Daily Archives: February 26, 2012

Սկիզբը՝ թիվ 5, 6-ում

Հայաստանի Հանրապետությունը զարմանալի պետություն է, իր լավը թողած՝ միշտ այս կամ այն երկրից ինչ-որ բան է կրկնօրինակում: Եվ այդ ինչ-որ բանը միշտ լինում է վատը, իսկ կրկնօրինակումը՝ իսկական կապկում դառնում: Օրինակ, կա մի ոլորտ, որտեղ ՀՀ-ն տարիներ շարունակ եվրոպական արժեքներից կապկել է ամենանողկալին (ամենանողկալին նախ այն պարզ պատճառով, որ հակաբնական է)՝ այն էլ՝ ամենավատ ձեւով ու ամենայն մանրամասներով:

Միաց­յալ Նա­հանգ­նե­րի Կոնգ­րե­սը Գեր­մա­­նիա­յին պա­տե­րազմ հայ­տա­րա­րեց 1917թ. ապ­րի­լի 6-ին: Ա­ՄՆ­-ին հա­մաշ­խար­հա­յին­ պա­տե­րազ­մի մեջ ա­մե­նա­շա­տը ներ­քա­շել ցան­կա­ցող­նե­րի թվում էին բան­կիր­ներ Ջորջ Բլու­մեն­թալն ու Ի­սա­հակ Սե­լիգ­մա­նը, արդ­յու­նա­բե­րող­ներ­ Դա­նիալ Գու­գեն­հեյմն ու Ա­դոլֆ Լյո­ւի­սո­նը, ինչ­պես նա­եւ ռա­բ­­բի­ներ Դե­վիդ Ֆի­լիփ­սոնն (1862-1949թթ.) ու Ստի­վեն Սե­մո­ւել Ո­ւայ­սը (1874-1949թթ.):

Ժամանակին միասին գործած եւ աշխատած ընդդիմադիրներն ամիսներ առաջ անհամաձայնություններ ունեցան եւ պառակտվեցին:  Ավելի ստույգ՝ ՀԱԿ-ից հեռացան քաղաքական ու տնտեսական կարկառուն ՀՀՇ-ական դեմքեր եւ հիմնեցին «Ազատ դեմոկրատներ» կուսակցությունը: Այսպես ՀԱԿ-ը տապալեց ոչ միայն միասնական ընդդիմություն ստեղծելու գաղափարը, այլեւ՝ իշխանական կոալիցիայի հետ բանակցությունները: Այս ամենը միայն զգալիորեն պակասեցրեց կոնգրեսականների շարքերը, եւ հավատն էլ նրանց նկատմամբ զգալիորեն պակասեց: Կոնգրեսը թերեւս միասնական ընդդիմություն ստեղծելու փորձեր էլ չարեց, պարզապես ակնկալում էր, որ բոլոր ընդդիմադիրները պիտի «սուսուփուս» գան եւ անդամագրվեն ՀԱԿ-ին: Իսկ դա անհնարին բան էր, քանզի ՀԱԿ-ը առ այսօր դիտարկվում է ՀՀՇ-ի ժառանգորդը, չնայած մեկ տասնյակից ավելի կուսակցություններ կան կոնգրեսի կազմում, եւ ընդգծված ազգային, ավելին՝ ազգայնական ուղղվածությամբ քաղաքական ուժերը երբեք չէին կարող եւ չեն անդամակցի ՀՀ 1-ին նախագահ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի գլխավորած կառույցին:

Սկիզբը՝ թիվ 4, 6-ում

Հայկական Լեռնաշխարհը որպես երկրագնդի կենաց գոտի, տեղ, որտեղ արարչա-աստվածային «կենաց ծառն» է գտնվում ու որտեղ անմահությունն է երաշխավորվում,- սեմական աղբյուրներում հաճախ արծարծվող այս խորհուրդները հաստատում է հին հունական մեկ այլ աղբյուր՝ նախահոմերոսյան շրջանում (այս թ. ա. 2-րդ հազարամյակում) ձեւավորված «Արգոնավորդներ» առասպելը, որում պատմվում է, որ 50 հույն դյուցազուններ (նրանց մեջ է լինում նաեւ հայազգի Արմենոսը) Արգոս նավով ուղեւորվում են Այետես (Հայետես) թագավորի թագավորած Էա (Այա, Հայա,-Ս.Մ.) երկիր՝ բերելու այդտեղ գտնվող Կենաց ծառից կախված կախարդական ոչխարի ոսկե գեղմը:

Ո՞վ է դարձել Արմենոիդական խաչի մշակույթի ժառագորդը, եւ  ո՞ր էթնոտեսակի մոտ է առավելագույնս ամրագրված Խաչի մշակույթը: Այս հարցերի պատասխանը տալիս են Հայոց Միջագետքի Պորտասար, Քարհան սար ծիսական համալիրները: Այստեղից է, որ խաչի մշակույթը անցնում է դասական Միջագետք, Շումեր, Աքադ, Բաբելոն, նաեւ Եգիպտոս: – Ա. Մ.