.-

* Արցախյան պատերազմ…

* Հավատս եւ սերս մեծ են եղել ու այդպիսին էլ մնում են ՀԱՀԳԲ(ASALA)-ի եղբայրներիս նկատմամբ: Ես դաստիարակվել եմ հայ վրիժառուների կյանքով ու գործերով, որը հետագայում լավագույնս օժանդակել է ինչպես իմ ռազմական գործունեության, այնպես էլ քաղաքական եւ հանրային գործերում

* Հայահավաքի եւ Հողահավաքի իրականացում…

……………………………….

2000-ականների սկիզբ.-

* Արցախի ազատագրում…

* Հավատս եւ սերս մեծ են եղել ու այդպիսին էլ մնում են ՀԱՀԳԲ(ASALA)-ի եղբայրներիս նկատմամբ: Ես դաստիարակվել եմ հայ վրիժառուների կյանքով ու գործերով, որը հետագայում լավագույնս օժանդակել է ինչպես իմ ռազմական գործունեության, այնպես էլ քաղաքական եւ հանրային գործերում

* Հայահավաքի եւ Հողահավաքի իրականացում…

http://www.hayary.org/wph/?p=7216Վասն վրիժառության արդարության եւ անմահության փառաբանման…

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=209573273358331&set=pcb.209573526691639&type=3&theaterՈչինչ չի՛ մոռացվել, ոչինչ փոփոխման չի՛ ենթարկվել –  Ոչինչ չի՛ մոռացվելու նաեւ այն կյանքում…

Բացահայտում.- Միջազգային դրամաշնորհ-կաշառքների գումարի չափը կախված է գոռացող բերանի բացվածքից… Շարունակվում են սեռամոլագարական, հոգեխեղ ու աստվածամերժ, ապազգային ու հակամարդկային, նմանատիպ այլ հարձակումները…

Եթե մի կնիկ համարյա 10×10-ի վրա է բացել բերանը, ապա Հայաստանի դեմ տրամադրված մի կլորիկ գումար դրամաշնորհ-կաշառքի շուրջ 100.000 դոլարն այլես իր սեփականությունն է (ավելի լայն բացվող բերաններ էլ կան, ինչպես նաեւ՝ մարմնի այլ մասեր)…

Այդ կնիկը «շատ բան չի ուզում», միայն մի՜ բան – մարդկային ազատությունները պիտի վերածվեն սանձարձակությունների, իրավունքները՝ ամենաթողությունների, անաղարտությունը՝ պղծախեղումների… (բայց երեւի այսքան բան ուզելու համար միայն բերանի լայնածավալ բացումը քիչ լինի.)…

(Արմեն Ավետիսյան, Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ)

https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=209373083378350&id=100029169784366Բացահայտում.- Միջազգային դրամաշնորհ-կաշառքների գումարի չափը կախված է գոռացող բերանի բացվածքից…   Շարունակել կարդալ

Այսօր էլ՝ անհատի եւ հատերի պայքարում… – Մենք միակ ազգն ենք, որ մարդկանց հոգով ենք հաշվում, ոչ թե հատով – բայց այսօր գլխաքանակով հաշվվող՝ հատահաշիվ մարդկանց տեսակ է առաջացել… (Արմեն Ավետիսյան, Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ)

Հանրահայտ է, որ հայերենը խորիմաստ եւ խորհուրդներով հարուստ լեզու է: Մենք միակ ազգն ենք, որ մարդկանց հոգով ենք հաշվում՝ 1 հոգի, 10 հոգի, 100 հոգի … Այսօր սակայն մարդ երեւույթը բազմաշերտ է, աղավաղված… ուստի՝ մտածող մարդ տեսակն է մեզ համար ան-հատ, հատով չենք հաշվում նրանց, քանզի դա անում ենք հոգով հաշվարկում… իսկ կույր քանակական զանգվածը չի կարող ան-հատական հաշվարկի մեջ տեղավորվել, նրանց քանակը հատով ենք հաշվում՝ գլխաքանակով…

…Քաղցր ստի վկաները միշտ եւ բոլոր ժամանակներում ամենավտանգավոր զանգվածն են պետության մեջ, որ կամա, թե ակամա կարող են վտանգել պետության գոյությունը… Նրանք պատրաստ են վկա լինել ցանկացած հանրահավաքում, բողոքի ցույցի ժամանակ, այս կամ այն հեղաշրջման մեջ, օտարների կողմից ներդրված ապազգային եւ հակամարդ, անբարո եւ հոգեխեղ, աստվածամերժ եւ … իրարամերժ բոլոր շարժումներում…

…Դառը ճշմարտության վկաներ չեն լինում, քանզի այստեղ միշտ դժվար է՝ պայքարը եւ՛ ներքին եւ՛ արտաքին թշնամիների դեմ է եւ միայն նվիրյալներն են հայտնվու: Իսկ նվիրյալները միշտ քանակապես քիչ են լինում այս կամ այն ուղղության հետեւորդ կույր վկաներից, բայց ի վերջո որակական համախմբումը տալիս է իր հաղթական պտուղները…

Մնում է արագացնել որակական համախմբման գործընթացը:

Ի տարբերություն կույր վկաների, որ համախմբվում են ամեն աղմուկի եւ վկայավճար գործողության շուրջ, դառը ճշմարտության նվիրյալները մտածող նպատակային անհատներ են, ինչը ժամանակ է պահանջում միմյանց հասկանալու եւ համախմբվելու համար…

Սրանից էլ օգտվում են մեր թշնամիները:

Զրկե՛նք նրանց այդ հնարավորությունից, անե՛նք դա հանուն Հայի ու Հայքի…

Օրվա իշխանության քանակական մեծամասնության (ո՛չ՝ որակական) քաղաքական գարշահոտույթունը դուրս կժայթքի՞ իշխանական պատուհաններից…  / Ո՞վ կսեղմի ազգի դավաճանության կոճակը… – Այդ գարշահոտությունից միանշանակ ազգուրացության եւ հայրենադավության հոտ է փչում… (Արմեն Ավետիսյան, Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ) / ՀՀ արդարադատության նախարարության՝ ստամբուլյան կոնվենցիայի բացատրական լոլոյագիրը… – Արդարադատության համակարգի նշյալ եւ բոլոր մյուս սխալները պիտի ուղղվեն հիմնովին… / Սեփական գրպանին կպար՝ ուղեղը կաշխատի / Բացառապես նյութական մարդկանց մոտ ուղեղի ծալքերը հավասար են գրպանի պարունակությանը՝ դրամական ծալքերին…

Փաստորեն ստամբուլյան կոնվենցիան «չի պարունակում «ընտանիքի» սահմանումը և ոչ էլ խրախուսում է ընտանիքի որևէ կառուցվածք»… բա էլ մնացած լոլոներն ինչի համար են նշվել ՀՀ ԱՆ տեղեկատվության եւ հասարակայնության հետ կապերի վարչություն պաշտոնական լոլոյագրում…

…«Կոնվենցիան միմիայն նշում է, որ ավանդույթները, մշակույթը եւ կրոնը չեն կարող կանանց նկատմամբ բռնությունն արդարացնելու հիմք հանդիսանալ»… / Է հա՜, չեն կարող, էդ դուք եք օտարների երգը երգում, թե ազգայինն ու ավանդականը խանգարում են կանանց ու տղամարդկանց (բայց չեք նշում՝ որոշ) մարդկային ազատությունները սանձարձակության վերածելուն…

Կոնվենցիան չի պարունակում «ընտանիքի» սահմանումը եւ ոչ էլ խրախուսում է ընտանիքի որեւէ կառուցվածք։ Կոնվենցիան որևէ կերպ չի ազդում ամուսնության մասին ազգային օրենսդրության վրա: Կոնվենցիան որեւէ կերպ վտանգի տակ չի առնում ազգային ավանդույթներն ու արժեքները, ավելին, այն չի պարտավորեցնում վերացնել ավանդույթները, ինչպես դա փորձ է արվում ներկայացնել: Կոնվենցիան միմիայն նշում է, որ ավանդույթները, մշակույթը եւ կրոնը չեն կարող կանանց նկատմամբ բռնությունն արդարացնելու հիմք հանդիսանալ։

Նշյալ պաշտոնական լոլոյագրի մեխերից է (մնացյալի հետ ծանոթացեք ներքոնշյալ տեքստում) նաեւ սա. «Ի դեպ, Հայաստանի համար 1993թ-ից ուժի մեջ գտնվող «Կանանց նկատմամբ խտրականության բոլոր ձեւերի վերացման մասին» 1973թ. ՄԱԿ կոնվենցիայի նախաբանում և 2-րդ հոդվածում սահմանված է, որ «գիտակցելով, որ տղամարդկանց ու կանանց միջև լիակատար հավասարության հասնելու համար անհրաժեշտ է փոխել ինչպես տղամարդկանց, այնպես էլ կանանց ավանդական դերը հասարակության մեջ եւ ընտանիքում, մասնակից պետությունները պարտավորվում են ձեռնարկել բոլոր համապատասխան, ներառյալ՝ օրենսդրական, միջոցները՝ փոխելու կամ վերացնելու համար այն գործող օրենքները, ենթաօրենսդրական ակտերը, սովորույթներն ու պրակտիկան, որոնք ներկայացնում են խտրականություն կանանց նկատմամբ»…   Շարունակել կարդալ

Հայ արիները սկսեցին Վարդավառյան տոնակատարությունը (hայ արիները փոքր Սեւանի տարածքում կատարեցին Հայոց Վարդավառին ու Աստղիկ Աստվածուհուն նվիրված ծիսակարգը – Տոնակատարությունը կշարունակվի վաղը՝ մեծ Սեւանի տարածքում)…

Այսօր՝ հուլիսի 27-ին Հայ Արիական Միաբանությունը (ՀԱՄ) ն ու Հայ Ազգայնականների Համախմբումը (ՀԱՀ) այս տարվա  Հայոց Վարդավառի եւ Աստղիկ Աստվածուհու տոնի ծիսակատարությունը սկսեցին փոքր Սեւանի տարածքում: Առավոտ ծեգին  ՀԱՄ Հոգեւոր հանձնախմբի Քրմական դասի քրմերը սկսեցին փակ ծեսը: Այն ի փառս Սեւանա լճի էր ու ի պաշտպանություն մեր բնական ջրամբարի, որ գեղեցկուհին ի մեջ նորից ուժ գտնի վերականգնվելու: Քրմական դասը Աստղիկ Աստվածուհուց խնդրեց մարդկանց իմաստնություն տալ՝ լճի բոլոր խնդիրներին ճիշտ լուծում տալու:

Քուրմ Արմոգն ու ՀԱՄ առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանը նավակով հասան փոքր Սեւանի կենտրոնը, վարդաջուր շաղ տվեցին ջրերի մեջ եւ փակ ծեսն ավարտելով՝ ափ վերադարձան:

Ծեսի բաց մասը սկսվեց վտանգի կոչնակով. Սեւանից մենք միշտ վերցրել ենք, ժամանակն է տալու Սեւանը այլեւս ուժ չունի դիմանալու: Հայ արիների  առաջնորդը նշեց, որ Հայկական Բնաշխարհի կարեւորագույն լճերը՝ Վանը, Ուրմիան ու Սեւանը, ստորգետնյա բնաշղթայով կապված են միմյանց եւ այդ կապը օգնում է լճերին դեռ փրկել միմյանց, բայց որեւէ մեկի կործանումը սարսափելի կլինի բոլորի համար:

Ծեսի բաց մասն ավատվեց Աստղիկ Աստվածուհուն ուղղված ձոնով՝  ի պաշտպանություն Հայոց բնաշխարհի ու նրա կենսապաշարների: 

Վարդավառի բուն տոնակատարությունից առաջ լճին մոտեցավ հենց լուսադեմին Հայ Աստվածների առաջ սիրո ուխտ տված ամուսնական զույգը: Նրանք Աստղիկ Աստվածուհուց իբրեւ իրենց նորակազմ ընտանիքին տրվող նվեր ուզեցին Սեւանի փրկությունը:   Շարունակել կարդալ

Յոթնագրյանքների առեղծվածը – Վաղ ժամանակներից մեզ են հասել մի խումբ ձեռագրեր, որոնք նույն բովանդակությունն ունեն, սակայն ոչ մեկը մյուսի ճիշտ պատճենը չէ…

Յոթնագրյանքների» մասին մամուլում եւ ամսագրերում հրապարակումներ եղել են 20-րդ դարի 80-ական թթ. եւ ավելի ծավալուն ներկայացվել Մատենադարանի կողմից հրատարակված Դավիթ Անհաղթին նվիրված ժողովածուում: Եղել են նաեւ այլ հրապարակումներ:

«Յոթնագրյանքների» առեղծվածով զբաղվել է նաեւ երջանկահիշատակ պրոֆեսոր Պողոս Պողոսյանը:

Կարծում ենք` մեր ընթերցողներին կհետաքրքրի պրոֆեսորի այս աշխատանքը: Հույս ունենք, որ կծավալվի բանավեճ: Մենք պատրաստ ենք տպագրել նաեւ այլ տեսակետներ:

http://andin.am/2017/05/31/%D5%B5%D5%B8%D5%A9%D5%B6%D5%A1%D5%A3%D6%80%D5%B5%D5%A1%D5%B6%D6%84%D5%B6%D5%A5%D6%80%D5%AB-%D5%A1%D5%BC%D5%A5%D5%B2%D5%AE%D5%BE%D5%A1%D5%AE%D5%A8/?fbclid=IwAR0Q1DCfnLDtRdTcSTbuGc55kjU2CsGi9mNIXTFVX8WgdSEi3PM8-RW6Tnk#.XRhL3jz_mOV.facebook   Շարունակել կարդալ

Յոթնագրյանքների առեղծվածը

http://andin.am/2017/05/31/%D5%B5%D5%B8%D5%A9%D5%B6%D5%A1%D5%A3%D6%80%D5%B5%D5%A1%D5%B6%D6%84%D5%B6%D5%A5%D6%80%D5%AB-%D5%A1%D5%BC%D5%A5%D5%B2%D5%AE%D5%BE%D5%A1%D5%AE%D5%A8/?fbclid=IwAR0Q1DCfnLDtRdTcSTbuGc55kjU2CsGi9mNIXTFVX8WgdSEi3PM8-RW6Tnk#.XRhL3jz_mOV.facebook

Յոթնագրյանքների» մասին մամուլում եւ ամսագրերում հրապարակումներ եղել են 20-րդ դարի 80-ական թթ. եւ ավելի ծավալուն ներկայացվել Մատենադարանի կողմից հրատարակված Դավիթ Անհաղթին նվիրված ժողովածուում: Եղել են նաեւ այլ հրապարակումներ:

«Յոթնագրյանքների» առեղծվածով զբաղվել է նաեւ երջանկահիշատակ պրոֆեսոր Պողոս Պողոսյանը:

Կարծում ենք` մեր ընթերցողներին կհետաքրքրի պրոֆեսորի այս աշխատանքը: Հույս ունենք, որ կծավալվի բանավեճ: Մենք պատրաստ ենք տպագրել նաեւ այլ տեսակետներ:

Անդին

Վաղ ժամանակներից մեզ են հասել մի խումբ ձեռագրեր, որոնք նույն բովանդակությունն ունեն, սակայն ոչ մեկը մյուսի ճիշտ պատճենը չէ, նույն նյութը պարունակելով հանդերձ հանդես են գալիս տարբեր անուններով («Յօթնագրեանք», «Վեցհազարեակ», «Քերականութիւն», «Վարժողական ուսմունք» եւ այլն), միեւնույն բանը լինելով` վերագրվում են տարբեր հեղինակների (Դավիթ Անհաղթ, Անանիա Շիրակացի, Սահակ Պարթեւ, Մեսրոպ Մաշտոց, Հոմորիոս, Փիլիկոս եւ ուրիշներ): Այս ձեռագրերը, որ վաղուց ի վեր գոյություն ունեն մեզանում, ցրվել-տարածվել են աշխարհով մեկ:

Ձեռագրերի մի մասը Մաշտոցի անվան Մատենադարանում է, մի մասը` Վենետիկի ու Վիեննայի Մխիթարյան միաբանության մատենադարաններում, Անգլիայի Բրիտանական թանգարանում, Երուսաղեմում, Ամերիկայի Միացյալ Նահանգներում եւ սփյուռքի հայության անձնական գրապահոցներում: Չնայած իրենց հնությանն ու տարածվածությանը` այս ձեռագրերը, որ հարմարության համար դրանցից մեկի անունով կոչում ենք «Յոթնագրեանք», հայագիտության մեջ առայսօր պատշաճ ուշադրության չեն արժանացել: Ուսումնասիրողներն էլ հակասական կարծիքներ են արտահայտել թե՛ բովանդակության, թե՛ գրվելու ժամանակի և թե՛ նրա հեղինակի մասին: Հիմնականում այն կարծիքն է արտահայտվել, թե իբրև դրանք անմիտ հմայությունների ու կախարդությունների ժողովածուններ են: Եղել են և կան մտածողներ էլ, որոնք, նկատի ունենալով այս ձեռագրերում եղած որոշ աղյուսակներ, կարծում են, թե դրանք պարզապես բազմապատկման ու բաժանման աղյուսակներ են և ուրիշ ոչինչ: Քանի որ հիշյալ ձեռագրերից հնագույնը 13-րդ դարի գրչագիր է, սա որոշ գիտնականների առիթ է տվել կարծելու, թե «Յոթնագրյանքը» 13-րդ դարի մի հեղինակի` Վարդանի շարադրանքն է, ոմանք էլ այն համարել են 7-րդ դարի մեծ գիտնական Անանիա Շիրակացունը: «Յոթնագրյանքների» մասին առաջին տեղեկությունը մեզ հասել է 7-րդ դարից:

Հենց նրանց մեջ է պահպանվել Շիրակացու «Վասն որպիսութեան կենաց իւրոց» վերնագրով ինքնակենսագրականը, որի մեջ միջնադարի մեծ գիտնականը պատմում է հետևյալը: Գիտություններ սովորելու նպատակով նա գնացել է Տրապիզոն, աշակերտել Տյուքիկոս անունով մի հույն գիտնականի, ութ տարի մնալով նրա մոտ` սովորել է «համարողության» արվեստը, «տեղեկացել հայտնի և գաղտնի» այլ գիտությունների: Այնուհետև նա գրում է. «Եվ արդ` ես տրուպս Հայաստանեաց ունայ ի նմանէ զհզաւր զարուեստս զայս, որ թագաւորաց է ցանկալի և բերի յաշխարս մեր»: Այս հզոր արվեստը, որ «Վեցհազարյակն» է (Շիրակացին «Յոթնագրյանք» ձևը չի գործածում), Շիրակացու բնութագրությամբ «գանձ է` ծածկեալ յերկիրս Հայոց և ակն թագուցեալ ի տանն Թորքոմա, զի մայր է ամենայն իմաստութեան. այս է և թւոց աղբիւր ամենայն արհեստից հանդերձ ամենայն բաժանմամբ»:

Ուսումնասիրողները միանգամայն անուշադրության են մատնել Շիրակացու այս շատ կարևոր արտահայտությունը. այս ինչ գանձով է ծածկված հայոց աշխարհը, այս ինչ արվեստ է, որ «տեսին ամենայն ճարտարքն յունաց ի մերում նահանգիս և զարմացան»: Հույն գիտնականներին չէր կարող զարմացնել մաթեմատիկան, քանի որ այն շատ զարգացած էր ինչպես Հունաստանում, այնպես էլ Եգիպտոսում, Հնդկաստանում ու Հռոմում: Իսկ թե ինչու հույն գիտնականները զարմացան, այս հարցի պատասխանը ևս տալիս է ինքը` Շիրակացին: Նա գրում է. «Եվ թե ոք իմանայ զսա, նա գիտէ, թէ ինչ իմաստք են ի սմա ծածկեալ, և թէ չէ ոք մտեալ ի սա, չի կարէ իմանալ կամ գրով բովանդակն լսել, թէ զինչ առնե, զի ամենայն մի գիր ԺԲՌ ճառս խաւսի»:

Այս հակասական և թյուր կարծիքները բխում են նրանից, որ նախ` «Յոթնագրյանքները» հանգամանալից քննության չեն ենթարկվել, և այնուհետև` հետազոտողները դրանք քննել են իբրև սովորական շարադրանքներ, փորձել են դրանք կարդալ մյուս ձեռագիր գրքերի նման, մինչդեռ այդ անհնար բան էր, որովհետև «Յոթնագրյանքները» սովորական ձեռագրեր չեն և սովորական շարադրանք էլ չունեն:

Վերն ասվածից հասկանալի է, որ «Յոթնագրյանքն»  իր մեջ թաքցնում է գաղտնիքներ, որոնք բոլորին չեն մատչելի, և միայն այս արվեստին տիրապետողը կարող է իմանալ, թե ինչ է գրված, մանավանդ որ հայերենի այբուբենի յուրաքանչյուր գիրը կարող է 12000 բան պատմել:

Կարծում ենք, որ հիմք չունենք վեցհազարյակի արվեստը Շիրակացու, առավել ևս նրանից ուշ շրջանում ապրած որևէ գործչի ստեղծագործություն համարել: Շիրակացին ինքն է հաստատում, որ այս արվեստը սովորել է իր ուսուցիչ Տյուքիկոսից, որ վեցհազարյակը գրված է գաղտնի և իր մեջ պարունակում է անբավ գիտելիքներ, այդ պատճառով էլ նա դրան տալիս է շատ բարձր գնահատական:

Այժմ հարց է ծագում, թե ինչ առնչություն ուներ հույն գիտնական Տյուքիկոսը հայոց վեցհազարյակի հետ: Ըստ Շիրակացու վկայության` Տյուքիկոսը երիտասարդ հասակում իբրև զինվոր եղել է Հայաստանում, վիրավորվել, մնացել է Հայաստանում, այստեղ կրթություն ստացել և ապա գնացել բնակություն հաստատել Տրապիզոնում: Նա մայրենի լեզվի պես տիրապետել է հայերենին: Տյուքիկոսը վեցհազարյակն էլ սովորել է Հայաստանում և սովորեցրել Շիրակացուն: Վերջինս իր կենսագրականում ցավով է նշում, որ հայրենիք վերադառնալուց հետո չունեցավ մի այնպիսի աշակերտ, որին արժանի համարեր այդ արվեստը սովորեցնել: Այս փաստերը հաստատում են, որ վեցհազարյակը գոյություն է ունեցել Շիրակացուց էլ առաջ: Հնարավոր է նաև, որ Շիրակացին այս արվեստի մեջ ներդրում ունի, սակայն ոչ մի փաստ չունենք այս մասին: «Յոթնագրյանքների» ընձեռած փաստերը մեզ տանում են ավելի վաղ ժամանակներ: Հենց  «Յոթնագրյանք» անունը, ինչպես այդ ձեռագրերն են վկայում, կապված է մի շատ կարևոր մշակութային իրադարձության հետ, այդ Մեսրոպ Մաշտոցի կողմից հայերենի յոթ ձայնավոր գրերի ստեղծումն է, որին շատ մեծ տեղ է հատկացվում այս ձեռագրերում: Ըստ «Յոթնագրյանքների»` Մեսրոպ Մաշտոցը հնարել է միայն յոթ գիր` ի, ե, ը, ա, ո, ւ, է, որով կատարել է իսկական մշակութային հեղաշրջում առաջ բերող անգնահատելի մի գործ: «Յոթնագրյանք» բառը հենց այս ձայնավոր գրերն են ակնարկում, հետևաբար, «Յոթնագրյանքը» չէր կարող 405 թվականից առաջ ստեղծված լինել: Այս նշանակում է, որ «Յոթնագրյանքը» կարող էր ձևավորվել 7-րդ դարից առաջ և 5-րդ դարի սկզբից հետո: Սա զուգադիպում է Դավիթ Անհաղթի ապրած ժամանակներին: Մեր կարծիքով` կասկածի տեղիք չի տալիս «Յոթնագրյանքի» վերագրումը Դավիթ Անհաղթին: Սակայն ոչ մի ձեռագրում չի ասված, թե արվեստն ստեղծել է մեծ փիլիսոփան, այլ միայն ասվում է, որ նա «զուգել է», այսինքն` հարմարեցրել, գուցե և կարգավորել է, համակարգել է կամ կարգի է բերել: Այս մեզ այն միտքն է հուշում, որ Դավիթ Անհաղթը վեցհազարյակի արվեստը կարող էր բերած լինել Ալեքսանդրիայից, ուր նա գնացել էր ուսումնառության, և ապա հարմարեցրել է հայոց այբուբենին: Սակայն կա մի փաստ, որ այս վարկածը դարձնում է անհավանական: «Յոթնագրյանքում» խոսք կա այն մասին, որ այս արվեստին վաղ ժամանակներում ծանոթ են եղել բաբելացիք (քաղդեացիք), որոնց լեզվով այն կոչվել է քեսիրպաստ (կամ քեսպիփաստ), հույները, որոնց լեզվով կոչվել է օխլաթա (կամ օխլաթաթ), եգիպտացիք, որոնք կոչել են գեգխի շխրիֆ (կամ վեվխի շերիֆ) և հռոմեացիք, որոնց լեզվով թե ինչ է կոչվել, մեր մատենագրությունը չի հիշատակում: Ուրեմն վեցհազարյակը իբրև հերմետիկ (գաղտնի) արվեստ գոյություն է ունեցել Հին աշխարհի առաջավոր մշակույթ ունեցող մի քանի երկրներում, սակայն մեր յոթնագրյանքների ձևավորման ժամանակներում, ինչպես այդ վկայում են մեր ձեռագրերը, մոռացության էին տրված: Ավելի հավանական ենք համարում այն, որ Դավիթ Անհաղթը վեցհազարյակի արվեստը սովորել է Հայաստանի քրմերի ժառանգներից, որոնք քրիստոնեության մուտքից և հեթանոսության կործանումից հետո դեռևս ծածուկ պահում էին իրենց գաղտնի արվեստն ու գիտությունները: Չի բացառվում նաև, որ նա այդ արվեստը ժառանգեր իր նախնիներից: Եվ սա շատ տրամաբանական է: Լինելով իր ժամանակի մեծագույն մտածողը, Աթենքում անհաղթ ճանաչված փիլիսոփա, նա պետք է որ անուշադրության չթողներ Հայաստանի հին գիտություններն ու արվեստները, և միանգամայն բնական է, որ նա դրանք հարմարեցներ նոր` քրիստոնեական կրոնի ըմբռնումներին:

Ուրեմն` «Յոթնագրյանքը» նույն «Վեցհազարյակի» արվեստն է` կրկին կյանքի կոչված Դավիթ Անհաղթի կողմից և հարմարեցված հայոց այբուբենին:

