Իմ կոչս է բոլոր հեղափոխական ընկերներուս, բոլոր հայ ժողովրդին‘ կուսակցական ինչ դավանանքի ալ պատկանին, ժամանակն է, որ սթափվինք, սեղմենք մեր շարքերը: Ազատության գործը շատ դժվարին գործ մը դարձած է, մեծ ուժի կկարոտի, ազգովին քով քովի գանք եւ այդ մեծ ուժը կազմենք, քաջությունը, դրամը, զենքը չէ, որ կպակասին մեզի, այլ՝ կամքը, զորացնենք մեր կամքը եւ վստահ ըլլանք, որ կփրկվինք:
Կհուսամ, թե այս փոքրիկ կոչս արձագանք պիտի գտնե յուրաքանչյուր հայդուկի սրտին մեջ, ինչպես նաեւ ամեն հայ անհատի: Կհուսամ, թե մեկ կողմ պիտի ընենք անձնական «եսե» ու թշվառ ժողովրդին դատին վրա միայն պիտ դարձնենք մեր լուրջ ուշադրությունը:
Զորավար Անդրանիկ
Անդրադառնալով գալիք նախագահական ընտրություններին՝ շատ վերլուծաբաններ են նշում, որ ի տարբերություն ՀՀԿ-ի եւ ՕԵԿ-ի (նաեւ ԱԺ ընտրություններում ՀՀԿ-ին սատարած ուժերի համար), որոնց ընտրությունը հասկանալիորեն հեշտ է, քանի որ վերջիններս պաշտպանելու են գործող նախագահ Սերժ Սարգսյանի թեկնածությունը, այլ քաղաքական ուժերը լուրջ փնտրտուքների մեջ են: Սա նպաստում է նաեւ գործող նախագահի պայքարին, անգամ միջազգային փորձագետների կարծիքով՝ հաղթելու ամենաբարձր հավանականությունն ունեցող թեկնածուն հենց գործող նախագահն է:
Խորհրդարանական ուժերից բարդ է լինելու թեկնածուի ընտրության հարցը ԲՀԿ-ի, ՀԱԿ-ի, անգամ ՀՅԴ-ի համար, քանզի բոլորն էլ ներքին խնդիրներ ունեն եւ ընդդիմադիր միասնական թեկնածու ունենալու ցանկություն:
Իսկ ահա «Ժառանգության» թեկնածու կուսակցության ղեկավար Րաֆֆի Հովհաննիսյանն իր թեկնածությունը թերեւս առաջադրի, քանի որ արդեն իսկ հրաժարվել է պատգամավորական մանդատից հենց այդ նպատակով: Նա կառաջադրվի, եթե անգամ վստահ լինի, որ բավարար քանակությամբ ձայներ չի հավաքի, եթե անգամ «Ազատ դեմոկրատներ»-ը չմիանան «Ժառանգության» պայքարին:
Շատերն են պնդում, թե ՀԱԿ-ը ստիպված է առաջադրել Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի թեկնածությունը, քանի որ այլ հարմար եւ մրցունակ թեկնածու չունի, ՀԱԿ շարքերից հեռացան մեծաթիվ գործիչներ, անգամ ՀՀ 1-ին նախագահի կուսակիցն ու խնամին՝ Դավիթ Շահնազարյանը, ով եւս համարվում է նախագահի հնարավոր թեկնածու:
ՀԱԿ-ԲՀԿ-ի քաղաքական խաղերից դեռեւս պարզ չէ Լեւոն Տեր-Պետրոսյան-Գագիկ Ծառուկյան զույգը ինչպես կպայմանավորվի ընտրություններից առաջ, բայց հստակ է, որ ՀԱԿ-ն իր ղեկավարին է տեսնում ՀՀ նախագահ, ԲՀԿ-ն՝ իր:
