«Ժառանգություն»-ն ու «Ազատ դեմոկրատներ»-ը վստահ են, որ տնտեսական քաղաքականությունը պետք է ուղղված լինի առավել գիտատար, ինովացիոն ճյուղերի զարգացման խրախուսմանը, ինչպես նաեւ նկատի ունենա երկրի էներգետիկ, ռազմական, տնտեսական, տրանսպորտային, պարենային եւ բնապահպանական անվտանգությունը: «Ժառանգություն»-ը խոստանում է տնտեսության մեջ մենաշնորհների վերացման ու մրցակցության հաստատման շնորհիվ, ինչպես նաեւ տնտեսության ապաքրեականացման ու ՀՀ միջազգային հեղինակության բարձրացման միջոցով Հայաստանի տնտեսության մեջ տեղական եւ օտարերկրյա ուղղակի ներդրումների (այդ թվում՝ սփյուռքահայ ներդրողներինը) ծավալն արդեն 2013թ.-ին հասցնել տարեկան առնվազն 1,5 մլրդ դոլարի՝ հնարավորություն տալով ամեն տարի ստեղծելու ավելի քան 150 հազ աշխատատեղ՝ ամսական 200 հազ դրամ միջին վարձատրությամբ: Թե օտարերկրյա ներդրումների թիվն ինչպես կարող են երաշխավորել, միայն «Ժառանգությանն» է հայտնի:
Հայ ազգային կոնգրեսը (հասկանալ՝ ՀՀՇ) խոսում է արդյունաբերական արտադրանքի արտադրության ծավալների ավելացումից՝ 2012-2022 թթ.՝ 2,6 անգամ, եւ ՀՆԱ կառուցվածքում արդյունաբերության տեսակարար կշռի բարձրացումից՝ 2010թ. 31,8%–ից մինչեւ 35%-ի՝ 2022թ£ Որ հիշում ես, թե ՀՀՇ-ն ինչպես փոշիացրեց մեր տնտեսությունը (ի տարբերություն հետխորհրդային այլ երկրների, որտեղ շատ կորուստներին զուգահեռ՝ տնտեսությունը կանգ չառավ), մեծ ջանքեր պիտի գործադրես նախընտրական ծրագիրն ընթերցելը շարունակելու համար:
Հայ հեղափոխական դաշնակցությունը առանձնակի արդյունաբերության հատվածի վրա կանգ չի առնում, իսկ ավելի որոշակի՝ խոսում է ՓՄՁ-ից, համապատկերում՝ թեթեւ արդյունաբերությունից: Այսինքն՝ այն ճյուղերից, որոնք, ծանրի համեմատ, արագ փողեր են ապահովում: Բացի այդ, եթե ՀՀ-ն կամաց-կամաց դառնում է սպասարկող երկիր, ի՜նչ կարիք կա մտածել ծանր արդյունաբերության մասին: ՓՄՁ-ն էլ մեզ շատ է:
Հայաստանի դեմոկրատական կուսակցությունը հասցրել է հաշվել ընդերքի հարստությունը՝ 120 մլրդ դոլարի: Բացի այդ, առաջարկում է ստվերի կրճատման հաշվին 1,5-2,0 մլրդ դրամով ավելացնել բյուջեն: Ստացվում է՝ դեմկուսը գիտի՝ որտեղ է ստվերը, ավելին՝ գիտի ստվերի ծավալները:
Հայաստանի կոմունիստական կուսակցությանը եթե հաջողվի մտնել ԱԺ, ապա նա նույնպես կմտածի հանքարդյունաբերության մասին: Կոմկուսը մեր երկրի հարստությունը՝ ռազմավարական ճյուղերը, ազգայնացնելու առաջարկ է անում: Հանուն անկեղծության ասեմ, որ կոմունիստներին ծնված օրից չսիրելով հանդերձ՝ նրանց ծրագրի այս կետին հավանություն չտալ չեմ կարող. միջազգային փորձի համաձայն, եթե սեփականատերը լավ չի կառավարում ոլորտը, պետությունը այն կարող է ազգայնացնել, եթե իհարկե այնպիսի հիմարություն արել է, որ ռազմավարական ոլորտը մասնավորեցրել է մինչ այդ: Բայց մյուս կողմից կասկածում եմ, որ կոմկուսը այդ ազգայնացման փորձը կհաջողի, որովհետեւ այս ուժն, օրինակ, առաջ
արկում է նաեւ օրենքով արգելել հողի առուվաճառքը: Իսկ խորհրդային տարիների վերադարձ մեզ բնավ պետք չէ:
Հայաստանի հանրապետական կուսակցությունը արմատական փոփոխություն է կատարում արդյունաբերական քաղաքականության մոտեցումներում: Վստահեցնում է, թե մասնավոր բիզնեսի հետ երկխոսությամբ համաձայնություն է ձեռքբերվել 11 առաջնահերթ ճյուղերի զարգացման շուրջ: Այս նոր մոտեցումը, ըստ ՀՀԿ-ի, երաշխավորելու է մասնավոր ներդրումների շեշտակի աճ, հազարավոր աշխատատեղերի ստեղծում, մրցունակ ճյուղերի առաջանցիկ տեմպերի եւ արտահանման ծավալների ավելացում: Կարծում եմ՝ ՀՀԿ-ն լավ կանի, եթե մի փոքր վերահսկի մասնավոր ոլորտը: ՀՀԿ-ն միշտ ասում է, թե պետությունը վատ սեփականատեր է: Համաձայն չլինելով այդ խոսքերին, հուշենք. – գոնե վատ կառավարիչ թող չլինի:
«Միավորված հայեր» կուսակցությունը, որտեղ միավորվել են նաեւ ազգությամբ ոչ հայեր, ընդունում է ազատականացված տնտեսական քաղաքականությունը՝ ներառելով սոցիալիստական տնտեսության կառավարման որոշ դրույթներ: Հասկանալի է՝ հաշվի առնելով ծրագիրը մշակողներին:
«Օրինաց երկիր»-ը համարում է, որ մրցունակ արդյունաբերությունն է տնտեսության հիմքը: Այդ իսկ պատճառով պետք է տեղական հումքով աշխատող եւ արտահանման հնարավորություններ ունեցող ձեռնարկությունների գործունեության համար նպաստավոր պայմաններ ապահովել, հարկային նպաստավոր դաշտ եւ այլն: Լավ է ասված, միայն թե հիշեցնենք, որ հիմա էլ ԱԺ-ում օրենքներ ընդունելիս քվեարկող է ՕԵԿ-ը: Բայց որ այս ուժը տեղական հումքով աշխատողներին խրախուսում է՝ տեղական պահածոներ բաժանելով, անվիճելի է: Բայց ոնց որ այդ իրացվող մուրաբաներն ու հյութերը ծագման կոդով հենց ՕԵԿ-ական են:
Այնպես որ, ապրեն բոլոր ուժերն էլ. գեղեցի՜կ ծրագրեր են մշակել: Իսկ իրատեսության մասին կմտածի ժողովուրդը՝ սեփական բեռի տակ կքելով: Էլի ոչինչ, հացի փոխարեն միշտ էլ գաթայի այլընտրանքը կա:
Աստղինե Քարամյան
ՀԱԷԿ-ի թիվ 2 էներգաբլոկի շահագործումը կերկարացվի
Միանգամից ասենք՝ մինչեւ նոր էներգաբլոկի կառուցումը սա ճիշտ որոշում էր:
Բայց շահարկումներ արդեն եղել են: Հասկանալի է՝ ովքեր են դա անում եւ ինչու: Մեր երկրում, ցավոք, կա մի ուժ, ում համար ինչքան վատ, այնքան՝ այդ ուժի համար լավ: Ու հիմա ապակողմնորոշում են մարդկանց, թե դա՝ ԱԷԿ-ի շահագործումը երկարացնելը վտանգավոր է, եւ աշխարհում նման փորձ չկա:
Ասենք՝ այդ ուժը խաբում է մարդկանց, այդպիսի փորձեր կան: Իսկ օրինակները՝ վերջում:
Մինչ այդ ասենք, որ ԱԷԿ-ի շահագործման ժամկետի երկարացումը, քանի դեռ նոր ԱԷԿ չունենք, մեր երկրի էներգետիկ անկախության հարցն է լուծում:
Համաձայն ՀՀ գործող օրենսդրության, մեր ԱԷԿ-ի թիվ 2 էներգաբլոկը 2011թ. շահագործման լիցենզիա է ստացել 10 տարով, սակայն, ըստ շահագործման լիցենզիայի պայմանների, այդ էներգաբլոկի շահագործման լիցենզիայի ժամկետը ավարտվում է 2016թ. սեպտեմբերի 1-ին (շահագործման նախագծային ժամկետի ավարտին՝ 30 տարի): Հաշվի առնելով նոր միջուկային էներգաբլոկի թողարկման հնարավոր ժամկետները եւ որպեսզի մինչ նորի թողարկումը
ապահովվի երկրի էներգետիկ անվտանգությունը, գործողի շահագործման ժամկետը պետք է երկարացնել:
1993թ. ՀՀ Գերագույն Խորհուրդը ատոմակայանը վերագործարկելու որոշում կայացրեց, հայկական ատոմակայանի էներգաբլոկը վերաթողարկվեց անվտանգության ավելի բարձր մակարդակով, քան նախատեսված էր նախագծով: Վերաթողարկումից հետո ցայսօր արդիականացման եւ անվտանգության ավելացման տեխնիկական միջոցառումներ են իրականացվում: ՄԱԳԱՏԷ-ի փորձագետներն էլ վստահեցնում են, թե անվտանգության տեսակետից բարվոք է տեխնիկական վիճակը: Ասել է թե՝ կայանի շահագործումը երկարացնել կարող ենք:
Բացի այդ՝ երկարացումը լիովին իրագործելի է, քանզի նախ՝ նախկինում ընդունված շահագործման 30 տարվա ժամկետը նախնական էր, եւ հետո՝ միջուկային էներգաբլոկների շահագործման փորձը վկայում է, որ ռեակտորի իրանի մետաղը նեյտրոնային հոսքի տակ, ինչպես ենթադրվում էր, զգալի փոփոխության չի ենթարկվում:
Եվ վերջում տեղեկացնենք, որ
ատոմային էներգաբլոկների շահագործման ժամկետները երկարացնելու օրինակներ աշխարհում կան. 15 տարով ավելացվել է Լովիզայի, Նովովորոնեժի եւ Պակշի ԱԷԿ-ների էներգաբլոկների շահագործումը:
Մեկ հավելում եւս՝ եթե մենք հանկարծ հիմա կանգնեցնենք գործող էներգաբլոկի շահագործումը (չերկարացնենք ժամկետը), ապա մեզ համար եռակի, քառակի անգամ դժվար է լինելու նորի կառուցման համար գումարներ հայթայթելը:
Մենք սեփական էներգակիրներ չունենք, վերականգնվող էներգետիկան, ճիշտ է, զարգացնում ենք, բայց դա ատոմայինին այլընտրանք չէ: Նաեւ՝ համաշխարհային տնտեսական զարգացումների համապատկերում ատոմակայան չունենալու մասին մտածելն անգամ անլուրջ է: Չհաշված այն, որ ԱԷԿ-ները փակելու կոչեր հնչեցնեող երկրները իրականում իրենց ԱԷԿ-ները չեն փակում: Գումարած՝ մեզ թշնամի Թուրքիան է ԱԷԿ կառուցում:
Աստղինե Քարամյան
«Լուսանցք» թիվ 14 (235), 2011թ.
Կարդացեք «Լուսանցք»-ի PDF տարբերակները www.hayary.org -ի «Մամուլ» բաժնում www.pressinfo.am -ի «Բեռնում» բաժնում



