Պատժե՞լ, թե՞ խնայել, ու՞մ եւ ինչի՞ համար…

Գաղտնազերծման օրենք ընդունելու մասին «Ժառանգություն» կուսակցության նախաձեռնությունը իհարկե ոչ բոլորի սրտով է: «1990-ականներին ներկայացրած օրենքի նախագծի եւ այս նախագծի միջեւ օրգանական ոչ մի կապ չկա»,- ասել է ՍԴՀԿ ներկայացուցիչ, ԱԱԾ նախկին փոխնախարար Գուրգեն Եղիազարյանը: Նշել է, որ օրենքի նպատակը ՀՀ-ն թուլացնելն ու կամազուրկ երկիր դարձնելն է. «Գործակալների ցուցակները հրապարակելուց հետո ազգային անվտանգությունը առաջիկա 30 տարիներին որեւէ գործակալ բերելու հնարավորություն չի ունենա: Իսկ եթե չկա գործակալ, չկա նաեւ օպերատիվ աշխատանք»: Նաեւ ասել է, որ ցանկացած արեւմտյան պետության հետաքրքիր է, թե ովքեր են եղել նախկին գործակալները, որովհետեւ այդ տվյալներով նրանք կարող են հաշվել մնացածներին, ովքեր այդ մարդկանց շրջապատում եղել են: «Ունենք գործակալական ցանց, ունենք տեղեկատվություն, ուրեմն կարող ենք կառավարել, չունենք՝ չենք կարող կառավարել եւ չենք կարող դիմակայել սպասվող վտանգներին»……

Բայց թե ԿԳԲ-ական գործակալները այդ ե՞րբ են ծառայել Հայաստանի ու հայության շահերին (այն էլ ԽՍՀՄ տարիներին) եւ այսօր էլ արդյո՞ք մեր հանրապետության «աշխատակիցներն» են միայն՝ ոչ մի խոսք չի ասվում… Ստացվում է, այն գործակալները, ովքեր ծառայել են օտարին ու վնասել մեր շահերը՝ չպետք է բացահայտվեն ու պատժվեն, որովհետեւ ոմանք ինչ-ինչ հետեւություններ կանեն…

Իսկ 1990-95թթ. Գերագույն խորհրդի պատգամավոր Ալբերտ Բաղդասարյանը նախագիծը համարել է միայն ներքաղաքական խնդիրներ լուծելու նպատակ հետապնդող քայլ:

Անի Մարության

ՀՀՇ-ՀԱԿ-ական թուրքալիզությունն  անսպառ է

«Haynews.amե-ը տեղեկացնում  է, որ Երեւանի նախկին քաղաքապետ, ներկայումս ՀԱԿ անդամ Վահագն Խաչատրյանը Թուրքիայում սկանդալային հայտարարություններ է արել: Տեղի զլմ-ները, «Դողանե գործակալության փոխանցմամբ, նշել են, որ նա Ադանայում մասնակցել է «Հայ-թուրքական հարաբերություններըե կոնֆերանսին, որի ժամանակ մի շարք ուշագրավ հայտարարություններ է արել:

Մասնավորապես, անդրադառնալով  Հայոց ցեղասպանության հարցին եւ հայ-թուրքական  հարաբերություններին՝ ՀԱԿ անդամը Թուրքիայում  հայտարարել է, որ «մեծ թվով տնտեսական  եւ սոցիալական խնդիրների պատճառով հայաստանցիները չեն ցանկանում իրենց ուշադրությունը կենտրոնացնել այս հարցերի վրաե: «ՀՀ-ում ապրող հայերի համար Հայոց ցեղասպանության վերաբերյալ քննարկումները ոչ մի օգուտ չեն տալիսե,- նշել է Վ. Խաչատրյանը եւ հավելել, թե կողմ է Հայաստանի ու Թուրքիայի միջեւ բնականոն հարաբերությունների հաստատմանը որքան հնարավոր է շուտ: «Հայ եւ թուրք ժողովուրդները ցանկանում են բաց սահման տեսնել: Դրա կարիքն ունեն հատկապես սահմանին մոտ ապրողները… Արցախի խնդիրը շատ կարեւոր է ամբողջ Հարավային Կովկասի համար: Վերջ չկա, երբ սկսվում են քննարկել, թե Արցախում ով է մեծամասնություն եղել, ով փոքրամասնություն: Ամեն դեպքում, սահմանը փակ է, զարգացում չկա… Ցեղասպանություն ասելիս իմ մտքին այլ բան է գալիս, ձեր մտքին՝ այլ: Ամեն ինչից կարեւորն այն է, որ Հայաստանն ու Թուրքիան հարեւան երկրներ են (ահա ամենակարեւորը՝ «ազգայինե ընդդիմության համար – Ա.Հ.): Բոլորս մի տեղ ենք ապրելե (այսինքն՝ մեր Հայրենիքը նաեւ թուրքի՞ ապրելու տեղն է, իսկ Արցախի հարցն էլ ահա Կովկասի համար է կարեւոր, մեզ միայն սահմանները բացել եւ լափե՞լ է պետք… – Ա.Հ.),- նշել է ՀԱԿ անդամը եւ կոչ արել Թուրքիային ու Հայաստանին՝ ինքնուրույն լուծել խնդիրները:
Եվ  դեռ սրանք երազում  են վերադառնալ իշխանության…
 

Արտակ Հայոցյան

*  *  *

Բրայզայի թրքական ճակատագիրը

Ադրբեջանական «Թուրան» գործակալությունն անդրադարձել է ամերիկացի դիվանագետ Մեթյու Բրայզային՝ Ադրբեջանում ԱՄՆ դեսպանի պաշտոնում Սենատի կողմից հաստատելու խնդրին: Սենատում այդ հարցի քննարկման ժամկետների մոտենալուն զուգընթաց՝  ԱՄՆ-ում հայկական կազմակերպություններն ավելի են ակտիվանում՝ Սենատի կողմից Բրայզայի հաստատումը կանխելու համար: «Թուրան»-ը նշում է, որ սենատոր Ռոբերտ Մենենդեսը այդպես էլ չի հանել իր վետոն, որի հետեւանքով էլ անցյալ տարի Բրայզայի թեկնածությունը Սենատում չէր հաստատվել:

Ադրբեջանական կողմը շա՜տ է ուզում Բրայզային, որովհետեւ վերջինիս կինը թրքուհի է եւ ազդեցություն ունի ամուսնու վրա: Բայց արի ու տես, որ հենց Բրայզայի թրքական ճակատագիրը ապագայում գուցե առավել վնասներ հասցնի նրան, քան օգուտներ բերի: Եթե մինչեւ տարեվերջ Բրայզայի թեկնածությունը հաստատելու հարցը Սենատ չմտնի, ապա դեսպանի պաշտոնում նրա գործունեության շարունակելը կդժվարանա:
Խոսքի վրացական արժեքը
 

Հայ-վրացական հարաբերությունները ոչ միայն բարեկամական են, այլեւ՝ պրագմատիկ: Նոյեմբերի 29-ին Թբիլիսիում հայտարարել է Վրաստ
անի նախագահ Մ. Սահակաշվիլին՝ Հայաստանի նախագահ Սերժ Սարգսյանի հետ համատեղ ասուլիսում: «Մեր հարաբերություններում որեւէ խնդիր չկա: Մեզ համար կենսականորեն կարեւոր է, որ Հայաստանը լինի ինքնուրույն, վստահ, ուժեղ երկիր, որը նաեւ Վրաստանի հուսալի գործընկերն է»,- ընդգծել է նա:

Վրաստանի նախագահը պարզապես ասում է, բայց իրապես չի գիտակցում, որ ուժեղ Հայաստանը ձեռնտու է իրեն՝ թե՛ տնտեսապես եւ թե՛ քաղաքական առումներով: Իսկ չի գիտակցում, որովհետեւ այդ պետությունը մոռացել է, որ պատմության բազմաթիվ ծալքերում խուսափել է ասպատակություններից, քանզի թաքնվել է հենց Հայաստանի թիկունքում (թիկունքն ինչքան ուժեղ, այնքան թաքնվողի համար՝ լավ): Իսկ «մոռացել» է, որովհետեւ հիշում է, որ իր պետության մի մասը Հայոց բուն տարածք է:
Կսմիթներ վրացական հասցեով
 

ՎՀ նախագահի հետ հանդիպումից հետո Թբիլիսիում հայտարարությամբ հանդես է եկել ՀՀ նախագահ Ս. Սարգսյանը: Նա նշել է, որ փոխայցերը հաճախակի են դարձել եւ բխում են ժողովրդավարության սկզբունքից:

Նա արձանագրել է, որ 2011թ.-ն համագործակցության առումով աննախադեպ է, եւ այդ փոխգործակցությունը վերջին 2 տարիներին վերելք են ապրել պաշտպանության, կրթության, տրանսպորտի բնագավառներում:

Իմ խորին համոզմամբ՝ պաշտպանության բնագավառում պետք էլ չէ համագործակցել, այլապես կարող ենք վրացական օրինակից վարակվել եւ… պատերազմը 2 ժամում ավարտել՝ եւ ո՛չ մեր օգտին: Տրանսպորտի ոլորտում ամեն ինչ ցույց կտա Հյուսիս-Հարավ ավտոմայրուղու կառուցման հանդեպ վրացու վերաբերմունքը: Իսկ ա՛յ կրթության ոլորտում գործակցությունը այն էլ ի՜նչ արդյունք է տվել. փակվում են հայկական դպրոցները, հեռացվում են հայ ուսուցիչները:

Եթե այս ամենը վերածեմ պաշտոնական լեզվի, ապա մենք վրացիների հետ ունենք բարիդրացիական հարաբերություններ…
 

Անհեռատեսության ԱՄՆ-ական ձեւը

Բոլոր այն թուրք ներդնողներին, ովքեր կցանկանան գործ հիմնել ԱՄՆ-ի որոշ նահանգներում, նրանց կտրամադրվեն անվճար շինհրապարակներ եւ գործարաններ:

Այս մասին ասել է թուրք-ամերիկյան առեւտրային պալատի ղեկավար Իհսան Ըշըքը եւ այս մասին գրում է «Սաբահ» օրաթերթը: Ըշըքի խոսքով՝ ԱՄՆ-ի իշխանությունները տնտեսական ճգնաժամի պատճառով սկսել են ավելի մեծ ուշադրություն հատկացնել օտարերկրյա ներդրումներին, այդ թվում եւ՝ թուրք ներդրողներին:

Որ օտարերկրյա ներդրողների համար այսպիսի արտոնություններ կսահմանի ԱՄՆ-ն, հասկանալի է. խոշոր տերությունը ճգնաժամից էլ խոշոր էլ վնաս է կրում: Ու եթե սրան հավելենք, որ այս հզոր պետությունը տնտեսապես մեծապես կախված է այլ երկրներից (արտադրանքի հումքի 40% ներկրում), ապա իրավիճակն ավելի պարզ կդառնա: Սակայն այնքան անհեռատես լինել ու թուրքերին անվճար գործարաններ տալ, ԱՄՆ-ին սազական չէ: Իր վաղվա օրը կարող է Եվրոպայից հարցնել…  

Գոհար Վանեսյան

«Լուսանցք» թիվ 42 (218), 2011թ.

This entry was posted in Հ.Ա.Մ., Հոդվածներ. Bookmark the permalink.