Մեր փոստից` ամենայն պարզությամբ

Մեր օրերում շատ է լինում, երբ ծնողդ, բարեկամդ, ընկերդ ու հարեւանդ ինչ-որ բանով մտահոգված, կամ տոգորված- ոգեւորված խոսք են բացում, խորհուրդ տալիս ու խրատում եւ այնուհետ վիրավորվում ու նեղսրտում, որ բնությամբ կամ ընտրությամբ հարազատը իր լավ միտքը չի ընկալում-չի հասկանում:
Եվ նա բնավ չի ենթադրում, որ քեզ համար չեղած հարցին պատասխան է պարտադրում:
Դրա համար ինչ-որ չափով չեղած հարցեր մտքից պեղենք:
Ո՞րն է Իմաստությունը, հասկանա՞լը,  թե՞ հասկացնելը:
Թե հասկանալը, ապա ու՞ր է այն: Այնպես է չքվել, որ թվում է` երբեք չի եղել:
Իսկ հասկացնողի հասկանալն ու՞ր է:  
Ինչու չգիտի՞, որ բղավելով խոսելը զուր է:

Անդրանիկ Աթոյան

«Լուսանցք» թիվ 10 (141), 2010թ.