Author Archives: ՀԱՄ

Անունները սրբազան…

Անունները սրբազան… Արիների բանակն ենք մենք պատվական,Գոռ քայլում ենք Հայաստանով հաղթական, Ուխտ ենք արել անվախ մնալ, անսասան,Չմոռանալ ընկածների անունները սրբազան: Ձյուն ու անձրև մեր ճամփեքը չեն փակի,Օտար ձեռքը մեր սուրբ հողը չի հերկի.Ուխտ ենք արել անվախ մնալ, անսասան,Չմոռանալ ընկածների անունները … Continue reading

Posted in Արվեստ, Հ.Ա.Մ. | Leave a comment

Կրակամայր

Կրակամայր Կրակամայր՝ լույսի տուն, տաճարացող հոգիներ…մոխրապարի մեջ հառնող ամայությունը մեռածափից ափ է դեռ նետում գերեզմաններն անքննել,ու խիղճը, որ այրվելով՝ բռունցքի մեջ է սեղմած: Ոտնաթաթերն արյունոտ կրակաբորբ շեղջերինճակատագիրն են ջնջում ու արտածում են… նորից…իսկ աճյունները գաղտնի ձայն են տալիս ողջերին,արդարություն են … Continue reading

Posted in Արվեստ, Հ.Ա.Մ. | Leave a comment

ԵՐԴՄԱՆ ՀԱՆԳԱՆԱԿ

ԵՐԴՄԱՆ ՀԱՆԳԱՆԱԿ Ես պիտի փայփայեմ և զորացնեմ այն եղբորս,որ իր միտքը միացնում է իմ մտքին: Հավատի տունը իմ մեջ պիտի կառուցեմու կամքիս թիրախը պիտի հստակորեն սևեռեմ և ոսկե շղթայումի օղակները մեկ առ մեկ նվեր պիտի տամ ամեն հայի: Օղակ առ … Continue reading

Posted in Արվեստ, Հ.Ա.Մ. | Leave a comment

ԹԵ ՄՆԱՅԻՆՔ ՀԵԹԱՆՈՍ

ԹԵ ՄՆԱՅԻՆՔ ՀԵԹԱՆՈՍ … Ի՞նչ գործ ուներ Քրիստոս,Հեզությունը մեզ խաչող.Ո’չ խունկ ուներ, ո’չ սաղմոս,Ո’չ շարական աղաչող:Բագին լիներ մեզ փարոս, Մեհյան լիներ Աստղիկի,Թե լինեինք հեթանոսԱյսքան չէինք մորմոքի:Եվ ի’նչ տվեց անամոթ, Սուտ Եհովան մեր ազգին…Անվերջ օգնեց թշնամուն,Անվերջ զարկեց մեր բազկին,Հարկավոր չէ’ Թադևոս,Ո’չ … Continue reading

Posted in Արվեստ, Հ.Ա.Մ. | Leave a comment

Սպարապետ Գարեգին Նժդեհին

Սպարապետ Գարեգին Նժդեհին Է՜յ Խուստուփի անմահ արծիվ,Սուրդ հատու, խաչանիշ,Դու հայկազուն քաջաց ասպետ,Նահատակաց չափ ու նիշ…Նախիջևան ու Կզնութ գյուղ,Հազար ութ հարյուր ութսունվեցի ամանոր…Եղիշե Տեր-ՀարությունյանՔահանայի օջախումԾնվեց կրտսեր Լուսե Որդին՝Գարեգինը թխահեր…Թուխ-թուխ ամպեր երկինքն ի վեր,Մասիսը լուռ, ճգնավոր,Մանուկը դեռ թոթովախոսՄնաց անհայր, վիրավոր:Սակայն, նրա Տերն … Continue reading

Posted in Արվեստ, Հ.Ա.Մ. | Leave a comment

ԺԱՄԱՆԱԿՆ Է ԱՍՈՒՄ

ԺԱՄԱՆԱԿՆ Է ԱՍՈՒՄ Սայթաքումները շատ են, սայթաքողները` անհամար, Սայթաքողները ճամփա են ելնում գայթելով,որովհետև չեն քայլում, որովհետև կույր ենու չեն զանազանում քայլերը սայթաքումներից:Ու չի երևում նրանց` ուղին իրենց ընթացքի,դրա համար լացը շատ է,ընկնողների թվի շատության պատճառով` ողբն ավելի:Ես ձեզ խնդրում եմ` … Continue reading

Posted in Հ.Ա.Մ., Հոդվածներ | Leave a comment

Ների՛ր մեզ, Մասիս

Ների՛ր մեզ, Մասիս                  Ցավում եմ, շատ եմ ցավում,                 Որ նեղացրին Մասիսին,                 Մենակ թողին մեր պարծանքին                 էն մութ ու խավար աշխարհում:                  Ինչի համար հեռացրեցիք,                 Դուրս նետեցիք մեր գերբից                 Հայոց ազգի լեռնաշխարհի                 Բիբլիական մեր սարին:                  Ողջ մեր ազգն էր … Continue reading

Posted in Արվեստ, Հ.Ա.Մ. | Leave a comment

Մասիսը մեր

Մասիսը մեր  Մասիսը մեր սրտի խորունկ թրթիռն է, Մեր սուրբ երազն է, մեր սրտի գիրն է,  Բազում դարերի հողմերով անցած, Աստծուց մեզ տրված՝ մեր ձեռագիրն է:  Մասիսը մեր սուրբ, մեծ նախահայրն է, Սրբերից էլ սուրբ՝ մեր սրբամայրն է,  Մեր հոգու լույսն է, մեր արևը … Continue reading

