Category Archives: Հոդվածներ

Այս բաժնում տեղադրվում են Հայ Արիական Միաբանության գաղափարախոսությանը համահունչ հոդվածներ ու վերլուծականներ:

Ցեղասպանության մի նոր տեսակ

«Կովկասի ինստիտուտ»-ը ապազգային կադրե՞ր է բուծում

«Արարատ» կենտրոնի հայցադիմումն, ընդդեմ «Կովկասի ինստիտուտ» հիմնադրամի, արդեն Վերաքննիչ դատարանում է: «Արարատ»-ը բողոքարկում է Երեւանի Կենտրոն եւ Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշումը: Հիշեցնենք, որ «Արարատ» կենտրոնը դիմել էր Երեւանի Կենտրոն եւ Նորք-Մարաշ համայնքների ընդհանուր իրավասության դատարան՝ պահանջելով պարտավորեցնել «Կովկասի ինստիտուտ»-ին հերքել Հայոց ցեղասպանության եղելությունը վիճարկող հրապարակումը. արգելել Ցեղասպանություն բառի չակերտավոր կիրառումը, ինչպես նաեւ պահանջել վնասի փոխհատուցում:
«Կովկասի ինստիտուտ»-ը 2008թ. Երեւանում հրատարակել է «Կովկասյան հարեւանություն. Թուրքիան եւ Հարավային Կովկասը» վերնագրով գիրքը, որտեղ, ի թիվս այլ հոդվածների, զետեղված է նաեւ թուրք Այբարս Գյորգյուլուի «Թուրքիա-Հայաստան» հարաբերություններ. Հավերժական փակու՞ղի» հոդվածը, որում հոդվածագիրը, ըստ հայցվորի՝ հերքում է Հայոց ցեղասպանությունը: Այսպիսով, Կենտրոնի տնօրեն Արմեն Այվազյանի պնդմամբ՝ գրքի խմբագիր Ալեքսանդր Իսկանդարյանը եւս հերքում է այդ փաստը:

Continue reading →

Ինչու՞ Քոչարյանը այցելեց ԻԻՀ

ՀՀ ԱԳ նախարար Էդուարդ Նալբանդյանը կարծում է, թե կարիք չկա զարմանալու, որ օրերս ՀՀ 2-րդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը այցելել է Իրան եւ այդ այցի ընթացքում ՀՀ անունից արել է հայտարարություններ:
Ըստ ԱԳ նախարարի, նախկին նախագահներն այցելում են տարբեր երկրներ, եւ մեր նախկին նախագահը գնացել է Իրան: Ինչ վերաբերում է Իրանի ԱԳ նախարար Մոթաքիի հետ հանդիպման ընթացքում ՀՀ-ի անունից Ռոբերտ Քոչարյանի հայտարարություններին, ապա Է. Նալբանդյանը կրկին որեւէ արտառոց բան չի տեսնում. «Հայաստանը կողմ է Իրանի հետ հարաբերությունների ընդլայնմանը: Դրա մասին խոսվում էր, երբ ՀՀ նախագահն էր պարոն Քոչարյանը, դրա մասին ասվում է այսօր: Դա բնական է, որ մեր հարեւան երկրի հետ ՀՀ-ն ձգտում է ընդլայնել կապերը եւ դրա մասին բազմիցս է ասվել: Այո, մենք պատրաստում ենք միջկառավարական հանձնաժողով»: Իրանի ԱԳ նախարարի Հայաստան այցի ընթացքում կքննարկվեն հայ-իրանական շատ հարցեր: 

Continue reading →

Արցախը կլինի՞ բանակցային կողմ

Մոսկվան աջակցում է Հայաստանի ու Ադրբեջանի նախագահներ Սերժ Սարգսյանի ու Իլհամ Ալիեւի երկխոսությանը` հայտարարել է ՌԴ ԱԳ նախարար Սերգեյ Լավրովը: Նա նշել է, որ 2 նախագահների վերջին երկխոսությունը «շատ ինտենսիվ էր, այն չի բերել տպավորիչ առաջընթացի, այլ ամրապնդել է 2 առաջնորդների միջեւ հարաբերությունները, թույլ է տվել նրանց առավել խորանալ այն հարցերում, որոնք պետք է լուծվեն»: Ռուսաստանի, Հայաստանի, Ադրբեջանի նախագահների հերթական հանդիպումը կայացել է հունվարի 25-ին Սոչիում:
Նախորդ տարի տեղի է ունեցել Հայաստանի ու Ադրբեջանի նախագահների 9 հանդիպում, որից 3-ը ՌԴ նախագահ Դմիտրի Մեդվեդեւի նախաձեռնությամբ: ՀՀ ԱԳ նախարար Էդվարդ Նալբանդյանը հատուկ շնորհակալություն է հայտնել այդ ջանքերի համար:

Continue reading →

Հազարամյակների՛ Հայոց բանակը

Հունվարի 28-ին լրացավ ներկայիս Հայաստանի Հանրապետության բանակի ստեղծման 18-րդ տարին: Առավել ստույգ՝ Հայաստանի 3-րդ Հանրապետության բանակի տարեդարձն է այդ օրը: Սա նշում ենք, քանի որ մեզանում անընդհատ փոքրանում են տարեթվերն ու խորհուրդները, փոքրանում են ավելի՝ քան այսօր Հայաստան աշխարհի մի անկյունում ծվարած Հայաստանի 3-րդ Հանրապետությունն է իր տարածքով……
Չգիտես ինչու մեր օրերում ամպագոռգոռ նշվում են Հայոց Բանակի 18-րդ ամյակը, Հայոց պետականության շուրջ 20-ամյակը, Հայոց կրթակարգի … Հայոց ազատագրական պայքարի … Հայոց … Հայոց … ամենատարբեր ոլորտների 5, 10 կամ 15 … ամյակները:

Continue reading →

Միասին դեպի հայության հաղթահանդեսը

Հայությունն ու Հայաստանը արդեն վաղուց են հայտնվել համակարգային ճգնաժամի մեջ: Պատճառն ավելի քան ակնհայտ է: Իշխանությունների եւ միջազգայնորեն մոգոնված ընդդիմադիր ուժերի հարմարվողական եւ օտարահաճ գործելաոճը ճգնաժամը հասցրել է վերահաս վտանգի աստիճանի, որից հետո կորցնելու ենք այս եղած պետականությունն էլ…
Մենք սթափվելու կոչ ենք անում համայն հայության եւ ՀՀ իշխանությունների մեջ «դեգերող» ազգային ուժերին ու անհատներին: Գերտերություններն ու սիոնա-մասոնական պարագլուխները, համաշխարհայնացման ձգտող մարդակուլ գերգաղտնի կառույցները ոչնչացման են տանում ազգերին, նաեւ՝ հայությանը:
 Շրջվե՛ք դեպի ազգը:

Continue reading →

Երջանկությունը «չիպ»ականացված հոլովույթում

Բայց` մի քիչ էլ հումորով

Հումորի զգացում չունենալու դեպքում կատակախոսին կարելի է համարել նաեւ ցավագար, քանի որ ճշմարտությունը վերջինիս մենաշնորհն է: Հոգեբուժարանը ճշմարտախոսությունների փեթակ է: Հոգեբույժի ականջները դաստիարակվում են փիլիսոփայի պատվիրանով. «Ունկնդրի՛ր ճշմարտությունը»: Ստելը նրան թույլատրվում է հիվանդությունների պատմությունները շարադրելիս, ինչպես որ հիվանդանոցից դուրս, հանգստի ժամերին… սակայն դա անհնարին է իրագործել քուն մտնելուց հետո:

Continue reading →

Անահիտ աստվածուհու և Նժդեհի մասին

Մեր փոստից. ամենայն պարզությամբ
Մեր փոստից` իշխանություններին

Վերադարձնենք Մայր Անահիտին Լոնդոնից – Իսկ Նժդեհին պաշտպանենք Երեւանում

Հայ Արիական միաբանությունը «Լուսանցք»-ի միջոցով եւս մեկ անգամ ՀՀ իշխանությունների ուշադրությունն է հրավիրում հետեւյալ հարցերի շուրջ:
1. 19-րդ դարի վերջին Արեւմտյան Հայաստանի Սատաղ բնակավայրում գտնված Անահիտ Աստվածուհու պղնձաձույլ արձաններից մեկի գլուխն ու ձեռքի մի մասը (գրանցված որպես պարսկական մշակութային արժեք, ինչը մեր կողմից պետականորեն չի բողոքարկվել) դեռեւս գտնվում են Լոնդոնի Բրիտանական թանգարանում: Իհարկե, կան էլի շատ ազգային մշակութային-հոգեւոր եւ պատմական արժեքներ, որոնք գտնվում են տարբեր երկրներում, եւ դրանք նույնպես Հայաստան վերադարձնելու կարիք կա, ինչը անհրաժեշտ է անել աստիճանաբար:

Continue reading →

«Ես» եւ ինքնություն

Ի՞նչ է մարդը, մեղքի արդյո՞ւնք, մարմի՞ն արդի, թե՞ միտք արդար:
Մի՞ թե մարդը իր նմանի ճանապարհին ոստայն հյուսող մի նենգ սարդ է, կամ պճնանքի արդուզարդ է, կյանքի ճահիճ նետված կարթ է, ոգելիցից հյուծված լյարդ է, ծեծ ու ջարդ է…:
Մի՞թե մարդը այդքան բարդ է:
Ի՞նչ է մարդը, երկոտանի կենսատեսա՞կ, ձեւակերպու՞մ, թե՞ հոգեւոր կայուն արժեք:
Երբ նայում ենք մարդկանցից հիասթափվածների քանակին, մտորումներ են առաջանում, թե արդյո՞ք մարդը կայուն որակ է: Երբ դիտարկում ենք հիասթափվածների գանգատների նմանությունը, մտորումները հանգեցնում են հարցերի, թե ինչու՞ են մարդիկ մարդկություն փնտրում: Չէ՞ որ փնտրում են չեղածը, կամ` կորցրածը:
Իսկ ինչու՞ են իրենցից դուրս փնտրում: Ներմուծելու՞ համար, թե՞ ընդօրինակելու:
Եվ երբ նայում ես հիասթափվածների եզրահանգմանը, ապա տեսնում ես, որ նրանք վճռել են այլեւս ընդօրինակել իրենց իսկ ճաշակած անմարդկայինը:
Եվ այդպես, անմարդկայինի թվաբանական աճ (պրոգրեսիա):

Continue reading →

Ներքին հարցեր

Իմ օրագրի Մոսոյի էջից

20 տարի է անցել այն օրից, ինչ Մոսոն` Մովսես Գորգիսյանը մեզ հետ չէ: Այդ տարիներին ես ապրում էի Մոսկվայում: Վաղ առավոտյան դուռը բացվեց, ներս մտավ ընկերս ու…
Չհավատացի: Կարծեցի երեկ էր, որ Մոսկվայում` կառավարության շենքի մոտ, ցույց էր անում տեղի հայերի հետ անկախության առիթով:
Անսպասելի այդ լուրը շանթահարեց ինձ, միանգամից աչքիս առաջ հառնեցին բոլոր այն լավ ու վատ օրերը, որ կապվում էին նրա հետ. թատերական խմբակի անմոռանալի պարապմունքներ, Մոսոյի զարմանալի մտածողությունն ու տրամաբանությունը ոչ միայն թատրոնի, այլեւ կյանքի, աշխարհի ու մեր ժողովրդի մասին: Մի գիշեր ինձ տվեց ձեռագիր թղթերի փոքրիկ տրցակ եւ ականջիս շշնջաց. «Գարեգին Նժդեհի «Ցեղակրոնություն» գրքից է»:

Continue reading →

«Փոխված» Թուրքիայի առօրյան…

Հանցագործն արդեն զինվոր է
Թուրքական լրատվամիջոցների տեղեկացմամբ՝ 30 տարվա բանտարկությունից հետո ազատ է արձակվել 1981թ. Հռոմի պապ Հովհաննես Պողոս 2-րդի դեմ մահափորձ իրականացրած Մեհմեթ Ալի Աղջան: 20 տարի Իտալիայում բանտարկված մնալուց հետո վերջինս 2000թ. տեղափոխվել էր թուրքական բանտ: Անկարայի բանտում Աղջան շարունակել է պատիժ կրել ավելի շուտ կատարած այլ հանցագործության համար: 1979թ. նա սպանել էր «Միլիյեթ» թերթի հայտնի լրագրող Աբդի Իփեքչիին:

Continue reading →

Արցախի եւ Ջավախքի հարցեր

Արցախի խնդիրը «տեղաշարժում» են

ՀՀ ԱԳ նախարար Էդվարդ Նալբանդյանն օրերս ընդունեց ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի համանախագահներ Յուրի Մերզլյակովին (Ռուսաստան), Բեռնար Ֆասիեին (Ֆրանսիա), Ռոբերտ Բրադկեին (ԱՄՆ) եւ ԵԱՀԿ գործող նախագահի անձնական ներկայացուցիչ Անջեյ Կասպրչիկին: Քնարկվել են արցախյան հիմնախնդրի կարգավորման գործընթացին առնչվող հարցեր: Այլ մանրամասներ պաշտոնապես չեն հաղորդվում:
ԵԽ նախարարների կոմիտեի Ագոյի մոնիտորինգային խմբի զեկույցը Հայաստանում եւ Ադրբեջանում իրականացրած այցերի վերաբերյալ դեռ չի ներկայացվել: Նախատեսվում է դա անել փետրվարի 3-ին:

Continue reading →

Հայկական գործոն կա՞, թե՞ շահարկում են

Թուրք-իսրայելական ճգնաժամը շարունակվում է: Մեր նախորդ թողարկումներում նշել էինք, որ այդ դիվանագիտական բախման մեջ կարող է նաեւ հայկական հարցը արծարծվել: Այդպես էլ եղավ: Հայկական գործոն նկատվել է օրերս, «Սաբահ» օրաթերթում, որտեղ քննարկվել է թուրք-իսրայելական հասունացող ճգնաժամը:
Այսպես՝ եվրոպացի գիտնականներն ու լրագրողներն արդեն սկսել են ավելի շատ հետաքրքրվել Թուրքիայի մերձավորարեւելյան քաղաքականությամբ, քան` Եվրամիություն-Թուրքիա բանակցային գործընթացով: Արեւմտյան փորձագետների մեծ մասն արդեն միտված է կարծելու, որ Թուրքիան Արեւմուտքի ու Արեւելքի միջեւ տարվող հավասարակշռման իր արտաքին քաղաքականությունը բխեցնում է բացառապես ազգային շահերից. «Ընդհանուր տպավորությունն այնպիսին է, որ Անակարան իր բոլոր «ձվերը» Եվրոպայի ու ԱՄՆ-ի, այսինքն տրանսատլանտյան հարաբերությունների զամբյուղի մեջ դնելու փոխարեն արդեն եւ՛ Արեւմուտքին եւ՛ Արեւելքին նայող, միեւնույն ժամանակ Ռուսաստանի հետ համագործակցության պլատֆորմ ձեռք բերող տարածաշրջանային ուժի տպավորություն է թողնում»:

Continue reading →

Վտանգները տեսանելի-օգուտները՝ շահարկելի

Հայ-թուրքական կոչված Արձանագրությունների ստորագրման «արարողությունը» այնպես հարթ չի ընթանում, ինչպես նախաստորագրման «արարողությունը»: Հասկանալի է, որ նախաստորագրման պահը եւ մասնակիցները արարողակարգից դուրս անելիք չունեին, հատկապես շահագրգիռ այլ պետությունների ներկայացուցիչների ներկայությունը հայերի եւ թուրքերի «խաղերը» կասեցնող ազդեցություն ուներ: Չնայած թուրքերը փորձեցին այնուամենայնիվ նախաստորագրումից հետո հայտարարությունների տեքստում գոնե «խաղեր» տալ, բայց դա նույնպես կասեցվեց…

Continue reading →

Կրոն (աղանդ) եւ Հավատ


Պարբերաբար անդրադառնալով կրոնին եւ հավատին` փորձում ենք մեր ընթերցողներին ցույց տալ դրանց էական տարբերությունը: Ազգային լինում է միայն հավատը` Ազգային Հավատ, որը հիմնված է լինում ՏԻԵԶԵՐԱԿԱՐԳ-ի եւ ազգային (մեր դեպքում` Հայ) Աստվածների երկրպագության վրա: Կրոնը չի կարող ազգային լինել, քանի որ իր էությամբ ազգամերժ է եւ, իբր համամարդկային որակվելով, դառնում է այդ բառի պես անդեմ… Իսկ Աստվածներ ունենում են միայն բնական ազգերը… Մնացյալը սին են եւ հավատախաղի հետեւանք…

Continue reading →

Մեր փոստից. ամենայն պարզությամբ


Ընտրություն
Վերջերս երիտասարդ ընկերներիցս մեկը մի հղում ուղարկեց համացանցային մի ֆորումից, որտեղ ոմն Դուգին փորձել է փայլել հայոց ավանդույթների իր իմացությամբ:
Նրա զգուշորեն հյուսված մտքերը բավականին լավ են քողարկում ասելիքի իրական նպատակը: Սակայն ասելիքը չի քողարկում նրա թյուրիմացությունը: Սա թերեւս արդի իրողությունում հաճախ հանդիպող դեպքերից է, երբ ասելիքը թյուրիմացություն է, իսկ ասածը` չգիտակցված ճշմարտություն: Եվ եթե այդ անձնավորությունը զուրկ չլիներ խորիմաստական վերլուծությունից, թերեւս գլուխը կրծքին կհակեր իրեն բաժին հասած Ճշմարտության ամոթալիությունից:
Լավ, ընթերցողներիս համբերությունը չչարաշահեմ: Այդ Դուգինն ասում է, որ հայկական հոգեւոր ավանդությունում բացակայում են «մեսսիականություն»-ը (փրկչականություն), «էսխատոլոգիզմ»-ը (կործանաբանություն) եւ «աստծո ընտրյալություն»-ը: Եվ այնուհետեւ շեշտում է, որ դրանք բնորոշ են եբրայացիներին ու ռուս ազգայնականներին: Հետո ներկայացնելով իր հանդիպումները եւ ուսումնասիրությունները` հայտնում է եզրակացությունը, որ հայերս սեմականների դասին չենք պատկանում, այլ պարզորոշ հաբեթական ենք:

Continue reading →