Միացյալ Նահանգների Կոնգրեսը Գերմանիային պատերազմ հայտարարեց 1917թ. ապրիլի 6-ին: ԱՄՆ-ին համաշխարհային պատերազմի մեջ ամենաշատը ներքաշել ցանկացողների թվում էին բանկիրներ Ջորջ Բլումենթալն ու Իսահակ Սելիգմանը, արդյունաբերողներ Դանիալ Գուգենհեյմն ու Ադոլֆ Լյուիսոնը, ինչպես նաեւ ռաբբիներ Դեվիդ Ֆիլիփսոնն (1862-1949թթ.) ու Ստիվեն Սեմուել Ուայսը (1874-1949թթ.):
Ռաբբի Իսահակ Ուայսը (1819-1900թթ.)՝ Ցինցինատիի «Բնայի Բրիթ» օթյակի նախագահը, մեկնաբանում էր, թե՝ «Ազատ մասոնականությունը հրեական հաստատություն է, որի պատմությունը, աստիճանները, գաղտնաբառերն ու բացատրությունները հրեական են սկզբից մինչեւ վերջ»: («The Israelite of America», օգոստոս 3, 1866թ.):
The Scorpion էջ 204
Իհարկե, 1-ին համաշխարհայինի ընթացքում միլիարդավոր դոլարներ են վաստակել ոմանք: Նախագահ Վիլսոնը «խոստացավ», որ սա լինելու է մարդկության պատմության մեջ վերջին պատերազմը: Անգլիայի վարչապետ Ուինսթոն Չերչիլն ընդգծում էր, որ եթե ամերիկացիները չմասնակցեին 1-ին համաշխարհային պատերազմին, Գերմանիայի հետ խաղաղության դաշինք կկնքվեր, իսկ Ռուսաստանի ցարը գահընկեց չէր արվի: Հետեւաբար, բոլշեւիկները եւս չէին կարողանա իշխանության հասնել: («Social Justice Magazine», թիվ 3, հուլիս 1, 1939թ., էջ 4):
The Scorpion էջ 204
«Բնայի Բրիթ»-ն ու «Իլյումինատներ»-ը ցանկանում էին էլ ավելի մեծ քաոս առաջացնել Եվրոպայում, ինչն էլ ի վերջո հաջողվեց անել: Մասոնական մեծ վարպետների (գրոսմայստերների) միջազգային համաժողովի ժամանակ, որն անցկացվեց 1916թ. հունիսի 25-ին՝ Ինտերլակենում (Շվեյցարիա), Դեվիդը խոստացավ, որ հրեաներն արիացիներին արյան մեջ ողողելուց հետո կկարողանան տիրել ամբողջ աշխարհում (Օլեգ Պլատոնով, «Ազատ մասոնականության գաղտնի պատմությունը», Մոսկվա, 1996թ., էջ 589):
1-ին համաշխարհային պատերազմի նախադրյալները
1-ին համաշխարհային պատերազմը սկսվեց 1914թ. օգոստոսի 1-ին:
The Scorpion էջ 181
Այստեղ անհրաժեշտ է Առաջին համաշխարհայինի նախադրյալների վերաբերյալ որոշ նկատառումներ կատարել: Ավստրիայի գահաժառանգ Ֆրանց Ֆերդինանդի սպանությունն իրականացրած Գավրիլո Պրինցիպի եւ Նեդելկո Չաբրինովիչի դատավարության ժամանակ պարզվել է, որ ֆրանկմասոնական «Գրանդ Օրիենթ» կազմակերպությունն էր սպանության ծրագրերի հեղինակը, եւ ոչ թե սերբ ազգայնական «Սեւ ձեռք» կառույցը: Այս ահռելի սադրանքը կազմակերպվել է Փարիզում 1912թ., Ռյու Կադետս-16 հասցեում գտնվող «Գրանդ Օրիենթ»-ի գլխավոր գրասենյակում: Նեդելկո Չաբրինովիչը դատարանում պարզաբանել է, թե ինչպես են ազատ մասոնականները Ֆրանց Ֆերդինանդին դատապարտել մահվան: Նա իմացել էր դրա մասին ազատ մասոնական Ժիգանովիչից (վերջինս էլ «Բրաունինգ» ատրճանակը տվել էր հրեա մարդասպան Պրինցիպին): Պրինցիպը եւս ազատ մասոնական էր: Սպանությունն իրականցվեց 1914թ. հունիսի 28-ին: Այս ամենի մասին նշված է դատավարության ընթացքում կատարված սղագրության մեջ, որը հրատարակվել է 1930թ., Փարիզում, Ալֆրեդ Մուսսեի՝ «L՛Attentat de Sarajevo» գրքում: Այս տեղեկությունը հետագայում մոռացության է մատնվել:
The Scorpion էջ 181
Որո՞նք էին «Գրանդ Օրիենթ»-ի շարժառիթները: Այստեղ շահարկումների կարիք չկա: Սիոնիստական աղբյուրներից մեջբերումներ կատարելը, թերեւս, լավագույն ապացույցը լինի: Սիոնիստական «Peiewische Vordle» թերթը 1919թ. հունվարի 13-ին գրում է. «Աշխարհի հրեաները վստահ էին, որ անհրաժեշտ է Եվրոպային ներքաշել պատերազմի մեջ, որպեսզի ամբողջ աշխարհով մեկ սկսվի հրեական մի նոր ժամանակաշրջան»:
The Scorpion էջ 181
«British Israel Truth» պարբերականը նշում էր 1906թ. «Մենք պետք է պատրաստ լինենք Եվրոպայի ժողովուրդների առջեւ կանգնած Մեծ Պատերազմի ընթացքում կատարվելիք փոփոխություններին»: Լիթման Ռոզենթալը բացատրում էր «American Jews՛ News» թերթում, 1919թ. սեպտեմբերի 19-ին, որ 1-ին համաշխարհային պատերազմը հրեաների ինտրիգների շնորհիվ սկսվեց, եւ այս ամենը ծրագրված էր Շվեյցարիայի Բազել քաղաքում դեռեւս 1903թ.:
The Scorpion էջ 181
Ռաբբի Ռայխհորնը «Le Contemporain» պարբերականում ապացուցում է, որ այս ծրագրերը շատ հեռահար էին դեռեւս 1880թ. հուլիսի 1-ին. «Մենք պետք է գոյերին ներքաշենք պատերազմի մեջ՝ շահագործելով նրանց հպարտությունը, գոռոզությունն ու հիմարությունը: Նրանք մեկը մյուսին պատառ-պատառ կանեն: Նրանք մեկը մյուսին դուրս կվռնդեն իրենց երկրներից, իսկ մենք կկարողանանք տարածքները տրամադրել մեր ժողովրդին»:
2-րդ համաշխարհային պատերազմի նախադրյալները
2-րդ համաշխարհային պատերազմը սկսվեց 1939թ. սեպտեմբերի 1-ին:
Հիտլերը փորձում էր համոզել Անգլիային ու Ամերիկային, որ քրիստոնեությունը վտանգված է Ռուսաստանում 1917թ. կոմունիստ սիոնիստների տարած հաղթանակից հետո: Հիտլերն անհաջողության մատնվեց, քանի որ սիոնիզմն արդեն Անգլիայում ու Ամերիկայում մեծ ազդեցություն ուներ:
The Barnes Review էջ 52
Նախագահ Ֆրանկլին Դելանո Ռուզվելտը Իոսիֆ Ստալինի հետ 1945թ. փետրվարի 4-ին Յալթայում հանդիպելուց հետո ասաց. «Ես կարծում եմ, որ եթե Ստալինին տամ այն ամենը, ինչ հնարավոր է եւ ոչինչ դրա դիմաց չպահանջեմ, նա չի փորձի ոչինչ վերցնել, կաշխատի ինձ հետ հանուն խաղաղության ու ժողովրդավարության ամբողջ աշխարհում: Այս երկրում կոմունիստների հետ որեւէ խնդիր չկա: Իմ լավագույն ընկերներից մի քանիսը կոմունիստ են: Ես կոմունիստներին ո՛չ ներկայում, ո՛չ էլ ապագայում մեր երկրի համար սպառնալիք չեմ համարում: Իրականում ես դիտարկում եմ Ռուսաստանը, որպես առաջիկա տարիներին մեր ուժեղագույն դաշնակից»: (Ֆրանկլին Դելանո Ռուզվելտը՝ Մարտին Դիեսին)…
The Jewish War Առնոլդ Ռիս (1878–1956 թթ.) էջ 62
Պոլ Դրեյֆուսը (1875-1958թթ.)՝ ֆրանսիացի հրեա, որը ծագում էր Գերմանիայի Մուլհաուզեն քաղաքից, որտեղ հիմնադրվել էր Կոմինտերնի (Կոմունիստական ինտերնացիոնալ) արեւմտյան ճյուղը, նշում էր. «Մինչեւ տարվա վերջ Անգլիայի, Ռուսաստանի, Ֆրանսիայի եւ Միացյալ Նահանգների կողմից կստեղծվի տնտեսական նոր դաշինք, որը Գերմանիայի եւ Իտալիայի տնտեսությունները ծնկի կբերի»: («La Vie de Tangier», մայիսի 15, 1938թ., Տանժեր):
The Scorpion էջ 71
1938թ. հունիսի 3-ին ազդեցիկ «American Hebrew» պարբերականը հրատարակեց մի հոդված հետեւյալ նախաբանով. «Այս փայլուն կերպով գրված հոդվածում ոչ հրեա հեղինակը ներկայացնում է ապագայի վերաբերյալ հանդուգն իր տեսությունը»: Հեղինակը Ջոզեֆ Թրիմբլն էր:
Հոդվածում նշված էր հետեւյալը. «Ռեակցիոն ուժերը մոբիլիզացվում են: Անգլիայի, Ֆրանսիայի եւ Ռուսաստանի միացյալ ուժերը վաղ թե ուշ կկասեցնեն հաջողություններից գլուխը կորցրած Ֆյուրերի հաղթական երթը»: Պատահաբար, թե դիտմամբ, այնուամենայնիվ, նշված պետությունների առաջնորդների դերում հանդես եկան հրեաները:
Մեծ Բրիտանիային հրահրեցին, որպեսզի պատերազմ սկսի
The Scorpion էջ 61
Գործելակերպը շատ պարզ էր. անհրաժեշտ էր Հիտլերին անընդհատ ներկայացնել որպես ագրեսոր, այնուհետեւ այնպիսի իրավիճակ ստեղծել, որպեսզի նրան «կանգնեցնելը» դառնար խիստ անհրաժեշտ:
Դեռեւս 1933թ. ապրիլին «The Fascist» պարբերականում մարգարեության պես նշվում էր, որ հրեական դրամն իր ուժով հանդերձ «կանի ամեն ինչ, որպեսզի Հիտլերին զրկի իշխանությունից, իսկ եթե դա չհաջողվի անել, կփորձի Արեւմտյան տերություններին ներքաշել Գերմանիայի հետ պատերազմի մեջ՝ օգտագործելով իր հնարավորություններն ու ներթափանցվելով նշված երկրների իշխանական շրջանակների մեջ»:
The Scorpion էջ 61
Դեվիդ Բրաունը՝ Միացյալ Նահանգներում Հրեական միացյալ քարոզարշավի ազգային առաջնորդը, հաղորդել է հակահրեական պամֆլետիստ Ռոբերտ Էդմոնսոնին. «Մենք՝ հրեաներս, Գերմանիային կներքաշենք պատերազմի մեջ»:
Դա 1934թ. էր: Սեմուել Ունտերմեյերի Հակա-նացիստական Լիգան այդ ժամանակ վերակազմավորվեց, որպես Գերմանիային հայտարարված Համաշխարհային տնտեսական բոյկոտ: Վլադիմիր Ժաբոտինսկին՝ հրեա սիոնիստ առաջնորդներից մեկը, Լեհաստանի հրեա սիոնիստական ռեվիզիոնիստների 10-րդ համագումարի ժամանակ Վարշավայում նշում է. «Հրեաները կարող են վերածվել Բրիտանական կայսրությունը պայթեցնող ռումբի» (London «Times», դեկտեմբեր 30, 1931թ.):
Կոմունիզմ
The Scorpion էջ 64
1818թ. մայիսի 15-ին գերմանական Տրիեր քաղաքում ծնվեց մի տղա, որին անվանեցին Մովսես Մորդեխայ Լեվի Մարքս: Վաղ մանկության տարիներին նրան ճանաչում էին արդեն, որպես քրիստոնյա: Նրա հայրը՝ Հիրշել Լեվի Մարքսը, որ գերագույն դատարանի դատավոր էր, կրոնափոխվել եւ քրիստոնեություն էր ընդունել 1816թ.: Հիրշելի հայրը հայտնի գլխավոր ռաբբի էր Կոլոն քաղաքում: Նրա աները եւս ռաբբի էր:
The Scorpion էջ 64
Երիտասարդ Մարքսն այցելում էր ճիզվիտական դպրոց, որը վերակազմավորվել էր աշխարհիկ դպրոցի: Միաժամանակ, նա նաեւ այցելում էր հրեական դպրոց, որտեղ էլ պիտի սովորեր, որ հրեաները պետք է իշխեն աշխարհում: Բեռնարդ Լազարը (Լազանա) (1865-1903թթ.)՝ հրեական հայտնի հրապարակախոսն ու գործիչը, հաստատում է, որ Մարքսը ժամանակին կրել է նաեւ թալմուդյան ուսմունքների ազդեցությունը:
The Scorpion Էջ 65
Երիտասարդ տարիներին Մարքսն անցավ ծայրահեղ փոփոխությունների միջով: Նա սկսեց ատել Աստծուն: Դրա մասին նա խոստովանում է իր գռեհիկ պոեզիայում: Մարքսի բանաստեղծություններից 2-ը՝ «Վայրի երգեր» վերնագրով, հրատարակվեցին դեռեւս նրա կյանքի օրոք «Athenaeum» պարբերականում, Բեռլինում, 1841թ. հունվարի 23-ին:
Մարքսը հաճույք էր ստանում մարդկության բարոյական կործանման մասին գաղափարից: Իր բանաստեղծություններում նա երազում է Սատանայիհետ դաշինք կնքելու մասին: Նրան հատկապես հիացնում էր բռնությունը: Հետագայում, իր սեփական գաղափարախոսությունում, նա ընդգծում էր, որ բռնության դեմ պետք է բռնությամբ պայքարել: Նա մարդկությունն անվանում է «սառնասիրտ աստծո կապիկներ»:
Շարունակելի
Արտավազդ Ավագյան
Բոքա Ռաթոն, Ֆլորիդա (ԱՄՆ), ardavast@att.net
Հ.Գ. – խմբ. կողմից – տպագրում ենք գրեթե առանց կրճատումների:
«Լուսանցք» թիվ 7 (228), 2011թ.
Loading ...
