Ներքին հարցեր և խնդիրներ

Ա­զա­տազրկ­ված­ներն էլ կա­րող են օր­գան­ներ տալ

Կա­ռա­վա­րութ­յան ե­րեկ­վա նիս­տում ա­ռող­­ջա­պա­հութ­յան նա­խա­րար Հա­րութ­յուն Քուշկ­յանն անդ­րա­դար­ձավ «Մար­դուն օր­գան­ներ եւ հյուս­վածք­ներ փոխ­պատ­վաս­տե­լու մա­սին» օ­րեն­քում լրա­ցում­նե­րի ան­հրա­ժեշ­տութ­յա­նը: Գոր­ծա­դի­րը քննար­կեց եւ հա­վա­նութ­յան ար­ժա­նաց­րեց դրանք:
Լրա­ցում­նե­րի անհ­րա­ժեշ­տութ­յու­նը պայ­­մա­նա­վոր­ված է հե­տեւ­յալ հան­գա­ման­քով. կյան­քը ցույց է տա­լիս, որ լի­նում են դեպ­­քեր, երբ ա­զա­տազրկ­ման դա­տա­պար­տ­­ված ան­ձի մեր­ձա­վոր ազ­գա­կա­նը (ա­մու­սի­նը, ե­րե­խան եւ այլն) օր­գա­նի կամ հյուս­ված­քի փոխ­պատ­վաստ­ման կա­րիք է ու­նե­նում, իսկ ա­զա­տազրկ­ման դա­տա­պարտ­ված ան­ձը, ցան­կա­նա­լով օգ­նել իր ազ­գա­կա­նին, պատ­րաս­տա­կա­մութ­յուն է հայտ­նում հան­դես գալ որ­պես դո­նոր, սա­կայն, փոխ­պատ­վաս­տու­մը հնա­րա­վոր չի լի­նում ի­րա­կա­նաց­նել, քա­նի որ գոր­ծող օ­րենսդ­րութ­յամբ դա ար­գել­վում է: Նման ար­գել­քի առ­կա­յութ­յու­նը շատ դեպ­քե­րում ան­հար­կի խո­չըն­դոտ է լի­նում, ինչն էլ լուրջ դժ­­գո­հութ­յուն է ա­ռա­ջաց­նում ա­զա­տազրկ­ման դա­­տա­պարտ­ված ան­ձանց եւ նրանց ազ­գա­­կան­նե­րի շր­­ջա­նում:

Ներ­կա­յումս «Մար­դուն օր­­գան­ներ կամ հյուս­ված­ք­­ներ փոխ­պատ­վաս­տե­լու մա­սին» օ­րեն­քը ար­­գե­լում է ա­զա­տազրկ­ման դա­տա­պարտ­ված ան­­ձանց հան­դես գալ որ­պես դո­նոր` չնա­խա­տե­սե­լով ո­րե­ւի­ցե բա­ցա­ռութ­յուն:
Իսկ լրա­ցու­մով ակն­կալ­վում է հնա­րա­վո­րութ­յուն տալ ա­զա­տազրկ­ման դա­տա­պարտ­ված ան­ձանց հան­դես գալ որ­պես դո­նոր այն դեպ­քե­րում, երբ օր­գա­նի կամ հյուս­ված­քի պատ­վաստ­ման անհ­րա­ժեշ­տութ­յուն զգա­ցո­ղը նրանց մեր­ձա­վոր ազ­գա­կանն է:

Սեփ. լրատ­վութ­յուն

Ռազ­մա­վա­րութ­յա՜մբ­ ենք պարտք վերց­նում

Գոր­ծա­դի­րը ե­րեկ­վա նիս­տում քննար­կեց եւ հա­վա­նութ­յան ար­ժա­նաց­րեց նաեւ կա­ռա­վա­րութ­յան պարտ­քի կա­ռա­վար­ման 2011-2013թթ. ռազ­մա­վա­րա­կան ծրա­գի­րը:
«Պարտ­քի խե­լա­միտ կա­ռա­վա­րու­մը կա­րե­ւոր դեր է խա­ղում պե­տա­կան հատ­վա­ծի ֆի­նանս­նե­րի կա­ռա­վար­ման գոր­ծըն­թա­ցում: Սա ա­վե­լի կա­րե­ւոր նշա­նա­կութ­յուն է ձեռք բե­րում, երբ ո­րե­ւէ եր­կիր ազ­դե­ցութ­յուն է կրում հա­մաշ­խար­հա­յին ֆի­նան­սատն­տե­սա­կան ճգնա­ժա­մի արդ­յուն­քում եւ պետք է վստահ լի­նի, որ փո­խա­ռութ­յան քա­ղա­քա­կա­նութ­յու­նը ա­պա­գա­յում չի բե­րի ան­կա­յուն դիր­քի, չի մե­ծաց­նի ֆի­նան­սա­վոր­ման ծախ­սե­րը մին­չեւ ա­նըն­դու­նե­լի ու ծայ­րա­հեղ մա­կար­դա­կի կամ էլ եր­կի­րը չի դարձ­նի խո­ցե­լի: Սա պա­հան­ջում է պարտ­քի կա­ռա­վար­ման գոր­ծուն հա­մա­կար­գի կի­րա­ռում, ո­րը ան­բա­րեն­պաստ պայ­ման­նե­րում կա­րող է նվա­զեց­նել բա­ցա­սա­կան ազ­դե­ցութ­յուն­նե­րը եւ մեղ­մել հա­վա­նա­կան ռիս­կե­րը»,-ա­սաց ֆի­նանս­նե­րի նա­խա­րար Տիգ­րան Դավթ­յա­նը:
Ա­մեն տա­րի էլ այս­պես է ա­ս­­ում: Ա­սում է ու պարտք վերց­նում: Պարտք է վերց­նում ու ա­սում, թե վտան­գա­վոր շե­մին չենք հա­սել: Ա­մեն տա­րի վերց­նում է ու դեռ իր պա­տկե­րաց­րած վտ­­ան­գա­վոր շե­մին չի հա­սել. «Պա­ր­տ­քա­յին բե­ռի բարձ­րա­ցու­մը գտնվում է կա­ռա­վա­րե­լիութ­յան շրջա­նակ­նե­րում եւ չի կա­րող խա­թա­րել երկ­րի պարտ­քա­յին կա­յու­նութ­յու­նը»,-վստա­հեց­նում է նա­խա­րա­րը:
Ու քա­նի որ ա­ռայժմ դեռ չի կա­րող խա­թա­րել, հարկ է նո­րից վեր­ցնել, մին­չեւ… խա­թար­վի՞, սա՞ ենք ու­զում:
Ար­տա­քին աղբ­յուր­նե­րից փո­խա­ռու մի­ջոց­ներ ներգ­րա­վե­լուց հիմ­նա­կա­նում նա­խա­պատ­վութ­յուն կտրվի ա­զատ փո­խար­կե­լի ար­ժույ­թով եւ ֆիքս­ված տո­կո­սադ­րույ­քով փո­խա­ռու մի­ջոց­նե­րին, քա­նի որ 2009թ. սկսած ար­տա­քին աղբ­յուր­նե­րից ներգ­րավ­ված վար­կե­րի կա­ռուց­ված­քում էա­կա­նո­րեն ա­ճել է լո­ղա­ցող տո­կո­սադ­րույ­քով վար­կե­րի տե­սա­կա­րար կշի­ռը:
Կան­խա­տե­սու­մա­յին փո­խար­ժեք­նե­րի հա­մե­մա­տութ­յամբ ԱՄՆ դո­լա­րի նկատ­մամբ SDR-ի, EUR-ի, JPY-ի փո­խար­ժեք­նե­րի 1% շե­ղու­մը մի­ջին հաշ­վով կփո­փո­խի ՀՀ ­կա­ռա­վա­րութ­յան ար­տա­քին պարտ­քը 22 մլն­ ԱՄՆ դո­լա­րով:
Կա­րե­ւո­րը, որ ա­մեն ինչ ռազ­մա­վա­րո­րեն ենք ա­նում…

Աստ­ղի­նե Քա­րամ­յան

Պա­տե­րա՞զմ­ ԵԽ-ի հե­տ

«Հա­յաս­տան-ԵԽ հա­րա­բե­րութ­յուն­նե­րը ճգնա­ժա­մա­յին ե­ն»,- այս­պես է կար­ծում ԵԽԽՎ-ում հայ­կա­կան պատ­վի­րա­կութ­յան նախ­կին ղե­կա­վար Հով­հան­նես Հով­հան­նիս­յա­նը եւ ա­վե­լաց­նում, որ «Տպա­վո­րութ­յունն այն­պի­սին է, որ փոք­րիկ պա­տե­րազմ է սկսվել. հայ­կա­կան կող­մը անվս­տա­հութ­յուն է հայտն­վում ԵԽԽՎ նա­խա­գա­հին, ա­ռան­ձին պատ­վի­րակ­նե­րի, հա­մա­զե­կու­ցող­նե­րին եւ այս «պա­տե­րազ­մու­մ» հայ­կա­կան կող­մը հաղ­թած չի կա­րող դուրս գա­լ»:  
Հի­շեց­նենք, որ ՀՀ­ ԱԺ նա­խա­գա­հը նա­խա­տել է ԵԽԽՎ նա­խա­գահ Չա­վու­շօղ­լուն` ադր­բե­ջա­նա­կան դի­վեր­սիա­յի մա­սին տե­ղե­կութ­յուն չու­նե­նա­լու հա­մար, իսկ հայ­կա­կան պատ­վի­րա­կութ­յան ղե­կա­վար Դա­վիթ Հա­րութ­յուն­յա­նը «քա­ղա­քա­կան տհա­սութ­յա­ն» մեջ է մե­ղադ­րել մո­նի­տո­րին­գի հանձ­նախմ­բում Հա­յաս­տա­նի հար­ցը ներ­կա­յաց­նող նոր հա­մա­զե­կու­ցող Գո­րան Լինդբ­լան­դին:
Հ. Հով­հան­նիս­յա­նը գտնում է, որ թեեւ այ­սօր­վա պատ­վի­րա­կութ­յու­նը ո­րո­շա­կի մեղք ու­նի այժմ ստեղծ­ված ի­րա­վի­ճա­կում, բայց հիմ­նա­կան պատ­ճա­ռը մի­ջազ­գա­յին աս­պա­րե­զում Հա­յաս­տա­նի հան­դեպ վե­րա­բեր­մուն­քի փո­փո­խութ­յունն է: ԵԽ-ին ան­դա­մակ­ցե­լիս Հով­հան­նիս­յա­նը վստահ էր, որ Հա­յաս­տա­նը կդառ­նա ա­վե­լի ժո­ղովր­դա­վար, կպաշտ­պան­վեն մար­դու ի­րա­վունք­նե­րը, խոս­քի ա­զա­տութ­յու­նը: «Բայց պետք է փաս­տենք, որ այ­սօր ի­րա­վի­ճա­կը շատ ա­վե­լի վատն է, քան 1999, 2000 թվա­կան­նե­րի­ն»:
Բայց նա այս ի­րա­վի­ճա­կից ե­րեք ելք է տես­նում. «Կամ սա­ռեց­նում ենք ան­դա­մակ­ցութ­յու­նը ԵԽ-ին, ին­չը շատ բա­ցա­սա­կան քայլ կլի­նի, կամ փո­խում ենք հայ­կա­կան պատ­վի­րա­կութ­յան կազ­մը եւ նոր է­ջից աշ­խա­տում, կամ սկսում ենք ի­րա­պես ի­րա­կա­նաց­նել ստանձ­նած մի­ջազ­գա­յին պար­տա­վո­րութ­յուն­նե­րը»:

* * *

Տիգրան Թո­րոս­յա­նը բոյ­կո­տե­լը հա­մա­րում է սխալ

ԼՂՀ խնդ­րի կար­գա­վոր­ման վե­րա­բեր­յալ ԵԽԽՎ են­թա­հանձ­նա­ժո­ղո­վի հնա­րա­վոր վերս­տեղծ­ման մեջ ԱԺ պատ­գա­մա­վոր Տիգ­րան Թո­րոս­յա­նը մեծ վտանգ չի տես­նում: ԵԽԽՎ պատ­վի­րա­կութ­յան նախ­կին ղե­կա­վա­րը հի­շեց­րել է 2005 թվա­կա­նին ըն­դուն­ված բա­նա­ձե­ւը, ո­րում ամ­րագր­ված է են­թա­հանձ­նա­ժո­ղո­վի միակ ֆունկ­ցիան:
«Դա հե­տեւ­յալն է. ԵԱՀԿ Մինս­կի խմբի հա­մա­նա­խա­գահ այն երկր­նե­րը, ո­րոնք նա­նեւ ԵԽ ան­դամ են, այդ երկր­նե­րի պատ­վի­րա­կութ­յուն­նե­րի ղե­կա­վար­նե­րը պետք է ա­մեն տա­րի հաշ­վետ­վութ­յուն ներ­կա­յաց­նեն ԵԽԽՎ-ին, թե ի­րենց երկր­ներն ինչ են ա­րել ԼՂՀ խնդ­րի կար­գա­վոր­ման ուղ­ղութ­յամբ: Շատ պարզ եւ ո­րե­ւէ խնդիր իր մեջ չպա­րու­նա­կող ֆունկ­ցիա ­է»,- ա­սել է ԱԺ պատ­գա­մա­վո­րը:

* * *

Կո­լոմ­բիեի վեր­ջին հայ­տա­րա­րութ­յու­նը

Հա­յաս­տա­նի հար­ցով ԵԽԽՎ հա­մա­զե­կու­ցող­ներ Ջոն Պրես­կո­տը եւ Ժորժ Կո­լոմ­բիեն ող­ջու­նել են նա­խա­ձեռ­նութ­յուն­նե­րի այն շար­քը, ո­րոնք շա­րադր­ված են ՀՀ­ ԱԺ նա­խա­գահ Հո­վիկ Աբ­րա­համ­յա­նի պա­տաս­խան նա­մա­կում: Հա­մա­նա­խա­գահ­նե­րը մար­տին ՀՀ­ իշ­խա­նութ­յուն­նե­րին ա­ռա­ջար­կել էին ստեղ­ծել Հա­յաս­տա­նի բա­րե­փո­խում­նե­րի ճա­նա­պար­հա­յին քար­տեզ:
Չնա­յած այս փու­լում դժվար է ման­րակր­կիտ գնա­հա­տա­կան­ներ տալ նա­մա­կում ներ­կա­յաց­ված այդ նա­խա­ձեռ­նութ­յուն­նե­րին, սա­կայն հա­մա­նա­խա­գահ­նե­րը զգու­շաց­րել են, որ ներ­կա­յումս ա­վե­լի կա­րիք կա ի­րա­գոր­ծե­լու այն բա­րե­փո­խում­նե­րը, ո­րոնց մա­սին բարձ­րա­ձայ­նել է ԵԽԽՎ-ն:
«Ինչ վե­րա­բե­րում է ԱԺ նա­խա­գա­հի նա­մա­կում` ԸՕ-ի վե­րա­բեր­յալ սխե­մա­յին, մենք նկա­տի ենք ու­նե­նում, որ հա­տուկ այդ նպա­տակ­նե­րով ստեղծ­ված աշ­խա­տան­քա­յին խումբն այն չի քննար­կել ընդ­դի­մութ­յան հետ: Պարզ է, որ ցան­կա­ցած Ընտ­րա­կան օ­րենս­գիրք, որ չի քննարկ­վել երկ­րի տար­բեր քա­ղա­քա­կան ու­ժե­րի հետ, եւ հիմն­ված չէ հնա­րա­վո­րինս լայն կոն­սեն­սու­սի վրա, չի օգ­նի ստեղ­ծել հան­րութ­յան անհ­րա­ժեշտ վստա­հութ­յու­նը ԸՕ-ի հան­դե­պ»,- ա­սել են հա­մա­զե­կու­ցող­նե­րը:

Սեփ. լրատվություն

Հայոց ցեղասպանության թեմայով համաժողով

Ե­րե­ւա­նում կա­յա­ցել է «Հա­յոց ցե­ղաս­պա­նութ­յան 100-ամ­յա տա­րե­լից. Ար­դա­րութ­յան հաս­տատ­ման սահ­ման­գի­ծ» մի­ջազ­գա­յին հա­մա­ժո­ղո­վը:
Հա­մա­ժո­ղո­վին ի­րենց զե­կու­ցում­նե­րով հան­դես են ե­կել բա­նա­խոս­ներ` Հա­յաս­տա­նից, Սի­րիա­յից, Լի­բա­նա­նից, ԱՄՆ-ից, Գեր­մա­նիա­յից:
Մե­կօր­յա «Հա­յոց ցե­ղաս­պա­նութ­յան 100-ամ­յա տա­րե­լից. Ար­դա­րութ­յան հաս­տատ­ման սահ­ման­գի­ծ» մի­ջազ­գա­յին հա­մա­ժո­ղո­վը կազ­մա­կեր­պել էին Հա­մաշ­խար­հա­յին հայ­կա­կան կոնգ­րե­սը եւ Ռու­սաս­տա­նի հա­յե­րի միութ­յու­նը:

Հուլիսի 5-ը ՀՀ Սահ­մա­նադ­րութ­յան օր­ն էր

Չնա­յած ՀՀ ­Սահ­մա­նադ­րութ­յունն ամ­բող­ջա­պես ազ­գա­յին հա­մա­րել չի կա­րե­լի, բնույ­թով եւ էութ­յամբ ա­ռա­վե­լա­պես մի­ջազ­գա­յին է, սա­կայն, չի կա­րե­լի նաեւ չգնա­հա­տել Սահ­մա­նադ­րութ­յան ըն­դուն­ման պատ­մա­կան նշա­նա­կութ­յու­նը, ին­չը չա­փա­զանց կա­րե­ւոր էր մեր նո­րան­կախ հան­րա­պե­տութ­յան եւ ձեւավորվող հանրության հա­մար:
15 տա­րի ա­ռաջ այս օ­րը, Հա­յաս­տա­նի 3-րդ հան­րա­պե­տութ­յունն ըն­դու­նեց իր ա­ռա­ջին սահ­մա­նադ­րութ­յու­նը: Գոր­ծող Սահ­մա­նադ­րութ­յու­նը հան­րաք­վեով փո­փոխ­վել է միայն 2005 թվա­կա­նի նո­յեմ­բե­րի 27-ին:

«Լու­սանցք» թիվ 26 (157), 2010թ.

This entry was posted in Հ.Ա.Մ., Հոդվածներ. Bookmark the permalink.