Վասն ազգացման – Անդրանիկ Աթոյան

Օտարի բարք է հողին անհրաժեշտ ջուրը կտրելը կամ վաճառելը: 
Օտարի բարք է հացն ու գինին տոկոսով տալը: 
Օտարը պիտի չկարողանա իր արատներից ծնված օրենքը անարատ վայրում սահամանադրի եւ դրանով իսկ արատավորման սկիզբը դնի:
Չշնացողը, չգողացողը,… կարիքը չունի չշնանալու, չգողանալու,… պատվիրանների: 
Եվ առհասարակ, Խիղճ ունեցողը պատվիրանների կարիքը չունի:    
Ամեն պատվիրան վկայություն է առկա արատի: 
Օտար ձեռքերը մեր ազգի ուղին ցուցամատներով վաղուց են շեղում:
Օտար ձեռքերը մեր ազգի բաժին բախտի ստինքը վաղուց են քամում:    
Այդ է պատճառը, որ ազգանալը կիսատ է մնում, ու կիսատության կիսատ գիտակցված աղետներ բերում:   
Այդ է պատճառը, որ ազգանալու խմորումները դյուր են հայտնվում օտար ձեռքերում:    
Արթնացի՛ր, Հայ մարդ:    
Մինչեւ ե՞րբ պիտի օտարի ստեղծած խավարին ձոնվող կեղծ լույսը պաշտես:   
Բա՛վ է օտարի պատրանքների մեջ դու մղձավանջես:    
Բա՛վ է օտարից՝ քո իսկ տեսակին արհամարելու դասեր սովորես:   
Քո Նախնիների բարքն առաքինի, վարքն ազնվագույն դեռ տրոփ ունի քո զարկերակում:
Ազգացի՛ր, Հայ մարդ:
Ոգիդ վեր տանող քո իսկ թոքերում քո Նախնիների Շունչը հասկացիր: 
Եվ մի՛ զլացիր ազգապահպանման համար անհրաժեշտ ազգաճանաչման ջանքերդ դնել:    
Տիեզերական անսկիզբ ու անավարտ անսահմանության ընկալման համար Հոգիդ լայն բացիր: