«Ադրբեջանը քաղաքականապես աջակցում է «Նաբուկո» ծրագրին, սակայն այս ծրագրում հաշվի չեն առնվել էներգիա արտադրող ընկերությունների շահերը»,-ահա թե ինչ է ասել Ադրբեջանի նավթային հետազոտությունների կենտրոնի տնօրեն Իլհամ Շաբանովը: Ու որպեսզի Եվրոպայի գլխի տակ դարձյալ փափուկ բարձ դնի, հավելել է. «Ադրբեջանը մշակել է սեփական ծրագիրը՝ էներգակիրներ մատակարարելու Եվրոպա»:

Դարձյալ նկատենք, որ ըստ ամենայնի, ամբողջական է Հայոց դիցարանը. նրանում ողջ բնությունը, բնական կյանքը իր բոլոր մասերով ու տիեզերական բոլոր զորությունները արտահայտված են: Արարչի կամքով բնությունը կազմված է չորս տարրերից՝ հուրից, օդից, ջրից եւ հողից: Եվ այդ տարրերի կենակից գոյությամբ է պայմանավորված բնական կյանքը: Ամեն մի տարր որոշակի՝ իրեն հատուկ էներգիա եւ դրանով պայմանավորված զորություն ունի: Բնության ամենազգացական տարրի՝ հուրի էներգիան, օրինակ, դրական էներգիա է, իսկ բնության ամենապասսիվ (ամենանյութական) տարրի՝ հողի էներգիան բացասական է: Համապատասխանաբար, մի էներգիայի հարուցած զորությունը արարող (ներգործուն, համակարգաստեղծ…) զորություն է, մյուսինը՝ չը-արարող (պասսիվ, մահաբեր, քաոսաբեր, կործանող, տրոհող…): 

Արաբական աշխարհում կտրուկ փոփոխությունները, հեղափոխություններն ու հեղաշրջումները նոր լիցք են հաղորդել տարածաշրջանային հարցերին: Նաեւ գերտերություններն են փորձում վերադասավորումներով ամրապնդվել այս կամ շրջանում եւ իրենց շահերին հետամուտ ռազմա-քաղաքական քայլեր նախաձեռնել:

Ադրբեջանը, դեռ հայ-թուրքական առնչություններում խաղարկելով արցախյան խնդիրը, այնուամենայնիվ, չկարողացավ տարածքային ամբողջականության միջազգային սկզբունքը պարտադրելի դարձնել հայկական կողմի համար, քանզի միջազգային փաստաթղթերում դա զուգահեռաբար եւ համահավասար արծարծվում էր ազգերի ինքնորոշման իրավունքի հետ:

UNESCO-ի ներկայացուցիչները կհանդիպեն, որպեսզի որոշեն, թե 84 ավանդույթներից որոնք ընդգրկեն պահպանվող «ոչ նյութական ժառանգության» ցանկում:

ՄԱԿ-ի մշակութային գործակալությունը դադարեցրել էր աշխատանքն այս ամիս, երբ ԱՄՆ-ն դադարեցրել է ֆինանսավորումը, սակայն պատվիրակները կհավաքվեն Բալի կղզում, նոյեմբերի 22-29-ին:

Այնտեղ նրանք կորոշեն, թե ազգային ավանդույթներից որն է արժանի ընդգրկվելու միջազգային նշանակության ցանկում եւ պահպանվելու ապագա սերունդների համար:

«Ժողովուրդն առանց պատմության նույնն է, ինչ երեխան՝ առանց ծնողների: Նա ամեն ինչ պետք է անի սկզբից, եւ այդ խմորից կարելի է թխել ինչ որ անհրաժեշտ է: Այդ երեխային կարելի է «ներարկել» իր աշխարհընկալումը, իր մտածելակերպը:

Զրկեք նրանց անցյալից, ազգային ոգուց…

Այսպես կարելի է ամբողջ  ժողովուրդների դիմազրկել:

Սկզբում դրանք  զրկվում են պատմությունից եւ ավանդույթներից, ապա մենք  ձեւավորում ենք մեր ցանկացածով, մեզ  ձեռնտու ձեւով»:

(հրահանգ ԽՍՀՄ հրեաներին, Թել – Ավիվ-1958թ.)