Category Archives: Հոդվածներ

Այս բաժնում տեղադրվում են Հայ Արիական Միաբանության գաղափարախոսությանը համահունչ հոդվածներ ու վերլուծականներ:

Հնագույն հեթանոսական Աստվածաշունչ – «Սասնա Ծռեր» դյուցազնավեպը

Posted on by ՀԱՄ

Արթուր Արմին«Դարերով փնտրում ենք այն, ինչը մեր մեջ է. եւ կորցրածը կվերագտնենք միայն այն ժամանակ, երբ գիտակցենք կորստի արժեքը». իր գրքի՝ «Հնագույն հեթանոսական Աստվածաշունչ՝ Սասնա Ծռեր էպոսի» 1-ին հատորի մուտքն այսպես է սկսել լոսանջելեսաբնակ Արթուր Արմինը (Արթուր Լեւոնի Բաբայան): Աշխատության այս հատորը բաղկացած է երկու մասից՝ «Հնագույն հավատքի թաքնագիտական իմաստները» եւ «Սասնա Տուն հավատամք-էպոսը»: Առաջինում ներկայացված են հնագույն հավատամքային պատումների ընդհանրությունները, թվաբանական, երկրաչափական, աստղագիտական համակարգերը եւ հին ժամանակների աշխարհաճանաչողությունը: Երկրորդ մասում հայկական էպոսի քողարկված, թաքնագիտական իմաստների վերծանություներն են ու վերլուծությունները, որոնք փաստում են «Սասնա Ծռեր»

էպոսի հնագույն հեթանոսական հավատամք լինելը: Ինչու՞ է հեղինակը էպոսը Աստվածաշունչ համարում, ի՞նչ թաքնագիտական իմաստներ կան մեր էպոսում, ու եթե կարողանանք ճիշտ վերլուծել այդ թաքնագիտական գաղտնիքները, կարո՞ղ ենք առաջնորդվել դրանցով: Այս եւ այլ հարցերի շուրջ է մեր զրույցը Արթուր Արմինի հետ:

Քաջատեղյակ լինելով մեր իրականությունում առկա մի երեւույթի՝ այն է՝ հայկական ամեն ինչի հանդեպ հակահայկական դրսեւորումների, աշխատության հեղինակը երբ նշեց, թե հնդեվրոպական մայր լեզվաընտանիքի նախահայրենիքը Հայկական լեռնաշխարհն է, միանգամից հավելեց. «Դա լուրջ գիտնականների խումբ է պնդել: Այսօր նրանցից մեկը կա՝ Վյաչեսլավ Իվանովը, ով դա ապացուցել է համեմատական լեզվաբանության միջոցով, մաթեմատիկական ճշգրտությամբ:


Continue reading →

Մերձավորարեւելյան թնջուկ – Ճշտենք մեր տեղն ու դերը

Posted on by ՀԱՄ

«Մեծ Մերձավոր Արեւելք»

«Մեծ Մերձավոր Արեւելք» անունը կրող ամերիկյան ծրագիրը բացահայտորեն չի հրապարակվել, սակայն, դրա առանձին հատվածներ ընթացքում (հետո ամբողջապես) հայտնի են դարձել եվրոպական, մերձավորարեւելյան ու աֆրիկյան մի շարք երկրների իշխանություններին, ու տարածաշրջանի ժողովուրդների դժգոհությունն են հարուցել: Այդ ծրագրի մասին խոսվել է ոչ միայն պետությունների իշխանությունների մակարդակով, այլեւ՝ Եվրամիության եւ «Մեծ ութնյակի» գագաթաժողովներում, Արաբական լիգայի ու ՆԱՏՕ-ի համաժողովներում:

Ո՞րն է «Մեծ Մերձավոր Արեւելք» ծրագրի էությունը եւ ի՞նչ նպատակներ է հետապնդում: Ծրագիրն ընդհանուր գծերով շարադրվել է ԱՄՆ նախագահ Ջորջ Բուշի 2003թ. փետրվարի 26-ի ելույթում: 2001թ. սեպտեմբերի 11-ի ահաբեկչություններից հետո ամերիկյան վարչակազմը պարբերաբար փորձում է Արեւմուտքի համար անվտանգ դարձնել մահմեդական աշխարհը (նախ եւ առաջ՝ արաբական) եւ վերացնել արմատական ահաբեկչության տնտեսական, սոցիալական ու քաղաքական արմատները: Ուստի փորձում է արաբա-մահմեդական պետություններում այսպես կոչված ժողովրդավարական բարեփոխումներ անցկացնել: Այլ տեղերում՝ իբր ժողովրդավարական երկրներում, դրանք կոչվում են «գունավոր հեղափոխություններ»…

Թվում է, հատկապես արաբական աշխարհի համար սարսափելի ոչինչ չկա, բայց ամերիկյան ծրագրում դիտավորյալ հետին պլան է մղված մերձավորարեւելյան գլխավոր խնդիրը՝ պաղեստինա-իսրայելական հակամարտությունը, ինչպես նաեւ չի խոսվում ամերիկա-իսրայելա-թուրքական ռազմավարական դաշինքի մասին:

«Մեծ Մերձավոր Արեւելք»-ը ներկայացվում է իբրեւ արաբական աշխարհի «արդիականացման» ծրագիր: Ամերիկացիները տվյալ դեպքում զուգահեռներ են անցկացնում Հելսինկիի 1975թ. համաձայնագրերի հետ, որոնք հանգեցրին խորհրդային դաշինքի երկրների (ԽՍՀՄ եւ սոցճամբար) «ազատագրմանը» եւ «ժողովրդավարացմանը»: Սակայն նրանք մոռանում են, որ մահմեդականների մեծամասնությունը Մերձավոր Արեւելքում ամերիկա-իսրայելական զույգին անվերապահորեն վերագրում է բռնակալի նույն դերը, ինչ կատարում էր ԽՍՀՄ–ը Արեւելյան Եվրոպայում:

Continue reading →

ԻԻՀ նախագահ Մահմուդ Ահմադինեջադի ելույթը-2007թ.

Posted on by ՀԱՄ

  Ահմադինեջադ

ԱՄՆ Կոլումբիայի համալսարանում
ԻԻՀ նախագահ Մահմուդ Ահմադինեջադի ելույթը-2007թ.


Հանուն Ողորմած եւ Բարեգութ Աստծո

Հարգարժան ռեկտոր, սիրելի համալսարանականներ, դասախոսներ եւ ուսանողներ:
Նախ ողջունում եմ բոլորիդ եւ երախտապարտ եմ Իմաստնագույն Տիրոջը, որ ինձ բախտ վիճակեց ներկայանալ մի գիտական միջավայրում եւ ճշմարտություն որոնողների ու գիտության ու ճանաչողության ոլորտի հետազոտող շրջանակներին:

Ցանկանում եմ այս թանկագին նիստում Ձեզ հետ խոսել գիտության ու գիտնականի (իմաստուն մարդու) մասին:

Դասախոսներն ու իմաստունները այն լուսավոր ճրագներն են, որոնցից յուրաքանչյուրը լուսարձակում է տվյալ ոլորտը, լուսավորում մութ ու խուլ արահետները եւ մարդուն փրկում մոլորությունից ու տգիտությունից:

Աշխարհի իրողությունների ընկալման բանալին գիտություն որոնողների ու իմաստություն փնտրողների ձեռքերում է:

Չբացահայտված բնագավառները, աներեւույթ աշխարհներն ու անհասանելի գիտությունները անսահման են եւ փակ պատուհանները գիտնականների աշխատանքով ու ջանքերով են բացվում դեպի ճշմարտություն:

Յուրաքանչյուր փորձով մի դուռ է բացվում եւ մի ճշմարտություն բացահայտվում:

Ցանկացած շրջանում, երբ պահպանվել են գիտության ու իմաստության վեհ արժանիքները եւ հարգանքի ու մեծարման արժանացել գիտնականներն ու հետազոտողները, մարդը մեծ քայլեր է ձեռնարկել նյութական ու հոգեւոր կատարելագործման ու զարգացման ճանապարհին եւ հակառակը, ցանկացած շրջանում, երբ գիտությունն ու գիտնականը զայրույթի ու ատելության են արժանացել, այդ ժամանակաշրջանները մարդկային պատմության մեջ խավարի շրջան են եղել, եւ մարդկությունը բանտարկված է եղել իր տգիտության ու անիրազեկության շրջանակներում:

Եթե չլիներ մարդու բնությունը, որը ճշմարտության փնտրտուքի հարատեւման եւ ճշմարտության բացահայտմանն ուղղված ձգտումի գաղտնիքն է, մարդը շարունակ կմնար տգիտության գերին եւ չէին բացվի մարդու երջանկության ուղիները:

Բնույթը Բարձրյալ Տիրոջ կողմից մարդու էության մեջ հավերժ պահ դրված պարգեւ է:

Continue reading →

Հայոց խորհրդանիշերի համակարգը

Posted on by ՀԱՄ

Խորհրդանիշ

Խորհրդանիշն էության, ինքնության, մտածողության, գաղափարի, կեցության կառույցների ոգեղեն կամ նյութական արժեքի արտահայտությունն է:

Ազգը ծագում եւ էություն է, ունի առաքելություն ու իր գոյության ընթացքում ստեղծում է խորհրդանիշերի համակարգ:

Խորհրդանիշերն ըստ բնույթի լինում են հավատամքային-ծինաբանական, բարոյակերպարային, պատմական-աշխարհագրական, ազգային եւ պետական: Լինում են նաեւ տոտեմական՝ ինչը հայրենի բնության մեջ ապրող կենդանիների հանդեպ սիրո (որոշակիորեն նաեւ պաշտամունքի) դրսեւորում է: Դրանցից են՝ առյուծը, արծիվը, այծը, խոյը, որոնք բնորոշում են հզորություն եւ համառություն՝ կամք: Այստեղ սա դիտարկում ենք առանձին խնդիր, թեեւ կարող է եւ տեղավորվել Հայոց խորհրդանիշերի համակարգում:

Հայոց արարչաբնույթ նկարագրի հավատամքային-ծինաբանական խորհրդանիշներն են՝ տեսակի ծագումը, լեզուն ու արարչական հավատքը՝ իր առաքելությամբ ու աստվածային համակարգով (Հայր Արա, Մայր Անահիտ, Վահագն, Աստղիկ, Միհր, Նանե, Տիր, Վանատուր…), իսկ բարոյականության հատկանիշներ կրող խորհրդանիշերն են՝ կեռխաչը, մաշտոցյան այբուբենը (ինչը վերարտադրվել է, քանզի ավելի հին ծագում ունի), «Սասնա Ծռեր» դյուցազնավեպը, հայկական մշակույթի դասական այլ արժեքներ, նաեւ սրբացած, հերոսացած անհատներ (հայ թագավորներ ու սպարապետեր, Հայկ Նահապետ, Արա Գեղեցիկ, Նարեկացի, Նժդեհ, Անդրանիկ…):

Ազգային նկարագիրը բնութագրող խորհրդանիշերը ոգեղեն են՝ իմաստավորված տեսակի ժառանգական հիշողությամբ: Պատմական-աշխարհագրական խորհրդանիշը (մտապատկերային եւ առարկայական) արտացոլում է ազգի անցած ճանապարհը, վավերագրում եւ’ հաղթանակներ, եւ’ պարտություններ: Մտապատկերային խորհրդանիշը լեզվի, լեզվամտածողության տարր է եւ լեզվահիշողությամբ փոխանցվում է սերնդեսերունդ: Առարկայական խորհրդանիշը նյութականացված արժեք է, որ վերացարկվում է գիտակցականում (սար, լեռ ու լիճ, Ճառընտիր, Նարեկ, խաչքար ու կոթող…), պատմում անցյալի լավ ու վատ անցքերի մասին, արտահայտում ազգի նկաագրի բյուրեղացման աստիճանը:

Պետական խորհրդանիշերը երկակի բնույթ ունեն, նաեւ՝ երկակի չափանիշ՝ ազգային եւ միջազգային: Դրանք, տվյալ պետության առանձնահատկությունը նշելուց զատ, պետք է համապատասխանեն նաեւ միջպետական հարաբերությունների զուտ առարկայական պահանջներին: Պետականության բնութագրման եւ ճանաչման խորհրդանիշ-տարրերն են՝ Դրոշը, Զինանշանը, Օրհներգը, նաեւ՝ Դրամը:

Իշխանության հավաստման պետական-պատմական խորհրդանիշեր են՝ Թագը, Գահը եւ Գայիսոնը:

Խորհրդանիշերն ընկալող եւ դրանցով կրթվող անձը լինում է ցեղահաղորդ, ցեղաճանաչ ու ցեղահավատ, բացահայտում է ժառանգականությամբ պայմանավորված իր նկարագիրը եւ զորանում ազգի ոգով: Երբ հոգին սկսում է ընկալել խորհրդանիշը՝ անհատի առջեւ հայտնվում են զգացողության, հասկացության պատկերացումներ, որոնք անհասանելի են մաքուր տրամաբանությանն ու մտքին:

Ակնհայտ է, որ խորհրդանիշերի համակարգը պետք է լինի նաեւ կրթամշակութային քաղաքականության եւ քարոզչամիջոցների գործունեության ուղենիշ:

Մի քննախույզ հայացք գցենք գործող ու անտեսված խորհրդանիշերին եւ որոշենք մեր ազգային ներուժի օգտագործման չափը:

Continue reading →

Սատանա` առասպե՞լ, թե՞ իրականություն

Posted on by ՀԱՄ

Ժամանակի արագ ընթացքը մեր հարյուրամյակում, գաղափարների, իրադարձությունների եւ առաջնորդների արագ, ինչպես գեղադիտակում, փոփոխությունը իշխանության տերերին թելադրում է բազմաթիվ անգամ կատարել քաղաքացիների ուղեղների «լվացում»՝ նրանց հաջողությամբ ղեկավարելու նպատակով: «Լվացումը» հեշտ է իրականացնել, երբ ղեկավարվողները հիպնոզացված են եւ այդ պատճառով չեն կարողանում հասկանալ, թե ով է նրանց գլխավոր թշնամին: Իրենց գլխավոր նպատակին՝ ամբողջ մոլորակի բնակչության ղեկավարմանը հասնելու համար քաղաքագետների եւ բանկիրների միջազգային մաֆիան օգտագործում է տարբեր հնարքներ՝ էքստրասենսերի եւ աստղագուշակների ներշնչումները, երաժըշտաթմրամոլությունը, ալկոհոլը, զանգվածների գիտակցության մեջ ներդնելով կռապաշտության միստիկան:

Շատերի կողմից կռապաշտությունը հասկացվում է որպես հեթանոսություն: Բայց դա այդպես չէ: Իրական կռապաշտությունը կապված է կյանքի միջոցների աստվածացման եւ հենց իր՝ կյանքի նենգափոխմամբ նրա իրականացման ձեւով եւ միջոցով: Ժամանակակից կռապաշտությունը իրերի պաշտամունք է, գիտության եւ տեխնիկայի, ժողովրդավարության եւ իրավունքի, կուսակցության կամ որեւէ այլ կազմակերպության պաշտամունք:

Continue reading →

Ինչու՞ ընդհատվեց այդքան սպասված այցը…

Posted on by ՀԱՄ

Անսպասելի ընդհատվեց Իրանի Իսլամական Հանրապետության նախագահ Մահմուդ Ահմադինեջադի պաշտոնական այցը Երեւան: Ջերմ ընդունելությունից եւ միջպետական ու տարածաշրջանային խնդիրներ քննարկելուց հետո ԻԻՀ նախագահը, ըստ նախատեսված արարողակարգի, պետք է ելույթ ունենար ՀՀ ԱԺ-ում եւ այցելեր Ծիծեռնակաբերդ՝ Հայոց ցեղասպանության հուշահամալիր-թանգարան: Սակայն, այցն ընդհատվեց եւ վերոնշյալ վերջին երկու միջոցառումները տեղի չունեցան…

Հետաքրքիր է, որ պաշտոնական Թեհրանը Մ. Ահմադինեջադի անունից հայտարարեց, որ արարողակարգային բոլոր հարցերն սպառված էին, ուստի Իրանի նախագահը վերադարձել է հայրենիք: Գրեթե նման մի տեղեկատվություն էլ սփռեց պաշտոնական Երեւանը: Չնայած արտգործնախարարության խողովակով որոշակիորեն նշվեց, որ Իրանի նախագահը կարծես թե խուսափել է այցելել Ծիծեռնակաբերդ եւ ընդհատել է այցը: Կարծիք կար նաեւ, որ Մ. Ահմադինեջադը չի ցանկացել ԱՄՆ-ի հետ ունեցած հարաբերությունների այս դժվարին ժամանակներում սրել հարաբերությունները Թուրքիայի հետ:

Այսքանը պաշտոնական եւ կիսապաշտոնական տեսանկյուններից:

Continue reading →

«Քարերի սիմֆոնիա». ով ոչնչացնի, ում գլխին ջարդեն

Posted on by ՀԱՄ

Մեր թերթի թիվ 29-ում՝ «Անբարոյականության սահմանը» հոդվածով անդրադարձել էինք Գառնիում, Ազատ գետի կիրճում ոչնչացվող բնական հուշարձանին, որ հայտնի է «քարերի սիմֆոնիա» անվամբ: Հրապարակումը, որ ներկայացրել էր Ազգային արժեքների պաշտպանության հանձնախումբը, անարձագանք չմնաց. ազգայնական ուժերը վրդովված էին: Հայ Արիական Միաբանության (ՀԱՄ) ԳԽ-ն բողոքի հայտարարություն էր ներկայացրել պատկան մարմիններին՝ հղում անելով զլմ-ներին, ու կցելով «Լուսանցք»-ը: Ցայսօր ՀԱՄ-ը գրություն է ստացել միայն բնապահպանության նախարարությունից, ինչը եւ ներկայացրել է մեր խմբագրությանը:

Ի դեպ, «Անբարոյականության սահման»-ում հիշյալ հանձնախումբը դիմել էր ՀՀ վարչապետ Սերժ Սարգսյանին եւ գլխավոր դատախազ Աղվան Հովսեփյանին՝ նշելով՝ «հազիվ թե այս հարցը լուծեն բնապահպանության ու մշակույթի նախարարությունները»: Բայց կարծել, թե բնապահպանության նախարարությունը խնդրին կարող էր ճիշտ լուծում տալ, միամտություն կլիներ… Ինչեւէ, ներկայացնենք մեզ փոխանցված գրությունը:


Continue reading →

Այլասերնե՞ր, թե՞ այլազգիներ

Posted on by ՀԱՄ

Որքանո՞վ ենք հայ մենք այսօր եւ որքանո՞վ է դա օգնում կամ խանգարում մեզ…

Միջազգային եւ հայկական զլմ-ները շարունակում են քննարկել ծպտյալ հայերի փաստի ու փաստաթղթերի գոյությունը, իսկ թուրքական արդարադատությունը խուճապահար պատասխանատվության է կանչում թուրք մտավորական Հալաչօղլուին՝ ծպտյալ հայերի հանգամանքը բացահայտ «ջրի երես» հանելու համար…

Այս «ճակատում» ամեն ինչ դեռ առջեւում է:

Իսկ ահա, մեզանում որեւէ կերպ, գիտականորեն կամ հրապարակայնորեն չի արծարծվում ծպտյալ այլազգիների կամ հայափոխվածների (այլազգուց հայ դարձածների) գոյության հանգամանքը: Իսկ արծարծումներն էլ անմիջապես լռեցվում են… Ինչու՞: Գենախեղումներն ու ծպտյալությունը որոշակի խնդիրներ են լուծում, ինչպես անձնական բնույթի, այնպես էլ՝ ազգային ու պետական, ուստի, այս առումով, յուրաքանչյուր դեպքի քննությունն իսկ շռայլություն պիտի չդիտվի:

Continue reading →

Ազգայնականների խոսքը վճռորոշ է

Posted on by ՀԱՄ

Մեջբերում Լեռ Կամսարի «Սկզբունքային հաստատ» վերնագրով կարճ մանրապատումից.
«1918-ին:
– Պարո՛ն, քանի՞ տարեկան եք,- կհարցվի ամուրիի մը:
– 35:
1919-ին:
– Պարո՛ն, քանի՞ տարեկան եք:
– 35:
1920-ին:
– Պարո՛ն, քանի՞ տարեկան եք:
-35:
…..
…..
– Վա˜յ, սխալ չէ՞ք, լավ հաշվեք:
-Բնավ: Ես տղամարդ եմ, խոսքիս հաստատ, կարգ մը մարդկանց նման չեմ կըրնար տարին երկու սկզբունք փոխել….. »:

Այսպիսի «սկզբունքայինի» տպավորություն թողեց ՀՀ նախկին նախագահ ԼՏՊ-ն իր վերջին «հանրահայտ» ճառով, երբ խոսեց 10 տարի անց…
Իսկ երբ «բանական ատրճանակով» նա հարձակվեց ներկա իշխանությունների վրա, փորձառու վարժապետի պես իր գիտելիքներով խեղճացնելով համարձակ սաներին, թվում էր, թե գոնե իշխանամետ դաշնակները դա չեն հանդուրժի և ճառին ճառով կպատասխանեն: Սակայն հեղափոխական մորուքները և՛ քամու, և՛ հակառակ ուղություններով էլ համաչափ տարուբերելով նրանք գերադասեցին «քիչ մը լռությունը» և ԼՏՊ-ի հետ գրկաբաց հանդիպելով 100-ամյա հնության «գոգնոցները» կարկատելուց հոգնած, նոր հեղափոխական ՀՀՇ-ից ստացվելիք «գոգնոցներով» փոխարինելու ակնկալիքներ փայփայեցին:
Ոչ վաղ անցյալում, դաշնակներին «հետապնդելու» ծրագիր էր մատուցվել, որն ԼՏՊ-ն իրագործեց վերջիններիս «հերոսի դափնեպսակ» պարգևելու նպատակով: Այժմ որևէ կերպ պետք է նրանց հաշտեցնել և փոխհատուցել այն տառապանքների դիմաց, որ կրել են առանձին առանձին:

Continue reading →

Ժամանակակից վրացականացում

Posted on by ՀԱՄ

Վերջերս Հայաստանում եւ Ջավախքում ահազանգեր եղան, որ Ջավախքի տարածքում պատրաստվում են կառուցել բանտ-կալանավայր (գաղութ), որտեղ պետք է իրենց երկարաժամկետ պատիժները կրեն ու «բնակվեն» Վրաստանի հանցագործ աշխարհի ներկայացուցիչները, երեւի թե նաեւ նրանց ընտանիքները: Այս մասին վիրահայ հայաստանաբնակ ՀՀ ԱԺ պատգամավորները նույնպես աղմկում էին:

Հետաքրքիր է, որ մեր տեղեկատվության աղբյուրի համաձայն, այդ բանտ-կալանավայրը կառուցվում է Սաղամո գյուղի մոտ՝ ՀՀ–ին սահմանամերձ շրջանում: Այն կառուցելու համար անց է կացվել համապետական մրցույթ, որի հաղթող է ճանաչվել մի վիրահայ, ով նաեւ վիրահայերի հայրենակցական կազմակերպության մեջ է ու երեւի իր առջեւ նպատակ է դրել Ջավախքը դարձնել Սիցիլիա… Դե մեր Ազգային Ժողովում էլ ի՜նչ պիտի սովորի: Այսինքն, եթե չի հաջողվում հայերին Ջավախքից հանել «քաղաքակրթորեն», ապա հիմա «գողականով» կփորձեն դուրս հանել…

Continue reading →

Գաղտնի՝ ի լուր աշխարհի

Posted on by ՀԱՄ

ըստ սևրի Տիեզերքում ոչինչ հենց էնպես չի կատարվում:Նույնն է նաեւ Երկրի վրա: Նույնն է նաեւ մարդկության մեջ առկա եւ ակնկալվող փոփոխություններում ու իրադարձություններում: Ոչինչ հենց էնպես չի կատարվում:Այժմ անցնենք բուն թեմային: Ինչու՞ է միջազգային մակարդակով աշխուժացել Հայոց ցեղասպանության ճանաչման ու դատապարտման քաղաքականությունը: Ինչու՞ ավելի քան 20 պետության եւ միջազգային կառույցների կողմից Հայոց ցեղասպանության ճանաչումն այսքան աղմուկ չէր հանել, ինչքան ԱՄՆ Կոնգրեսի Ներկայացուցիչների պալատի արտաքին հարաբերությունների հանձնաժողովի թիվ 106 բանաձեւը: Գուցե բացառություն էր միայն Ֆրանսիայի պարագան, եւ դա էլ իր բացատրությունն ունի, քանզի այն ստացավ օրենքի կարգավիճակ, որպիսին նույնիսկ Հայաստանը չունի…Եվ վերջապես ինչու՞ է մեղավոր մարդկությունն այսքան «անմեղացել» կամ «անմեղանալու» ճանապարհը բռնել: Խոսքը մեղավոր մարդկության մասին է, ոչ՝ անմեղ, որն առանց այլեւայլության ճանաչեց Հայոց ցեղասպանությունը՝ որոշ պետությունների խորհրդարանների մակարդակով: Իսկ այդ մեղավորները՝ ներկայիս հզոր տերությունները, դեռ 1915թ. լռության մատնեցին Հայոց ցեղասպանությունը, ավելին՝ լռելով (որոշներն էլ հրահրելով) նպաստեցին ու մասնակցեցին դրա իրականացմանը (անհատների մասնակի բացառությունները անհատական էլ մոտեցում է)… Հիմա բարիացե՜լ ու բարոյականացե՜լ են:

Ո’չ, ամենեւին ո’չ:

Continue reading →

Լեգենդ Զորավարի մասին…

Posted on by ՀԱՄ

andranik

Հայտնի է, որ Զորավարին բարձր էին գնահատում եւ՛ բարեկամները, եւ՛ թշնամիները: Ու զորավարի մասին բազում ասքեր են հյուսել նրանք:…1934թ. օգոստոսն էր: Այդ օրերին նախագահ Մուստաֆա Քեմալի հրավերով Թուրքիայում էին գտնվում մեծ թվով այլազգի լեզվաբան-գիտնականներ: Նրանց հետ միասին աշխատում էր նաեւ Քեմալի քարտուղարը՝ բուլղարահայ գիտնական Հակոբ Մարթայանը: 1916-ից նա Քեմալի օգնականն ու խորհրդատուն էր: Այդ կապը մի քանի տարի ընդհատվել էր, իսկ 1932-ին նորից շարունակվել: Մարթայանը ծառայություն էր մատուցել թրքական սահմանադրությունն ստեղծելու, հանրապետական կարգը կատարելագործելու, արաբատառ այբուբենը լատինատառ դարձնելու գործում: Նա է Թուրքիայում մտցրել ազգանունները՝ Քեմալին կոչելով Աթաթուրք (թուրքերի հայր)… Վերջինս էլ Մարթայանին կոչել է Դիլաչար (լեզու բացող):

Անդրանիկի մահվան լուրն անթաքույց հրճվանքով ընդունվեց Թուրքիայում: Շատերը գիտեին, որ Քեմալը բարձր էր գնահատում զորավարին: Այդ են վկայում Քեմալի մտերիմները, անձնական վարորդը՝ հայազգի Կարոն: Գիտեր նաեւ Դիլաչարը:

Continue reading →

Ի՞նչ է ուսուցանում «Հայ առաքելական եկեղեցու պատմություն» դասագիրքը

Posted on by ՀԱՄ

Ու՞մ պիտի փրկեր Աստծո որդին…Ի՞նչ է ուսուցանում «Հայ առաքելական եկեղեցու պատմություն» դասագիրքը  ՀՀ հանրակրթական դպրոցներում 4-րդ դասարանից սկսած ուսուցանվում է մի առարկա, որը ներկայացված է «Հայ առաքելական եկեղեցու պատմություն» անունը կրող դասագրքով: Ցավալի է, սակայն այս դասագիրքը սկզբից եւեթ ծնում է բազում հարցականներ , որոնց պտասխանները դասագրքում չկան, որտեղ առկա բազմաթիվ վավերացումներ, մեր պատկերացմամբ, մեղմ աս ած սխալ են, եթե չասենք՝ ճիշտ չեն:Նախ՝ 4-րդ դասարանի երեխային այդ տարիքի համար նախատեսված դասագրքի հենց ներածությունում հայտնվում է, որ «Հայերը քրիստոնյա ժողովուրդ են», եւ հենց այդ մասում ասվում է, որ մինչ քրիստոնեությունը հայերը հավատում եւ աստված էին համարում Արային, Հայկին, Անահիտին, Աստղիկին, Վահագնին, Տիրին, Տորքին, Ծովինարին, Նանեին, Միհրին, Վանատուրին… Հետո հայերը, որպես միակ եւ ճշմարիտ ուսմունք, ընդունեցին քրիստոնեությունը: Քրիստոնեությունը մեր ժողովրդի համար կրոնամշակութային նշանակություն ունի, բայց ոչ երբեք՝ ծագումնաբանական, ուստի «Հայերը քրիստոնյա ժողովուրդ են» ձեւակերպումը սխալ է բացարձակապես: Կրոնը գենետիկ տարր չէ ազգի ծագումնաբանության մեջ: Այլ բան է, որ քրիստոնեությունը Հայաստանում մշակույթի, արվեստի, ճարտարապետության, գիտության ու կրթության զարգացման մեջ իր որոշակի լուման ունի: Կառուցվել են նաեւ բազմաթիվ եկեղեցիներ ու վանքեր, ստեղծվել են ինքնատիպ խաչքարեր: Վանքերին կից հիմնվել են դպրոցներ, համալսարաններ, զարգացել են մատենագրությունն ու մանրանկարչությունը, գիտության տարբեր ճյուղեր: Այս ամենը եւ այլ բաներ գրեթե եզակի նշանակությամբ նշվում են այդ դասագրքում:

Continue reading →

Այսրկովկասն ու Հայկական լեռնաշխարհը՝ միջազգային սարդոստայնում

Posted on by ՀԱՄ

Այսրկովկասն ու Հայկական լեռնաշխարհը՝ միջազգային սարդոստայնում

Ադրբեջանը՝ հրեական պետություն Կովկասում

Քչերի համար է գաղտնիք այլեւս, որ աշխարհի զանազան երկրներում, սիոնական եւ մասոնական գաղափարներով տոգորված հրեական բնակչությունը, միավորվելով գաղտնի կառույցների մեջ, նշանակալից դեր է կատարում տվյալ երկրի քաղաքական կյանքում: Անկախ քանակից, կառույցները, գործածելով միջազգային նմանատիպ կառույցների ֆինանսն ու կարողությունները, այս կամ այն առավելությունները, աստիճանաբար եւ հետեւողականորեն թափանցում են տվյալ երկրի տնտեսական ու քաղաքական հյուսվածք, մասնակցում պետական ու կենսական խնդիրների առնչությամբ ընդունվող որոշումների գործընթացին:

ԽՍՀՄ–ի ժամանակ գրեթե բոլոր տարածաշրջանների քաղաքական ու տնտեսական կառուցվածքում մասոն հրեաները կարեւորագույն դիրքեր էին զբաղեցնում: Բացառություն չէր եւ Ադրբեջանը, որը ձեւավորվեց որպես վարչական միավոր՝ Կամենեւի (Ֆայերման կամ Ռոզենֆելդ) եւ Զինովեւի (Ապֆելբաում կամ Ռադոմիսլսկի) քրտնաջան ջանքերով:


Continue reading →

Մասոնները բացահայտ քայլե՞ր են անում

Posted on by ՀԱՄ

Խոսքն առայժմ հայաստանցի մասոնների մասին չէ, ովքեր հոկտեմբերի 9-ին «աներեւութաբար» մասնակցեցին ֆրանսիական «Մեծ Արեւելք» մասոնական օթյակի գաղտնի ժողովին, որն անց է կացվել «Մարիոթ Արմենիա» հյուրանոցում: Այս հյուրանոցը վաղուց է վերածվել նման ուժերի հավաքատեղիի: Հոկտեմբերի 10-ի ժողովը կարծես թե մի քիչ «թափանցիկ» է եղել, որին հիմնականում մասնակցել են սփյուռքահայեր, առավելապես՝ ֆրանսահայեր, մասնակցել են նաեւ այլազգիներ:

Ժողովները երկարատեւ են եղել՝ առավոտից մինչ երեկո, անց են կացվել «Աշոտ Երկաթ» եւ «Լեւոն Կիլիկացի» սրահներում, մասոնական ծիսակարգին համապատասխան՝ խորհրդանիշերով, հագուկապով եւ այլն:

Հայաստանում ֆրանսիական ու ամերիկյան մասոնական օթյակներն արդեն գործում են գրեթե կիսագաղտնի եւ աշխուժանում են հատկապես մեր երկրի համար բախտորոշ ժամանակներում: Նման աշխուժացում նկատվել էր նաեւ ՀՀ ԱԺ ընտրություններից առաջ, եւ ահա ՀՀ նախագահի ընտրությունից ամիսներ առաջ նման հավաքը նույնպես պատահական չէ:

Հիշեցնենք, որ նման օթյակներին ժամանակին տեղ են տվել ոչ միայն այսպես կոչված ժողովրդավարական երկրների ղեկավարները, այլեւ՝ Նապոլեոնը, Մուսոլինին, Հիտլերը եւ Ստալինը… սակայն, հետո սրանց դեմ կատաղի պայքար են մղել՝ երկիրը միջազգային սարդոստայնից դուրս բերելու, անկախ ապրելու համար…


Հայկ Թորգոմյան

Continue reading →