ԱՄՆ պետ­քար­տու­ղա­րի այ­ցին «Լու­սանցք»-ը հան­գա­մա­նա­լից անդ­րա­դար­ձել է նա­խորդ թո­ղար­կու­մում, բայց նշենք, որ օ­րերս Թուր­­քիան բա­ցա­հայտ մեր­ժել է Հի­լա­րի Քլին­թո­նի կո­չը՝ Հա­յաս­տա­նի հետ հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րի կար­գա­վո­րմանն ուղղ­ված: Ան­կա­րան նշել է, որ ՀՀ ­Սահ­մա­նադ­րա­կան դա­տա­րա­նի ո­րո­շու­մը հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րի կար­գա­վոր­ման գլխա­վոր խո­չըն­դոտն է: Այն, որ թուր­­քա­կան ստո­րութ­յու­նը սահ­ման­ներ չի ճա­նա­չում, հայտ­նի է նաեւ մի­ջազ­գա­յին հան­րութ­յա­նը, ուս­տի նրանց ինչ-որ բան բա­ցատ­րել պետք չէ: Իսկ հայ-թուր­քա­կան հոր­ջորջ­վող ար­ձա­նագ­րութ­յուն­նե­րը տա­պա­լած Ան­կա­րան նո­րից իր բնույ­թին հա­րա­զատ վայ­նա­սուն է բարձ­րաց­րել, թե հա­յե­րը ի­րա­վա­կան խո­չըն­դոտ են ստեղ­ծել, ին­չը չի կա­րե­լի թույլ տալ: Եվ այն փաս­տը, որ թուր­քա­կան կողմն ին­քը նա­խա­պայ­ման­ներ սկսեց ա­ռա­ջադ­րել, ին­չը նա­խա­տես­ված չէր ար­ձա­նագ­րութ­յուն­նե­րով, այ­լեւս «չեն հի­շում» Թուր­քիա­յում: Ար­ցախ­յան եւ Հա­յոց ցե­ղաս­պա­նութ­յան խնդիր­նե­րի ար­­ծար­ծու­մը, ինչ­պես նշել էինք նախ­կի­նում, հայ-թուր­քա­կան երկ­կողմ հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րը դար­ձ­­րել էին ե­ռա­կողմ՝ Հա­յաս­տան-Թուր­­քիա-Ադր­բե­ջան, ին­չը ոչ մի­այն հա­կա­սահ­մա­նադ­րա­կան էր, այ­լեւ չէր տե­ղա­վոր­վում մի­ջազ­գա­­յին պայ­մա­նա­վոր­վա­ծութ­յուն­նե­րի շրջա­նա­կում եւ քա­ղա­քա­կան հու­մո­րի ո­լոր­տից էր պար­զա­պես…

Ի տար­բե­րութ­յուն հա­վատ­քի, ո­րը  ներ­քին զգա­ցո­ղութ­յամբ բն­­ու­թ­­յան ու ա­մե­նայն բնա­կա­նի վե­րապ­րումն է, կրո­նը ո­րե­ւէ ան­հա­տի (ան­հատ­նե­րի) ստեղ­ծած գա­ղա­փար­նե­րի կրումն է մարդ­կանց մեջ (ինչ­պես կրոն բառն է այդ մա­սին ա­սում), գա­ղա­փար­ներ, ո­րոնք դա ստեղ­ծող­նե­րի մեջ ա­ռա­ջա­նում են ի­րենց ապ­րած մաս­նա­վոր կյան­քե­րից ու ու­նե­ցած ան­հա­տա­կան կեն­սա­փոր­ձե­րից: Հա­վատ­­քի ա­ռանց­քը բնութ­յու­նը, բնա­կա­նը, բնա­կան զո­րութ­յուն­ներն ու դրանց հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րին են, կրո­նի­նը՝ բնա­կան կյան­­քի ու­ղեծ­րից դուրս ըն­կած (կամ՝ ի վե­րուստ այդ­պես ծնված) ան­­հա­տը, ան­հատ­նե­րի խմբե­րը, դրանց կյան­քերն ու հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րը:

Եթե հաշվի առնենք այն, որ այօր ՀՀԿ ԳՄ նիստում քննարկվելու է  կա­ռա­վա­րութ­յան կազ­մը, ապա տեխնիկական խնդիրը հենց դա էր, այն է՝ նոր կազմի նշանակման հետ կապված դեռ որոշակի անհայտներ են եղել:

Մի խումբ դա­տա­վոր­ներ փաս­տա­բան­նե­րի գոր­ծա­դու­լը ո­րա­կել են «ա­պօ­րի­նի», քա­նի որ Աշ­խա­տան­քա­յին օ­րենս­գիր­քը սահ­մա­նում է, որ ար­հես­տակ­ցա­կան միութ­յուն չու­նե­ցող կազ­մա­կեր­պութ­յուն­նե­րը գոր­ծա­դուլ կա­րող են ա­նել աշ­խա­տող­նե­րի առն­վազն 2/3-ի պա­հան­ջով: Իսկ այս հա­կա­փաս­տար­կը Փաս­տա­բան­նե­րի պա­լա­տի ան­դամ Գ­­ե­ւորգ Գյո­զալ­յա­նը հա­մա­րել է «ի­րա­վա­բա­նո­րեն անգ­րա­գի­տութ­յու­ն», քա­նի որ գոր­ծա­դուլ տեր­մի­նը պար­զա­պես օգ­տա­գոր­ծում է, որ պարզ լի­նի, թե «ինչ բո­ղո­քի ակ­ցիա է ա­րվում», բայց դա Աշ­խա­տան­քա­յին օ­րենսգր­քով սահ­ման­ված գոր­ծա­դու­լը չէ եւ չի էլ կա­րող լի­նել այն պարզ պատ­ճա­ռով, որ Աշ­խա­տան­քա­յին օ­րենս­գիր­քը փաս­տա­բան­նե­րի վրա չի տա­րած­վում: «Փաս­տա­բան­նե­րի կող­մից անց­կաց­վող գոր­ծա­դու­լը չի կա­րող Աշ­խա­տան­քա­յին օ­րենսգր­քով կար­գա­վոր­վել, ո­րով­հե­տեւ փաս­տա­բան­նե­րը չու­նեն գոր­ծա­տո­ւ»,- պար­զա­բա­նել է Փաս­տա­բան­նե­րի պա­լա­տի ան­դա­մը: