Daily Archives: March 17, 2017

«Լուսանցք» շաբաթաթերթ (Հայաստան, գլխավոր խմբագիր՝ Արմենուհի Մելքոնյան) http://www.hayary.org/wph/?p=2223 (https://www.facebook.com/armenuhi.melqonyan)

Այս անգամ կարող եք կարդալ հետեւյալ թեմաների մասին:

– Լուսանցքում գրվում են ամենակարեւոր բաները – 10 տարի առաջ, ճիշտ այս օրերին, լույս տեսավ «Լուսանցք»-ի 1-ին համարը (մարտի 16-23, 2007թ.): – Այսօր 10 տարեկան ենք: 443 թողարկում: 443 շաբաթվա ամենժամյա մաքառում: Շնորհակալ եմ նրանց, ովքեր հավատացել են ինձ: Շնորհակալ եմ նրանց, ովքեր աջակցել են ինձ: Բայց նախ եւ առաջ շնորհակալ եմ իմ հավատարիմ ընթերողներին, ովքեր ինձ ուժ են տվել իմ մաքառումին դիմանալու համար:

– Սպասե՞լ, թե՞ նպաստել թյուրքական հատուցման ժամին – Ի՞նչ պետք է անի Երեւանը… Ամեն ինչ սկսվեց այն բանից հետո, երբ պաշտոնական Բեռլինը մերժեց Անկարային՝ հավաքներ իրականացնել Գերմանիայի թուրքերի շրջանում՝ իրենց սահմանադրական փոփոխությունների քարոզչության համար… Գերմանիային հետեւեցին Հոլանդիան, Ավստրիան, Բելգիան, Դանիան, Շվեդիան եւ սա կդառնա շարունակական Եվրոպայում…

– Արցախը՝ ինչպես հայոց պահանջատիրության, այնպես էլ մեր գոյության եւ ապագայի բանալին – խորհրդարանական ընտրզպայքարի ելած 9 ուժերն ինչ են ասում… Ինչու՞ այս հարցում կրկին եղան դավադիր եւ դավաճանական ընտրախաղեր…   Continue reading →

Հայ Արիական Միաբանությունն ու Հայ Ազգայնականների Համախմբումը շնորհավորում են «Լուսանցք» շաբաթաթերթի 10-ամյա հոբելյանը:

Հայ արիականների եւ համախմբված հեթանոս ազգայնականների համար, առհասարակ ազգային մտածողությամբ հայորդիների համար այս պարբերականն ունի կենսական ու կենարար նշանակություն: Հայ ազգային ինքնատիպ արժեհամակարգի պաշտպանության եւ քարոզչության վստահելի ու կայուն ամբիոն է «Լուսանցք»-ը: Իզուր չէ, որ 2007թ. մարտի 15-ին մերձավորների շրջապատում իր ծնունդն արձանագրած պարբերականը հաջորդ օրն իսկ լույս աշխարհ եկավ հենց ազգային արժեքների համակարգի պաշտպանության առաջաբանով.  «Մշուշն ենք ցրում»…

«Լուսանցք»-ը դարձավ նաեւ այդ տարիներին ազգային ոլորտում գործող «Ազգային արժեքների պաշտպանության հանձնախմբի» բաղկացուցիչ մասը եւ այդ առաքելության կրողն է ցայսօր:   Continue reading →

10 տարի առաջ, ճիշտ այս օրերին, լույս տեսավ «Լուսանցք»-ի 1-ին համարը (մարտի 16-23, 2007թ.):

Այն իմն էր, բացառապե՛ս իմը (ինչպես մայրն է մի ուրիշ գուրգուրանքով փայփայում բացառապես իր երեխային), ես էի հայթայթել հիմնադրման ու առաջին թողարկումների համար անհրաժեշտ գումարը: Ես էի ընկերներիս համոզել, որ մենք անելիք չունենք դեմոկրատական դաշտում (նույն դեմոսն է), ազատական դաշտում (արդի աշխարհում հաճախ է խառնվում սանձարձակությանը), եվրա ու ռուսա-մետ դաշտերում եւ մեր խնդիրը պետք է լինի հայ ազգայնականության  գաղափարախոսությունը ներկայացնելը: Գլխավորապե՛ս հայ ազգայնականության: Ոչինչ, որ արդի աշխարհում իմ արած գործը կշփոթեն ազգայնամոլության, նացիզմի ու շովինիզմի հետ: Ոչինչ: Կարեւորը՝ ես գիտեմ, որ ճիշտ բան եմ անում: Համոզեցի ընկերներիս: Գուցե եւ ոչ: Բայց ի՛նձ հավատացին: Հավատալով աջակցեցին:

Ու, եւ՛ ցավոք եւ՛ բարեբախտաբար հետո պիտի սկսվեր մաղը:   Continue reading →