Posted in Արվեստ, Հ.Ա.Մ. | Leave a comment

ՏԻԵԶԵՐՔԻ ԸՆԹԵՐՑՈՒՄԸ

ՏԻԵԶԵՐՔԻ ԸՆԹԵՐՑՈՒՄԸ Որ հայացք ես ինձ տըվել վերամբարձ՝Սուզվելու վերին սահմաններն արփի,Որ միտք ես տվել երկնաճեմ ու բաց՝Չափելու ահեղ բացերն անչափի: Որ կապել ես մեզ, հոգիս քեզ արել,Հոգուս անհունի հրճվանքը տալով,Բարձր ճակատիդ ժպիտ ես վառել,Վառել, զարդարել արփենի փայլով: Անթարթափ աչքով, անխարխափ … Continue reading

Posted in Արվեստ, Հ.Ա.Մ. | Leave a comment

Հե՜յ ճամփանե՛ր, ճամփանե՛ր

Հե՜յ ճամփանե՛ր, ճամփանե՛ր.Անդարձ ու հին ճամփաներ,Ովքե՞ր անցան ձեզանով,Ո՞ւր գնացին, ճամփաներ: ***Բարձր է հընոց աշխարհքն Հայոց ու Մասիսը երկնադետ.Իմ խոր հոգին էն բարձունքին խոսք է բացել Նըրա հետ –Անհաս բանից, ըսկզբանից, երբ չըկան էլ դեռ չըկար,   Մինչև վախճանն անվախճանի քընընում է … Continue reading

Posted in Արվեստ, Հ.Ա.Մ. | Leave a comment

Տանջահար երկրում

Տանջահար երկրում, մեր երկրում ավերԿվառենք մի օր փրկության ջահեր,Բազուկներով հզոր, արև աչքերովԿսփռենք ինքնության հուրն այս աշխարհով:Խարույկ կհանենք անցյալը մեր տկարԵվ կբոցավառենք հոգիները նախնյաց,Կվառենք հիշողության կուռ մի բուրվառ՝Անկումների բավիղներում դեռ սփռված:Եվ կողջունեն մեր այդ հզոր երթինԱրևն հրավառ ու ըմբոստ քամին……………………………………………………………Տանջահար երկրում, … Continue reading

Posted in Արվեստ, Հ.Ա.Մ. | Leave a comment

ՈՂՋՈՒՅՆ ՔԵԶ, ԿՅԱՆՔ

«ՈՂՋՈՒՅՆ ՔԵԶ, ԿՅԱՆՔ» Յոթներորդ Ողջույն.(Հատված) Ի լուր մարդկանց,               աշխարհներուն, տիեզերքին.Կ’ուզեմ ես, Տե՛ր, քու երկրիդ մեջ         քեզ շեփորել,Ես՝ քու շունչիդ անցնող րոպեն,ես՝ քու որդին:Թող ձայնս հնչե այնքանուժգին և անարգել,Որ իմ ողջույնն ի սուրբհամբույր եղբայրության՝Հորդելով դուրս մոլորակենմեր դյութական.Արձագանքե աստղաբնակքու երկինքեն… Մուշեղ Իշխան

Posted in Արվեստ, Հ.Ա.Մ. | Leave a comment

Հայ հողը տե՛ս քեզ կը կանչէ

Լսե՛, Հայ  հողը տե՛ս քեզ կը կանչէ . – Ընդերքներուն խուլ   որոտով, ակոսներեն միշտ դուրս հորդող իր մայրական   տաք կարոտով. Ան որ հիմա զայն կը կոխե՝ հափշտակիչ լոկ անցորդ է:Լսե՛, աղբյուրն ահա քեզ կը կանչէ Իր  կարկաչով և իր տաղով, … Continue reading

Posted in Արվեստ, Հ.Ա.Մ. | Leave a comment

ՏԻԵԶԵՐՔԻ ԻՄ ԴԱՍԱԿԻՑ

ՏԻԵԶԵՐՔԻ ԻՄ ԴԱՍԱԿԻՑԱստղերու մեջ ապրող խորհուրդ՝Դուն մարդակերպ իմ բախտակից,Կուզեմ տեսնել դեմքդ քու մութ,Եթե ունիս,Կ’ուզեմ ըսել քեզի՝ բարև՛,Կուզեմ տեսնել, թե ինչ արև,Ի՞նչ նոր պատկեր աստվածընծաԴեմքիդ վրա կը շողշողա:Տիեզերքի իմ դասակից,Գուցե շնչող բիրտ մեքենա,Գուցե շրջող հոգի անբիծ,Կ’ուզեմ նայիլ քու աչքերուդ,Եթե ունիս,Կ’ուզեմ գիտնալ, … Continue reading

Posted in Արվեստ, Հ.Ա.Մ. | Leave a comment

ՄԱՔՈՒՐ ԼԵԶՈՒ

ՄԱՔՈՒՐ ԼԵԶՈՒ Մի կեղտոտեք հայոց լեզունՏգեղ, օտար բառերով,Մարգարտաշար մեր հայկազունԳիրը՝ օտար տաղերով: Մի աղտոտեք հայոց հոգինՏգեղ, օտար բարքերով,Մաքրամաքուր մեր սրբագինԽոսքը՝ օտար կրքերով: Մի՝ անպատվեք հայոց մարդունԱնուններով խելահեղ, Օտար անվան ձևն է փքուն, Ինքն անհեթեթ ու տգեղ: Մի ճորտացեք օտարահունչՀողմերի դեմ … Continue reading

Posted in Արվեստ, Հ.Ա.Մ. | Leave a comment