Խոսակցություններ կան նաեւ ԲՀԿ-ՀՅԴ հնարավոր միասնական թեկնածու առաջադրելու մասին, ով կարող է լինել ՀՀ 2-րդ նախագահ Քոչարյանը: Սակայն զլմ-ները վերջերս ավելի շատ արծարծեցին Լեւոն Տեր-Պետրոսյան-Գագիկ Ծառուկյան-Ռոբերտ Քոչարյան եռյակի հնարավոր համագործակցության մասին՝ ընդդեմ Սերժ Սարգսյանի, որտեղ ՀՅԴ-ն դժվար անելիք ունենա:
Չի բացառվել, որ ՀՅԴ-ն, ԲՀԿ-ն եւ «Ժառանգություն»-ը եւս փորձեն համատեղ քայլեր անել:
Վերլուծաբաններն իհարկե չեն հերքում նաեւ այն հանգամանքը, որ ԲՀԿ-ն կարող է առաջադրել իր առանձին թեկնածուն՝ ի դեմս Գագիկ Ծառուկյանի կամ Վարդան Օսկանյանի, քանի որ կարծես կողմնորոշվել է, որ այլեւս ընդդիմություն է: Բայց նախագահական ընտրություններում շատերն են խոցելի, շատերը կորցնելու բաներ ունեն եւ անմաքուր գործեր, եւ հաստատ քաղաքական խաղերը բազմակողմանի կընթանան:
Քննարկումներ են լինում նաեւ, թե քանի փուլանոց նախագահական ընտրությունները կարող են շահավետ լինել պետության եւ առանձին թեկնածուների համար:
Ի վերջո այս հարցերը սպառիչ պատասխաններ կստանան, երբ պարզվի, թե ովքեր են առաջադրվելու 2013թ. ՀՀ նախագահի ընտրությանը:
Ինչպես միշտ «հասկանալի» հայտարարություն արեց սոցիոլոգ Ահարոն Ադիբեկյանը, ով բացառապես պնդում է, թե Սերժ Սարգսյանի մեկ փուլով հաղթանակն ապահովված է: Անգամ տեսակետ կա, որ սա կարող է ձեռնտու լինել ՀԱԿ-ին, եթե համոզված լինեն, որ ՀՀ 1-ին նախագահը 2-րդ փուլ չի անցնելու: Հիշենք, որ համանման սցենար պիտի կիրառվեր նաեւ 2008թ., եւ ՀՀԿ լավատեղյակ աղբյուրները հայտնում են, որ այն ժամանակ սոցիոլոգ Ադիբեկյանն իր հարցումների արդյունքում էլի բացառապես պնդում էր, որ մեկ փուլով Սերժ Սարգսյանի հաղթանակն ապահովված է: Սակայն ընտրությունից մի քանի օր առաջ նա սկսել էր ՀՀԿ կարկառուն դեմքերին եւ Սերժ Սարգսյանին համոզել, որ երկու փուլով ընտրություններ անցկացնելն առավել գրագետ ու ճիշտ մարտավարություն է: Վերլուծաբաններն ասում են, որ ՀՀԿ-ում հասկացել էին, թե ինչն ինչից հետո է, խայծը կուլ չէին տվել:
Զարմանալի կլիներ, որ «Նոր ժամանակներ» կուսակցության նախագահ Արամ Կարապետյանը նորից չխոսեր իր առաջադրվելու մասին, ով արդեն իսկ ինչ-որ նոր բացահայտումներ է խոստացել:
Դեռ ոչ այնքան ակտիվ, սակայն խոսակցություններ կան նաեւ Ժողովրդական կուսակցության նախագահ Տիգրան Կարապետյանի մասին, ով ԱԼՄ հեռուստաալիքի փակումից նեղացած, պատգամավոր դառնալու հույսը կորցրած հեռացել էր երկրից՝ վերադառնալու պայմանով:
ՀՅԴ-ն դեռ չի որոշել որպես առանձին ուժ մասնակցել նախագահի ընտրությանը՝ սեփական թեկնածուն առաջադրելով: Անգամ պետք է դեռ որոշվի մասնակցել, թե՝ ոչ, կամ՝ ինչ թեկնածուի պաշտպանել: ՀՅԴ պատասխանատուներից Վահան Հովհաննիսյանը չի հերքել, որ սփյուռքի եւ տեղական կառույցների միջեւ տարաձայնություններ կան, ինչը նույնպես պետք է կարգավորվի այս հարցի ժամանակ: Նշվել է նաեւ, որ Ռոբերտ Քոչարյանին սատարելու հարցը ՀՅԴ-ի օրակարգում չկա:
Վերը նշեցինք, որ ՀԱԿ-ից հեռացած Դավիթ Շահնազարյանը նույնպես ունի նախագահ դառնալու իղձ, եւ չի բացառվում, որ նրան միանան նաեւ ՀԱԿ-ից, այնուհետեւ՝ «Ազատ դեմոկրատներ»-ից հեռացած Արարատ Զուրաբյանն ու այլք, ովքեր կարող են նաեւ ֆինանսական ներդրումներ անել:
Որոշ ժամանակ առաջ նախկին ՀՀՇ-ականներից արծարծվեց հանրահայտ Վանո Սիրադեղյանի անունը, ով դեռ փնտրվում է… եւ Ինտերպոլի հայկական տվյալների բազայում միջազգային հետախուզվողների մեջ նրա անունը 9-րդն է:
Տեսակետ կա նաեւ, որ նախագահական ընտրություններից առաջ ՀԱԿ-ը կարող է անակնկալ մատուցել եւ նախագահի թեկնածու առաջադրել ՀԺԿ նախագահ Ստեփան Դեմիրճյանին:
Բայց ՀԱԿ-ում այլ կուսակցություններ եւ թեկնածուներ էլի կան եւ Կոնգրեսի անդամ, «Ժողովրդի իշխանություն» անվամբ կուսակցության համակարգող Զոյա Թադեւոսյանն ասել է. «Նախագահի անձի, կերպարի առումով նշաձողն այնքան է իջեցվել, որ ՀԱԿ-ում շատ ավելի արժանավոր թեկնածուներ կան, քան 2-րդ եւ 3-րդ նախագահներն են: Այսօր Հայաստանում որքան բնակչություն կա ընտրական տարիքի, այնքան էլ նախագահի թեկնածուներ կան»…
Այսքան բան: Իսկ հետաքրքիր է (այս մասին խոսք չկար) 1-ին նախագահին հավասար «ընտրական տարիքի» թեկնածու կա՞, թե չկա՞… Երեւի սա չի նշվել, որպեսզի ՀԱԿ-ի վերոնշյալ անակնկալը մի քանի հոգու մեջ խաղարկվի:
Քննարկվում է նաեւ ՀԱԿ-ը լքած «Հանրապետություն» կուսակցության ղեկավար Արամ Զ. Սարգսյանի հարցը, ով լուրջ տարաձայնություններ ունեցավ նախկին նախագահ Տեր-Պետրոսյանի հետ:
Իրենց հնարավոր մասնակցության եւ որեւէ թեկնածուի պաշտպանության մասին հանդես են եկել նաեւ Հայ Արիական Միաբանությունն ու Հայ Ազգայնականների Համախմբումը: ՀԱՄ առաջնորդ Արմեն Ավետիսյանը վերջերս «Լուսանցք»-ին տված հարցազրույցում չի բացառել նման տարբերակը եւ մոտ ժամանակներս այդ առիթով հայտարարությամբ հանդես գալու հնարավորությունը:
ԱԻՄ նախագահ Պարույր Հայրիկյանը եւս ցանկություն է հայտնել պայքարել երկրի նախագահի աթոռի համար եւ հայտարարել է, թե կհամոզի Սերժ Սարգսյանին պաշտպանել իր թեկնածությունը՝ գործող նախագահին վարչապետի պաշտոնն առաջարկելով եւ Արցախի հարցի համար լուծում տրամադրելով:
Իհարկե հետ չի մնա նաեւ Հայաստանի մարքսիստական կուսակցության ղեկավար Դավիթ Հակոբյանը, ով առաջադրվելու դեպքում սովետական եւ հայրենական կինոնկարներից նոր մեջբերումներով, ասույթներով ու կարգախոսներով կհարստացնի բոլորիս:
Այսօր առավել շատ քննարկվում են ՀՀ 3 նախագահների հնարավորությունները, անգամ հետահայաց հաշվարկներ են կատարվում նրանց թողած ժառանգության առումով: Վերլուծվում են նախագահների դրական ու բացասական կողմերը, ձեռքբերումներն ու անհաջողությունները: Այդ հաշվարկներում քննարկվում է նաեւ, թե 3 նախագահներից մեկի ընտրվելու դեպքում ով կշահի չընտրվողներից: Այսինքն՝ մանրամասն դիտարկվում է ամեն բան, հաստատ հենց նախագահների հսկողությամբ իրականացվող ու ծավալվող քննարկումներում: Հիմնականում բարձր է գնահատվում Սերժ Սարգսյանի վերընտրվելու հանգամանքը, ուստի այս դեպքում չընտրվածների մեջ նախընտրելի է լինում Ռոբերտ Քոչարյանի դիրքը, իսկ Լեւոն Տեր-Պետրոսյանի համար, ըստ վերլուծաբանների, դա կլինի քաղաքական ասպարեզում մնալու վերջին փորձը:
Նախագահ Սարգսյանի հնարավորությունները բարձր են գնահատվում ոչ միայն գործող նախագահի լծակներն ունենալու, այլ նաեւ այն պատճառով, որ վերջինս ունի հայամետ գաղափարախոսություն եւ փոխլրացնող արտաքին քաղաքականության կրողն է ներկայումս, ինչը գոհացնում է նաեւ արտաքին ուժերին:
Կլինեն էլի թեկնածուներ, անգամ այնպիսիք, ինչպիսիք արդեն հայտարարել են, թե իրենք են հաղթելու ՀՀ նախագահի գալիք ընտրությանը: Օրինակ, Վարդան Սեդրակյանը, ով հանդես է գալիս որպես էպոսագետ, Մարտիկ Սարգսյանը, ով ներկայացել է որպես «Ազդարար» գիտամշակութային ամսագրի վերահիմնադիր եւ ազատամարտիկ եւն:
Իսկ եթե հաշվի առնենք, որ Երկիր մոլորակի էկոհամակարգի խախտման պատճառով կրկին խոսում են աշխարհի վերջի մասին, ապա ըստ 22 հայտնի կենսաբանների, բնապահպանների, երկրաբանների, «մենք գործ կունենանք լիովին այլ աշխարհի հետ», ինչը երեւի թե չի բացառում ոչ մի բացառություն: Իսկ բացառությունների կարիք այնքա՜ն է զգացվելու, քանի որ, ըստ այդ գիտնականների հաշվարկների, արդեն 2050թ. Երկիր մոլորակում կլինի 9,3 մլրդ մարդ, իսկ միջին ջերմաստիճանը կբարձրանա ավելի քան 20-ով: Հետեւանքը կարող է լինել ավերիչ, քանի որ բնակչությանը այլեւս հնարավոր չի լինի ոչնչով սնել:
Իսկ տարբեր փրկիչների, ինչ-որ մոգերի կամ էքստրասենսների պակաս Հայաստանը եւս չունի: Եվ՝ ցավոք չունի:
Արման Դավթյան
«Լուսանցք» թիվ 29 (250), 2012թ.
Կարդացեք «Լուսանցք»-ի PDF տարբերակները www.hayary.org -ի «Մամուլ» բաժնում www.pressinfo.am -ի «Բեռնում» բաժնում



