Monthly Archives: August 2011

Այսօր Ղոդսի (Երուսաղեմի) համաշխարհային օրն է


 Երեկ՝ օգոստոսի 25-ին Երեւանի Կապույտ մզկիթում, ՀՀ-ում ԻԻՀ դեսպանատան մշակույթի կենտրոնի նախաձեռնությամբ միջոցառում կազմակերպվեղ այդ օրվան նվիրված:

Մասնակցեցին՝ ՀՀ-ում ԻԻՀ արտակարգ եւ լիազոր դեսպան Սեյյեդ Ալի Սաղայանը, մշակույթի խորհրդական Մոհամմադ Շաքիբան, Իրանի դեսպանատան պատասխանատուներ, հոգեւոր ոլորտի ներկայացուցիչներ, քաղաքացիներ:

Հրավիրվածների թվում էին նաեւ Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանը եւ «Հայ Արի Ասպետ»-ի կոչմանն արժանացած Աշոտ Օհանյանը:

Ատորեւ ներկայացնում են ՀԱՄ առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանի զեկույցը.  

Պաղեստինի խնդրի հնարավոր առնչությունները տարածաշրջանային ծավալումներին  

Հայ Արիական Միաբանությունը բազմիցս անդրադարձել է Պաղեստինի վերաբերյալ պատմա-քաղաքական եւ իրավական հարցերին, այդ թվում նաեւ՝ Երեւանի Կապույտ մզկիթում պարբերաբար կազմակերպվող քննարկումների ընթացքում: Մենք անգամ ՄԱԿ-ի երեւանյան գրասենյակի դիմաց բողոքի ցույցեր ենք կազմակերպել եւ մեր գրավոր բողոքը հայտնել: Ուստի նորից նույն հիմնավորումները եւ իրողությունները չենք ներկայացնի, այլ կխոսենք Պաղեստինին եւ տարածաշրջանին առնչվող որոշ հարցերի մասին:

Continue reading

Սիոնիստական վարչակարգի ամենահայտնի հանցագործությունները


Ղոդսի համաշխարհային օրը աշխարհի բազմաթիվ երկրներում հիշում ու վավերագրում են…
Նկարները համացանցից են.
Ամբողջական ներկայացվում են Պաղեստինի ժողովրդի դեմ սիոնիստական վարչակարգի կողմից  իրականացված ողջ հանցագոր­ծու­թյուն­ներից (սկսած 1948 թվականին այդ երկրի բռնագրավումից) ամենահայտնի դեպքերը, նույնիսկ 1945 թ. 2-րդ համաշխար­հա­յին պատերազմի ժամանակաշրջանից սկսած, ընդ որում թվով 26 հանցագործությունն ընդգրկ­ված են սիոնիստական վարչակարգի կող­մից իրականացված հանցագործություններից ամենահայտնիների ցանկում՝ ողբերգության մասշտաբի առումով:
Նշյալ հանցագործությունները հետեւյալն են.

1. Մալեք Դավուդ հյուրանոցի ոչնչացումը- Մալեք Դավուդ հյուրանոցը Սուրբ քաղաքում կառուցվել է 1909 թ. եւ համարվում էր 2-րդ համաշխարհային պատերազմի օրոք Անգլիայի բանակի հրամանատարության կենտրոնն ու Պաղեստինն աստիճանաբար բռնա­գրա­վելու հրեական գործակալության նախաձեռնություններից շատերի արխիվը: Այն 1946 թ. հուլիսին պայթեցվեց ու ամբող­ջութ­յամբ ավերակների վերածվեց հագանա, էրգոն եւ շտերն ահաբեկչական խմբավորումների կողմից՝ 350 կգ պայթուցիկի միջոցով:

2. Դեյր Յասինի կոտորածը- Դեյր Յասինը Սուրբ քաղաքի մոտակայքում գտնվող փոքրիկ գյուղի անվանումն է: Այս գյուղի բնակի­չնե­րի թիվը 1948 թ. շուրջ 700 հոգի էր: 10.04.1948 թ. գյուղը ընթարկվեց էրգոն, շտերն եւ հագանա երեք զինված խմբերի հարձակմանը, ո­րոնց առաջնորդում էին համապատասխանաբար՝ Մնահիմ Բեգինը, Իսհաղ Շամիրը եւ Դեյվիդ Բեն Գուրիոնը: Այդ հարձակման ժա­մա­նակ, որին դիմակայեցին գյուղի բնակիչները, զոհվեցին 250 հոգի, որոնց մեծամասնութիւնը կանայք, երեխաներ ու տարեցներ էին: Հարձակման ընթացքում տեղի ունեցան նաեւ այլ ողբերգական, այդ թվում՝ սեռական ոտնձգության, անդամահատման, հղի կա­նանց որովայնների պատռման եւ բնակարանների պայթեցման դեպքեր:

Continue reading

Հայկ Նահապետի հաղթանակը մշտառկա պատգամ է հայ սերունդներին

 
Օգոստոսի 11-ի առավոտյան արեւածագի ճառագայթների ներքո հայ արիները ՀԱՄ առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանի գլխավորությամբ դիմավորեցին այգաբացը եւ նշեցին Նավասարդի փառապանծ տոնը…

ՀԱՄ Հոգեւոր հանձնախմբի Քրմական դասի քրմի թեկնածուները Երեւանում՝ Հայկ Նահապետի արձանի մոտ, կատարեցին հայ-արիական ծիսական արարողություն՝ փառաբանելով Հայկ Նախնու՝ տիտանյան Բելի նկատմամբ տարած հաղթանակը, Հայոց Հայրենիքում հայապատկան պետականության վերականգնումը, Հայոց աստվածային հավատի վերահաստատումը:

Նավասարդյան ծեսին մասնակցում էին ոչ միայն Երեւանի, այլեւ ՀՀ մարզերի տարբեր բնակավայրերի (Աբովյան, Հրազդան, Չարենցավան, Գառնի, Կապան, Գորիս, Սիսիան, Արարատ, Վեդի, Արտաշատ, Արմավիր, Վաղարշապատ, Գյումրի, Վանաձոր, Սեւան եւ այլ բնակյավայրերի) հայ-արի քրմի թեկնածուները եւ տարածաշրջանների հեթանոս-արիադավան համայնքների պատասխանատուները.- Երեւանից՝ Արամ Դավթյանը, Վրեժ Մեսրոպյանն ու Արտակ Մեխակյանը, Կոտայքի մարզից՝ Գնել Միրոյանը եւ Կարեն Արիստակեսյանը, Արարատի մարզից՝ Նվեր Առաքելյանն ու Մարտին Գալոյանը, Գեղարքունիքի մարզից՝ Վարուժան Սեդրակյանը եւ Լեւոն Նազարյանը, Շիրակի մարզից՝ Վահագն Մանասյանն ու Լեռնիկ Դանիելյանը, Լոռու մարզից՝ Արամայիս Ոսկանյանը եւ Գեղամ Սիմոնյանը, Տավուշի մարզից՝ Մհեր Ասատրյանը եւ Արգամ Նավասարդյանը, Սյունիքի մարզից՝ Դավիթ Լեւոնյանը եւ Ժիրայր Թեւանյանը, Վայոց Ձորի մարզից՝ Արիս Բաղրամյանն ու Ջիվան Մանգասարյանը, Արագածոտնի մարզից՝ Մերուժան Գասպարյանը եւ Բաբկեն Կարապետյանը, Արմավիրի մարզից՝ Իշխան Ենոքյանն ու Գնել Իսպիրյանը:
Ներկա էին նաեւ ՀԱՄ Գերագույն Խորհրդի, Հայ ազգայնականների համախմբման Խորդրդի եւ Արցախի ու Ջավախքի հեթանոս-արիադավան համայնքների ներկայացուցիչները:
Հայ արիները փառաբանեցին Տիեզերքի Արարչին, Հայ Աստվածներին եւ Հայ Նահապետին ու նրա տոհմը, Հայաստան աշխարհն ու հայությանը:

Այնուհետեւ Հայ Արիական Միաբանության կենտրոնական գրասենյակում կատարվեց տոնական միջոցառում՝ նվիրված Նավասարդյան հայաշունչ տոնին:

ՀԱՄ ներկայացուցիչները նշեցին նաեւ Սեւրի դաշնագրի ու հատկապես դրա հիման վրա կայացած ԱՄՆ նախագահ Ուիլսոնի իրավարար վճիռի 90-ամյակը՝ փառաբանելով Միացյալ Հայաստանի վերակերտումն ու Հայ Նահատակներին:

Հայ արիները արժեւորեցին Հայկյան հաղթանակը, քանզի այն մշտառկա պատգամ է հայ սերունդներին՝ Հայոց Հայրենիքը վերատիրելու, ամբողջացնելու, Հայկական լեռնաշխարհում համահայկական հողահավաքն ու հայահավաքը ավարտին հասցնելուն ուղղված:

Փա՜ռք Հայոց Հսկային՝ Հայկ Նահապետին, Հայ Աստվածներին եւ Հայությանը…

Հայ Արիական Միաբանության Լրատվական կենտրոն

11.08.2011թ. – Երեւան 

Continue reading

Եւս մեկ վերլուծություն սիոնիզմի մասին.- Ի՞նչ է սիոնիզմը

Ի՞նչ  է սիոնիզմը

Սիոնը եբրայերենում նշանակում է՝ արեւառատ, ինչպես նաեւ լեռան անուն է՝ Երուսաղեմի հարավ-արեւմուտքում: Սիոն լեռը Դավթի ծննդավայրն է, որտեղ եւ հանգրվանել է նրա աճյունը. այն եղել է Սողոմոնի նստավայրը: Երբեմն այս բառը հրեաների մոտ կիրառվում է՝ սուրբ քաղաք, ընտրյալ քաղաք եւ Երկնային սուրբ քաղաք իմաստով, սակայն հրեական կրոնական տեքստերում այն մատնանշում է Դավթի ու Սողոմոնի երկիր վերադառնալու հրեա ազգի գերագույն նպատակն ու ցանկությունը եւ հրեական պետության վերականգնումը: Այլ խոսքով, Սիոնը հրեա ժողովրդի համար խորհրդանշում է՝ հալածանքից ձերբազատում, անկախ պետության կազմավորում եւ աշխարհին իշխել, ուստի հրեաներն իրենց համարում են Սիոնի զավակները:

Սիոնիզմ է կոչվում  այն շարժումը, որը պահանջում է  հրեաների գաղթն ու վերադարձը Պաղեստին եւ հրեական պետության կազմավորումը: Սիոնիզմը նման է շովինիզմին (ծայրահեղական նացիոնալիզմին), որն ստորացնելով այլ ազգերին ու ռասաներին եւ իրեն գերադասելու հարցում ծայրահեղությանը դիմելով, փորձում է քաղաքական ուժ ձեռք բերել:

Այս շարժումը ծնունդ է առել 19-րդ դարի երկրորդ կեսին  Եվրոպայում, սակայն սիոնիզմ եզրույթն առաջին անգամ կիրառվել է Թեոդոր Հերցելի կողմից, ապա դրա մասին խոսել է սիոնիստ պատմաբան Նահում Սակուլոն՝ «Սիոնիստի պատմությունը» գրքում:

Սիոնիզմը լոկ քաղաքական  կողմեր ու իմաստներ (քաղաքական սիոնիզմ) չունի, այն ընդգրկում է նաեւ այլ կողմեր ու իմաստներ, ինչպիսին են՝ աշխատավորական, մշակութային, ժողովրդավարական, ռադիկալ եւ էքսպանսիոնիստական սիոնիզմ:

Սիոնիզմի ամենահայտնի  դասակարգումը քաղաքական ու մշակութային (կրոնական) երկու բաժինների դասակարգումն է: Քաղաքական սիոնիզմը պահանջում է հրեաների վերադարձը Պաղեստին: Այն սկիզբ է առել 1894 թ. Հերցելի կողմից «Հրեական պետությունը» գրքի հեղինակությամբ: Սակայն մշակութային սիոնիզմը դեմ է 20-րդ դարում հրեաների դեպի Պաղեստին գաղթելուն, քանի որ սպասում է աշխարհի վերջի այն փրկիչ մարդուն, ով հրեաներին ու բոլոր կրոններին կվերադարձնի Աբրահամի ու Մովսեսի երկիր կամ ավետյաց երկիր:

Continue reading