Իսկ ի՞նչ է վեցհազարյակը: Հին բաբելացիների ու եգիպտացիների ըմբռնումով` աշխարհը զարգանում է վեց հազար տարվա շրջաններով: Յուրաքանչյուր 6000 տարին կազմում է մարդկության մեկ հասակ, ըստ որում` մարդկությունն էլ պետք է ապրի 6 հասակ, այսինքն` 36000 տարի` աշխարհաշինությունից հետո: Վեցհազարյակը հիմնված է թվերի 60-ական համակարգի վրա, որ ժամանակը հաշվելու համակարգ է եղել անցյալում (հայերենում ունեցել ենք ժամանակ ցույց տվող փոխառյալ սոս բառը, որ նշանակում է 60 տարվա շրջան, ներ բառը, որ նշանակում է 600 տարվա շրջան և շար բառը, որ նշանակում 3600 տարվա ժամանակաշրջան), այժմ էլ ժամանակը հաշվում ենք 60-ական համակարգով:

Երկնային մարմինների ու բնության երևույթների երկարատև դիտողությունների և ուսումնասիրության հետևանքով այդ հին ժողովուրդների գիտությունները բացահայտել էին տիեզերական մարմինների շարժման ու աշխարհի զարգացման բազմաթիվ օրինաչափություններ և հանգել աշխարհի զարգացման պարբերականության գաղափարին: Այս հիման վրա էլ նրանք ստեղծել էին աղյուսակներ, որոնց օգնությամբ կարելի էր ոչ միայն հաշվել ժամանակը, ճիշտ կռահել արևի և լուսնի խավարումները, այլև անել զանազան գուշակություններ: Հայտնի է, որ եգիպտական քրմերը գիտեին խոսքով մարդկանց թովելու, կախարդելու, նրանց կամքը լիովին իրենց ենթարկելու տեխնիկան, տիրապետում էին այսպիսի հմայություններով հոգեկան որոշ հիվանդություններ բուժելու արվեստին: Ահա այս կարգի գիտելիքները կազմում են վեցհազարյակի այն բաժինը, որ «Յոթնագրյանքում» կոչվում է քննիկոն: Վեցհազարյակի մեջ առանձին բաժիններ են հատկացված ժամանակի գիտություններին և արվեստներին վերաբերող գիտելիքներին, որոնք հին աշխարհի մարդկանց մշակույթի նվաճումներ են: Ահա այս գիտելիքներն են, որ Դավիթ Անհաղթը հարմարեցրել է հայոց այբուբենին և կոչել «Յոթնագրյանք»:

«Յոթնագրյանքն» ունի տարօրինակ շարադրանք: Որոշ գիտելիքներ տրված են ուղղակիորեն և հասկանալի են բոլորին, որոշ գիտելիքների շուրջը կան միայն ակնարկներ. դրանք կարելի է կռահել, հասկանալ, սակայն հիմնական ինֆորմացիան անհասկանալի է և կարոտ է վերծանման: «Յոթնագրյանքն» իր մեջ թաքցնում է բազմաթիվ ինֆորմացիաներ ոչ միայն ամենավաղ ժամանակների անցուդարձերի, այլև մեր մշակույթի պատմության մի շարք առեղծվածների մասին: Մի հոդվածում հնարավոր չէ ամեն ինչի մասին խոսել, այդ պատճառով էլ մենք այստեղ կանդրադառնանք դրանցից միայն մի երկուսին:

«Յոթնագրյանքը» բացահայտորեն է խոսում Մաշտոցի կողմից հայոց այբուբենի մեջ միայն յոթ ձայնավոր գիր ավելացնելու մասին: Հայագիտության համար շատ կարևոր պրոբլեմ է` Մեսրոպ Մաշտոցը լրացրել է դանիելյան այբուբենը նոր գրերով, թե դեն է նետել դրանք և ստեղծել նոր այբուբեն:

«Յոթնագրյանքը» հնագույն այն վկայություններից է, որը հաստատում է հայագիտության մեջ եղած ու մերժված այն տեսակետը, ըստ որի Մաշտոցն ստեղծել է միայն յոթ գիր` Ի, Ե, Ը, Ա, Ո, Ւ, Է: Ոմանց կարող է թվալ, թե սրանով նսեմանում է Մաշտոցի դերը մեր դպրության ստեղծման պատմության մեջ: Մինչդեռ ճիշտ հակառակն է: «Յոթնագրյանքի» մի շարք տվյալներ մեզ բերում են այն համոզմանը, որ Մաշտոցի արածը հանճարեղ գյուտ էր, գիտական սխրանք: Աստվածաշնչի և այլ գրքերի թարգմանությունները, հայերեն դպրություն ստեղծելը դեռևս այն բոլորը չէին, որ բավարարեին մեծ լուսավորչին: Հայոց եկեղեցիներում քարոզները, աղոթքները պետք է ասվեին, և Սուրբ գիրքն ու մյուս գրքերն ու գրությունները կարդացվեին հատուկ հնչերանգով ու հատուկ առոգանությամբ: «Յոթնագրյանքի» տվյալները հաստատում են, որ Մեսրոպ Մաշտոցն է մեր այբուբենի տառերին թվային արժեքներ սահմանողը: Դարձնելով մեր տառերի քանակը 36` նա դրանք բաժանել է չորս խմբի` միավորների, տասնավորների, հարյուրավորների և հազարավորների ու ստեղծել թվագրության մի կատարյալ համակարգ, որը վեր է ամեն մի գովեստից: Սա տասնավորական համակարգ է` առանց զերոյի գաղափարի, թվագրության այնպիսի մի համակարգ, որի կատարելությունը չունեին նույնիսկ ժամանակի ամենազարգացած ժողովուրդները` հույներն ու հռոմեացիք:

Ա-1 Ժ-10 Ճ-100 Ռ -1000

Բ-2 Ի-20 Մ-200 Ս -2000

Գ-3 Լ-30 Յ-300 Վ -3000

Դ-4 Խ-40 Ն-400 Տ -4000

Ե-5 Ծ-50 Շ-500 Ր -5000

Զ-6 Կ-60 Ո-600 Ց -6000

Է-7 Հ-70 Չ-700 Ւ -7000

Ը-8 Ձ-80 Պ-800 Փ -8000

թ-9 Ղ-90 Ջ-900 Ք -9000

Վերցնելով մեր այբուբենի այս դասավորությունը` Դավիթ Անհաղթը սրան է հարմարեցրել վեցհազարյակի գիտելիքները: Այբուբենի այս դասավորության մեջ դրված են բազմաթիվ ինֆորմացիաներ, որոնցից մի քանիսն ենք միայն հասկացել: Ահա դրանցից մի երկու կարևորները.

1.Մեր այբուբենը բաժանված է չորս սյունակի: Առաջին սյունակն սկսվում է Ա տառով և վերջանում մյուս շարքի Ժ տառով: Այս շարքը կոչվում է արարչական: Երկրորդ շարքը սկսվում է Ի տառով (Ժ-ն արարչականի կազմում է), շարքն էլ կոչվում է իմաստասիրական, երրորդ շարքն սկսվում է Ճ տառով, շարքն էլ կոչվում է ճարտասանական, իսկ վերջին շարքը Ռ տառով է սկսվում, և շարքն էլ կոչվում է ռաբբիական (հրեերեն ռաբբի նշանակում է ուսուցիչ, վարդապետ): Այս շարքերից յուրաքանչյուրը կազմում է մեկ «տաճար», և սրանք «փակված են յոթ փականքով, որոնց բանալիները յոթ ձայնավորներն են»: Այս նշանակում է, որ բոլոր գիտությունները ըստ իրենց կարևորության և ըստ այլ առանձնահատկությունների բաշխված են այս չորս «տաճարների» վրա: Առաջին տաճարի գիտություններն են պատմությունը, գրականությունը, քերթողությունը, գուսանական արվեստը և քերականությունը: Գիտությունների ստորակարգության մեջ սրանք կազմում են ստորին մակարդակը: Երկրորդ տաճարի գիտությունն է իմաստասիրությունը, որի համար դուռ (այսինքն մուտք` նախագիտելիք) են առաջին տաճարի գիտությունները: Երրորդ տաճարի գիտություն է ճարտասանությունը, որի համար դուռ են նախորդները: Չորրորդ տաճարը կազմում են ռաբբիական գիտությունները` քննիկոնը (աստղաբաշխությունը, տոմարագիտությունը, երկրաչափությունը, համարողությունը և երաժշտությունը) և բնաբանությունը (գիտելիքներ նյութերի հատկությունների, բուսական և կենդանական աշխարհների և մարդու մասին, բժշկությունը): Մեկից տասը (Ա-Ժ) թվերը, ի տարբերություն մյուս թվերի, կոչվում են արարչական: Ըստ քաղդեացիների և եգիպտացիների պատկերացման` ամբողջ տիեզերքի բաղկացության հիմքը այս տասը թվերն են: Ցույց տալու համար, թե թիվն ինչպես կարող է դառնալ աշխարհի բաղկացության հիմք, բերենք միայն մեկ օրինակ: Արարչական թվերի մեջ առանձնահատուկ թիվ է համարվում 7-ը: Այն կոչվում է կույս թիվ (կամ հերմես), որովհետև 1-10 թվերի մեջ միայն 7-ն է, որ ոչ որևէ այլ թվի արտադրյալ է և ոչ էլ բազմապատկելի: Այս պատկերացմամբ` 7-ը կենդանի օրգանիզմների զարգացման սկիզբն է` հավի սաղմը հասունանում է 21 (3.7) օրում, բադինը` 4.7օրում, ջայլամինը` 7.7 օրում, կատվինը` 8.7 օրում, առյուծինը` 14.7 օրում, ոչխարինը` 21.7 օրում, մարդունը` 40.7 օրում և այլն: Երեխան 7 ամսականում ատամ է հանում, իսկ 7 տարեկանում սկսում է փոխել, 2.7 տարեկանում սկսվում է սեռական հասունացման շրջանը, և ընդհանրապես 7 տարվա ցիկլերով էլ զարգանում է մարդու օրգանիզմը (7 տարին մեկ վերանորոգվում են մարմնի բջիջները, փոխվում է արյունը և այլն): Յոթնականության սկզբունքը կա նաև անկենդան բնության մեջ` արևն իր մեծ շրջանը կատարում է 532 տարվա ընթացքում (ՇԲԼ), որը հավասար է 76.7 տարվա, օրացույցը կրկնվում է 28 տարին մեկ (4.7 տարի), ծիածանն ունի 7 հիմնական գույն (լույսի սպեկտրն ընդհանրապես), ձայնաշարը (օկտավան) ունի յոթ ամբողջ ձայն և այլն: Աշխարհի «յոթնականության» սկզբունքը տեսնում ենք նաև հին կրոնների սուրբ գրքերում և հավատալիքներում (աշխարհաշինության վեց օրեր և յոթերորդ` հանգստյան օր, որից էլ շաբաթվա յոթ օրերը և այլն): Այս ձևով էլ զանազան խորհուրդներ ունեն արարչական թվերի մեջ մտնող մյուս թվերը:

