Ընտրություն
Վերջերս երիտասարդ ընկերներիցս մեկը մի հղում ուղարկեց համացանցային մի ֆորումից, որտեղ ոմն Դուգին փորձել է փայլել հայոց ավանդույթների իր իմացությամբ:
Նրա զգուշորեն հյուսված մտքերը բավականին լավ են քողարկում ասելիքի իրական նպատակը: Սակայն ասելիքը չի քողարկում նրա թյուրիմացությունը: Սա թերեւս արդի իրողությունում հաճախ հանդիպող դեպքերից է, երբ ասելիքը թյուրիմացություն է, իսկ ասածը` չգիտակցված ճշմարտություն: Եվ եթե այդ անձնավորությունը զուրկ չլիներ խորիմաստական վերլուծությունից, թերեւս գլուխը կրծքին կհակեր իրեն բաժին հասած Ճշմարտության ամոթալիությունից:
Լավ, ընթերցողներիս համբերությունը չչարաշահեմ: Այդ Դուգինն ասում է, որ հայկական հոգեւոր ավանդությունում բացակայում են «մեսսիականություն»-ը (փրկչականություն), «էսխատոլոգիզմ»-ը (կործանաբանություն) եւ «աստծո ընտրյալություն»-ը: Եվ այնուհետեւ շեշտում է, որ դրանք բնորոշ են եբրայացիներին ու ռուս ազգայնականներին: Հետո ներկայացնելով իր հանդիպումները եւ ուսումնասիրությունները` հայտնում է եզրակացությունը, որ հայերս սեմականների դասին չենք պատկանում, այլ պարզորոշ հաբեթական ենք:
Վերջերս երիտասարդ ընկերներիցս մեկը մի հղում ուղարկեց համացանցային մի ֆորումից, որտեղ ոմն Դուգին փորձել է փայլել հայոց ավանդույթների իր իմացությամբ:
Նրա զգուշորեն հյուսված մտքերը բավականին լավ են քողարկում ասելիքի իրական նպատակը: Սակայն ասելիքը չի քողարկում նրա թյուրիմացությունը: Սա թերեւս արդի իրողությունում հաճախ հանդիպող դեպքերից է, երբ ասելիքը թյուրիմացություն է, իսկ ասածը` չգիտակցված ճշմարտություն: Եվ եթե այդ անձնավորությունը զուրկ չլիներ խորիմաստական վերլուծությունից, թերեւս գլուխը կրծքին կհակեր իրեն բաժին հասած Ճշմարտության ամոթալիությունից:
Լավ, ընթերցողներիս համբերությունը չչարաշահեմ: Այդ Դուգինն ասում է, որ հայկական հոգեւոր ավանդությունում բացակայում են «մեսսիականություն»-ը (փրկչականություն), «էսխատոլոգիզմ»-ը (կործանաբանություն) եւ «աստծո ընտրյալություն»-ը: Եվ այնուհետեւ շեշտում է, որ դրանք բնորոշ են եբրայացիներին ու ռուս ազգայնականներին: Հետո ներկայացնելով իր հանդիպումները եւ ուսումնասիրությունները` հայտնում է եզրակացությունը, որ հայերս սեմականների դասին չենք պատկանում, այլ պարզորոշ հաբեթական ենք:
Դուգինի մտքի խորամանկ ելեւէջները հուշում են իր ով լինելը, եւ եթե նա հասկանար, թե ինչպիսի ծառայություն է մեզ մատուցում, դժվար թե այդպիսի վերլուծությամբ հանդես գար: Մեր եւ ոչ միայն մեր մասին թյուրիմացություններ մոգոնողները տգիտության մեջ այնքան են խորացել, որ օրինաչափորեն անցել են իրենք իրենց հերքելուն:
Իրականում նրա նշած երեք «առաքինություններ»-ը իսկապես խորթ են Հայի Ոգուն էլ, Հոգուն էլ:
Հային հարիր չէ թոշակառուի հոգեբանությունը, քանզի Ժամանակ կոչվող Դիցը ի սկզբանե մեր վկան լինելով, մեզ հնացնելով՝ չի ծերացրել:
Հայը թոշակառու չէ: Այդ պատճառով էլ իր Փրկությունը ինքն է իրականացնում եւ այն երեւակայությունից չի հայցում:
Եվ Հայը ունի միայն սեփական վրիպումների հետեւանքներից փրկվելու խնդիր:
Հայի խոհերի համար աշխարհի կործանումն ու կյանքի ավարտը տարբեր բաներ են:
Աշխարհի կործանումը նոր չէ, որ մեկնարկել է: Փոքր Մհերը դեռեւս Ագռավաքար չէր մտել, երբ կործանումը սկսվել էր: Եվ թերեւս անհրաժեշտ էլ լինի, որ Հայը մեղավոր աշխարհի կործանման ավարտը մոտեցնի:
Իսկ ընտրյալության բարդույթը իրական Հայի Շունչը չի կարող պղծել:
Հայը ինքնահաստատման խնդիր չունի:
Այդ պատճառով էլ ինքնավկայության վրա վատնելու ժամանակ չունի:
Բնության մեջ չկա երեւույթ ու սկզբունք, որը դուրս է Արարչի Ընտրությունից:
Արարչի Ընտրության մեջ չկա երեւույթ կամ սկզբունք, որը դուրս է Ճշմարտությունից:
Կյանքի բոլոր տեսակներն են Ընտրյալ:
Սակայն ամեն տեսակ ընտրյալ է իր ուրույն դերի համար:
Եվ ամեն տեսակ ազատ է Ընտրություն կատարելու իր տիրույթում:
Ամեն միտք, խոսք եւ գործ՝ ընտրություն է:
Արթնացի՛ր, Հայ մարդ:
Վերահաստատվիր քո Ընտրության մեջ:
Կամրջիր անցյալդ ու ապագադ քո Ճշմարիտ ներկայով եւ վերգտիր կապդ Հավերժացած Նախնիներիդ հետ:
Անցյալն ունի հետեւանք,
Իսկ ապագան էլ` պատճառ,
Նրանք հյուսված են իրար
Ներկայի մեջ անաչառ:
Իրականում նրա նշած երեք «առաքինություններ»-ը իսկապես խորթ են Հայի Ոգուն էլ, Հոգուն էլ:
Հային հարիր չէ թոշակառուի հոգեբանությունը, քանզի Ժամանակ կոչվող Դիցը ի սկզբանե մեր վկան լինելով, մեզ հնացնելով՝ չի ծերացրել:
Հայը թոշակառու չէ: Այդ պատճառով էլ իր Փրկությունը ինքն է իրականացնում եւ այն երեւակայությունից չի հայցում:
Եվ Հայը ունի միայն սեփական վրիպումների հետեւանքներից փրկվելու խնդիր:
Հայի խոհերի համար աշխարհի կործանումն ու կյանքի ավարտը տարբեր բաներ են:
Աշխարհի կործանումը նոր չէ, որ մեկնարկել է: Փոքր Մհերը դեռեւս Ագռավաքար չէր մտել, երբ կործանումը սկսվել էր: Եվ թերեւս անհրաժեշտ էլ լինի, որ Հայը մեղավոր աշխարհի կործանման ավարտը մոտեցնի:
Իսկ ընտրյալության բարդույթը իրական Հայի Շունչը չի կարող պղծել:
Հայը ինքնահաստատման խնդիր չունի:
Այդ պատճառով էլ ինքնավկայության վրա վատնելու ժամանակ չունի:
Բնության մեջ չկա երեւույթ ու սկզբունք, որը դուրս է Արարչի Ընտրությունից:
Արարչի Ընտրության մեջ չկա երեւույթ կամ սկզբունք, որը դուրս է Ճշմարտությունից:
Կյանքի բոլոր տեսակներն են Ընտրյալ:
Սակայն ամեն տեսակ ընտրյալ է իր ուրույն դերի համար:
Եվ ամեն տեսակ ազատ է Ընտրություն կատարելու իր տիրույթում:
Ամեն միտք, խոսք եւ գործ՝ ընտրություն է:
Արթնացի՛ր, Հայ մարդ:
Վերահաստատվիր քո Ընտրության մեջ:
Կամրջիր անցյալդ ու ապագադ քո Ճշմարիտ ներկայով եւ վերգտիր կապդ Հավերժացած Նախնիներիդ հետ:
Անցյալն ունի հետեւանք,
Իսկ ապագան էլ` պատճառ,
Նրանք հյուսված են իրար
Ներկայի մեջ անաչառ:
Անդրանիկ Աթոյան
Ռուսաստանի Դաշնություն, Կրասնոդար
«Լուսանցք» թիվ 1 (132), 2010թ.
Loading ...
