Քրիստոնյաները Ցեղակրոնության մասին չնչին իսկ պատկերացում չունեն

1. Քրիստոնեությունը հաստատվել է ուժով.
2. Քրիստոսը եբրայական աստված է, այլ ոչ մեր ազգային.
3. Ցեղակրոն գաղափարախոսություն.

Ըստ երևույթին Ղևոնդը պարտք է համարել նման չնչին հարցերով Ցեղակրոններին չանհանգստացնել, և իր իսկ հարցերին իր պատկերացրած պատասխաններն է տվել(արդյոք չի՞ մեղանչել յուր տիրոջ հանդեպ նման զազիր երևակայությամբ):  
Կարծում եմ մեր կողմից միանգամայն մարդասիրական կլինի քրիստոնյա հոգևորականին և ընդսմին նաև նրա լսարանը իրական պատասխաններով մոլորությունից դուրս բերելը:
Առաջին կետի առումով.
Միայն  հուդարմատ կրոնների ներկայացուցիչները կարրող են կարծել, որ ինչ որ բանի ուժով են հասել:
Ցեղակրոնները նենգ բանսարկությունները երբեկ էլ ուժ չեն համարել:Անհրաժեշտության դեպքում կարող ենք նկարագրել այդ նենգ բանսարկությունները, նույնպես հղվելով նույն Ագաթանգեղոսի և այլ քրիստոնյա պատմիչ-գաղափարախոսների աշխատանքներին: Իդեպ նրանց աշխատանքները բազում փաստեր են ներառում քրիստոնեաների ագրեսիվ բնույթի մասին:
Երկրորդ կետի առումով:
Ոչ մի Ցեղակրոն Քրիստոսին եբրայական աստված չի համարում:
Ցեղակրոնները նրան առհասարակ աստված չէն համարում, այլ եբրայական ծագումով մարդ:
Ոչ մի Ցեղակրոն չի հավատում, որ թլպատվածը կարող է աստված լինել, կամ աստծուն հնարավոր է թլպատել:
Ցեղակրոնների համար անընդունելի է աստծուն կոչել օտար, տվյալ դեպքում հունարեն լեզվով:
Երրորդ կետի առումով.
Ղևոնդը շփոթում է Ցեղակրոնությունը կրոնի հետ, և այդ պատճառով է կարծում, որ Ցեղակրոննությունն էլ է հիմնված գաղափարախոսության վրա:
Ցեղակրոնները գաղափարը ոչ թե խոսում են, այլ իրագործում:
    Քրիստոնեական գաղափարախոսությունը մերժելը շատ ավելի մեծ ու սկզբունքային պատճառներ ունի, քան որևէ քրիստոնյա հոգևորական կարող է պատկերացնել: Անհրաժեշտության դեպքում կարող ենք օգնել դա էլ հասկանալ:
Մասնավորապես ուղղելով թափառող ուշադրության պատասխանները, տրամադրում ենք մեր պատասխանները Ղևոնդի հարցադրումներին(մանկական), որոնք նա իր հոդվածի վերջում անհայտությանն է ուղղել:

1. Ինչպե՞ս «մեռած եբրայեցին» կարողացավ հաղթել «հայոց աստվածներին» և գրավել մեր ժողովրդի սրտերը:
 
Ոչ ոք մեռած եբրայեցու և Հայոց Դիցերի գոտեմարտի ականատեսը չի եղել:    Ըստ երևույթին մեռած եբրայեցու «հաղթանակ»ի ներքո նկատի է առնված 317 թվականին տեղի ունեցած հավատակործան ողբերգությունը, որի ժամանակ լուսավորիչ կոչվող պարթևի որդին կազմակերպեց հայ շինականների կոտորածը:

2. Ինչո՞ւ «հայկական աստվածները» չպաշտպանեցին իրենց պաշտողներին օտարից:
 
Հայ Դիցերը երբեկ մարդկանց փոխարեն չեն մարտնչել, ու նման բան չեն խոստացել: Նրանք մարմնավորում են Ճշմարտությունը և համապատասխանաբար չեն խառնվում մարդկանց ընտրություններին:
Մարդիկ պետք է հետևեն Դիցերին, այլ ոչ Դիցերը մարդկանց:
Այս հարցը նաև ունի հանդիպակածը:
Ինչո՞ւ է քրիստոնեական «աստված»ը թույլատրում իր անունից այդքան մեծաքանակ աղանդներ բացել:

3. Ինչու՞  «հայկական աստվածները»  17դար շարունակ սեփական ժողովրդին թողեցին բախտի քմահաճույքին և միայն այսօր հիշեցին նրան:
 
Կրկնում եմ.
Մարդիկ պետք է հետևեն Դիցերին, այլ ոչ Դիցերը մարդկանց:
Իսկ ով հետևել է, ինքնագովազդով չի զբաղվել:
Անդրհասարակածային մտածելակերպով դա դժվար է հասկանալ:
Կրկին հանդիպակած հարց.
Իսկ ինչո՞ւ թլպատվածը երբևէ չհիշեց ու տիրություն չարեց մեր ժողովրդին:
 
4. Ի՞նչ են տվել մեր ժողովրդին «հայկական աստվածները»  17 դարերի ընթացքում և ի՞նչ կարող են տալ այսօր:

Առողջ դատողություն:Բայց ոչ բռնությամբ, քանզի բռնությամբ անհնար է լուսավորել:
Միշտ են տվել և տալիս: Իմաստ ունեցողը ստանում է:

5. Ինչպե՞ս եք Ձեզ պատկերացնում ազգային կերպարը հեթանոսական գաղափարախոսության լույսի ներքո:

Առողջ, Զորեղ և Ազնիվ: Առանց երկնային ու երկրային տերերի, բայց ոչ որևէ գաղափարախոսության ներքո, այլ Գաղափարի մեջ:
 
6. Ինչի՞ց պետք է հրաժարվենք և ի՞նչ ընդունենք:

Պետք է հրաժարվել սնահավատ ու սնափառ «հոգևոր» նյութապաշտությունից և ընդունել Կենդանի Բնությունը, այլ ոչ անապատը:
 
7. Արդյոք գործածվելու են «եբրայեցու» շնորհած «աստվածատուր գրերը»:

 Նախ գրերը շնորհված չեն, այն էլ եբրայեցու կողմից: Նրանք Հայ Հանճարեղ Մտքի արգասիքն են(նախապաշարվածները դա չեն հասկանա):'
Երկրորդը՝ գործածվելու են:
 
Հ.գ. – Համայն Ցեղակրոնների անունից շնորհակալություն եմ հայտնում Ղևոնդ քահանային, աշխարհին հերթական ապացույցը մատուցելու համար առ այն, որ քրիստոնյաները Ցեղակրոնության մասին չնչին իսկ պատկերացում չունեն: