Category Archives: Հոդվածներ

Այս բաժնում տեղադրվում են Հայ Արիական Միաբանության գաղափարախոսությանը համահունչ հոդվածներ ու վերլուծականներ:

ՀՀ-ում ԻԻՀ դեսպան Սեյեդ Ալի Սաղայանի ելույթը

 «

Իրան և Կովկաս. միասնություն և բազմազանություն» միջազգային գիտաժողովում

( Երևան, 2008թ. հունիսի 6-8, արեգակնային 1387թ. խորդադի 17-19)

ՀԱՆՈՒՆ ԱՍՏԾՈ
Պարոն նախագահ, հարգելի հյուրեր, տիկնայք և պարոնայք

Թեման՝ Իրանի Իսլամական Հանրապետությունը և Կովկասը

Կովկասը լինելով Իրանի Իսլամական Հանրապետությանը հարակից տարածաշրջաններից մեկը, ունի կարևոր դիրք ու նշանակություն: Նախկին ԽՍՀՄ–ի փլուզումը լուրջ երկրաքաղաքական փոփոխություններ մտցրեց Իրանի հյուսիսային սահմաններում՝ էապես ազդելով ԻԻՀ արտաքին քաղաքականության և ազգային անվտանգության վրա: Կովկասյան տարածաշրջանը մեծ և էական նշանակություն է ստանում իր աշխարհագրական և երկրաքաղաքական կարևոր դիրքի պատճառով, քանզի այստեղ միմյանց են խաչվում իսլամն ու քրիստոնեությունը, այն կամուրջ է Եվրոպայի և Ասիայի միջև, այստեղով է անցնում Հյուսիս-Հարավ տրանսպորտային միջանցքը, Կենտրոնական Ասիայից ձգվող կիսալուսինը, Կովկասը գտնվում է երկու՝ Կասպից և Սև ծովերի արանքում, ունի էներգետիկ զգալի պաշարներ, պատմա-մշակութային, քաղաքակրթական դարավոր կապեր Իրանի հետ, միաժամանակ նորանկախ երկրները ունեն ներդրումների կարիք և ազատ ջրերին հասանելիության խնդիր՝ էներգակիրները աշխարհի այլ վայրեր առաքելու և փոխադարձաբար տարածաշրջան ներկրելու համար:

Continue reading →

«Ուխտ Արարատի» թիվ 1(15) 2008 համարը

Oukht Ararati

1988-ին հայությունն ու Հայաստանը ահազանգը հնչեցրին, որի ղողանջներն առ այսօր չեն մարել: Սա այն իրողությունն է, երբ

համայն մարդկության առաջ դրված է լինել-չլինելու հարցը, որով ընթացավ ամբողջ արյունալի 20-րդ դարը, ուստի, առկա է մի բնականոն իրողություն. մարդկությունը, ի վերջո, պետք է ձերբազատվի ինքնաոչնչացման տանող այս այլանդակությունից, իսկ հայությունը վերականգնի իր ամբողջ կորցրածը:

Հայաստանը, ելնելով իր հազարամյակների քաղաքական ավանդույթից, չպետք է մասնակցի ընթացք տրված համաշխարհային այս նոր քաոսին: Պետք է կոչ անի մարդկության առաջադեմ երկրներին՝ անցնել համապարփակ, գործուն ինքնապաշտպանության, և որևէ կերպ չմասնակցել երրորդ աշխարհամարտին. թո՛ղ Արևմուտքն ինքն իր մեջ պատերազմի, եթե իր ժողովուրդները դա թույլ կտան:


Ներբեռնել «Ուխտ Արարատի» թիվ 1(15) 2008 համարը
Continue reading →

ՀԱՇՏՈՒԹՅԱՆ ԵՎ ԲԱՐԵԿԱՄՈՒԹՅԱՆ ՊԱՅՄԱՆԱԳԻՐ

ՀԱՇՏՈՒԹՅԱՆ ԵՎ ԲԱՐԵԿԱՄՈՒԹՅԱՆ ՊԱՅՄԱՆԱԳԻՐ ՕՍՄԱՆՅԱՆ ԿԱՅՍԵՐԱԿԱՆ ԿԱՌԱՎԱՐՈՒԹՅԱՆ ԵՎ

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՄԻՋԵՎ

Բաթում, 4 հունիսի,1918թ.


Օսմանյան կայսերական կառավարությունը՝ մի կողմից և իրեն անկախ հռչակած Հայաստանի
Հանրապետության կառավարությունը՝ մյուս կողմից, փոխադարձաբար համաձայնվելով երկու կողմերի միջև հաստատել բարեկամական, բարիդրացիական հարաբերություններ՝ քաղաքական,

իրավաբանական, տնտեսական և մտավոր բնագավառներում, իրենց լիազորներ նշանակեցին հետևյալ անձնավորություններին.

Continue reading →

ՀՀ նոր նախագահի նոր քաղաքական քայլերի մասին

Armen Avetisyan

Շատ վերլուծաբաններ դիտարկելով ՀՀ նորընտիր նախագահ Ս. Սարգսյանի քաղաքական հայացքները՝ փորձում են համեմատականներ գտնել ՀՀ նախկին նախագահ Ռ. Քոչարյանի վարած 10-ամյա քաղաքականության հետ: Իհարկե, համեմատական նմանություններ կան, բայց կան նաեւ առայժմ աներեւույթ տարբերություններ: Եթե վերլուծաբանը նախատրամադրված է հիմնավորելու, որ իշխանափոխություն չի եղել եւ պարզապես նախկին նախագահը տեղը զիջել է նոր նախագահին, ապա այդ վերլուծաբանը դեռ չի նկատում կամ նպատակայնորեն նկատել չի տալիս արդեն իսկ գոյություն ունեցող տարբերությունները: Անհերքելի է նաեւ, որ նման տրամադրվածությամբ վերլուծաբանը մասամբ ճիշտ կլինի, քանզի կադրային քաղաքականությունում լուրջ փոփոխություններ չկան ու դժվար էլ լինեն (գոնե առաջիկայում) եւ հին դեմքերն իրենց ավերով ու ավարով լուրջ փաստարկ կդառնան հայտարարված իշխանափոխությունը պատրանք ներկայացնելու համար:

Continue reading →

“Իսրայել”ը հիմնված է սուտի վրա…:”

“Եթե ճշմարտությունը այդքան տգեղ է–որ է–ուրեմն մենք պետք է զգույշ լինենք ճշմարտությունը հաղորդելու ձևի մեջ: Բայց ինչ որ պատճառով ասել, որ պետք է խուսափենք ճշմարտությունը ասել, որովհետև մարդիկ կարող են վատ ընդունել այն, ինձ տարօրինակ է թվում:”
Չակ Սկորո, սարկավագ, Սբ. Պողոս Կաթողիկե Եկեղեցվո
 

 

