Category Archives: Հոդվածներ

Այս բաժնում տեղադրվում են Հայ Արիական Միաբանության գաղափարախոսությանը համահունչ հոդվածներ ու վերլուծականներ:

Ազգայնականության անհրաժեշտությունը

Հենց այստեղ պետք է փնտրել թարմ ու երրորդ ուժը

Երբ «Լուսանցք»-ն ինձ երկու տարի առաջ առաջարկեց պարբերաբար էջ ունենալ իր թողարկումներում, երկար մտածում էի՝ հերթական թերթից էջ լցնելու հերթական առաջա՞րկ է, թե՞ իրոք մտահոգ են անդրադառնալու արմատական շատ խնդիրների, եւ ոչ միայն անդրադառնալու, այլեւ այդ խնդիրների լուծումներն առաջադրելու: Ինչեւէ, համաձայնեցի՝ վերջնական որոշումս թողնելով իմ եւ թերթի համատեղ աշխատանքի ընթացքին: Բարեբախտաբար, չհիասթափվեցի. արդարացան իմ հույսերը. պարբերականն իրոք ցանկանում էր եւ է մամուլի աշխարհում լցնել դատարկ այն տեղը, որ, ցավոք, առայժմ, այնքան էլ չի հուզում հանրությանը: Այդ բացը ազգայնականությունն է: Ու, վստահաբար, այդ բացը նաեւ միտումնավոր է «ստեղծվել»՝ ազգայնականությունը նմանեցնելով ազգայնամոլությանը, ֆաշիզմին, նացիզմին ու չգիտեմ էլ ինչ իզմ-երին: Մինչդեռ ազգայնականություն եզրույթն այնքան պարզ բացատրություն ունի, եւ դա բազմիցս այնպես հանրամատչելի ներկայացրել է Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանը: Ի դեպ, նրա աշխատություններից էլ, հենց նրա իսկ թույլտվությամբ ես բազմիցս օգտվում եմ իմ հոդվածներում:

Continue reading →

Անցել է գորշ կարդինալների ժամանակը

Ի՞նչ է կատարվում ՀՀ ԳԱԱ

հումանիտար բաժանմունքում

«Լուսանցքը» իր հրապարակումներով, Հայ-Արիական միաբանության եւ Հայ ազգայնականների համախմբումի հայտարարություններով բազմիցս անդրադարձել է արտերկրում հակահայկական ու հակագիտական հայագիտության երեւույթին՝ խստագույնս դատապարտելով հայոց նկատմամբ թշնամաբար տրամադրված կողմերի (թուրքեր, վրացիներ, ջհուդա-մասոնական շրջանակներ, մեծապետական ուժեր եւ այլն) կողմից հայոց պատմության խեղաթյուրումը:

Հայաստանի Հանրապետության հայագիտական կենտրոնները տարիներով լուռ մնացին այս թշնամական երեւույթի հանդեպ: Միակ բացառությունն եղավ Երեւանի պետական համալսարանի հայոց պատմության ամբիոնի 2001թ. դեկտեմբերի 19-ի որոշումը, այն էլ՝ ամբիոնի վարիչ, ակադեմիկոս Հրաչիկ Սիմոնյանի համառ ջանքերի շնորհիվ: Այնուհետեւ… երկար տարիներ, նորից քար լռություն, քանի որ հայ «մարտաշունչ» պատմագետների ջախջախիչ մեծամասնության համար մի պնակ ապուրն ավելի կարեւոր էր եւ է, քան անձնական եւ ազգային արժանապատվությունը… Ամբիոնի հաջորդ վարիչ, ներկայումս ՀՀ ԳԱԱ թղթակից-անդամ Բաբկեն Հարությունյանը նույնիսկ փորձեց ամբիոնի որոշումը չեղյալ հայտարարել……

Continue reading →

«Նաիրիտն» այս անգամ կաշխատի՞ վերջնականապես

Հարցն ուզում ենք երկրորդել, երրորդել եւ… այդպես շարունակ:

Ըստ այդմ, պարզապես կհնչեցնենք որոշ հարցադրումներ, որոնց պատասխանն ավելի շատ ակնկալում ենք մասնագետներից, ոչ թե գործարանի ղեկավարությունից (վերջինիս «տեսակետը» մամուլում հայտնվել է):

