Category Archives: Հոդվածներ

Որոշ ժամանակ առաջ հրապարակայնորեն քննարկվում էր «Հուղարկավորությունների կազմակերպման, գերեզմանատների ու դիակիզարանների շահագործման մասին» օրենքի նախագիծը: Թե ԱԺ պատգամավորների որ մասն էր այդտեղ ինչ-որ շահեր հետապնդում եւ որ մասը` մեկ այլ նպատակով առաջարկում այդ նախագիծը, գուցե իսկապես հաշվի էր առնվում մեր պետության փոքր տարածքը, կամ գուցե մի մասի նպատակներն էլ հավատամքային էին ու գաղափարական, սակայն, այդ թեման լռեց առժամանակ: Սակայն, մեզ համար՝ հայ-արիականներիս, այս խնդիրը միշտ հրատապ է՝ հատկապես հոգեւոր-գաղափարախոսական տեսանկյունից:

ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանի ամերիկյան հանդիպումների հիմնական առանցքը եղել է Հայաստանի եւ Թուրքիայի միջեւ հարաբերությունների կարգավորման գործընթացը եւ հայ-թուրքական արձանագրությունների վավերացումը: ՀՀ նախագահը հանդիպել է ԱՄՆ նախագահ Բարաք Օբամայի, Թուրքիայի վարչապետ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի հետ:
Ս. Սարգսյանը շուրջ 1 ժամ 20 րոպե բանակցել է Թուրքիայի վարչապետի հետ, ապա ավելի ուշ, շուրջ 45 րոպե զրուցել է ԱՄՆ նախագահի հետ: Բ. Օբաման ընդգծել է ՀՀ նախագահի ջանքերը՝ Հայաստանի եւ Թուրքիայի միջեւ հարաբերությունների կարգավորմանն ուղղված` նշելով, որ «դա բխում է հայ ժողովրդի շահերից»:

Մեր պատմահայր Խորենացին նույնպես (իհարկե մասամբ, քանի որ նրա աշխատությունը եւս եկեղեցական գրաքննության է ենթարկվել) իր Հայոց պատմությունում խոսում է Հայկական լեռնաշխարհում բնակվող հսկա ցեղախմբերի մասին: Մեր նահապետներից Հայկը, երբ վերադառնում է Հայք, մինչեւ Բելի հետ ճակատամարտելը, նույնպես առնչվում է այս հսկաների հետ, ովքեր խմբերով շարունակում էին բնակվել մեր լեռնաշխարհում, եւ Հայկ նահապետը ոմանց հետ մարտնչելով, ոմանց էլ համոզելով, կարողանում է համախմբել եւ ի մի բերել Հայազունների տեսակը` այդպիսով վերականգնելով հզոր Հայկական Երկիրը: Ինչն էլ նպաստում է, որ Հայկը համախմբված ու կազմակերպված դուրս գա տիտանյան Բելի դեմ եւ հաղթելով նրան՝ նոր վերազարթոնքի հնարավորություն ընձեռի Հային ու Հայքին…

Նարե Մշեցյան

Հիմա, երբ քրիստոնյա աշխարհը, ներառյալ քրիստոնեությունը առաջինը «ընդունած» հայերը, կամաց-կամաց վերադառնում են «Քրիստոսի հարության» պատճառած բերկրանքից եւ հարբած վիճակից եւ ավելի սթափ են, հարց ենք ուղղում՝ ո՞րն էր այդ նմանը չունեցող ոգեւորության պատճառը: Հիսուս Քրիստոս Աստծո որդին եւ, իհարկե, Աստվածը խաչը կրելով գնացել էր մինչեւ Գողգոթա, խաչվել բոլոր իր ստեղծած մարդկանց  մեղքերի համար, որպեսզի այդ մարդկանց փրկի հավիտենական տանջանքից դժոխքում, մեռնելուց 3 օր հետո հրաշքով գերեզմանը թափուր էր գտնվել եւ Հիսուսը հարություն էր առել, աշակերտներին տեսնվել…