777.143=111111= ՃԺԱՌՃԺԱ, 777.286=222222= ՄԻԲՌՄԻԲ, 777.429=333333= ՅԼԳՌՅԼԳ, 777.572=444444=ՆԽԴՌՆԽԴ, 777.715=555555= ՇԾԵՌՇԾԵ, 777.858=666666=ՈԿԶՌՈԿԶ, 777.1001=777777=ՉՀԷՌՉՀԷ, 777.1144=888888=ՊՁԸՌՊՁԸ, 777.1287=999999=ՋՂԹՌՋՂԹ:

Ահա 777 թվի խորհուրդներից մեկը, որ կարողացել ենք բացատրել: Այս թիվը բազմապատկելով 143-ով, սրա կրկնակիով, եռակիով (մինչև 9 անգամ), տալիս է այնպիսի թվեր, որոնք կազմված են վեց հատ մեկով, վեց հատ երկուսով, վեց հատ երեքով … մինչև վեց հատ ինն, և սա այլ բան չէ, քան մեր այբուբենը` վերջից դեպի սկիզբ, Ա-ից մինչև Ռ տառը.

Այբուբենի այս չորս շարքերն ունեն մի այլ խորհուրդ ևս: Առաջին սյունակի գրերը կոչվում են հրային, երկրորդ շարքի գրերը` հողմային, երրորդ շարքինը` ջրային և վերջին շարքինը` հողային: Վաղ ժամանակների այն պատկերացումը, թե աշխարհը բաղկացած է չորս տարրերից (հուր, հողմ կամ օդ, ջուր և հող) կազմում էր գիտությունների հիմքը: Նույնիսկ ուշ միջնադարում հայ մեծ բժշկապետ Ամիրդովլաթ Ամասիացին, որն ուսումնասիրել է Փոքր Ասիայի հերմետիկ գրականությունը, իր բժշկական գիտելիքների հիմքում դնում էր չորս տարրերի գաղափարը: Բավական է, որ խախտվի տաքության (հուր), հովության (հողմ), գիջության (ջուր) և չորության (հող) համամասնությունը կենդանի օրգանիզմում, որպեսզի մարդն հիվանդանա: Ըստ նրա` բուժումն էլ ի վերջո այլ բան չէ, քան այդ չորս տարրերի համամասնության վերականգնումը: Բայց սա ոչ միայն բժշկության մեջ է, այլև ամեն ինչի մեջ: Ըստ հների` աշխարհում մի բան մյուսից տարբերվում է նրանով, որ տարբեր համամասնություններով են պարունակում այդ չորս տարրերը:

3.Ձեռագրերում բերվում են աղյուսակներ: Դրանք տարբեր են և տարբեր նպատակների են ծառայում: Որոշ աղյուսակների իմաստները մեզ մնացին անհայտ:

4.Արարչական տասը գրերին հարմարեցված են բազմազան գիտելիքներ, որոնք կազմում են չորս շերտ. չորրորդ շերտը ճարտասանական գիտելիքներն են, առաջին շերտը` Հին ու Նոր կտակարանների գիտելիքները և այլն:

5.Հայոց այբուբենի վերոհիշյալ դասավորության մեջ կան և այլ ինֆորմացիաներ, որոնց վերծանումը կարող էր լույս սփռել հայագիտական որոշ կնճռոտ հարցերի վրա: Այսպես, առ այսօր վերծանված չեն հայոց երաժշտական խազերը, որոնց մասին այստեղ կան գիտելիքներ, բայց դարձյալ ասված գաղտնի ձևով: Հայագիտության համար մինչև այժմ չլուծված հարց էր այն, թե Մեսրոպ Մաշտոցն ինչ հիմունքով է դասավորել մեր այբուբենի տառերը, և ընդհանրապես մինչև այժմ գիտությանը հայտնի չէ մի այբուբեն, որի դասավորությունը որևէ պատճառաբանվածություն ունենար:

Որևէ իմաստ չեն արտահայտում նաև այբուբենի տառանուները: Գիտությանը հայտնի է մի այբուբեն միայն, և այդ հրեերենն է, որի տառերի անվանումները բովանդակավորված են (այն էլ ոչ բոլորը), այսինքն` տառանուններն ունեն նշանակություններ: Բոլոր այն լեզուները, որոնց այբուբենի հիմքը սեմականն է, օրինակ` հունականը, որից էլ եվրոպական լեզուների այբուբենները, մասամբ նաև հայերենը և ապա վրացերենը, վերցրել են նաև համապատասխան տառերի անունները: Սակայն եթե հրեերենում և սեմական այլ լեզուներում ինչ-ինչ չափով դրանք իմաստ ունեն, ապա մյուս լեզուներում իմաստից զուրկ են (օրինակ` հայերենում ոչինչ չեն նշանակում այբ, բեն, գիմ, դա, եչ և այլն): Գիտնակաները գտնում են, որ սեմական գրերի ծագումը (այդ թվում և հրեերենի) կապված է տառանունների արտահայտած գաղափարների պատկերների հետ: Այսպես, շին տառի սկզբնական ձևը նման է ատամնաշարի, վավ-ինը`մանգաղի, էյին-ինը` աչքի, բեթ-ինը` տան և այլն: Արդյոք հայերենի այբուբենն ունի՞ որևէ իմաստավորում, թե՞ ոչ: Հայ մշակույթի պատմության մեջ այսպիսի ակնարկ անգամ չկա: Կորյունից և Փարպեցուց հայտնի է, որ մեր այբուբենի տառերը «կարգել», այսինքն` դասավորել է Մեսրոպ Մաշտոցը, սակայն միայն այսքանը և ուրիշ ոչինչ: Հ.Աճառյանը իր «Հայոց գրերը» ծավալուն աշխատության մեջ անդրադառնալով այս հարցին` ցույց է տալիս, որ Մաշտոցը հայերենի այբուբենի տառերը դասավորել է հունարենի կարգի համաձայն, դեն է նետել հունարենի երեք տառերը, որ հայերենում չկան (փս, քս և օմեգա), և մյուս տառերը, որ հունարենում բացակայում են, տեղավորել է մյուսների արանքում:

Թե ինչու Մեսրոպ Մաշտոցը Ը, Ժ, Լ, Խ, Ծ, Հ, Ձ, Ճ, Յ, Շ, Չ, Ջ, Վ, Ր, Ց տառերը ոչ թե հավելել է հունական այբուբենին, այլ ցրել` տեղավորել է հունարենում եղած տառերի արանքում, և ինչու այս և ոչ մի ուրիշ կարգով, ոչ ոք այս հարցին պատասխան տալ չի կարող: Եվ սա հայագիտության համար անլուծելի առեղծված էր: Սակայն այդ առեղծվածի լուծումը մեզ տալիս է «Յոթնագրյանքը»: «Յոթնագրյանքում» եղած մի քանի արտահայտություններ, ի շարս շատ այլ արտահայտությունների, սկզբից ևեթ մեզ անհասկանալի էին: Այսպես, օրինակ, մի տեղ գրվում է, որ այբ-ը թագավոր է, մի այլ տեղ այբ-ը երրորդություն է, մի ուրիշ տեղ «այբ-ն անունէ անեղին, եռահիւսակ, միաշարակն» (տես ձեռ. 6962, թ. 7աբ): Ի՞նչ է նշանակում այս: Կա հունական մի դարձվածք` ալֆայից մինչև օմեգա, որ նշանակում է սկզբից մինչև վերջ, և հունական այբուբենն սկսվում է ալֆայով և վերջանում օմեգայով: Բայց այս դարձվածքը գալիս է Աստվածաշնչից: Հովհաննու հայտնության մեջ Աստծու անունից ասվում է` «ես եմ այբ և ես եմ քե»: Այս արտահայտությունը պետք է համապատասխաներ հայերենի այբուբենի առաջին և վերջին տառերի տեղադրությանը: Քանի որ հայերենում չկան հունարենի վերջին երկու տառերը և, բնականաբար, մեր այբուբենից դուրս են մնում, ապա մեր այբուբենի վերջում մնում է հունարեն X-ի համապատասխան Ք տառը, որ հունարեն X-ի ձևափոխությունն է (X-Ք): Այբուբենի առաջին տառը Ա-ն է, որ «երրորդություն» է,«անունն է անեղին», այսինքն` Աստծու անունն է: Այս բանը մենք տեսանք նաև վերևում, երբ խոսում էինք արարչական թվերի և տառերի մասին. մեր այբուբենի առաջին տասը տառերը կոչվում են արարչական, սկսվում են Ա տառով, որը խորհրդանշում է Աստծուն: Ա-ն մեկ է նշանակում, ամեն ինչի սկիզբն է, եռահյուսակ է և միաշարակն (նկատի է առնվում փոքրատառ ա-ն), ուստի խորհրդանշում է հայր, հոգի, աստված եռամիասնությունը: Այս մութ ակնարկներն ըմբռնելուց հետո նոր միայն հասկանալի է դառնում «ես եմ այբ և ես եմ քե» արտահայտությունը, քանի որ հայերենի այբուբենի առաջին տառը նշանակում է արարիչ, իսկ վերջին տառը` Քրիստոս: Տառերի կարգի մեջ որևէ փոփոխություն չմտցնելով հանդերձ Մեսրոպ Մաշտոցը գիտակցաբար, կարելի է ասել` հանճարեղորեն, իմաստավորել է մեր այբուբենի տառերը իմաստալից բառերով: «Յոթնագրյանքի» մի ձեռագրում կարդում ենք. «եւ տար է երրորդին… այն է անուն որդւոյ աստուծոյ»: Այբուբենի մեջ Է-ն ուրեմն նույնպես աստծու անունն է, այսինքն` Էություն: Առանց յոթնագրյանքների էլ վաղուց ի վեր Է ասելով հասկացվել է Աստված: Է-ն մեր այբուբենի յոթերորդ տառն է, յոթ թիվը և խորհրդանշում է աստվածային էություն: Հայոց գաղափարագրերում որոշ տառեր ունեցել են իրենց նշանակությունները: Այսպես, օրինակ, Ժ-ն նշանակել է ժամանակ, Զ-ն` զորավոր, Շ-ն` շնորհ, Փ-ն` փառք, Ձ-ն` ձայն և այլն: Վերը բերված աղյուսակում հազարավորների շարքն սկսվում է Ռ տառով, իսկ այսպես կոչված «տաճարը» կոչվում է ռաբբիական, ուրեմն Ռ-ն ռաբբի բառն է խորհրդանշում: Մեսրոպ Մաշտոցը միանգամայն մտածված ձևով է Յ-ն դրել Ն-ից առաջ և այս երկուսն էլ դրել հարյուրավորների շարքի 3-րդ և 4-րդ տեղերում` այդ երկուսով արտահայտելով մեկ անուն` Յիսուս Նազովրեցի, և մեկ թիվ` 700 (300+400), որը լիովին համապատասխանում է յոթնականության կանոնին: Տեղադրելով հիշյալ բառերը այբուբենի մեջ` համապատասխան տառերի տեղերում, իսկ բաց մնացածները լրացնելով այսպես կոչված տառերի պատճենների մեջ տրված բառերով, ստացանք ակրոհնչական սկզբունքով կազմված մի այբուբեն, որը միաժամանակ աղոթք է` նվիրված Աստծուն.

Արարիչ           Ժամանակաց     Ճեմարան      Ռաբբի

Բովանդակ           Իրաց                Մտաց             Սրբոց

Գոյութեանց      Լուսոյ                Յիսուս            Վկայարան

Դատաւոր         Խաւարի            Նազովրեցի         Տեր

Երկնից                Ծովու                 Շնորհ                 մեՐ

Զօրաւոր        Կենսականաց      Ոգեշունչ         Ցանկալի

Էութիւն            Համայնից           Չարեաց               ոՒ

Ըստհուն             Ձայն                   Պատաղիչ         Փառք

Թագաւոր      Ղօղանջանաց       Ջանադիր       Քրիստոսիդ

Ակրոհնչական (աքրոստիքոսի ձևով կազմված) սկզբունքը խախտվում է միայն երկու դեպքում. Ր-ով հայերեն բառ չլինելու պատճառով առնված է մեր բառը, որի վերջում է Ր-ն, և Ւ-ն` դարձյալ նույն պատճառով ոՒ բառի, գուցե և ԵՒ բառի, վերջում է: Այստեղ զարմանալիորեն պահպանված է յոթնականության սկզբունքը նաև Աստծուն տրված անուններում` արարիչ, դատավոր երկնից, զօրավոր Էութիւն, թագավոր ժամանակաց, լուսոյ, խավարի, ծովուց, կենսականաց, համայնից, Յիսուս Նազովրեցի, տեր, Քրիստոս, մի բան, որ անցյալի կրոնական գրականության մեջ ընդունված կանոն էր (մենք պատահական չենք համարում, որ, օրինակ, Կորյունի «Վարք Մաշտոցի» աշխատության մեջ աստված, Հիսուս, Քրիստոս և տեր բառերը գործածված են 49 անգամ (=7.7):

Ճի՞շտ են մեր կռահումները: Կարծում ենք` այո, որովհետև անհնար է հավատալ, թե 36 բառից բաղկացած մի փոքրիկ խոսքում հնարավոր են այդքան շատ պատահական զուգադիպություններ: Իսկ եթե մեր կռահումները ճիշտ են, ապա հպարտությամբ կարող ենք ասել, որ մեր այբուբենն աշխարհում միակն է, որ ակրոհնչական եղանակով կազմված կապակցված խոսք է` Աստծուն ուղղված աղոթք, մի նոր արժանիք, որ գալիս է ավելանալու մեր գեղեցիկ այբուբենի բազում շնորհներին:

Անդին 1, 2017

Ձեռագրագետներ Սամվել Գրիգորյանի և Արուսյակ Թամրազյանի բանավեճը «Յոթնագրյանքի» վերաբերյալ` Անդինի առաջիկա համարներում:

Մարդը այլ կյանքներ է փնտրում Տիեզերքում, մինչդեռ ինքն արդեն հայտնաբերվել է այլերի կողմից… – Իսկ արդյո՞ք մարդն այսօր ունի Տիեզերքում տեսնելու կամ լսելու կարողություններ… (Արմեն Ավետիսյան, Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ)

* Նախաբանի փոխարեն

Երբ ուսումնասիրում ես օվկիանոսների ու ծովերի խորքերը, լճերի ու գետերի մեջ ես խորասուզվում, հասկանում ես, որ կյանքը եռում է իր բազմազանության մեջ… Սակայն, երբ մեկ բաժակ ջրի մեջ ես նայում, առաջին հայացքից պարզ է լինում, որ այն ջուրը, որը պիտի խմես հիմա, անկյանք է (իհարկե ջուրը հենց կյանքի աղբյուր է, սակայն սա այլ թեմա է)…

Բայց ամենեւին այդպես չէ, որ ջրի մեջ կյանք չկա, պարտադիր չէ, որ այդ բաժակի ջրի մեջ դու տեսնես շնաձկներ ու դելֆիններ, կոկորդիլոսներ ու գետաձիեր կամ կրիաներ ու այլ ջրային կենդանիներ, նաեւ բուսական աշխարհի տարրեր… Այդ ամենը չկա մեկ բաժակ ջրի մեջ, բայց այդ ջուրը հաստատ անկյանք չէ եւ մեր աչքերի համար անտեսանելի կենդանական աշխահ կա, որ իր կյանքը շարունակում է նաեւ այն դեպքում, երբ դու խմում ես այդ ջուրը… պարզապես այլ միջավայր է տեղափոխվում:

* Խոկում՝ այլ հարթության մեջ անտեսանելին եւս տեսանելի դարձնելու համար

Այսպես է նաեւ Տիեզերքում: Մարդիկ վաղուց են փնտրում կյանքի հետքեր այլ մոլորակներում, բայց… ցայսօր չեն հայտնաբերել որեւէ բան: Փնտրեցին Երկրի արբանյակի՝ Լուսնի վրա, ապա Մարսում, Վեներայում եւ այսպես շարունակ… ապարդյուն:   Շարունակել կարդալ

Ընտրությունը քոնն է.- հասարակ-ության եւ հատուկ-ության եզրագծերի մոտ… – Օտարաստեղծ հասարակ-ություն կոչվածին պարտադրենք մեր հատուկ-ություն հատուկ նշանակության հավաքականությունը… (Արմեն Ավետիսյան, Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ)

Վաղուց եմ անդրադարձել հասարակություն կոչվածին…- Եթե մարդկության ինչ-որ հատված պատրաստ է իրեն նկատել հասարակ-պարզունակ կարգավիճակում, ապա այդ հասարակ-ության կարծիքը, քայլերը, առավել եւս հաջողությունները ինձ համար նշանակություն չունեն, ավելին՝ հաջողություններն արդեն վտանգավոր եմ համարում ազգի եւ առհասարակ մարդկության մարդ մնացած մասի համար

Թե ինչպես է ստեղծվել հասարակ-ություն եզրը, դեռ պարզել է պետք, բայց հասարակություն ասվածը մեծ հաշվով նմանեցվում է ազգային միջավայրում հասարակաց տների ստեղծման հետՄիջազգային բոլոր անբարո եւ անառակ, ապազգային եւ հակամարդկային աշխարհիկ եւ հոգեւոր օրենքները ազգին փորձում են պարտադրել այդ հասարակ-ության միջոցով՝ օտարների դրամաշնորհ-կաշառքները դրանց լափել տալով

Հայտնվել են նաեւ գործիչներ, որ իրենց հասարակ-ական գործիչներ են հռչակելԷ՜, սրանց ի՞նչ ասեմ արդենՍրանք էլ ժամանակակից հասարակաց տների քարոզներով են զբաղված՝ գենդերախառնակիչ, ԼԳԲՏ-ական եւ այլ սեռամոլագարական ու հոգեխեղ, օտարասիրական ու ազգամերժ

* * *

Վաղուց եմ անդրադարձել նաեւ հատուկ-ություն եզրին…- Այո՛, կա մարդկության մի հատված էլ, որ ինքնահարգանքը վերածել է անհատական եւ համազգային ինքնապաշտպանությանԵվ հասարակ-ության քանակական ճնշմամբ հարձակումներին պաըտասխանում է անհատական եւ հավաքական որակական դրսեւորումներով…   Շարունակել կարդալ

Տիեզերական Գարնան Ազդակները.- /1-18/- Երկինքը մեզ հիշեցնում է… Պետք է ապրել այնպես, որ հայելու արտացոլանքը անարատ ու արմատի վրա լինի, մաքուր ու հաճելի լինի, եւ նայողն իրեն ձեւախեղված ու պղծված չտեսնի… Նաեւ «Տիեզերապատում» շարքից – Գենետիկ մտքեր… Ազգային մարդը որքան ցեղապաշտ, նույնքան էլ բնապաշտ է… Խոսում ենք Երկինք-Երկիր հարաբերություններից եւ Բնածին Մարդու արժեհամակարգից… (Արմեն Ավետիսյան, Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ)…

Տիեզերական Գարնան Ազդակները,- 1 – Սպասվող «խենթություններից» մեկը` կվերականգնվի Միացյալ Հայաստանը – Հայկական Լեռնաշխարհը Հայ տեսակի, նաեւ Հայ Աստվածների Արարչատուր Բնօրրանն է..

Տիեզերական Գարնան Ազդակները.- 2 – Սպասվող զատումների «ջրհեղեղից» առաջ՝ կզատվեն բնածին ու արհեստածին ազգերը, մարդիկ եւ հակամարդիկ…

Տիեզերական Գարնան Ազդակները.- 3 – Տիեզերական սեւ խոռոչները կլանում են հին աշխարհակարգըՏիեզերակարգի պահանջով՝ նոր աշխարհակարգի ճանապարհին ենք՝ նոր (իրականում՝ ի սկզբանե եկող) խորհուրդներով

Տիեզերական Գարնան Ազդակները.- 4 – Երկիր մոլորակը վերադառնում է իր նախնական Արարչակնիք Էությանը՝ այրելով (նաեւ այլ արհավիրքներով պատժելով) արհեստածին աստվածներն ու արժեքները, երկրային հակամարդկայնությունը, Տիեզերական Արարումից զուրկ ամեն բան

Տիեզերական Գարնան Ազդակները.- 5 – Տիեզերական ընդհանուր փոփոխությունների համապատկերում՝ Արեգակնային համակարգում Ձմեռը (որ բնության մեջ հարաբերական մահ է բնորոշում) իր տեղը զիջել է Գարնանը (որ բնության մեջ ծլարձակում-ծաղկում, պտղաբերում եւ բերրիություն է բնորոշում)… Ձմեռային ավերիչ «քաղաքականությանը» գալիս է փոխարինելու Տիեզերական Գարնան Արարիչ ԷությունըԱյն դեռ հազարամյակներ կշարունակվի Արեգակնային համակարգում՝ նաեւ Ամռան եւ Աշնան ընթացքում

Գարնանային պտույտի թեւերը հասնում են Երկրին

- http://www.hayary.org/wph/?p=7217#more-7217Տիեզերական Գարնան Ավետաբեր Կանչը քանի տարի է սկսել է Տիեզերական Ձմռան Մեծ Հալոցքը (Արմեն Ավետիսյան՝ Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ)… Տիեզերական հաշվարկներԱրեգակնային համակարգի 1 տարին – (12 ամիս) 25.920 երկրային տարի է…   Շարունակել կարդալ

Հայ-Արիական Միաբանություն (ՀԱՄ) արմատական ազգայնական կազմակերպություն (կառույց) / ներքին գործունեության մեջ ներառված են շուրջ 30 կազմակերպույուն՝ ոլորտային գործառույթներով գործող…

Հայ-Արիական Միաբանություն (ՀԱՄ) արմատական ազգայնական կազմակերպություն (կառույց) / ներքին գործունեության մեջ ներառված են շուրջ 30 կազմակերպույուն՝ ոլորտային գործառույթներով գործող: Կա նաեւ անհատի հետ գործունեության որոշակի ձեւաչափ (ղեկավար` Արմեն Վանի Ավետիսյան, Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ) – http://www.hayary.org/wph/?p=33 

Հեռախոս +374-10-523875 (գրասենյակ) +374-91-431374 (բջջային

Էլ. Փոստredaction@hayary.org 

Վեբ-հասցեhttp://www.hayary.org / Հայ Արիական Միաբանության պաշտոնական կայք

Հետադարձ կապ – http://www.hayary.org/wph/?p=32

(Կարելի է ծանոթանալ նաեւ Վեբ-էջ Spyur.am-ումhttp://www.spyur.am/armaryan)   Շարունակել կարդալ

Ո՛չ ստամբուլյան կոնվենցիային – Ստամբուլում ստորագրված Եվրոպայի խորհրդի կանանց դեմ բռնության եւ ընտանեկան բռնության կանխարգելման եւ դրա դեմ պայքարի կոնվենցիան պարունակում է մի շարք ազգային ու ավանդական արժեքները նսեմացնող վտանգներ… / Ո՛չ ասենք Հայաստանում Սորոսի ծրագրերին…

Մենք տե՛ր ենք մեր Հավիտենարժեք Տիեզերահաս Սկզբունքներին… Մենք տե՛ր ենք մեր ավանդական արժեքներին ու սովորութական իրավունքներին…

Մեր տասնյակ հազարամյակների չգրված օրենքները ցայսօր կայուն ու արդիական են կյանքի բոլոր ոլորտների համար, ազգային են ու մարդկային-համամարդկային… Մինչդեռ ամենօրյա փոփոխվող ու անավարտ ձեւակերտմամբ մնացող միջազգային օրենքները այդպես էլ անկայուն են մնում` գրվում են ու գրվում, ապազգային են եւ հակամարդկային… առավել եւս՝ հակաստվածային…- www.hayary.org 

https://www.facebook.com/stopsorosArmenia/ – Stop Soros Armenia

* * * 

Ո՛չ ստամբուլյան կոնվենցիային

Արա Զոհրաբյան started this petition to ՀՀ ՎԱՐՉԱՊԵՏ ՆԻԿՈԼ ՓԱՇԻՆՅԱՆԻՆ

11.05.2011թ Ստամբուլ քաղաքում ստորագրված Եվրոպայի խորհրդի կանանց դեմ բռնության եւ ընտանեկան բռնության կանխարգելման և դրա դեմ պայքարի կոնվենցիան պարունակում է հետեւյալ վտանգները՝   Շարունակել կարդալ

Ամուլսար – նոր ծավալումներ… – Ամուլսարի 1-ին պոստի մոտ լարված իրավիճակ է – բախում ոստիկանների հետ… «Լիդիան Արմենիա»-ն իր հերթին պաշտպանվում եւ պարզաբանում է…

http://www.armecofront.net/amulsar/grounds-for-stopping-project-in-amulsar/Ամուլսարի ծրագիրը դադարեցնելու հիմքերը նամակ ՀՀ կառավարությանը

http://ecolur.org/hy/news/amulsar/-/11234/Ամուլսարի հանքը Հայաստանում. կառավարությունը պետք է խուսափի շրջակա միջավայրի եւ  մարդկության համար հնարավոր աղետից

https://mediamax.am/am/news/society/14099Ամուլսարի հանքավայր՝ մտահոգությունները եւ Գեոթիմի պատասխանները

http://nt.am/am/news/256140/?fbclid=IwAR3pz50T9jRNYCcINrdIOefE_9Oi8lAaCilFgVbpZDhfUMfFutLJ4Xr4YLkԱհա ձեզ անհերքելի փաստ, պարոն Փաշինյան. բուն հանքի տարածքում թթվային դրենաժի անկառավարելի լինելը թաքցվել է փորձաքննությունից (տեսանյութ եւ ֆոտոշարք)

https://armeniasputnik.am/society/20190713/19594026/larvats-iravijak-amulsarum-inchu-en-mardkanc-tarel-vostikanutyun.html  – Բնապահպան-ակտիվիստները թույլ չեն տալիս, որ քննիչն ու փորձագետները մուտք գործեն Ամուլսարի հանք /տեսանյութ/

Ամուլսարի 1-ին պոստի մոտ լարված իրավիճակ է։ Ոստիկաններն առանց հիմնավորման փորձում են ձերբակալել տեղացիներին եւ Ամուլսարի պաշտպաններին։

/2019թ., 13 հուլիսի/ 17:00-ի դրությամբ քննչական կոմիտեի ներկայացուցիչները, փորձագետները եւ ոստիկանների մեծ մասը գնացել է։ Դեպի Ամուլսար գնացող ճանապարհները փակ են։

15։ 20 Ջերմուկի բնակիչները քննիչ Գեղամյանի առաջ պայման են դրել. կասեցնել Լիդիանին տրված թույլտվությունը եւ 2-րդ պայմանը՝ այս եւ/կամ այլ համալիր փորձաքննությունների շրջանակներում իրականացվի համայքների մասով սոցիալ-տնտեսական փորձաքննություն, գնահատում եւ տեղացիների կարծիքը հաշվի առնվի։   Շարունակել կարդալ

1. Թե ինչպես վերացվեցին նախամաշտոցյան հայոց գրերը… Մինչքրիստոնեական հայատառ արձանագրություն / 2. Մի մոռացված պատկերաքանդակի պատմություն… 3. Տիրի պաշտամունքը եւ նախամաշտոցյան գրերը… 4. Վաղ ժամանակներից մեզ են հասել մի խումբ ձեռագրեր, որոնք նույն բովանդակությունն ունեն, սակայն ոչ մեկը մյուսի ճիշտ պատճենը չէ – Յոթնագրյանքների առեղծվածը… /// Լեոնարդո դա Վինչիի ծածկագրերը հայերեն են…

http://www.hayary.org/wph/?p=3113 – Տիր Աստված ունեցող հայը չէր կարող անտառաճանաչ լինել (Հայոց տառեր՝ Բոլիվիայի հնագույն գտածոներում)…

http://www.hayary.org/wph/?p=4441#more-4441 -Տիր Աստծո խորհուրդը եւ պատմության մշուշոտ էջերը - Գրիգոր խավարիչը որոշեց առաջինը ոչնչացնել Տիրի տաճարը՝ հայի իմաստությունն ու հանճարըՀայ Քրմերը Հայ Աստվածների խոսքը փոխանցել են հայությանը

http://www.hayary.org/wph/?p=5864  «Գաղտնիքների ժայռին» հայերե՛ն տառեր են – Երբ հայկական հետքը համառորեն չեն ուզում տեսնել… Հայոց քաղաքակրթության հետքերը բնորոշում են որպես «անծանոթ», «անհայտ», կամ էլ «արտերկրյա» քաղաքակրթություն – միայն թե դրանք հայկական չորակվեն…

http://aregnapayl.am/hy/old-faith/tir-ew-mashtots-dprowtyan-astvatse-ew-greri-steghtsoghe.html Տիր եւ Մաշտոց. դպրության աստվածը եւ գրերի ստեղծողը …

Մաշտոցի տեսիլը (հայոց գրերի), կարելի է ասել, համադրելի է երազին։ Հեթանոսու­թյունից դեռեւս լրիվ չկտրված հայի պատկերացումներում երազները պիտի ուղարկվեին «երազացույց» Տիր Աստծու (ճիշտը՝ Հայոց իմաստության Աստծու) կողմից։ Եվ ո՞վ կաող էր լինել տե­սիլի առաքողն ու հեղինակը, եթե ոչ գրչության Աստված Տիրը։ Երազացույց եւ երազահան Աստվածն իր գործը հանձնում էր իր այդ ժամանակի հաջորդին՝ քրիստոնեա­կան սրբին։ Նա պետք է ոչ միայն գրերն ուղարկեր իր երազային աշխարհից, այլեւ որպես երազահան՝ մեկնաբաներ դրանք ու հետագա կիրառության ուղի­ներ ցույց տար՝ այն, ինչ իրականացրեց Մաշտոցը

http://www.hayary.org/wph/?p=800Հայոց այբուբենը՝ աստվածային ուղերձ համայն մարդկությանը

* * *

Թե ինչպես վերացվեցին նախամաշտոցյան հայոց գրերը

- …Հարց է առաջանում, եթե նախաքրիսոնեական շրջանում հայերն իրոք ունեցել են գիր եւ գրականություն, ապա ինչպե՞ս է, որ դրանից ոչ մի պատառիկ չի հասել մեզ: Հարցին պատասխանելու համար չպետք է մոռանալ գրի ու գրականության սահմանափակ գույությունը նախաքրիստոնեական շրջանում եւ քրիստոնեության կատաղի անհանդուրժողականությունը հին Հայաստանի ու նրա մշակույթի նկատմամբ, որը Հայաստանում հասած է եղել մոլեգնող չափերի.Գրիգոր Լուսավորչի եւ թագավորական հրամանով ու զորաբանակներով ամենուր հեթանոսական տաճարների հիմնահատակ կործանում, տաճարական ունեցվածքի բռնագրավում եւ ոչնչացում, մահապատիժ եւ հալածանք: Այս պարագայում զարմանալի կլիներ, եթե հնագույն Հայաստանի մշակույթից, առաջին հերթին գրից ու գրականությունից որեւէ բաներ հասներ: Իսկ ինչ էլ որ հասել է, սոսկ պատահական, եւ չի նկատվել ժամանակին

- Կառավարական բանակն ունեցել է 7800 զինվոր, իսկ քրմապետ Արձանի բանակը՝ 6946 զինվոր: Քրիստոնյաներին մեծ դժվարությամբ է հաջողվել հաղթել Արձանի բանակին: Ճակատամարտում սպանվել է 1038  հոգի, որոնց մեջ նաեւ քրմապետ Արձանը եւ իր որդին: Անհիմն չէ, երբ Լեոն գրում է. «Նոր կրոնի ամենահզոր հակառակորդը դարավոր անցյալն էր, եւ Գրիգոր Լուսավորիչը, ինչպես եւ նրա հաջորդները, ամեն խստությամբ զինվեցին այդ անցյալի դեմ

- Քրիստոնեությունը հայոց հին հավատքի նկատմամբ անհաշտ գտնվեց ոչ միայն իր հաստատման արյունոտ պայքարում, այլեւ նրանից հետո նույնպես: Հայտնի է, որ նա շարունակեց անհաշտ պայքարել նրա դեմ. ոչ միայն հին հավատքը, այլեւ քրիստոնեական դոգմատիկ կանոններից փոքր-ինչ շեղումը դիտվել է որպես աղանդավորություն: Իսկ թե ինչպիսի դաժանությամբ են վարվել այդպիսիների հետ, այդ մեզ հայտնի է եկեղեցական ժողովուրդների կողմից ընդունած կանոններից. կտրում էին աղանդավոր համարվածների ձեռքերի եւ ոտքերի ջլերը եւ աղվեսադրոշմ խարանում ճակատին: Ստեղծված այդպիսի իրադրության մեջ կարո՞ղ էր մեկը համարձակվել հեթանոսական գիրք կամ գրություն պահել իր մոտ

- Մի ազգ, որն ստեղծել է դպրության, գիտության ու արվեստի Աստված (իրականում՝ Աստվածներին Տիեզերքի Արարիչն է Արարել… ), նա անպայման ունեցել է գիր եւ դպրություն: Եթե հեթանոս հայերը գիր եւ գրականություն չունենային, գրի եւ դպրության Աստված չէին ստեղծի…

Ահա թե ինչու հայոց հնագույն ժամանակաշրջանից գրավոր ցուցանյութեր պահանջողները շատ խստապահանջ չպետք է լինեն: / Հին հայ մատենագիրները նախամեսրոպյան հայ գրականության փաստի վրայով լռությամբ են անցնում, որովհետև նրանք որպես քրիստոնյա մատենագիրներ, նպատակ ունեն հեթանոսական շրջանը ներկայացնել որպես բարբարոսական շրջան եւ հին հայկական ողջ մշակույթը կապել միայն քրիստոնեության հետ, իբր թե Հայաստանում հեթանոսական շրջանում տիրում էր տգիտությունը եւ խավարը, եւ հենց քրիստոնեությունն էր, որ եկավ հայերին «լուսավորելու»…

…………………………………………………………

«Ազատ Ձայն»-ն իր ընթերցողին է ներկայացնում պատմաբան Աշոտ Աբրահամյանի նախամաշտոցյան հայ գրչությանը նվիրված աշխատությունից մի հատված, որում հեղինակն ապացուցում է նախամաշտոցյան գրի առկայությունը եւ ներկայացնում այն բոլոր պատճառները, թե ինչու այդ գրերը մեզ չեն հասել, եւ թե ինչպես են դրանք վերացվել եկեղեցու կողմից:   Շարունակել կարդալ