1. Բռնկված հրդեհի հետեւանքով վտանգավոր արտանետումներ եղե՞լ են, թե՞ ոչ:

2. Ո՞րն է հրդեհի բռնկման իրական պատճառը:

4. Գործարանի հիմնական սեփականատեր բրիտանական ընկերությունը ցայսօր ի՞նչ ներդրումներ է արել գործարանում:

5. Ի՞նչ պարբերականությամբ է ստուգվել «Նաիրիտ»-ի տեխնիկական անվտանգությունը:

Continue reading →

Զորակցություն Արմեն Ավետիսյանին

Շարունակում ենք մեր ընթերցողներին տեղեկացնել Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանի առողջական վիճակի մասին:

Հիշեցնենք, որ ՀԱՄ առաջնորդը մայիսի 4-ից Էրեբունի բժշկական կենտրոնի վերակենդանացման բաժանմունքում էր մինչեւ երեկ: Բժիշկները հիմա արդեն նրա վիճակը կայուն են գնահատում:

Նրան շարունակում են զորակցել տարբեր երկրներից: Բելգիայի հայերը «Լուսանցք»-ին գրում են. «Արմեն Ավետիսյանը հույս է արտերկրում գտնվող բոլոր այն հայերի համար, ովքեր դեռ ուզում են հայրենիք վերադառնալ, ապրել սեփական տանը: Արմեն Ավետիսյանը մեզ միշտ հույս է ներշնչել, որ քաղաքականությունում հնարավոր է ազնիվ լինել ու այդ քաղաքականությունը ծառայեցնել ի շահ ազգի: Մենք հավատում ենք՝ նա շուտ կկազդուրվի, որովհետեւ նրա հետ են Բելգիայի հայերի բարեմաղթանքները»:

Նարե Մշեցյան

«Լուսանցք» թիվ 19 (105), 2009թ.

Continue reading →

Զորակցություն Արիացի հայորդուն

Հայ Արիական Միաբանությունը (ՀԱՄ), Հայ ազգայնականների համախմբումը (ՀԱՀ) եւ «Լուսանցք»-ը շարունակում են նամակներ ստանալ՝ ի նշան զորակցության ՀԱՄ առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանին:

Մեզ՝ ՀԱՄ-ին, ՀԱՀ-ին եւ «Լուսանցք»-ին իրենց բարեմաղթանքն են փոխանցում ԱՄՆ-ից, Իրանից, Բելգիայից, Հնդկաստանից, Հունգարիայից, Ռուսաստանից, Ավստրիայից, Գերմանիայից, Ֆրանսիայից, Կանադայից, Թուրքիայից անգամ, Ինդոնեզիայից…, Ջավախքից, Արցախից… հայորդիներ, ովքեր ծանոթ են Արմեն Ավետիսյանի գործունեությանը, ովքեր թեկուզ ինչ-որ չափով համակիր են նրա գաղափարախոսությանը:

Ստամբուլից մի խումբ հայեր քաջառողջություն են մաղթում Արմեն Ավետիսյանին: Նրանց անունից Արսի Ջեոքմագոզեանը գրում է (թարգմանությունը անգլերենից է). «Բազմաթիվ հայի աչքեր են հառած Արմեն Ավետիսյանին: Նա մեր հույսն է, որ երբեւէ կկարողանանք վերատիրել մեր հայրենիքը, մեր չքնաղ ու քնքուշ հայրենիքը միացյալ, որ հիմա տխուր է, փուշ ու տատասկով լեցուն: Կարդացել եմ Արմեն Ավետիսյանի «Հայ ազգայնականի մտքեր» գրքույկը»: Հրաշալի մի մատյան, որ կարող է դառնալ ազգային գաղափարախոսությունը մեր: Արմեն Ավետիսյանի վիդեոները կայքերում տեսել եմ: Այնպես հստակ է խոսում, այնպես հայերեն ու այնպես հավատով, որ մեզ էլ է սնում ու հավատացնում, որ գենը մեր առողջ է ու դեռ հաղթանակներ պիտի տոնի:

Continue reading →

Մնամ կարոտով հայտնագործություններիդ սպասող

Բաց նամակ «Հայլուր» լրատվական հեռուստածրագրի պատասխանատուներին

Խոստովանում եմ՝ բազմազբաղությանս եւ հայկական հեռուտակայանների ծրագրերի չափազանց ցածրորակության պատճառով հազվադեպ եմ դիտում հայկական հեռուստակայանները£ Հաշվի առնելով օրվա խորհուրդը, որոշ բացառություն արեցի մայիսի 9-ի եռատոնին£ Բայց եւ այնպես՝ էլի նույն անորակությունը……

Հ 1-ի «Հայլուր» լրատվական ծրագրի մայիսի 9-ի ժամը 17-ի հաղորդումը դիտելով, այնտեղ հայտնաբերեցի հետեւյալ թերիներն ու սխալները՝ ըստ հաջորդականության.

– Տոնի առթիվ ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանի ուղերձում հնչեց «ցանկացած» ռուսաբանությունը՝ «ամեն, որեւէ, յուրաքանչյուր» եւ նման հայերեն բառերի փոխարեն£ ՀՀ նախագահի անձնակազմում հայերենին տիրապետող մարդ չկա՞, որ բանասիրական ֆակուլտետից շրջանավարտ նախագահին ի հարկին հուշի պետական միակ լեզվի անաղարտության մասին, որը նաեւ պարտավորություն է՝ ըստ ՀՀ «Լեզվի մասին» օրենքի£ Մինչեւ ե՞րբ է ռուսերեն «լյուբոյ» բառի «ցանկացած» թարգմանական օտարաբանությունը քանդելու մեր լեզուն եւ խարտոցելու մեր ներվերը……

Continue reading →

Ատոմակայան՝ հայկական օրենքներով

Ինչպես հաղորդում են ՀՀ նախագահի մամլո գրասենյակից, մայիսի 19-ին նախագահ Սերժ Սարգսյանը հրավիրել է ազգային անվտանգության խորհրդի նիստ:

Խորհուրդը լսել է Հայաստանում միջուկային նոր էներգաբլոկի կառուցման ծրագրի ներկա փուլի վերաբերյալ ՀՀ էներգետիկայի եւ բնական պաշարների նախարար Արմեն Մովսիսյանի զեկույցը, քննարկել է այդ ուղղությամբ մինչ օրս իրականացված քայլերն ու հավանություն տվել դրանց: Ամրագելով Հայաստանի տնտեսության միջնաժամկետ ու երկարաժամկետ զարգացման, ինչպես նաեւ մեր երկրի էներգետիկ անվտանգության ապահովման համատեքստում միջուկային նոր էներգաբլոկի կառուցման կարեւորությունը՝ անվտանգության խորհուրդը քննության է առել տեխնիկատնտեսական մշակումներից մինչեւ նոր էներգաբլոկի շահագործում ընկած գործընթացի իրականացման բոլոր փուլերը:

Continue reading →

«Նաիրիտն» այս անգամ կաշխատի՞ վերջնականապես

Մայիսի 14-ին, ժամը 17:40-ի սահմաններում, պայթյուն եղավ ու հրդեհ բռնկվեց «Նաիրիտ» քիմիական գործարանի քլորոպրենային արտադրամասի 1-12 Բ արտադրության 1-ին աշտարակում: Հրդեհի տարածքը, ըստ «Նաիրիտ»-ի մամուլի ծառայության, կազմեց 80 քմ: Նույն աղբյուրի համաձայն, հրդեհը բռնկվեց այն հիմնական արտադրամասում, որտեղ արտադրվում է քլորոպրենային կաուչուկ: Հավանաբար քաղաքում խուճապ չառաջացնելու համար անմիջապես տարածեցին, թե «միջադեպը լուրջ բնապահպանական խնդիրներ չի առաջացնի մայրաքաղաքի համար, վտանգավոր արտանետումներ չկան»: Բայց, այնուամենայնիվ, գործարանին մոտ ապրող բնակիչներին խորհուրդ տրվեց սառը թրջոցներ օգտագործել: Հետո, արդեն երեկոյան ժամը 22-ի սահմաններում գործարանից տեղեկացրին, որ «իրավիճակը լիովին վերահսկվում է, վթարը տեղայնացված է, վտանգավոր արտանետումներ չկան»:

Եղան զոհեր, տուժածներ, վիրավորներ, տուժածների թվում նաեւ հրշեջ փրկարարներ էին: Մանավանդ գործարանում վթարի առաջին օրերին տարբեր թվեր էին նշվում զոհերի՝ 3, 4, 6… Մեկն էլ չպիտի լիներ: Մեկն էլ մի ամբողջ կորուստ է ընտանիքի համար… Հետո ստեղծվեց ընկերության մասնագիտական հանձնաժողով՝ վթարի պատճառները պարզելու եւ հետեւանքներն ուսումնասիրելու համար:

Continue reading →

«Աշխարհի նոր կարգ»-ի գաղտնի ուսմունքը

Մասոնների մեծամասնությունը չգիտի իր կազմակերպության թաքուն ծրագրերի մասին: Իմ խոսակցությունների ընթացքում ես իսկապես համոզվեցի, որ նրանք մասոնության էությունը չգիտեն: Խնդրում եմ այս խաբված մարդկանց ներողամտությամբ վերաբերվել: Մենք բոլորս էլ հանցանք ունեցել ենք:

Ամիսներ պետք են Կարգը ճիշտ եւ լավ հասկանալու համար: Եթե անդամ չես, գաղտնի գրքերը չես կարող ունենալ, իսկ անդամներից շատ քչերը ժամանակ են տրամադրում ուսմունքը քննելու համար: Ոմանք 30 տարի անդամակցել են օթյակին, բայց մեկ ժամ չեն տրամադրել գրականությունն ուսումնասիրելու համար: Այդպիսիներին օգնելու համար ես պատրաստեցի հետեւյալ ամփոփ մասոնական սկզբունքները:

Continue reading →

Ազգափրկի՞չ էր, արդյոք, 301 թվականը

Սա մի հարցադրում է, որը երիցս հաստատական պատասխանով է հասել մեզ: Անժխտելի է, որ հարցն իր նշանակությամբ իսկապես առանցքային է, մի ծխնի, որի վրա 17 դար դարձադարձ է անում մեր պատմությունը: Սակայն կա և մեկ ուրիշ հարց. իսկ ի՞նչ կապ ուներ հայ ժողովուրդը կրոնափոխության այս ակցիայի (գործողության) հետ: Ոչ մի: Հաստատ ոչ մի կապ: Կար թագավոր իր նպատակներով, և կար խորհրդավոր մի անձ իր նպատակներով, որին ճանաչում ենք իբրև քրիստոնյա միսիոներ: Տրդատ Գ. և Գրիգոր Լուսավորիչ: Երկուսն էլ Պարթև: Մեկը թագավոր՝ թագավորի որդի, մյուսը` դավադիր թագավորասպանի որդի… Հայոց կրոնադարձության սկզբնապատմության մեջ ամենախճճված ու առեղծվածային պահը, թերևս, Սուրեն Պարթևին (Գրիգոր Լուսավորչին) գործի գլխավոր իրականացնող դարձնելու մասին Տրդատի որոշում կայացնելու հանգամանքն է: Ագաթանգեղոսի Պատմության համապատասխան հատվածը շարադրանքի եզակի պարզություն ունի: Կարդում ենք. «Ապա թագավորը (բժշկվելուց հետո.- Հ.Դ.) իսկույն տիրաբար հրաման տվեց. ամենքի հավանությամբ, գործը երանելի Գրիգորի ձեռքը հանձնելու, որպեսզի նախկին հայրենի, հնամենի և նախնիների ու իր կողմից Աստված անվանված չաստվածները անհիշատակ դարձնի, մեջտեղից ջնջի» (2, 120): Սակայն եկեղեցին հետագայում կրոնական հեղափոխության (դարձի) առաջին դեմք է դարձնում Գրիգորին, իսկ Տրդատին ընդամենը «Ս. Գրիգոր Լուսավորչի զուգահեռը» համարում (112, 153):

Continue reading →

Հայեր ենք, հայացածներ ու հայացողներ…

Այսօր մեզանում ոմանք իրենց ծագումը կապում են հայ-արիական նախարմատի հետ, ոմանք էլ՝ հուդա-քրիստոնեական: Այսինքն՝ հայության մի հատված իրեն համարում է հայ-արիների՝ Արիի (Երկրային Աստծու՝ Աստվածամարդու) ԱԶԱՏ ժառանգը եւ պաշտում է Հայ Աստվածներին, իսկ մի հատվածն էլ իրեն համարում է Ադամի ՄԵՂԱՎՈՐ (նրա մեղքերի ժառանգական կրող) ժառանգը եւ պաշտում է Եհովա Աստծուն: Առաջին հատվածն իրեն համարում է հրա-հողածին (Երկնի ու Երկրի երկունքից ծնված՝ Հայ Աստվածների եւ Հայ Մարդկանց ժառանգ), իսկ երկրորդ հատվածը՝ հողածին (Եհովա Աստծո ստեղծած Ադամի եւ Եվայի ժառանգ): Ուստի՝ հրա-հողածինները նախընտրում են ապրել Երկնակարգի (Տիեզերակարգի՝ Մեկ Արարիչ-Աստվածներ-ազգեր (մարդիկ)) հավատամքին հավատարիմ եւ նախընտրում են մեռնելուց հետո այրվել ու ձուլվել բնության 4 տարրերին (հուր-կրակ, հող, ջուր, օդ-քամի), որպեսզի էլի հոգով ազատ լինեն եւ կյանքը շարունակեն տիեզերական «աշխարհներից» մեկում, իսկ հողածիններն ապրում են Երկրակարգի (Մեկ Աստված-Հրեշտակներ-մարդիկ (ազգեր)) հավատամքին հավատարիմ, իրենց նախնու մեղքերն ի ծնե «բեռնած», եւ մեռնելուց հետո նախընտրում են հանձնվել հողին՝ սպասելով Աստծու դատաստանին եւ Քրիստոսի կանչին «մեռյալների աշխարհ»-ից……

Հրա-հողածինները վստահ են, որ մարմնական մահից հետո անցնելու են հոգու (հոգեւոր) կյանքի մի նոր փուլի եւ՝ յուրաքանչյուրն իր հոգե-մտավոր կարողություններին (եւ Երկրում ունեցած վաստակին) համապատասխան «աշխարհում», իսկ դժոխքը կամ դրախտը հայ-արիների համար նրանց հետմահու (հանդերձյալ) որեւէ «աշխարհում» հայտնվելն է՝ գիտակցություն ունեցողների (որտեղ մի նոր կյանք է սկսվում) կամ՝ անգիտակիցների «աշխարհում» (որտեղ չկա հիշողություն եւ նոր կյանքի սկսման որեւէ նախադրյալ)……

Continue reading →

Հայ արիներն ու «Լուսանցք»-ը փորձում են աջակցել ոստիկանությանը՝ բացահայտելու ճշմարտությունը

Հայ Արիական Միաբանությունը, Հայ ազգայնականների համախմբումը եւ «Լուսանցք» շաբաթաթերթը բնավ միտում չունեն չհավատալ ոստիկանության ներկայացրած հաղորդագրությանը: Այն է՝ որ Արմեն Ավետիսյանի հետ կատարվածը բացառապես վրաերթ է, այլ ոչ թե՝ մահափորձ: Բայց ոստիկանությունն էլ իրավունք չունի չհավատալ մեզ, չլսել Արմեն Ավետիսյանի կուսակիցների առաջ քաշած տարբերակներն ու վարկածները:

Քանզի եթե այդ վարկածներն անգամ «թույլ արգումենտներ» են (ինչին մենք վերապահումով ենք մոտենում), ոստիկանությունն իրավունք չունի դրանք անտեսել: Քանզի նույնիսկ եթե այդ «արգումենտը» թույլ է, մենք աջակցում ենք ոստիկանությանը, որպեսզի վերջինս կարողանա պարզել գործի իսկությունը: «Թույլ արգումենտը» նախ պետք է քննել, հետո միայն որոշել դրա թույլն ու ուժեղը՝ դրանով կամ ժխտելով կամ հաստատելով տվյալ վարկածը:

Բայց երբ ոստիկանությունն անգամ լսել չի ուզում այդ վարկածների մասին, դա մեզ մտահոգում է: Եվ, բնականաբար, հարց է ծագում՝ ինչու՞: Մենք կներկայացնենք մամուլում արծարծված այն «թույլ արգումենտները», որոնք հնչեցրել էինք մայիսի 5-ի մամլո ասուլիսում:

Մեջբերումներ «Հայոց աշխարհ»-ից:

Continue reading →

Որոշում՝ ի նպաստ հայագիտության

Ամենավերը ազգային շահն է

ԱՄՆ-ի հասարակական-մշակութային կազմակերպությունների կողմից դիմում է հղվել ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանին (կրկնօրինակները՝ ՀՀ սփյուռքի նախարար Հրանուշ Հակոբյանին, ԳԱԱ պատմության ինստիտուտի տնօրեն Աշոտ Մելքոնյանին, ԳԱԱ հայագիտության եւ հասարակական գիտությունների բաժանմունքի ղեկավար Վլադիմիր Բարխուդարյանին, Երեւանի պետական համալսարանի ռեկտոր Արամ Սիմոնյանին): Դիմումում մասնավորապես ասվում է. «Որպես ամերիկահայ հասարակական-մշակութային կազմակերպություններ, 2009թ. փետրվար 12-ին, Գլենդելի հանրային գրադարանի մեծ դահլիճում կազմակերպելով «Լոս Անջելեսի հայ մտավորականների պաշտպանությունը ուսանողների ստորագրահավաքին» խորագրով միջոցառումը, արձանագրեցինք Լոս Անջելեսի հայ համայնքի եւ մտավորականության տրամադրություններն ու դիրքորոշումը»: Իսկ այդ տրամադրություններն այսպիսին են. «Հարցերից մեկը վերաբերում էր՝ «The Armenian People from Ancient To Modern Times» սխալներով եւ զեղծարարություններով լի, հակագիտական եւ հակահայկական երկհատորյակին, որը նաեւ որպես բուհական դասագիրք շրջանառության մեջ է ԱՄՆ-ի համալսարանների հայագիտական դասընթացներում:

Continue reading →

Հայ-թուրքական ֆուտբո՞լ, թե՞ շախմատ

Հայերը շախմատ են լավ խաղում թուրքերը՝ ֆուտբոլ

Թուրքական «Սաբահ» թերթը հրապարակել է «Ճանապարհային քարտեզ»-ի 5 կետեր, որոնց մասին անդրադարձ է եղել նաեւ հայկական զլմ-ներում: Վկայակոչելով Թուրքիայի ԱԳՆ-ում իր աղբյուրը՝ թերթը հրապարակել է Հայաստանի ու Թուրքիայի միջեւ համաձայնեցված «Ճանապարհային քարտեզ»-ը: Ըստ որոշ հայ դիվանագետների, ներքոնշյալ 5 կետերն իրապես առկա են բանակցություններում: Դրանք են՝

1. Հայաստանը ճանաչում է ՀԽՍՀ–ի, ԽՍՀՄ–ի եւ Թուրքիայի հանրապետության միջեւ ստորագրված Կարսի պայմանագիրը:

2. Պատմաբանների համատեղ հանձնաժողով է ստեղծվում՝ ցեղասպանության մեղադրանքներն ուսումնասիրելու համար, հընթացս հանձնաժողովին կարող են միանալ նաեւ երրորդ երկրները:

3. Երկու երկրների միջեւ սահմանային անցակետերը բացվում են, համապատասխան համաձայնագրեր են ստորագրվում առեւտրային հարաբերությունները խթանելու համար:

Continue reading →

ՀՅԴ-ն «Ժառանգության» հետքերո՞վ

ՀՅԴ-ն մի քանի անգամ արդեն հայտարարել էր, թե ինչ-ինչ իրավիճակների դեպքում դուրս կգա իշխող կոալիցիայից: Սակայն, ամեն անգամ որոշակի պայմանավորվածություններ ձեռք բերելով ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանի հետ, մնում էր իշխանության մեջ: Բայց հայ-թուրքական հարաբերությունների հաստատման փաստը այլեւս ծանր բեռ դարձավ ՀՅԴ ղեկավարների համար: Մեր տեղեկատվության աղբյուրների համաձայն, այդ բեռը ծանրացավ ոչ թե ՀՅԴ հայաստանյան ղեկավարների որոշումով, այլեւ՝ ՀՅԴ սփյուռքյան հատվածի: Հայաստանի դաշնակցականներին հստակ ասվել է, որ սփյուռքյան կառույցները չեն ճանաչի ՀՀ ՀՅԴ կառույցին, եթե վերջինս դուրս չգա կոալիցիայից՝ հայ-թուրքական հարաբերությունների հաստատմանը դեմ լինելու ձեւակերպմամբ: Իսկ թե դա ինչ կարժենար ՀՅԴ հայաստանյան կառույցին, հասկանալի է:

Continue reading →