Monthly Archives: September 2011

Երբ 2011թ. հունիսի 2-րդ կեսին Երեւան ժամանեց պաղեստինյան «Ֆաթհ» կազմակերպության արտաքին հարաբերություննները համակարգող Նաբիլ Շաատը, հասկանալի եղավ, որ քննարկվում է աշնանը Պաղեստինի ճանաչման հարցը, ինչը այդ ինքնավարության ղեկավարությունը բարձրացնելու է ՄԱԿ-ի Գլխավոր ասամբլեայի վեհաժողովում: Հանդիպումները ՀՀ ԱԳՆ-ում եւ դրան հաջորդած արձագանքները զլմ-ներում վկայեցին, որ Հայաստանը համաձայնել է ճանաչել Պաղեստին պետությունը: Իսրայելական մամուլը մեզ «տեղավորել» է այն երկրների ցանկում, որոնք համարվում էին Պաղեստին պետության ճանաչման համար 100%-ով խոստում տված երկրներ: Իսրայելի ԱԳՆ-ն հատուկ նամակ է հղել բոլոր այն երկրների ԱԳՆ-երին, որոնք «խոստացել» են ճանաչել Պաղեստին պետությունը: Նամակում բացատրված է, որ առանց տարածաշրջանում լիակատար խաղաղության հաստատման, միակողմանի Պաղեստին պետության հռչակումը կարող է խաթարել տարածաշրջանի անվտանգությունը եւ հանգեցնել նոր ռազմական բախումների:

Իսկ հայերին սիրու՞մ են այդ այլադավանները

Միջազգային տարաբնույթ ուժերը հանգիստ չեն տալիս, իրենց կարծիքով, երրորդ կարգի երկրներին, եւ պարբերաբար փորձում են «եղել-դաղելու» գործելաոճով վերահսկել իրավիճակն այդ պետություններում: Դա արվում է սեռական կամ կրոնական, ազգային կամ ապազգային բազմաբնույթ կազմակերպությունների միջոցով, դրանց զեկույցների հիման վրա կազմված միջազգային զեկույցներով:…

ՀՀ Սահմանադրությամբ կրոնական ազատությունները պաշտպանվում են, իսկ օրենքն էլ արտագրված է եվրագրքերից: Այդուհանդերձ, միջազգայինները կարծում են, որ այլ օրենքներ սահմանափակում են դիցուկ՝ կրոնական փոքրամասնությունների անդամների ազատությունները: Այս մասին արդեն նշվում է կրոնական ազատությունների վերաբերյալ ԱՄՆ պետքարտուղարության զեկույցում:

Մերօրյա հավատուրաց հայը բացառություն չի կազմում. նրա` Աստծո ու աստվածայինի մասին պատկերացումները (հավասար չպատկերացումների) ժամանակակից անհավատ մարդու պատկերացումներից ոչնչով չեն տարբերվում, ավելի ստույգ՝ տարբերվում են, բայց՝ բացասական իմաստով: Տեսեք, թե սա ու՞մ է Աստված ու աստվածածին համարում,- օտարածին Յեշուա-Հիսուսին, այլ ոչ գեթ իր նախնիներից որեւէ մեկին. ի՜նչ կառույցներ՝ Աստծո տուն,- հազար ու մի օտար սրբերին (Պողոսի, Պետրոսի, Հակոբի, Մարիամի…) նվիրված կառույց-եկեղեցիները եւ ոչ գեթ տիպիկ հայկական տաճար կառույցները՝ ասենք՝ Գառնո տաճարը, Զվարթնոցը կամ Մեծամորը:

Ուրուգվայն այն  պետությունն է, որ պետականորեն նախաձեռնեց հայոց ցեղասպանության ճանաչման եւ դատապարտման  խնդիրը, որը շարունակական ընթացք ունեցավ աշխարհում եւ ավելի քան 20 պետություն հետեւեցին ուրուգվայցիներին: Այժմ, Արցախ-ԼՂՀ անկախության պետականորեն ճանաչումը կարող է նոր ընթացք հաղորդել հիմնահարցին: Հուսանք, որ պաշտոնական Մոնտեվիդեոն արագ կնախաձեռնի այն քայլերը, որը նշել է Ուրուգվայի ԱԳ նախարար Լուիս Ալմագրոն, այն է՝ վերականգնել պատմական արդարությունը՝ ճանաչել Արցախի անկախությունը այնքան ժամանակ, մինչեւ կայանա Հայաստան-Արցախ վերամիավորումը: Այս տեսակետը լիովին համընկնում է Հայ Արիական Միաբանության քաղաքականությանը, ինչը մեզ համար կրկնակի ողջունելի է դարձնում Ուրուգվայի դիրքորոշումը:

(Աթադրբեջաբաշեյխին  չհաշված)

Արդի թյուրքական ցեղախմբերի մոտ «հայր» դառնալու, նաեւ  «հայր» որոնելու մտածողությունը, ըստ երեւույթին, ծագել է անհայր (իմա՝ անծագում, արհեստածին) լինելու եւ այս կամ այն հորից առաջանալու տխուր եւ գաղտնի պահվող անցյալից…

Այժմ էլ ներկայիս Թուրքիայի շուրջ 70-80 միլիոնանոց բնակչության հազիվ 10%-ը լինի այդ աթաթուրքյան ժառանգ…

Միայն ծպտյալ հայերի մասին նշվող թվաքանակը տատանվում է մինչեւ 15-20 միլիոնի սահմանները (թրքացած, ալեւի կամ քրդացած, իսլամացած եւ այլք)…

Օտարներն արդեն ՀՀ նախագահ են ընտրում

Անկատար քաղաքական ոլորտը՝ ներազգային վտանգ

Իշխանական կոալիցիայի հետ բանակցություններն առկախելուց հետո ՀԱԿ պատվիրակության ղեկավար Լեւոն Զուրաբյանը գաղտնազերծեց բանակցությունների որոշ մանրամասներ, որոնք, ըստ նախնական պայմանավորվածության, հրապարակման ենթակա չէին: Դա նաեւ խուլիգանության մեղադրանքով կալանավորված ՀԱԿ ակտիվիստներին ազատ արձակելու շուրջ ձեռքբերված պայմանավորվածություններին էր վերաբերում, որոնք իբր իշխանական կողմը դրժել էր: Սա կարծես զայրացրեց իշխանություններին, եւ նրանք եւս բանակցությունների վերաբերյալ գաղտնազերծումներ կատարեցին: ՀՀԿ փոխնախագահ, ՀՀԿ ԱԺ խմբակցության ղեկավար Գալուստ Սահակյանը խոսեց եւ անուղղակի հասկացրեց, թե նոր խորհրդարանում ՀԱԿ-ին առաջարկվել է ունենալ 8-10 պատգամավոր: Վերլուծաբանները նշում են, որ դա չի բավարարել ՀԱԿ-ին, քանզի անգամ 15-20 մանդատը ընդդիմադիր այս դաշինքը քիչ է համարել…

Այսպես, ՀԱԿ ակտիվիստների ոստիկանության հետ միջադեպից հետո, նրանցից մեկի՝ Տիգրան Առաքելյանին ազատ չարձակելու պատճառաբանությունն ընդամենը պատրվակ էր՝ բանակցություններից հրաժարվելու համար (սադրանքն էլ հենց նպատակային արվեց), իսկ իրական պատճառն այն է, որ ՀԱԿ-ին չի բավարարում կոալիցիայի առաջարկած 8-10 մանդատը, եւ այս միջադեպը ընտրա«բազար» անելու նոր առիթ պիտի դառնար: Սակայն իշխանական կոալիցիան չգնաց զիջումների, գոնե մինչ այժմ:

ՀՅԴ 31-րդ Ընդհանուր Ժողովի զուսպ հայտարարությունը՝ որպես անդրադարձ երկրում ստեղծված իրավիճակին, չբավարարեց ոչ միայն շարքային դաշնակցականների մեծամասնության պահանջին, այլեւ ընդունելի չեղավ Դաշնակցության արտերկրի որոշ կառույցների համար: Որպես հետեւանք՝ ՀՅԴ Արեւմտյան Ամերիկայի կենտրոնական կոմիտեն հայտարարություն էր տարածել, ըստ որի ճիշտ չէր համարում ՀՀ անկախության 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ ՀՀ նախագահ Ս. Սարգսյանի պատվին կազմակերպվելիք ճաշկերույթը, իսկ մինչ այդ սույն կոմիտեն հրաժարվել էր մասնակցել ճաշկերույթին՝ քանզի «ժողովրդավարությունը եւ ժողովրդավարական արժեքները շարունակվում են ոտնահարվել հանուն հանցավոր վարչակազմի վերարտադրման»:

2012թ. ԱԺ ընտրություններից առաջ այսպիսի իրավիճակը կարող է Դաշնակցությանն ընդհանրապես դուրս թողնել ԱԺ-ում տեղ ունենալու հնարավորությունից, քանզի բազմակարծությունը ներթափանցել է կուսակցության շարքերը, եւ չի բացառվում, որ առաջիկայում կլինեն նոր ընդվզողներ եւ ինչ-ինչ առիթներ:

«Նաբուկո» ծրագիրը, ի դեմս «Հարավային հոսք» ծրագրի, ի սկզբանե, մի մեծ մրցակից ուներ: Վերջերս էլ հայտնվեց մեկ այլ մրցակից: Խոսքը Իրան-Իրաք-Սիրիա գազախողովակաշարի շինարարության մասին է, որ նախատեսված է իրանական հանքավայրից գազը Եվրոպա հասցնելու համար: Ծրագիրն արդեն անուն է ստացել՝ «Իսլամական խողովակաշար»: Բոլորովին վերջերս  հայտարարվեց այս երեք երկրների միջեւ կնքված հուշագրի մասին:

Նկատենք՝ Իրանը, որ բնական գազի պաշարներով աշխարհում 2-րդն է, զգալի ծավալով գազ չի արտահանում, իսկ ԱՄՆ-ն, որ շահագրգռված է «Նաբուկո»-ով Ռուսաստանի ազդեցությունը թուլացնելու համար, չի թողնի, որ Իրանը «Նաբուկո»-ում լինի, կամ՝ գերակա լինի: Բայց Իրանի միացումը «Նաբուկո»-ին ձեռնտու է Եվրոպային: Հասկանալի է՝ գազի առումով: Իսկ սա Իրանը լավ գիտի: Մենք մի առիթով, երբ խոսում էինք «Նաբուկո»-ից, գրեցինք, որ Իրանը զենքերը վայր չի դնի, ու ճիշտ հարմար պահի ցույց կտա իր խաղաքարտը՝ հաշվի առնելով այն, որ, ի տարբերություն Ադրբեջանի, ինքը եւ՛ հստակ գիտի, թե գազի ինչ ծավալներ ունի, եւ՛ արդյունահանման խնդիրներ չունի: