Category Archives: Հոդվածներ

«Կառավարության անդամների ՀՀԿ-ականացման կամ ՀՀԿ-ականների, իրենց իսկ, կանոնադրության չիմացության մասին» հարցում իր տեսակետն է հայտնել «Գերագույն խորհուրդ – պատգամավորական ակումբ» ՀԿ նախագահ Ռուբեն Թորոսյանը: Ըստ նրա, «ՀՀԿ-ական կլինեն, թե չեն լինի Ներսես Երիցյանը կամ Տիգրան Սարգսյանը, իհարկե, էական չէ եւ, դա ուշադրության արժանի էլ չէ, բայց, փաստն է ամոթալի երկրի համար: Վերջին հաշվով, կառավարության անդամներ են, որոնց հետ, մեղմ ասած, դաժան են վարվում՝ 40-50 տարեկան, այն  էլ՝ տղամարդկանց, կոլեկտիվ ու սրընթաց կուսակցականացնում են: Տպավորություն է ստեղծվում, որ նման միջոցառումը հհկ-ականների մոտ սովորույթի է վերածվում. հիշենք, առնվազն, նրանցից ոմանց «երկրապահականացումը» մի գիշերվա ընթացքում եւ այլն: Իսկ այժմ, ավելի քան ակնհայտ է, որ այդ «գործի» նպատակն է՝ միջազգային հանրությանը ցուցադրել Սերժ Սարգսյանի «լեգիտիմության» ուժը եւ ուրիշ ոչինչ»:

1.  Վասակ Սյունու` երկու արդարացի գնահատումների մասին, Դենշապուհի` Հայաստանում արած բարենորոգումները, Միհրներսեհի նամակը Հայոց աշխարհին, եկեղեցու պատասխանը այդ նամակին

Վասակի ու Վարդանի վարք ու բարքի մասին պատմող երկու հնագույն, նրանց ժամանակակից աղբյուրների` Եղիշեի ու Ղազար Փարպեցու` կրոնա-եկեղեցական շահախնդրության տեսանկյունից գրված «Պատմություն»-ների ազդեցության տակ հայ թե’ անցյալի, եւ թե’ ժամանակակից պատմագրության, գրականության ու արվեստի մեջ ձեւավորվել է մի իշխող, թյուր կարծիք, ըստ որի Վասակը հայրենադավ, ուրացող է, իսկ Վարդանը` հայրենապաշտ, հայրենյաց ուխտը պահող: Այդ կարծիքը փոխանցվել է նաեւ հայի ոչ մտավորական տեսակին:

Կարճ ժամանակ առաջ ՌԴ վարչապետ Վլադիմիր Պուտինը Թուրքիա կատարած այցի ընթացքում հայտարարել էր, թե «Ղարաբաղյան հակամարտության լուծման ուղղությամբ շատ լուրջ եւ ակտիվ աշխատանք է տարվում: Ռուսաստանն ուզում է, որպեսզի այս հիմնախնդիրը արագորեն լուծում ստանա եւ դեմ է Կովկասում գոյություն ունեցող ցանկացած հակամարտությանը, որովհետեւ յուրաքանչյուր հակամարտություն ստվեր է գցում հարեւան երկրների հետ մեր հարաբերությունների վրա»: Նա նաեւ նկատել էր, թե Մոսկվան կարող է օգնել կողմերին՝ հակամարտության արագ լուծման հարցում փոխհամաձայնության գալ: Իսկ նման բարեհամբյուր տեսակետի պատճառը ՌԴ դրամա-տնտեսական շահերն են, իհարկե նաեւ՝ ռազմա-քաղաքական:

Արյունաբանները (հեմոտոլոգ) ասում են, թե կա արյան 4 խումբ: Եվ ներկայացնում են օտարալեզու տերմիններից հյուսված մի բավականին բարդ համակարգ, որը յուրացնել ստանձնողը թերեւս հետագայում ժամանակ էլ չի ունենում «խճանկարին» հեռվից նայելու:
Չլինելով արյունաբան եւ չունենալով այդ համակարգը հերքելու չնչին իսկ միտում` օրերից մի օր որոշեցի արյան մասին գաղափար կազմել: Եվ ինձ համար պարզեցի, որ կա արյան ընդամենը երկու տեսակ՝ կայուն եւ փոփոխական: Այլ կերպ ասած` «ագլյուտինոգեն» կոչվող հակագենից զերծ եւ նրանով օժտված:
«Կայուն» եւ «փոփոխական» պայմանական բնորոշումներն իմն են եւ թյուրիմացություններից զերծ մնալու համար չարժե գիտական հղումներ փնտրել:

Հայ-թուրքական արձանագրությունների ոդիսականը մտել է նոր փուլ: Նախաստորագրված այդ փաստաթուղթը մեծ ընդդիմության հանդիպեց ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ Թուրքիայում: Իհարկե, ընդդիմանալու շարժառիթները տարբեր են՝ Հայաստանում դա պայմանավորված է Հայոց ցեղասպանության ու պահանջատիրության խնդիրների եւ Արցախի ու ազատագրված տարածքների հարցերի հետ, իսկ Թուրքիայում՝ առհասարակ Հայաստան բառը չճանաչելու եւ թուրք-ադրբեջանական (համաթուրքական) եղբայրությունը չսասանելու խնդիրներով: