Daily Archives: March 25, 2014

Նաեւ հայ կոչված թուրքասերների փողերով է, որ Անկարան իր բյուջեից հատկացումներ է արել՝ հայերի նոր սպանդի համար…

Posted on by Hayary

Սիրիական իրադարձություներին «Լուսանցք»-ը միշտ է անդրադարձել իր էջերում, հայաբնակ Քեսաբի դեպքերը ստիպեցին մեկ անգամ եւս խոսել այս տարածաշրջանային խնդրի մասին: Շաբաթաթերթի հարցերին պատասխանեց նաեւ Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանը. «Նրանք, ովքեր շարունակում են ուրանալ Հայոց ցեղասպանությունը, հայտարարել, թե թուրքն իր տարատեսակներով այլեւս եվրոպականացվել է, այսօր Անկարային ենթակա թյուրքական խառնամբոխի հետ հավասարապես պատասխանատու են Քեսաբի հայ համայնքի այս նոր ցեղասպանության համար: Ինչքան կարելի է մորթվել ու չհասկանալ, որ թուրքը մնացել է թուրք, անգամ ադրբեջանցի կոչված հատվածը չկարողացավ զսպել իր արնախում էությունը եւ բռնազավթված Արեւմտյան Հայաստանի՝ 1915-1923թթ. հայաջինջ եւ հայաստանակործան ծրագիրը տեղափոխեց նաեւ բռնազավթվող Արեւելյան Հայաստան… Իսկ 1988-1990թթ. այն նորից շարունակեց՝ Սումգայիթում, Բաքվում, Դաշտային եւ Լեռնային Արցախներում… Նախիջեւանում արդեն հասցրել էր ավարտել…

Եվ հայ հորջորջվող թուրքասերներն ու սրանց օտարերկրյա տարատեսակներն են, որ թուրքական կառավարության հետ հավասարապես պատասխանատու են նոր ջարդերի համար: Բայց սրանք երկար չեն լռի, շուտով նորից ի հայտ կգան. հայ-թուրքական կոչված սահմանը վերաբացելու, թուրքերի ու ադրբեջանցիների հետ հարեւանություն, անգամ եղբայրություն անելու, մի քանի ուղեղից հիվանդ արվեստի կամ քաղաքական ու հասարակական գործիչների նորից մեյդան հանելու, թուրքական ապրանքների համար կյանք ու էլի ինչ-որ մարմնի մասեր տալու… ու նմանատիպ այլ նախաձեռնություններով: Էլ չասեմ՝ թուրքական հանգստավայրերում փողեր շաղ տվողների կամ պոռնկանոցներում «ընտանիքի կարիքները հոգացողների» մասին…

Նաեւ այս փողերով է, որ այսօր Անկարան իր բյուջեից հատկացումներ է արել՝ հայերի նոր սպանդի համար: Վաղը այդ փողերով գնված զենքերից էլ կրակելու են հայ–ադրբեջանական սահմանին… Եվ այն լամուկները, որոնք հարստացնում են թուրքական պետական բյուջեն, պետք է ՀՀ ազգային անվտանգության եւ այլ ուժային կառույցների ուշադրությանն արժանանան… կամ էլ զրկվեն Հայաստանում ապրելու հնարավորությունից եւ արտաքսվեն իրենց սիրելի Թուրքիա… որ շատ արագ հասկանան, թե ուր են ընկել եւ դեռ ինչ են անելու իրենց հետ: Էլ իրավունք չունենք օձեր տաքացնելու… մեր կյանքի ու պատմության փորձը բավարար է դա թույլ չտալու համար: Սակայն… Հայոց ցեղասպանության 100-ամյա տարելիցից առաջ՝ նորից մի զանգված ունենք, որ պատրաստ է մեր թշնամու հետ հաց ու անկողին կիսել… Վաղը մեռնել՝ բայց այսօր լափել: Բայց սրանք չէ, որ պիտի որոշեն հայի ու Հայաստանի ապագան: Ուեմն՝ պաշտպանենք մեր ներկան՝ գիտակցելով ու հաշվի առնելով մեր անցյալի լավ ու վատ դասերը: