Category Archives: Հոդվածներ

Վրաստանի նախագահ Միխեիլ Սահակաշվիլին Քիշնեւի օդանավակայանում օդանավից դուրս գալիս գլուխը հարվածել է դռանը: Կատարվածը տեսել են ոչ միայն օդանավակայանում հավաքված լրագրողները, այլ նաեւ նախագահի ժամանումն ուղիղ եթերով հեռարձակող JurnalTV հեռուստաընկե-րության հեռուստադիտողները, տեղեկացնում է «Ինտերֆաքս»-ը:
Սահակաշվիլին Մոլդովա էր ժամանել 1-օրյա պաշտոնական այցով, եւ օդանավակայանում Վրաստանի նախագահին անձամբ է դիմավորել նախագահի պաշտո-նակատար Միխայ Գիմպուն: Վերջինիս հրավերով է Սահակաշվիլին ժամանել Մոլդովա` ստանալու բարձրագույն պարգեւը` Հանրապետության շքան-շան:

«Քո (Արարչիդ,-Ս.Մ.) ստեղծած լեզուս…»
(Նարեկացի)

Սկսենք մեր նախագահից: Բարեբախտաբար, երբեմն-երբեմն նրա բառ ու բանում արտահայտվում է ազգային բովանդակությամբ ամենից շատ աչքի ընկ-նող բանասիրական կրթության ազդեցությունը (նա, ինչպես հայտնի է, ավարտել է ԵՊՀ-ի բանասիրական ֆակուլտետը) եւ մենք նրանից լսում ենք բաներ, որոնք ընդհանրապես հայությանն են վերաբերում եւ ոչ նրա մի (կրոնական, քաղաքական, տնտեսական…) հատվածին: Ցավալի է, իհարկե, որ նա իր այդ ասած հույժ կարեւոր բաները հետո իր նախագահական գործնական կյանքում մոռանում է: Բայց որ ասում է՝ դա կարեւորենք. ոչ ամեն նախա-գահ է համարձակություն ունեցել նման բաներ ասելու…

Բաղադրությունը
1 բանկա պահածոյացված ձուկ (յուղի մեջ)՝ Թյուննոս (ՑցվպՓ)
գլուխ սոխ – 50 գրամ
հոլանդական պանիր – 400 գրամ
ձու – 4 հատ
մայոնեզ – 100 գրամ
թթվասեր – 100 գրամ

Հայոց պատմությունը ոչ թե հազարամյակների, այլ հարյուրհազարամյակների պատմություն ունի, այն հաստատապես առնչվում է Երկիր մո-լորակ – Մարդ արարած նախասկզբի հետ: Եվ սա հետզհետե կդառնա ապացուցելի: Երբ ասում ենք ապացուցելի, նկատի ունենք նյութական, տեսողական իմաս-տով. Հայոց հողը շա՜տ հարուստ նյութեր է պարունակում հնէաբանների համար: Կլինի դա Արեւմտյան Հայաստանում, ներկայիս Հայաստանի Հանրա-պետությունում, Արցախում, Նախիջեւանում, Ջավախքում, թե հայապատկան այլ վայրերում:
Մեր ընթերցողներին կներկայացնենք վերջին ժամանակներս նոր հնագիտական մի քանի պեղումների ու գտածոների մասին, որոնք եւս մեկ անգամ վկայում են, որ հայոց պատմությունը մոլորակի հնագույն պատմությունն է՝ այն էլ նույնիսկ առկա փոքրաթիվ պեղումների ար-դյունքների հիմամբ:

Ադրբեջանը (կամ Թուրքիան) ցնդաբանում է: Ամեն օր: Համարյա ամեն վայրկյան:
Եվ այդ ցնդաբանությանը արժանի հակահարված տալու մասին խոսում են բոլորը: Ամեն օր: Համարյա ամեն վայրկյան:
Բայց այդ հակահարվածը չեն տալիս:
Այդ հակահարվածը չի տալիս Հայաստանյայց առաքելական եկեղեցին: Չի տալիս Գիտությունների ազգային ակադեմիան: Նաեւ՝ Պատմության ինստի-տուտը: Ու հանրային խորհուրդը նույնպես: Ստեղծագործական միություններն էլ են անտարբեր այդ թյուրքական ամենանվաստ տարրի՝ ադրբեջանակա-նի կողմից գոռգոռվող հակահայկական քարոզչությանը:
Եկեղեցին չի տալիս: Չի կարող տալ: Քանզի մեր եկեղեցին դեռ ազգային չի (չի դառել ու չի կարող դառնալ) ու պատվիրան ունի՝ սիրի՛ր թշնա-մուդ: Ի՜նչ պատվիրան, իսկական հրամայական է:

Այն, որ Ադրբեջանը մտադիր է գնել Ռուսաստան-Հայաստան գազատարի՝ Վրաստանով անցնող հատվածը, պետք է մտահոգի եւ՛ ՀՀ իշխանություններին եւ՛ հայությանն առհասարակ: Տնտեսական առումով սա սովորական գործարք կլիներ, եթե գնորդը պարզապես ակնկալիք ունենար զոտ եկամուտներ ստա-նալու: Բայց Ադրբեջանը միայն եկամտի՞ ակնկալիք ունի…
Վրացական կողմի պահվածքը հասկանալի է. երկրի բյուջեն լուրջ խնդիրներ ունի եւ գալիք տարվա ծախսեր կան կատարելու, եւ ահա, վաճառում է գա-զատարը: Սակայն, առաջ է գալիս քաղաքական լրջագույն խնդիր: Հայաստանը թշնամական հարաբերությունների մեջ է Ադրբեջանի հետ եւ, փաստո-րեն, այդ գործարքով գազատարը դառնում է մեր թշնամու պետական սեփականությունը, եւ երբ անհրաժեշտություն լինի Հայաստանին ինչ-որ հարցում պատժելու, գործի կդրվի՛ այդ հանգամանքը:

Ջավախահայերին ՀՀ քաղաքացիության շնորհումը Ջավախքի հայաթափման ծրագրի մի մասն է

ՀՀ ոստիկանության Անձնագրային եւ վիզաների վարչություն (ԱՎՎ, ԽՍՀՄ ժամանակներից ժառանգ մնացած ավանդույթի ուժով ծանոթ է ռուսե-րեն ՕՎԻՐ հապավումով) այցելած մարդիկ տեսած կլինեն նրա գլխավոր մուտքի աջի ցուցանակները: Դրանց ապակիների հետեւում տեղադրվում են օտար երկրների քաղաքացիներին ՀՀ քաղաքացիություն շնորհելու վերաբերյալ ՀՀ նախագահի հրամանները: Այդ անվանացանկերում տեղ գտած անունների մեծագույն մասի դիմաց, իբրեւ քաղաքացիության երկիր, նշված է Վրաստանի Հանրապետությունը£
Թեեւ այդ մասին չի ասվում ու խոսվում, պարզից էլ պարզ է, որ մեր այդ հայրենակիցների ջախջախիչ մեծամասնությունը ջավախահայ է:

ՀԴՄ-ների կտրոններով վիճակահանության կարգը կրկին փոխվում է: Հերթական որոշումը երեկ հաստատվել է կառավարության նիստի ժամանակ:
Ինչպես տեղեկացրեց պետական եկամուտների կոմիտեի նախագահի տեղակալ Արմեն Ալավերդյանը, հարկային վարչարարությանն օժանդակության նպա-տակով վիճակահանության անցկացման եւ պարգեւավճարների տրամադրման կարգում փոփոխություններից զատ նաեւ լրացումներ կարվեն: Այսուհետ կխաղարկվեն նաեւ ավտոմեքենաներ:

Ձուկ արքայական

Բաղադրությունը
Կարմրախայտ – 2 հատ՝ 350-ական գրաման
գազար – 150գ
կարտոֆիլ – 200գ
սոխ – 100գ
կարագ – 60գ
մայոնեզ – 150գ
աղ, սպիտակ պղպեղ եւ չորացրած թարխուն
կորիզահան արված խակ հոն – 60 գ

Պատրաստման եղանակը
Ձուկը փշահան անել, աղով եւ չորացրած թարխունով ու սպիտակ պղպեղով համեմել, հոնը թավայի մեջ փռել, ձկան տեսք տալ, հետո ոսկրահան արված ձուկը, փորի ուղղությամբ, դնել հոնի վրա:
Մինչ այդ պատրաստել սոխառած եւ գազարը ավելացնել սոխառածին: Խաշած կարտոֆիլը լցնել ձկան մեջքին՝ ձկան տեսք տալով: Այնուհետեւ ավե-լացնել գազարով սոխառածը՝ դարձյալ ձկան տեսք տալով: Վրան էլ ավելացնել մայոնեզ ու դնել ջեռոցում 20 րոպե 1800-ի տակ: Ձուկը եփված է, երբ մայոնեզը կարմրած է: Հրաշալի համ ունի, իսկապես արքայավայել ուտելիք է:
Անու՛շ լինի:

* * *

Հա՜յր իմ ԱՐԱՐԻՉ,
Մա՜յր իմ Բնություն,
Տու՜ն իմ Տիեզերք.
Սիրու՛մ եմ ես ՁԵԶ,
Գալի՛ս եմ ես ՁԵԶ,
Կհասնե՛մ ես ՁԵԶ…
Հստակ է, որ համաշխարհային համարվող բոլոր կրոններն առաջացել են հին հավատքների հավատատեսության, նույնիսկ կառուցվածքի ու բովանդակության վրա: Սակայն, դա ոչ թե այդ հավատների նկատմամբ խորը հարգանքի կամ դրանց իմացության հանգամանքն է հիմնավորում, այլ՝ լրիվ հակա-ռակը: Նոր կրոնավորները փորձել են դրանով պաշտպանվել հին հավատքների հետեւորդների ընդվզումներից՝ նրանց դեպի իրենց բերելով հարազատ հավատի ու տիեզերական ճշմարտությունների միջոցով…
Այս խորամանկությունն աշխատեց այնժամ, սակայն նոր կրոնավորները հետզհետե փորձեցին կտրել իրենց հետեւորդներին ճշմարիտ հավատ-քների տեսլականից, ծեսերից ու Աստվածներից (քանզի հասկացան, որ բնական հավատի ծիսական ու արարողակարգային ուժն անսասան է նույնիսկ աղճատված ձեւերով)… եւ աղավաղեցին այլեւս փոքրիշատե ճշմարտորեն որդեգրած Տիեզերակարգն ու Արարչական հիմքով հավատը…

ԼՂ-ի հակամարտության ռազմական փուլը ծագել է 1991թ., երբ ի պատասխան Արցախի բնիկ հայ բնակչության ինքնորոշման պահանջի, ադրբեջա-նական իշխանությունները փորձեցին հարցը լուծել խորհրդային անվտանգության ուժերի (ԿԳԲ-ի հատուկ ջոկատներ) կողմից անձնագրային ռեժիմի իրականացման քողի տակ էթնիկ զտումներ իրականացնելով եւ լայնածավալ ռազմական գործողություններ սկսելով, ինչը հանգեցրեց հազարավոր զոհերի եւ զգալի նյութական կորուստների: 1994թ. Բաքվի առաջարկով կնքվեց զինադադար:
Ներկայումս հիմնախնդրի կարգավորման շուրջ բանակցություններն ընթանում են ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահների (ՌԴ, ԱՄՆ, Ֆրան-սիա) միջնորդությամբ՝  2007թ. նոյեմբերին նրանց ներկայացրած մադրիդյան առաջարկների հիմամբ:

Նժդեհը ազգայի՛ն հերոս է, ոչ թե ընտրական հաղթաթուղթ

«Բոլորովին զարմանալի չէ, որ ժամանակին ազգային գաղափարախոսությունը կեղծ կատեգորիա հռչակած անձնավորությունն այսօր էլ հայկակա-նության գաղափարախոսությունը, այն է՝ ցեղակրոնությունը, համեմատում է ռասիզմի հետե,- ասել է ԱԺ պատգամավոր, ՀՀԿ խմբակցության քարտուղար Էդուարդ Շարմազանովը՝ անդրադառնալով հանրահավաքում ՀՀ 1-ին նախագահի հնչեցրած այն հայտարարությանը, թե ցեղակրոնութ-յունը ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ «ռասիզմե բառի հայերեն թարգմանությունը… ԱԺ պատգամավորի  խոսքերով՝ ցեղակրոնությունը ռասիզմի հետ համեմատողները կամ գիտությունից կիլոմետրերով հեռու են կամ միտումնավոր ցեխ են շպրտում ազգային արժեքային համակարգի վրա:

Մտավորակա՞ն է Լեւոն Անանյանը
Այս իմաստակի արտաբերած տխմարությունը չի՜ տարբերվում քյազիմկարաբեքիրների խեղաթյուրումներից

Սփյուռքահայ մտավորականների ու հատկապես գրողների հետ իմ զրույցների ժամանակ նրանց մեծագույն մասը հայտնում է իր խիստ դժգո-հությունը Հայաստանի Գրողների միության նախագահ Լեւոն Անանյանի գործելակերպից: Իսկ երբ նրանց այպանում եմ, թե ինչո՞ւ -հենց իրե՛նք չեն բարձրաձայնում այդ մասին, նրանք լռում են, քանի որ չեն ուզում զրկվել ոչ-սեփական միջոցների հաշվին հետագա-յում ՀՀ այցելելու, Ծաղկաձորներ վայելելու, արդեն գրոշի արժեք չունեցող պատվոգրերի, շքանշանների ու մասամբ նոցին արժանանա-լու հնարավորությունից եւ այլն: Անանյանն էլ, իր հերթին, լավ է իմանում սփյուռքահայ մտավորականների այս մտածելակերպը եւ կարո-ղանում է «գնել» նրանց լռությունը իր շահատակությունների դիմաց: Շատ քչերն են համարձակվում ցույց տալ սույն պարոնի իսկական դեմքը. նրանցից է, օրինակ, Փարիզում հաստատված հայրենաթող գրող Կարեն Սիմոնյանը, որ Անանյանին բնորոշում է «գրականության գծով պետական պաշտոնյա» ու նման շատ դիպուկ պիտակներով: