Սկիզ­բը՝ թիվ 5-9-ում

Կո­մայ­գու մյուս եր­կու «զրու­ցա­կից­ներս» էլ ա­ռանձ­նա­պես չեն տար­բեր­վում Բար­բիից, Գա­յու­լի­կից ու Դա­յա­նա­յից (ըն­թեր­ցող­նե­րիս հի­շեց­նեմ, որ նրանք ար­վա­մոլ­ներ են). նույն ան­պատ­կե­րաց­նե­լի մտա­հո­րի­զո­նը, «խղճից թույլ» հո­գի­նե­րը, զո­հի կեր­պա­րան­քը, հա­ցի փող աշ­խա­տե­լու անհ­րա­ժեշ­տութ­յու­նից ել­նող վի­ճա­կը: Հատ­կա­պես վեր­ջի­նը, մեղմ ա­սած, տա­րօ­րի­նակ է: «Հա­ցի փող աշ­խա­տե­լու հա­մար ձեռ ու ոտ ու­նես, գնա՛, մի տեղ բան­վո­րութ­յուն ա­րա՛»,- «հու­շում» եմ Բար­բիին: «Չի դզում»,- ծպաց­նում է:

Ի­րա­նի շուրջ մի­ջազ­գա­յին աղ­մու­կը հար­ցեր է ա­ռա­ջաց­րել նաեւ Թեհ­րա­նում, եւ նա­խա­գահ Մահ­մուդ Ահ­մա­դի­նե­ջա­դը ներ­քա­ղա­քա­կան ո­րոշ հար­ցե­րի շուրջ պար­զա­բա­նում­ներ տա­լու նպա­տա­կով հրա­վիր­վել է Մեջ­լիս: Այս­տեղ նա նշել է, որ նա­­խա­գա­հից պար­զա­բա­նում­ներ պա­­հան­ջե­լը ո­րե­ւէ ար­տա­ռոց ե­րե­ւույթ չէ, այլ այն ամ­րագր­ված է Սահ­­մա­նադ­րութ­յամբ: Մեջ­լի­սի պա­տ­­գա­մա­վոր Ա­լի Մո­թա­հա­րին ա­սել է, թե նա­խա­գա­հից պար­զա­բա­նում­ներ պա­հան­ջե­լու ի­րա­կան նպա­տակն այն է, որ Մեջ­լիսն ու կա­ռա­վա­րութ­յունն առ­կա խնդիր­նե­րի վե­րա­բեր­յալ ոչ թե զլմ-­նե­րի, այլ ա­ռե­րես­ման մի­ջո­ցով հայտ­նեն ի­րենց տե­սա­կետ­նե­րը եւ, ի վեր­ջո, ժո­ղո­վուրդն էլ կլսի այդ տե­սա­կետ­նե­րը:

Այ­սինքն՝ հա­յի հա­մար հայն է խո­չըն­դոտ ստեղ­ծում: Ստեղ­ծում եւ հիա­նում իր կեր­տած խո­չըն­դո­տի մե­ծութ­յամբ:

2012թ. այդ օրը, լուսաբացին, ներկայիս Հայաստան-Թուրքիա սահմանային մի հատվածում (իրականում՝ Արեւելյան եւ Արեւմտյան Հայաստանների սահմանին) հայ արիները եւ ազգայնականները նշել են Հայոց Ամանորը եւ Վահագն Աստծո երկրային հերթական վերածնունդը:

Այնուհետեւ՝ Գառնո Արիական-հեթանոսական տաճարում արիական հայերը (նաեւ այլազգի հյուրերը) փառաբանել են Հայոց ռազմի ու զորության Աստված Վահագնի հերթական (երկրային) վերածնունդը: Ծեսին եւ տոնակատարությանը մասնակցել են Հայ Արիական Միաբանության, Հայ Ազգայնականների Համախմբման անդամները, հայորդի-արորդիներ ՀՀ մարզերից, Արցախից եւ Ջավախքից, սփյուռքահայեր:

Տոնական ծեսը կատարել են Հայ Արիական միաբանության Հոգեւոր հանձնախմբի առաջադրած քրմերն ու քրմի թեկնածուները: Գինեձոներով եւ կրակի վառման ծիսակարգով փառաբանվել են Տիեզերքի Արարիչը, Հայ Աստվածները, հատկապես՝ օրվա խորհրդի տերը՝ Վահագն Աստվածը:

Հայ արիների մի խումբ էլ ծիսական արարողություն է կատարել Երեւանում՝ Վահագն Աստծո արձանի մոտ, իսկ ամանօրյա տոնախմբությունը նշվել է ՀԱՄ կենտրոնական գրասենյակում:

Սկիզբը՝ թիվ 5, 6, 7, 8-ում

Սկիզ­բը՝ թիվ 7, 8-ում

Հե­թե­րի ա­վան­դա­պա­տում­նե­րի մեջ ա­րե­ւ­­ա­­պաշտ­նե­րի եւ լուս­նա­պաշտ­նե­րի աստ­­ված­նե­րի սերն­դա­փո­խութ­յան հիմ­նա­կան վայ­րը Կի­լի­կիան էր: Մաս­նա­վո­րա­պես, մեր օ­րե­րում Հա­յոց Մի­ջա­գետ­քում հայտ­նա­բեր­ված ծի­սա­կան կա­ռույց­նե­րը գա­լիս են հաս­տա­տե­լու մ.թ. 2000 տա­րի ա­ռաջ հե­թե­րի գրա­վոր ա­վան­դա­պա­տում­նե­րը այն մա­սին, որ աստ­ված­նե­րի սերն­դա­փո­խութ­յու­նը տե­ղի է ու­նե­ցել Հա­յոց Մի­ջա­գետ­քում՝ Կի­լի­կիա­յում (Կից­ցու­վադ­նա): Հե­թե­րը նաեւ կար­ծում էին, որ գո­յութ­յուն են ու­նե­ցել «հե­թա­կան հա­զար աստ­ված­նե­ր»՝ կազմ­ված նե­սիտ­նե­րի, լու­վիա­ցի­նե­րի, պա­լայ­ցի­նե­րի, հու­րի­նե­րի, ա­սու­րա-բա­բե­լո­նա­կան աստ­ված­նե­րից: