Լինել ասուն, թե՞ ան-ասուն

Մարդկային ախմախությունը դրսեւորվում է հատկապես սեռամոլագարական հակումներով: Ի թիվս մարդկային սեռամոլագար տականքների՝ համասեռականների, պոռնիկների, մանկապիղծների եւ այլն, շարունակում են ի հայտ գալ լրիվ այլ սեռախեղվածներ, որոնց կարելի է նաեւ սեռափոխներ կոչել, որ մի քիչ նուրբ հնչի: Սրանք մարդկությանը հետ են տանում անգամ սին մի թեորիայից՝ կապիկից կամ այլ անասունից առաջացած լինելու տեսությունից……
Այս պատմության մեջ 2-րդ հղի տղամարդը կծննդաբերի փետրվարին: Սրա անունը Սքոթ Մուր է, ապրում է Կալիֆոռնիայում (մարդկային տականքաստեղծության «հայրենիք» Արեւմուտքում): Նրա ամուսինը՝ Թոմասը, անհամբերությամբ սպասում է երեխայի լույս աշխարհ գալուն (խե՜ղճ երեխա): Այս մոլագար երիտասարդներն արդեն երկու երեխա ունեն՝ նախորդ ամուսնություններից: Այսպես կոչված ամուսիները երկուսն էլ կանայք են եղել, այնուհետ որոշել են փոխել իրենց սեռը. «Մենք գիտենք, որ մեզ քննադատում են, բայց մենք երջանիկ ենք, մենք չենք ամաչում»,- ասել է Մուրը:

Նման երեւույթները հիշեցնում են, որ իրապես անհրաժեշտ է մի նոր համաշխարհային ջրհեղեղ կամ մեկ այլ պատիժ, քանզի մարդկության (որին հաճախ միջազգային հանրություն են հորջորջում) գերիշխող մասը անասնականը եւ հակաբնականը դարձրել է առօրյա եւ, սա քիչ համարելով, սկսել է այս կացութաձեւը պարտադրել բոլորին… Օրենքներ է պահանջում……
Միայն բնական եւ աստվածահաճ «աղետը» կամ էլ բնախոսական կարգերի հաղթանակը կվերացնի ասուն մարդկության անասուն հատվածին եւ կամրագրի մարդկային օրենքները:

Արտակ  Հայոցյան

Հեռու՛ մեր ազգից
Համաշխարհային հանրության լայն շրջաններում, այնուամենայնիվ, հրաժարվում են ընդունել տրանսսեքսուալությունը, սեռի փոփոխման վիրահատությունը խեղում է համարվում:
Ինգա Իվանովային Բաքվում հանդիպելիս, շատերին կթվա, թե սովորական 23-ամյա աղջիկ է անցորդը: Սակայն, նրա պատմությունն անսովոր է եւ արհամարհանքի է արժանանում Ադրբեջանում: Նա տղա է եղել. «Զգում էի ինձ ինչպես կինը տղամարդու մարմնում… Շրջապատողները խորշում էին ինձանից: Ես երբեք շատ չէի կոտրատվում, մարդկանց շոկի չէի ենթարկում, փորձում էի թաքցնել, թե ինչպիսին եմ ես, թաքցնել այն, ինչ սովորական վարքի շրջանակներից դուրս էր, սակայն միեւնույն է` ես նման չէի մյուսներին»,- ասում է նա, ով այսպես խուսափել է նաեւ բանակում ծառայությունից:
Տրանսսեքսուալիզմը որակվել է որպես հոգեկան խանգարում 20-րդ դարի սկզբին, եւ առ այսօր էլ այս երեւույթի նկատմամբ վերաբերմունքը չի փոխվել: Տրանսսեքսուալներին «նորմալ» դարձնելու բոլոր փորձերը միշտ դատապարտված են եղել անհաջողության:

Վահագն  Նանյան

   «Լուսանցք» թիվ 3 (134), 2010թ.

This entry was posted in Հ.Ա.Մ., Հոդվածներ. Bookmark the permalink.