ՈՂՋՈՒՅՆ ՔԵԶ, ԿՅԱՆՔ

«ՈՂՋՈՒՅՆ ՔԵԶ, ԿՅԱՆՔ»

Յոթներորդ Ողջույն.
(Հատված)

Ի լուր մարդկանց,              
աշխարհներուն, տիեզերքին.
Կ’ուզեմ ես, Տե՛ր, քու երկրիդ մեջ        
քեզ շեփորել,
Ես՝ քու շունչիդ անցնող րոպեն,
ես՝ քու որդին:
Թող ձայնս հնչե այնքան
ուժգին և անարգել,
Որ իմ ողջույնն ի սուրբ
համբույր եղբայրության՝
Հորդելով դուրս մոլորակեն
մեր դյութական.
Արձագանքե աստղաբնակ
քու երկինքեն…

Մուշեղ Իշխան


Այս գրառումը հրապարակվել է Արվեստ, Հ.Ա.Մ. խորագրում։ Էջանշեք մշտական հղումը։