Daily Archives: February 25, 2011

1. Արաբական ալիքի ոչ արաբական վերջնակետը – ՀԱՄ առաջնորդ Արմեն Ավետիսյան
2. Թուրքական իշություն որ, սակայն, նպատակային է – «Լուսանցք»-ի գլխավոր խմբագիր Արմենուհի Մելքոնյան
3. Օտարահպատակների հաղթանակը բումերանգ է դառնալու – Մայրենի լեզուն պաշտպանենք ամեն օր
4. Հրանտ Դինքը զոհված էլ հանգիստ չի տալիս… Նոր կյանք՝ հայորդու հոգուն…
5. «Սիրիր թշնամուդ» կրոնական կարգախոսը վտանգավոր է… Աղքատությունը եւ սեռական դաստիարակությունը Հայաստանում…
6. Նարեկացու «Մատյան»-ի «հայրենի հաղորդության» ուխտագիրքը – Հայ հեթանոսական Գիրքը չի կորել…
7. Բագրատունյաց տոհմը՝ հա՞յ, թե՞ հրեա…
8. Աստված ավելի լուրջ գործեր ունի… Ներքին հարցեր ու խնդիրներ…
9. Հայկական խոհանոց եւ… Շաբաթվա մարզական կյանքից

Արաբական ալիքի ոչ արաբական վերջնակետը

Արաբական աշխարհն այսօր համաշխարհային ուշադրության կենտրոնում է: Իրար հաջորդող, ինչ-որ «օրինակելի» հերթականությամբ, նկատելի է՝ միեւնույն ձեռքով, եւ ինչպես ասում են՝ «դոմինոյի» սկզբունքով, «արաբական» հեղափոխությունների շարանը տեղափոխվում է հյուսիսային Աֆրիկայից՝ Ասիա, հասկանալի է՝ Մերձավոր Արեւելք՝ Արաբական թերակղզի: Ալիքը նաեւ հակադարձող ուժի սկզբունքով հակառակ ուղղությամբ է տեղաշարժվում…

Թուրքիան պարբերաբար աղմուկ է բարձրացնում հայկական ԱԷԿ-ի շուրջ եւ երբեմն այնպիսի անհեթեթ հայտարարություններ անում, որ մասնագետները շվարում են՝ պատասխանել-չպատասխանելը համարյա դառնում է լինել-չլինելու պես մի բան: Եթե պատասխանեն, ապա մասնագիտա-կան տեսակետից կհայտնվեն անհարմար վիճակում, չպատասխանեն, հնարավոր է՝ հանրության շրջանում մտահոգություններ առաջանան, խուճապ, ո-րովհետեւ  բոլորը չէ, որ ԱԷԿ-ից հասկանում են ու կարող են թացը չորից զատել: Բայց գոնե լրագրողներս պե՛տք է պատասխանենք (իհարկե՝ մասնագետների խորհրդատվությամբ)՝ ի շահ հանրության: Բայց նաեւ՝ մեկ գլխավոր պատճառով…

Օտարահպատակների հաղթանակը բումերանգ է դառնալու
Մայրենի լեզվի մասին՝ ոչ թե մեկ օր, այլ՝ տարին բոլոր

ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանը շնորհավորական ուղերձ էր հղել Մայրենի լեզվի օրվա կապակցությամբ՝ նշելով որ 6-րդ անգամ պաշտոնապես նշվում է մեր լեզվի օրը, որը լեզվի պահպանության եւ զարգացման խնդիրներին անդրադառնալու, դրանք քննարկելու լրացուցիչ առիթ է: «Յուրաքանչյուր պետություն ամուր է իր արմատներով, լեզվով, հավատով եւ մշակույթով՝ արժեքներ, որոնք պատմության, ազգային ինքնագի-տակցության, սեփական արժանապատվության պահպանման իրական ու գործուն դրոշակակիրներն են: Այստեղ մեծ է լեզվի դերը, որը ոչ միայն յուրա-քանչյուր ազգի ինքնակերտման կարեւորագույն գրավականներից է, այլեւ նրա գոյության ապավենն ու պաշտպանը, ավյունն ու կենսաուժը, ինք-նության վահանը: Հեռանալ հայոց լեզվից, նշանակում է հեռանալ հայ ժողովրդից, ազգային արմատից ու կենսահողից, դառնալ մի վտարանդի, որն անհաստատ է, լքված, անհայրենիք: Այսօր մենք մեկ անգամ եւս ինքներս մեզ համար բարձրաձայնում ենք, որ ընտանիքում պետք է իշխի հայոց լեզուն ու հայեցի դաստիարակությունը: Հայ երիտասարդը պետք է սրբացնի հայոց լեզուն, լինի արթուն, գիտակից ու հասկանա, որ շատ լեզուներ իմանալով հանդերձ, չպետք է կորցնի մայրենին: Փառաբանե՛նք մեր լեզուն, պահպանե՛նք ու զարգացնե՛նք այն, լինե՛նք մեր պատմությանն ու մեր ակունքներին հավատարիմ, մեր մեծերին արժանի հետնորդներ»:

Ըստ «Էրմենիհաբեր» կայքի՝ Ստամբուլի 10-րդ Վարչական դատարանը «Ագօս» թերթի հիմնադիր-խմբագրապետ Հրանտ Դինքի անվտանգությունը չապա-հովելու եւ վերջինիս սպանությունը չկանխելու համար մեղավոր է ճանաչել Թուրքիայի ներքին գործերի նախարարությանը: Դատարանի ըն-դունած նախադեպային որոշման համաձայն՝ Թուրքիայի ՆԳ նախարարությունը խստորեն դատապարտվում է իր աշխատանքի մեջ կոպիտ թերացում ունենալու համար:

«Սիրիր թշնամուդ» կրոնական կարգախոսը վտանգավոր է…

Դեռ թուրքական «մշակույթի» մասին որոշ անձանց «մարդասիրական», «վեհ արվեստաբանական» դրսեւորումներից չենք ձերբազատվել, ոմանց կող-մից թուրքերին հայկական կինոմրցանակ ու այլ մրցանակներ տալուց չենք հանգստացել կամ հայ մշակույթը մի քանիսի կողմից՝ Թուրքիա-յում «փողեր խփելու» (իբր արվեստը սահմաններ եւ քաղաքականություն չի ճանաչում քարոզ…) մոլուցքից չենք ազատվել… եւ էլի թուր-քասիրական այլ ախմախ ու անհեռատես ինքնացուցադրումներից չենք հեռացել… զուգահեռ սկսվել է ադրբեջանասիրական ինքնացուցադրումնե-րի ներկայացումը:

Նարեկացու «Մատյանի»՝ «հայրենի հաղորդության» ուխտագիրքը
Գիրք, որը կորած էր համարվում…
«Գիրքն է ասել» (Նարեկացի)

Ընդունված է ասել՝ հայ դիցաբանությունը, հայ հեթանոսական հավատալիքները, հայ  նախնի ավանդույթները, ի հետեւանք գլխավորապես 301-ի հոգեւոր եղեռնի, կորստյան են մատնվել եւ դրանցից միայն առանձին փշուրներ են մեզ հասել Խորենացու օգնությամբ: Կանգ չառնելով այն հարցի վրա, որ հայ դիցաբանությունը հայի հիշողության, հայի սերումի ու ծագումի վկայագիրն է, իսկ նախնի հավատալիքներն ու ա-վանդույթները՝ նրա կենսունակության առհավատչյան, եւ, հետեւաբար, քանզի Հայը տեւել է, ու կա՝ դրանք (նույնն է, թե հայ կյանքի հոգեւոր բնարմատները) չէին կարող ամբողջովին կորստյան մատնվել եւ, զանազան ձեւերով, չարտահայտվել ազգի բանահյուսության, գրականության, ար-վեստի տարբեր ձեւերի, գիտության մեջ, կենցաղում: Ինչպես միջնադարյան հայ հանճարի՝ Նարեկացու «Մատյանի» ու մյուս երկերի (գլխավո-րապես Տաղերի) ուսումնասիրությունն է հիմք տալիս եզրակացնելու, տակավին հակադիցաբանական (հակազգային) ժամանակներում՝ միջնադարում գոյություն է ունեցել հայ դիցաբանության, հայ նախնի ավանդույթների ու հավատալիքների գիրք՝ Ուխտագիրք, որից եւ մեր «լուսապսակ ճակատը» (Չարենց) սնվել է իր «Մատյանը», ինչպեսեւ որոշ Տաղեր երկնելիս: Ի՞նչն է հիմք տալիս դա ասելուն:

Բագրատունյաց տոհմը՝ հա՞յ, թե՞ հրեա

Պատմաբաններից ոմանք ընդունում են Բագրատունիներին որպես հայ, մյուսները՝ որպես հրեա: Բոլոր քննարկումներում ելակետ են համար-վում Մովսես Խորենացու եւ այլոց հայտնի շարադրանքները, Բագրատունյաց տոհմը սերում է հրեա Շամբատից կամ Սափատիա անվամբ իշխանից: Պատ-մական դեպքերը շարադրած բոլոր հեղինակները ինչպես մ.թ.ա., այնպես էլ հետո նշում են մեկ անառարկելի փաստ. Երուսաղեմից հրեաները տե-ղափոխվել են Բաբելոն, նաեւ՝ Հայաստան:

Հանգիստ պետք է բոլորին,-ինչպես, այսպես ասենք, խորագրված է համացանցից քաղված նկարը: Բոլորին, բայց՝ ոչ մեզ: Մենք այնքան ենք հանգս-տացել, որ արդեն պարապուրդի ենք մատնված: Ցավոք, ոչ վաստակած հանգստի անցնելու տպավորությունը ստացա գյուղատնտեսության նախարար Սերգո Կարա-պետյանի ասուլիսից:

(Ներկայացնում է «Արվասար» ռեստորանի (Ամիրյան 27) տնօրեն Ռուզաննա Նահապետյանը, հեռ` 531-027, 531-028)
Ռեստորանն ընդունում է կոլեկտիվ հայտեր

Հարինգով աղցան

Բաղադրությունը
Հարինգ ձուկ (մարինացված) – 200 գ
կարտոֆիլ – 400 գ
թթու վարունգ – 200 գ
թթվասեր – 200 գ