Հնուց մեզ փոխանցված է այն միտքը, որ ի վերջո ճշմարտությունը ի հայտ է գալու, գերակշռելու է սուտին և հաղթելու է: Մյուս կողմից սակայն շատ անգամներ ճշմարտությունը մնում է մութի մեջ, երբ իրար հակասող անճշմարտություններ կրկնվում են անդադար: Վերջին շրջանի աշխարհի պատմությունը ցույց է տալիս, որ այդ ոճի կիրառումը վտանգում է մարդկային քաղաքակրթությանը և այդ ոճի շարունակությունը ի վերջո սպառնալու է մարդկության բնականոն զարգացման և գոյատևման:  
Ոչ մի կառույց չի կարող երկար գոյատևել, եթե հիմնված չէ ճշմարտության վրա: (Ճշմարտություն ասելով մենք խոսում ենք բացարձակ արժեքի մասին, ճշմարտությունը չի կարող հարաբերական լինել, կիսաճշմարտություն հասկացողություն գոյություն չունի, ինչպես գոյություն չունի կիսաազնիվ կամ կիսակաշառակեր հասկացողությունը): Այսպես կոչված Իսրայել պետությունը բացառություն չի կազմում:
Մեծավմասամբ շնորհիվ ԱՄՆ նախագահ Հէրի Թրումանի որ Սիոնիզմի ազդեցության տակ էր, ստեղծվեցավ այսպես կոչված Իսրայէլը 1948ին:  Այդ տխրահռչակ ծրագիրի համար մարդկությունը ընդհանրապես և պաղեստինցիները մասնավորապես շատ թանկ վճարեցին և դեռեվս վճառում են:
Այն հողատարածքը, որտեղ պաղեստինցիները ապրում էին դարեր շարունակ, խաղաղ փոքրաթիվ հրեաների հետ միասին, աստիճանաբար ձևափոխվեց ցեղապաշտական պետության, շնորհիվ սիոնիստական շարժմանը:
Այսպես կոչված Իսրայելը ստեղծվեց ամենավայրագ, անգութ էտնիկական մաքրազտման միջոցով: 1947-1949 թ.թ. մոտ 750000 իսլամներ և քրիստոնյաներ, որ կազմում էին տարածքի 95 %ը, բռնությամբ, ահաբեկմամբ ստիպված էին հեռանալ իրենց նախահայրերի օջախից: Այդ պետության ստեղծման առաջին պտուղներն էին 33 սպանդ, 500 գյուղի լրիվ ոչնչացում և քրտնաջան աշխատանք ջնջելու պաղեստինյան պատմական և մշակույթի հետքերը: Անհերքելի փաստ է, որ Իսրայելը հիմնված է էտնիկ և կրոնական խտրականության վրա ներգաղթյալ մի խմբի կողմից: Եվ որպեսզի այս այլամերժ ինքնությունը պահպանվի, պետք էր և պետք է շարունակական բռնություն կիրառել բոլոր նրանց դեմ, որոնց պատճառ դարձավ սեփականության իրավունքից զրկելու, օտարելու, վտարելու և նաև ընդդեմ այն երկրների, որոնք ապաստան տվեցին այդ գաղթականներին: Մենք այս իրողությունների ականատեսն ենք ամեն օր 60 տարի շարունակ:
      

Continue reading →

Ղոդսի եւ Պաղեստինի ժողովրդի պատմական եւ ազգային իրավունքների պաշտպանության կարեւորությունը

Ղոդսի եւ Պաղեստինի ժողովրդի պատմական եւ ազգային իրավունքների

պաշտպանության կարեւորությունը՝

աշխարհում սիոնիզմի ավերիչ դերակատարությանը վերջ տալու տեսանկյունից

* * *

Ղոդսի (Երուսաղեմի) եւ Պաղեստինի ժողովրդի

պատմական եւ իրավական ակունքները

– * –

Պաղեստինը պատմական, հետագայում նաև սրբազնացած մարզ է Առաջավոր Ասիայում: Պաղեստինի տարածքը բնակեցված է եղել դեռևս հին քարե դարի ժամանակներում, որին հազարամյակներ առաջ տարբեր ժամանակահատվածներում տիրել են քանանացիները, հյուքսոսները, եգիպտացիները և փղշտացիները: Վերջիններիս անվանումից էլ առաջացել է Պաղեստին պատմական անունը, որոնք հիմնավորապես հաստատվել են այս հողատարածքում, ինչպես ընդունված է ասել պատմագիտության մեջ՝ մ.թ.ա. XII դարում: Իսկ մինչ այդ, մ.թ.ա. XVII-XVI դարերից եգիպտացիները հիմնավորվել էին այդ տարածքում եւ մ.թ.ա. XIII դարից սկսած մարտնչել են հրեական ցեղախմբերի ներխուժման դեմ: Պաղեստինը պարբերաբար նվաճումների է ենթարկվել ժամանակի հզորների կողմից՝ Բաբելոնի թագավոր Նաբուգուդոնոսորի, Աքեմենյանների, Ալեքսանդր Մակեդոնացու, Պտղոմեյանների, Սելեւկյանների, Հայոց թագավոր Տիգրան Բ Մեծի, Հռոմի և Բյուզանդիայի տիրակալների կողմից:

Continue reading →

Պաղեստինի բռնագրավումը միջազգային իրավունքի տեսանկյունից

Պաղեստինի ներկայիս վիճակը մի շարք անարդարությունների, օրինախախտումների, միջազգային իրավունքի սկզբունքների ու կանոնների խախտման ու ագրեսիայի, ՄԱԿ-ի բանաձեւերի անտեսման, բնական ու մարդկային իրավունքների ու իրական ազատությունների ոտնահարման արդյունք է:

Պատմության վկայությամբ, հրեաները Պաղեստինի առաջին բնակիչները չեն եղել, քանանցիները եղել են Պաղեստինի առաջին ճանաչված բնակիչները , որոնք ունեցել են փայլուն քաղաքակրթություն եւ մոտավորապես 1800 տարի առաջ, նախքան իսրայելցիների ագրեսիան եւ բռնագրավումը, բնակվել են այդ երկրամասում: Մեր թվարկությունից առաջ 1200թ. իսրայելցիները արեւելքից հարձակվել են Քանանի երկրամասի վրա, ավերել Առիհա քաղաքը եւ բնաջնջել տեղի ժողովրդին եւ ցիր ու ցան ձեւով ու ցեղախմբերով հաստատվել ամբողջ Քանանի երկրամասում, մեր թվարկությունիից առաջ մինչեւ 1000թ. Դավիթ մարգարեն Պաղեստինում հիմնադրեց հրեաների առաջին իշխանությունը:

Continue reading →

Մարդու իրավունքները զավթված երկրներում

Նախաբան: Զավթված տարածքների պատմությունը


Իրականում հրեաների հարձակումը Պաղեստինի վրա սկսվել է 1881թ.
: Պաղեստինի բնակչության թիվը արտագաղթողների առաջին մեծ հոսքից առաջ կազմել է կես միլիոն, մուսուլմանները կազմում էին մեծամասնություն, իսկ երկրորդ տեղում էին քրիստոնյաները: Իսկ հրեաների թիվը ավելի քան 20 հազար է եղել:

Առաջին համաշխարհային պատերազմի ավարտին Պաղեստինում բնակվում էին մոտավորապես 60 հազար հրեա, իսկ երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ավարտից հետո, արեւմուտքի կողմից սարսափելի ձեւով մեծ թվով հրեաների սպանությունը պատճառ դարձավ, որպեսզի ամբողջ աշխարհը կարեկցի հրեաների ցեղին:

Continue reading →

Հայկական ցեղասպանության սիոնական ձեռնածումը

Հայկական ցեղասպանության սիոնական ձեռնածումը`

վասն Ողջակիզման բացառիկության

«հիմնավորման»

Սիոնական շրջանակները, այսպես կոչված Ողջակիզման բացառիկությունը «հիմնավորելու» համար, ի շարս այլ խարդախությունների, ակտիվորեն ձեռնածություններ են անում 19-րդ դարի վերջին եւ 20-րդի սկզբին թուրքերի իրականացրած Հայոց ցեղասպանության հետ: Ցավոք սրտի, նրանց այս խարդավանքներին կամա թե ակամա ծառայում են հայկական որոշ շրջանակներ եւ նույնիսկ գիտական ու քաղաքական գործիչներ` հիմնվելով հայ ազգի եւ հրեա հանրության պատմության իբր շատ ընդհանրությունների վրա : Մյուս կողմից, թուրքերը շահարկում են Ողջակիզումը` սիրաշահելու համար հրեաներին, մասնավորաբար ԱՄՆ-ում եւ ՄԱԿ-ում :

Հայկական հարցը սիոնական ձեռնածության առարկա է եղել դեռեւս մինչեւ սիոնական կազմակերպության պաշտոնական հիմնադրումը 1897 թվականին: Այսպես, սիոնիզմի գլխավոր գաղափարախոս եւ սիոնական կազմակերպության հիմնադիր Թեոդոր Հերցելը, դրսեւորելով սիոնական խարդավանքների իր հմտությունը, աշխատել է երկու ուղղությամբ. ա. Օսմանյան կայսրության սուլթան Աբդուլ-Համիդ Բ-ի հետ բանակցությունների մեջ մտնելով` նրան առաջարկել է օժանդակել` արյան մեջ «լուծելու» Հայկական հարցը , բ. Կապեր հաստատելով հայկական հեղափոխական կուսակցությունների` Սոցիալ-դեմոկրատ հնչակյան կուսակցության եւ Հայ հեղափոխական դաշնակցության հետ` փորձել է նրանց միջոցով վերացնել Պաղեստինում սիոնական պետություն հիմնելու իր ծրագրին ընդդիմացող սուլթանին: ՍԴՀԿ-ի հետ գործակցությունը ձախողվել է, մինչդեռ կան որոշ տվյալներ, թե Աբդուլ-Համիդի դեմ 1906թ. ՀՅԴ-ի կազմակերպած անհաջող մահափորձի կազմակերպման եւ իրականացման մեջ խառն է եղել սիոնական շարժումը :

£

Continue reading →

ԻՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒ՞Ն, ԹԵ՞ ԱՌԱՍՊԵԼ

«Հ Ո Լ Ո Ք Ո Ս Թ»

ԻՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒ՞Ն, ԹԵ՞ ԱՌԱՍՊԵԼ

Այս թեման կարեւր տեղ է զբաղեցնում համաշխարհային քաղաքականության մեջ, քանզի սիոնիզմի սարքած միջազգային ամենաազդեցիկ «ծուղակներից» է, որն առավել արդյունավետ գործել է ջհուդա-մասոնական կազմակերպված միջազգային դավադրությունից հետո, երբ հրեական դրամագլուխն իր տիրապետությունը հաստատեց պատերազմից հոգնած ԽՍՀՄ-ի, Եվրոպայի ու վերելք ապրող ԱՄՆ-ի տնտեսության, հետեւապես եւ քաղաքականության մեջ: Այժմ էլ այս «ծուղակը» դեռ ծրագրված միտում ունի՝ «խեղճ հրեայի» կերպարով ահաբեկել համաշխարհային հանրությանը: Սակայն, միջազգային առկա հարափոփոխ  իրավիճակը, հակասիոնական բեւեռի հզորացումը նոր իրողություններ են ստեղծել, երբ մարդկությունն արդեն պատրաստ է թոթափվել այս հակամարդկային խարդավանքից, որը կոչվում է «հոլոքոսթ» եւ որը ծաղր է մարդկության այն հատվածի հանդեպ, ում համար աստվածն այլեւս փողն է… 

Continue reading →

Օտարերկրացիները ապաստան են հայցում ՀՀ-ում

Ի՞նչ հետեւանքների կարող է դա հանգեցնել

Հայոց մեծ եղեռնի ընթացքում, երբ հայությունը համատարած ջարդեր ու զանգվածային գաղթ տեսավ, կորցնելով հայրենիքի զգալի մասը, մենք ունեցանք հայոց սփյուռք՝ աշխարհասփյուռ հայեր: Հայ գաղթականները պատսպարվեցին այլ երկրներում՝ դառնալով փախստականներ, տվյալ երկրներում ձեռք բերելով որոշակի կարգավիճակ եւ գոյատեւելու հնարավորություններ……

ՀՀ անկախացման առաջին օրերից արդեն մեր ժողովուրդը ստիպված էր դիմագրավել մեկ այլ գաղթի՝ բռնի տեղահանվածների մի մեծ հոսքի՝ Ադրբեջանից (նաեւ պատմական հայկական հողերից) բռնագաղթած շուրջ 400 հազար հայերի՝ դեպի ՀՀ մազապուրծ փախուստին:

Մինչեւ 1994թ., երբ մեր երկիրը միացավ Ժնեւյան կոնվենցիային, ՀՀ-ն այդ անձանց վերաբերյալ չի ունեցել օրենսդրություն, պարզապես ընդունել եւ վերաբերվել է որպես մեր ազգակիցների, ովքեր տուն-ունեցվածք թողած փրկվել են ադրբեջանական ջարդարարներից… Այսպես ՀՀ-ն ունեցավ փախստականներ եւ սոցիալական ու իրավական լուծումներ պահանջող նոր ու բարդ խնդիրներ:

Continue reading →

Հիմա էլ՝ անձնագրային քարտեր

Օրերս ոստիկանության պետի առաջին տեղակալ Արարատ Մահտեսյանը տեղեկացրեց, որ մեր երկրում ներդրվելու են կենսաչափական տվյալներով անձնագրեր եւ քարտեր: Ի՞նչ են դրանք: Նախ առօրյա օգտագործման անձնագրեր այլեւս չեն լինի, դրանք քաղաքացուն կտրվեն միայն արտերկիր մեկնելիս: Իսկ երկրի ներսում գործածելու համար, ներկայիս անձնագրերի փոխարեն կլինեն քարտերը:

Դրանք որոշակի տվյալներ կպարունակեն՝ անձի լուսանկարը, անուն-ազգանուն-հայրանունը, ծննդյան թիվը, հասցեն, երկու ձեռքերի 4 մատների՝ բթերի եւ ցուցամատերի հետքերը եւ ստորագրությունը: Սրանք ապահովում են փաստաթղթի եւ անձի նույնականացումը: Այսպիսով կունենանք անձը հաստատող երկու փաստաթուղթ: Անձի տվյալները պահվելու են բնակչության պետական ռեգիստրի պահոցներում: Այս համակարգի ներդրման նախաձեռնությունը մշակելիս հիմքում էստոնական համանման համակարգի օրինակն է եղել, իսկ էստոնական ռեգիստրում ներառված են հետեւյալ տվյալները՝ ազգությունը, սեռը, ծննդյան թիվը, քաղաքացիության ու բնակության վայրի, ամուսնական կարգավիճակի, ծնողական իրավունքի մասին տվյալներ, կրթությունը, գործունեությունը եւ այլն:

Continue reading →

Հարցազրույց ՀԱՄ առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանի հետ

Արմեն Ավետիսյան

Հնարավորինս համադրել տեսակետները

Հարցազրույց Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանի հետ


– Ինչու՞ հայ արմատական ազգայնականությունը չպաշտպանեց ՀՀ նախագահի որեւէ թեկնածուի:

– Մինչընտրական ու ընտրական ժամանակահատվածում Հայ Արիական Միաբանությունը մի շարք ազգայնական ուժերի հետ պաշտոնապես հայտնել է իր դիրքորոշումը, որում մանրամասնորեն բացատրություն էր տրված, թե ինչու՞ ոչ մի թեկնածու չի համապատասխանում արմատական հայ ազգայնականության պահանջներին: Բոլոր 9 թեկնածուներին էլ անդրադարձել էինք այդ հայտարարության մեջ՝ նշելով նրանց դրական կամ բացասական կողմերը, անհամապատասխանությունը մեր սկզբունքներին:

Ինչ մնում է ՀՀ նախագահի ընտրությանը մեր մասնակցությանը, ապա հիշյալ հայտարարությունը ստորագրած կազմակերպությունների հազարավոր անդամներ ու համակիրներ մասնակցել են քվեարկությանը ու որեւէ թեկնածուի ձայն չեն տվել, ինչը նույնպես մեր համատեղ որոշման պահանջներից էր: Այսինքն՝ մենք չենք հրաժարվել ընտրությանը մասնակցելուց, պաշտպանել ենք մեր ընտրելու իրավունքը եւ հայտարարած դիրքորոշումը:

Հետընտրական ընթացքում եւ մարտի 1-2-ի դեպքերից հետո էլ առաջարկել ենք մեր միջնորդական առաքելությունը՝ հակամարտող կողմերին բանակցության սեղանի շուրջ բերելու նպատակով: Բայց՝ ապարդյուն: Իսկ հետո՝ ընտրական ու հետընտրական գործընթացներին տվել ենք քաղաքական ու բարոյական գնահատական:

Continue reading →

Հարցազրույց ՀԱՄ առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանի հետ

Armen AvetisyanՀարցազրույց Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ

Արմեն Ավետիսյանի հետ

– Հայ Արիական Միաբանությունը չմասնակցեց ՀՀ նախագահի ընտրությանը, իսկ հետընտրական գործընթացներում կարծես թե չեզոք դիրք գրավեց: Արդյո՞ք հիմա էլ, երբ անցել է բավականաչափ ժամանակ, համարում եք, որ ճիշտ եք վարվել:

– Նախ՝ սկսեմ այն բանից, որ համամիտ չեմ հարցադրումների ձեւակերպման հետ: ՀՀ նախագահի թեկնածու չառաջադրելը կամ առաջադրված որեւէ թեկնածուի չպաշտպանելը ամենեւին չի նշանակում, որ մենք չենք մասնակցել ՀՀ նախագահի ընտրությանը: ՀԱՄ-ը մի քանի ազգայնական ուժերի հետ պաշտոնապես հայտնել է իր դիրքորոշումը, բացատրելով, թե ինչու ոչ մի թեկնածու չի համապատասխանում արմատական հայ ազգայնականության պահանջներին, իսկ մեր կազմակերպությունների հազարավոր անդամներն ու համակիրները մասնակցել են քվեարկությանը եւ որեւէ մի թեկնածուի ձայն չեն տվել: Այսինքն՝ մենք չենք հրաժարվել ընտրությանը մասնակցելուց, եւ պաշտպանել ենք եւ’ մեր ընտրելու իրավունքը, եւ’ հիմնավորված դիրքորոշումը: Կասեմ ավելին՝ մենք չպաշտպանելով ոչ մի նախագահի թեկնածուի, ավելի հստակ դիրքորոշումով (այդ թվում՝ հրապարակայնորեն) ենք մասնակցել ՀՀ նախագահի ընտրությանը, քան այս կամ այն թեկնածուին մի քանի «հերթապահ» նախադասությամբ պաշտպանողները կամ շահախնդրորեն ու ստիպողաբար «կողմնորոշված» կուսակցությունները: Ինչ մնում է չեզոք հետընտրական դիրքորոշմանը, դրա հետ էլ համաձայն չեմ, ՀԱՄ-ը մի շարք հայտարարություններով ու ոչ պաշտոնական հանդիպումներով ցուցաբերել է սկզբունքային դիրքորոշում, շատ հստակ հասկացնելով, որ երկու հակամարտող կողմերում էլ մեր ժողովրդի հատվածներն են, որ բողոքող մարդկանց շատ պահանջներ արդարացի են ու հրատապ լուծում են պահանջում, որ իշխանության եւ ընդդիմության ղեկավարները նաեւ հայտնի գերտերությունների ու որոշ մութ ուժերի շահերն են մեր երկրում խաչաձեւում, որ պետք է անհապաղ բանակցել… ու մենք մեր պատրաստակամությունն էինք հայտնել միջնորդական առաքելությամբ հանդես գալու համար՝ դեռ մինչեւ մարտի 1-ի դեպքերը, նաեւ՝ դրանից հետո: Մենք շատերի նման բերաններս ջուր չառանք, նախընտրական ու հետընտրական «բիզնես» չարեցինք կամ էլ չվազեցինք այս կամ այն թվացյալ ուժեղի կողմը: Եվ կրկնում եմ, ունեցանք հստակ դիրքորոշում: Նաեւ ընտրական ու հետընտրական գործընթացներին տվեցինք քաղաքական ու բարոյական գնահատական: Սա ամենեւին չեզոքություն չէ: Ուստի, հիմա էլ, վստահ եմ հետո էլ, ես համոզված եմ լինելու մեր կեցվածքի ու դիրքորոշումների՝ ազգայնական տեսանկյունից ճիշտ լինելում:


Continue reading →

Ներքին ապակայունության փորձն իսկ հղի է արտաքին վտանգներով

Մարտի 3-4-ը, Արցախի Մարտակերտի հյուսիս-արեւելյան հատվածում, ադրբեջանցիները փորձելով օգտվել մարտի 1-2-ին Երեւանում կատարված ներքաղաքական զանգվածային միջադեպերից ու բախումներից, խախտել են զինադադարը եւ անցել ԼՂՀ եւ Ադրբեջանի միջեւ հաստատված սահմանագիծը:

Ըստ ՀՀ պաշտպանության նախարարության մամուլի կենտրոնի հաղորդագրության, «մարտի 4-ին, ժամը 05:00-ի սահմաններում ԼՂՀ եւ Ադրբեջանի Հանրապետության շփման գծում՝ Մարտակերտից հյուսիս-արեւելք, Լեւոնարխ գյուղից 3,5 կմ հեռավորությամբ ադրբեջանական զինված ուժերը, խախտելով զինադադարի ռեժիմը, կրակ են բացել ԼՂՀ դիրքերի վրա, որի հետեւանքով վիրավորվել է պաշտպանության բանակի երկու զինվորական»: Այսքանով չբավարարվելով՝ ադրբեջանցիներն առաջանալով գրավել են առաջնային պաշտպանական հենակետերից մեկը: Արցախի զինված ուժերը պատասխան կրակ են բացել, դիմել են համարժեք գործողությունների եւ թշնամուն ստիպել են վերադառնալ նախկին դիրքերը: Այս մարտի ընթացքում ադրբեջանական կողմը կրել է կորուստներ՝ կան վիրավորներ եւ զոհեր: Մեր դիրքերում թողել են նաեւ մեծ քանակությամբ զենք եւ զինամթերք:

Continue reading →