Կենսաբանական միեւնույն տեսակի առանձնյակների՝ միմյանց խժռելու, ոչնչացնելու երեւույթն ընդունված է անվանել հաննիբալիզմ: Դա դիտվում է թե ցածրակարգ եւ թե բարձրակարգ կենդանիների` սարդերի, շնաձկների, գայլերի մոտ: Ինչպեսեւ` մարդկանց շրջանում: Հաննիբալիզմի յուրաքանչյուր դրսեւորում ունի իրեն հատուկ դրդապատճառային համակարգը, որի հենքը բնազդային գործոններն են: Հաննիբալիզմի դրսեւորումները կարելի է դասակարգել ըստ սեռային, տեսակային, մարդկանց մոտ նաեւ անձնային, կրոնական, կենցաղային, ռազմաքաղաքական եւ այլ հատկանիշների: Ընդհանուր գծերով արական ագրեսիվությունը վարքի բնական առողջ մակարդակում չի վերածվում էգի դեմ ուղղված հաննիբալիզմի:

Ռուսները հաճախ են գործածում «հիմարը սեփական սխալների վրա է սովորում, խելոքը՝ ուրիշների» ասացվածքը: Սակայն, այս «ոսպնյակի» միջով կյանքին նետված հայացքը չի կարողանում խելոքներին գրանցել: Եվ նույնիսկ հիմարների թիվն է սակավ, քանզի սեփական սխալներից փորձ հավաքածներն էլ առանձնապես վիճակագրություն չեն կազմում: Չնայած, գուցե ասացվածքը վերաբերվում է ինչ-որ բան սովորելուն:

* * *

1. Արձանագրություններն արդեն ԱԺ-ում են
2. Արցախի անկախությունը` շահեկան տարբե՛ր կողմերի համար
3. Ուղեղների լվացում… ապազգայինի հաստատմամբ
4. Հայոց Տրնդեզ
5. Ցեղին ձայնը
6. Հարձակման դեպքում «Հեզբոլլահ»-ը ռմբակոծելու՞ է Թել Ավիվի Բեն Գուրիոն օդանավակայանը
7. Խստացու՞մ, թե՞ գավառականացում