Category Archives: Հոդվածներ

Հնդարիները ժամանակը բաժանել են 4 մասի՝ «սկիզբ», «երկրորդ», «երրորդ», «վերջին» դարաշրջաններով:
Հին հույները այն բաժանել են 5 մասի՝ «ոսկե», «արծաթե», «պղնձե», «պղնձարույրի», «երկաթե» դարաշրջաններով: Հեսսիոդոս իմաստասերի մոտ «պղնձարույրի» փոխարեն «հերոսների» դարաշրջանն է, որը համապատասխանել է Տրոյական պատերազմի ժամանակներին:
Գիտնականները այն թերեւս դեռ վերջնականապես չեն բաժանել, այլ համբերատար թվարկում են: Եվ այդ առումով հաշվել են արդեն «քարե», «պղնձե», «պղնձարույրի» եւ «երկաթե» դարաշրջանները: Վստահության շեշտով ակնարկներ են հնչում, որ գիտատեխնիկական առաջընթացը կհանգեցնի ոսկե դարին:

Գաղութահայութեան հարկաւոր է նախ կազմակերպութիւն եւ այդ ոþչ միայն բարոյական, մշակութային, այլեւ տնտեսական իմաստով: Աշխարհագրական ցրւածութեան հետ՝ հոգեւոր կապի եւ միութեան բացակայութիւնը հայերին կարող է առաջնորդել դէպի կատարեալ քայքայումը: Հայերը, սակայն, եթէ կազմակերպեն իրենց ազգային կեանքը, պիտի կարողանան ո՛չ միայն յաջողապէս մաքառել օտար երկիրներում կորչելու վտանգի դէմ, այլեւ նպաստել Հայաստանի վերականգնումի դատին:

Ա.
Մի իմաստասէր նկատում է – մի գրքի արժէքը հասկացւում է նրա առաջին տողերից:
Շատ մտածողներ էլ ասում են – աշխարհի եղելոյթները տառապելով ապրել՝ նշանակում է իմաստասիրել:
Բացէ’Գ. Նժդեհի գիրքը եւ անմիջապէս, անգամ, «Երկու խօսքի» առաջին տողերից պիտի զգաք, որ հեղինակը մեր կեանքի եղելոյթներին մօտենում է տառապելով եւ իմաստասիրօրէն մտածելով:
Սովորական հայ գիրք չէ դա, այլ՝ ուղեփոխիչ մի երկասիրութիւն, որ մեր օրւայ մտածական ինքնուրոյն գրականութեան առջեւ նոր հորիզոններ է բացում:
Նրա արժէքը այն տարբերութեան մէջ է, որ ունի դա մեր հասարակաբանական եւ քաղաքական սովորական յօդւածագրութիւնից:

Հունվարի 25-ը սկսվեց ամպերի հռնդյունով, կայծակներով, ձնախառն անձրեւով: Կարծես ինքը` Վահագն աստվածն էր ողջունում Երեւանում  «Սասնա Ծռեր» լիամետրաժ մուլտֆիլմի պրեմիերան:
«Մոսկվա» կինոթատրոնում այդ օրը ցուցադրվեց երկար սպասված «Սասնա Ծռեր»-ը:
Մուլտֆիլմի հովանավորն է «Գրանդ քենդի» ընկերությունը: Կարեն Վարդանյանը, ով հայտնի գործարար Հրանտ Վարդանյանի տղան է, լրագրողներին շնորհավորեց եւ ասաց, որ այսուհետ իրենք շարունակելու են ազգային նմանատիպ ծրագրերի եւ ֆիլմերի ֆինանսավորումը: Մուլտֆիլմի ռեժիսոր Արման Մանարյանը շեշտեց, թե դեռ 1995թ. պատրաստված սցենարը համառորեն ֆիլմ չէր դառնում: Պատճառները շատ էին. «Պետական աջակցության շնորհիվ 2001թ. կարողացանք վերսկսել նկարահանումները, սակայն հիմնական բարդությունը տեխնիկական էր: Մեզ հաջողվում էր մեկ տարում նկարահանել ընդամենը 10 րոպե: Հոլիվուդյան չափանիշների համար չնչին, սակայն մեզ համար բավականին մեծ գումար՝ մոտ 1 մլն դոլար է ծախսվել այս 80 րոպեանոց մուլտիպլիկացիոն էպոսի ստեղծման 8 տարիների ընթացքում: Այլ պատճառ էլ կար. մենք չունեինք բավարար թվով լավ մուլտիպլիկատորներ: Այդ երկար ու ձիգ տարիների ընթացքում մուլտֆիլմի վրա աշխատել է ընդամենը 10 մուլտիպլիկատոր»:

Աշխարհը զարթնելու փորձեր է անում…
Աշխարհի զարթոնքի գործընթացը նման է մի ինչ-որ «դիսկո ակումբ»-ի կեսօրական զարթոնքին: Բժժած գլխով յուրաքանչյուրը նայում է շուրջը ու փորձում հիշել, թե ինչի՞ց հետո եւ ինչպե՞ս եղավ, որ հայտնվեց ուրիշի ծոցում, կամ էլ օտարին գիրկը ընդունեց: Փորձում է հիշել` ինչի՞ց է թմրել, դեպի բազմոցը ի՞նքն է եկել, թե՞ քարշ են տվել: Մասնակցությունը այդ մեծ օրգիային ի՞նչ ձեւ է եղել եւ ինչքա՞ն տեւել: Արդյո՞ք ապրել է բավականություն…
Հետո հիշողության դավաճանությունից վհատված սկսում է հարցնել մյուս արթնացողներին, ովքեր նույն հիմար վիճակում են: Սակայն գտնվում են ոմանք, ովքեր սկսում են տեղում «բանահյուսել», ինչով եւ տպավորություն են գործում որպես «արտակարգ հիշողության տեր անձնավորություն»: Եվ «տպավորվածները» որոշում են կրկին գալ այդ ակումբ` «հիշողությունը մարզելու» վճռականությամբ:
Մերօրյա աշխարհակարգերը մաշվածությունից հատակը պատռված տակառի նման սպառում են իրենց: Եվ պարունակությունը չգիտես ուր է հոսում ու անհետ ներծծվում: