Վերջապես կյանքի է կոչվում ենթակառուցվածքների զարգացման խոշորագույն ներդրումային ծրագիր
ՀՀ-ի ներքին տրանսպորտային ենթակառույցները եւ ճանապարհային ցանցը ստեղծվել են ԽՍՀՄ տարիներին՝ հարմարեցված լինելով եւ բխելով խորհրդային երկրի ու տնտեսության օրինաչափություններից: Խորհրդային Միության փլուզումից հետո մեր երկրի ճանապարհային ցանցի նշանակալի ներդրումներ ու արդիականացում չի եղել, որի արդյունքում այսօր գործող ցանցը հնացած է, չի բավարարում արդի պահանջներին եւ չի կարողանում համարժեքորեն ծառայել Հայաստանի տնտեսության նպատակներին:
Այս մասին նախորդ շաբաթվա վերջին կառավարությունում հայտարարեց տրանսպորտի եւ կապի նախարար Մանուկ Վարդանյանը՝ խոսելով Հյուսիս-հարավ ճանապարհային միջանցքի ներդրումային ծրագրից: Ծրագրի տրանշ 1 (Երեւան-Արարատ եւ Երեւան-Աշտարակ) եւ տրանշ 2 (Աշտարակ-Թալին) ճանապարհի վերակառուցման ու բարելավման պայմանագիրը շնորհելու եւ ստորագրելու արարողությունից հետո ծրագրի մասին լրագրողներին պարզաբանումներ ներկայացրին Մանուկ Վարդանյանը, «Քորսան Քորվիամ կոնստրուկցիոն» (Իսպանիա) ընկերության նախագահ Ֆրանցիսկո Գարսիա Մարտին, «Հյուսիս-հարավ ճանապարհային միջանցքի ներդրումային ծրագրի իրականացման կազմակերպություն» ՊՈԱԿ-ի գործադիր տնօրեն Արա Հովսեփյանը եւ Ասիական զարգացման բանկի ներկայացուցիչ Դեյվիդ Դոուն:
Ո՛չ միայն տնտեսական խնդիր
Այս ծրագիրը բավականին թանկ ծրագիր է՝ համարյա 1 մլրդ դոլար արժողությամբ:
Բնականաբար, միանգամից հարց է ծագում՝ արժե՞ արդյոք, տնտեսապես արդարացվա՞ծ է՝ արդյունավետության տեսակետից, որպեսզի արտերկրից այդքան գումարներ ներգրավենք: Դե եթե պետությունը այդքան տարի մտածելուց, բանակցություններից, ծրագիր կազմելուց հետո վերջապես կյանքի է կոչում, ուրեմն՝ պետության իսկ համոզմամբ, արդարացված է:
Պատկան մարմնի ղեկավարի՝ տրանսպորտի եւ կապի նախարար Մ. Վարդանյանի խոսքերով, ներդրումային այս ծրագիրը խոշոր ենթակառուցվածքային ծրագիր է, որի նպատակն է միջազգային ստանդարտներին բավարարող տրանսպորտային ուղիներով երկրի հարավը կապել հյուսիսի հետ եւ ապահովել ելքը դեպի միջազգային շուկաներ: Ճանապարհային այս միջանցքի վերակառուցումը եւ զարգացումը հնարավորություն կտա դյուրինացնել եւ աշխուժացնել ինչպես արտաքին, այնպես էլ՝ ներքին փոխադրումներն ու առեւտուրը: Ծրագրի իրականացման արդյունքում կստեղծվեն տարածաշրջանային արդյունավետ տարանցիկ ճանապարհներ:
Ծրագրի նպատակներն են՝ 1. հարեւան երկրների հետ հաղորդակցման դյուրինացումը, 2. Կենտրոնական Ասիա, Եվրոպա ձգվող հաղորդակցության ուղիներով դեպի արտաքին շուկաներ ելքի հնարավորությունների ընդլայնումը, 3. տնտեսության հիմնական ոլորտների զարգացումը եւ արտահանման ընդլայնումը (արդյունաբերություն, գյուղատնտեսություն, հանքարդյունաբերություն, շինարարություն, զբոսաշրջություն), 4. բնակչության ներքին շարժերի ակտիվացումը եւ այլն: Ծրագրի հիմնական խնդիրներն են՝ բարձրացնել անվտանգությունը եւ հարմարավետությունը, կրճատել ժամանակային եւ ֆինանսական ծախսերը:
Ինչ վերաբերում է ծրագրի աշխարհաքաղաքական ենթատեքստին: Մեր տարածաշրջանը, կամրջելով ասիական, արաբական եւ եվրոպական երկրները, ունի յուրօրինակ աշխարհաքաղաքական մեծ նշանակություն: Սեւ եւ Կասպից ծովերը կապում են Կենտրոնական Ասիան Եվրոպայի, Ռուսաստանի եւ Թուրքիայի հետ, իսկ Միջերկրական ծովի միջոցով՝ ամբողջ աշխարհի հետ: Մյուս կողմից, Պարսից ծոցի միջոցով հնարավոր է մեկ այլ ելք դեպի արաբական եւ ասիական աշխարհ: Տարածաշրջանը մեծ ներուժ ունի դառնալու առեւտրի, գործարարության խոշոր միջազգային հանգույց եւ էներգակիրների տարանցման ուղի: Դրա համար, սակայն, կարեւոր է տրանսպորտային ցանցերի եւ ենթակառույցների բարելավումն ու զարգացումը՝ ներառյալ մայրուղիները, երկաթուղիները եւ նավահանգիստները: Այս ուղղությամբ տարածաշրջանում արդեն իսկ կան մի շարք նախաձեռնություններ: Ի տարբերություն հարեւան երկրների, Հայաստանը չունի ծովային ելքեր, տարածաշրջանային հակամարտությունների արդյունքում, Ադրբեջանի եւ Թուրքիայի հետ Հայաստանի սահմանները փակ են, իսկ աշխարհագրական պատճառներով հարավային հարեւան Իրանի հետ առեւտուրը սահմանափակված է:
Արդյունքում, Հայաստանը դուրս է մնում միջազգային նշանակության տրանսպորտային եւ էներգետիկ ծրագրերից, ստիպված է իր արտաքին առեւտուրը կազմակերպել սահմանափակ հնարավորությունների եւ տրանսպորտային մեծ ծախսերի պայմաններում:
«Հյուսիս-հարավ»-ի ծրագիրը կլուծի այս խնդիրները:
Նա՛եւ տնտեսական խնդիր
«Երկար ենք սպասել, վերջապես եկավ պահը: 1-ին կարգի նմանատիպ ճանապարհ մեր երկրում առաջին անգամ ենք կառուցելու»,-նշեց Մ. Վարդանյանը: Մանրամասնենք, թե ինչ ասել է «նմանատիպ ճանապարհ»: Հայաստանի Հանրապետության հարավային սահմանային հատման կետից (ԻԻՀ սահման) մինչեւ վրացական սահմանային հատման կետը 556 կմ ընդհանուր երկարությամբ բարձրակարգ, միջազգային չափանիշներին համապատասխանող՝ արագընթաց, բետոնե ծածկով ճանապարհ է դա լինելու: Բետոնե
ծածկով ճանապարհը բավականին ամուր է, բացի այդ՝ չանտեսենք «մուլտիպլիկացոն էֆեկտ» ասվածը, այսինքն՝ շինանյութի 95-97 տոկոսը տեղական է լինելու, ցեմենտարտադրության ծավալներն են ընդլայնվելու, գումարած ավազահանքերի աշխատանքը եւ այս ամենին հավելած՝ աշխատատեղեր:
Ծածկի շինարարության 1-ին հատվածն, օրինակ, ունենալու է 26 սմ ցեմենտբետոնե ծածկ, 18 սմ խճաքարային հիմքի շերտ, 15 սմ կոպճային ենթահիմք, 18 սմ հատիկավոր շերտ: Ճանապարհի համար նախատեսված են տեխնիկական հետեւյալ չափանիշներ՝ նախագծային արագությունը՝ 100 կմ/ժ, երթեւեկելի գոտու լայնությունը՝ 3.6 մ, վթարային գոտին՝ 2 մ, կոշտ կողնակը՝ 0.5 մ (ներքին) եւ 0.55 մ (արտաքին), իսկ փափուկ կողնակը՝ 1.2 մ: Ֆինանսավորման հետ կապված խնդիրը լուծվել է Ասիական զարգացման բանկի հետ կնքված պայմանագրով (500 մլն դոլարի: Դեռ 2009թ. ՀՀ եւ ԱԶԲ միջեւ կնքվել է Շրջանակային ֆինանսավորման համաձայնագիր, որով նախատեսվում է 962 մլն դոլարի ֆինանսավորում, որից ԱԶԲ-ի մասը կազմում է 500 մլն-ն):
Ծրագիրը կազմված է առանձին տրանշներից: 1-ին տրանշը 60 մլն դոլար է (մեր երկրի համաֆինանսավորումը՝ 10 մլն դոլար): Նախատեսվում է Երեւան-Աշտարակ 11.4 կմ եւ Երեւան-Արարատ 38 կմ ճանապարհահատվածների վերանորոգում: 2-րդ տրանշով (ԱԶԲ՝ 170 մլն դոլար, ՀՀ կառավարություն՝ 40 մլն դոլար) ստորագրված համաձայնագրով նախատեսվում է Աշտարակ-Թալին 41.9 կմ ճանապարհահատվածի վերակառուցում: Իսկ 3-րդ տրանշով, որի վարկային համաձայնագիրը դեռեւս ստորագրված չէ, նախատեսվում է Թալին-Գյումրի 45.567 կմ ճանապարհահատվածի վերակառուցում: Պետք է ապահովվի 4 երթեւեկելի գոտիներով արագընթաց մայրուղի:
Յուրաքանչյուր երթեւեկելի մասը կունենա 2 երթեւեկելի շերտ՝ ինչպես ասացինք 3.6 մ լայնությամբ, նաեւ 3.8 մ կենտրոնական բաժանիչ գոտի՝ կահավորված չընդհատվող մետաղական արգելափակոցներով՝ ճանապարհից օգտվողների անվտանգությունն ապահովելու համար: Ի դեպ, տեղական ճանապարհների եւ համայնքների հետ հաղորդակցությունը կապահովվի 9 տարանջատված փոխհատումների միջոցով:
Իսկ ստորգետնյա անցումները կապահովեն գյուղատնտեսական մեխանիզմների, նաեւ՝ ընտանի կենդանիների անվտանգ անցումը: 1 կմ ճանապարհի կառուցման միջինացված արժեքը (2 մլն դոլարի կարգի) ավելի էժան է (30 տոկոսով)՝ օրինակ Վրաստանի համեմատ:
Ի դեպ, 1 կմ ասվածն էլ միայն ճանապարհը չէ, այլ՝ այդ 1 կմ-ում ներառված ինժեներական կառույցները (կամուրջներ, ստորգետնյա անցումներ, ջրահեռատարներ եւ այլն):
Մի հարցի էլ անդրադառնանք. ինչու՞ հաղթող ճանաչվեց հենց վերոհիշյալ իսպանական ընկերությունը, երբ միջազգային մրցույթում ավելի էժան առաջարկ անողներ են եղել:
Բանն այն է, որ միջազգային մրցութային փաստաթղթերի փաթեթները ստացել էին միջազգային եւ տեղական 28 կապալառու կազմակերպություններ, սակայն հայտ էին ներկայացրել 6-ը՝ 4 չինական եւ 2 իսպանական ընկերություններ:
Մրցութային փաթեթները բացվել են հրապարակային, 6 ընկերությունների ներկայացուցիչներն էլ ներկա էին, նրանց ներկայությամբ բացվում էին փաթեթները, ընթերցվում հայտի, զեղչի ու հայտերի երաշխիքի գումարը ու դրանք գրանցվում բոլորին տեսանելի ձեւով:
«Կոնստրուկտորա Սանխոսե» իսպանական ընկերության ներկայացրած հայտի գինը 255.657 մլն դոլար էր: Հայտի երաշխիքի գումարը 5 մլն դոլար էր:
«Քովեգ Գրեգ կոնսորցիում» չինական ընկերության հայտի գումարը 217.367 մլն դոլար է, զեղչ նախատեսված չէր, իսկ հայտի երաշխիքի գումարը 4 մլն 600 հազ դոլար էր:
«Չայնա սիվիլ էնջիներինգ քորփորեյշն» չինական ընկերության ներկայացրած հայտի գումարը 261.229 մլն դոլար էր, զեղչը՝ 3.5 տոկոս, հայտի երաշխիքի գումարը՝ 6 մլն 500 հազ դոլար:
«Չայնա րոըդ ընդ բրիդջ քորփորեյշն» չինական ընկերության հայտի գինը 308.866 մլն դոլար էր, զեղչ չէր նախատեսվում, իսկ հայտի երաշխիքի գումարը 8 մլն դոլար էր:
«Սինոհիդրո քորփորեյշն» չինական ընկերությունը հայտ էր ներկայացրել 236.325 մլն դոլարի՝ առանց զեղչի: Հայտի երաշխիքի գումարի չափը 6 մլն դոլար է:
Իսկ հիշյալ՝ «Քորսան Քորվիամ կոնստրուկցիոն» իսպանական ընկերությունը հայտ էր ներկայացրել 275.800 մլն դոլարի չափով:
Բայց այս ընկերությունը նաեւ զեղչեր էր նախատեսել: Օրինակ՝ 1-ին սեկցիայի համար՝ 1.4 տոկոսի զեղչ, 2-րդի համար՝ 14.4 տոկոսի զեղչ, իսկ 3-րդի համար՝ 10.8 տոկոսի զեղչ: Հայտի երաշխիքի գումարը 5 մլն դոլարից անցնում էր:
Վերջնական արդյունքում՝ այս ընկերության հետ պայմանագիրն արդեն կնքվեց, ինչպես ասացինք, 250 մլն դոլարով:
Բացի այդ, ըստ Մ. Վարդանյանի, հաշվի են առնվել նաեւ այլ գործոններ, ասենք, թե մրցույթին մասնակցած որ ընկերությունն է վերջին 5 տարիներին գոնե 70 կմ բետոնյա ճանապարհ կառուցել եւ այլն:
Մի խոսքով, Հյուսիս-հարավ ճանապարհային միջանցքի ներդրումային ծրագիրը նպատակաուղղված է Հայաստանի տնտեսության եւ տարածաշրջանային առեւտրի զարգացմանը:
Աստղինե Քարամյան
«Լուսանցք» թիվ 16 (237), 2011թ.
Կարդացեք «Լուսանցք»-ի PDF տարբերակները www.hayary.org -ի «Մամուլ» բաժնում www.pressinfo.am -ի «Բեռնում» բաժնում



