Դավաճանությունը` ազգահայրենադավությունը, հայության մեջ բուն դրեց, երբ հայը հեռացավ ՀԱՅ֊ից եւ դադարեց Հավերժող Առաքելություն Յուրաբնույթ (ՀԱՅ) Էությունից… Դավաճանությունը նյութական բնույթից բացի հոգեւոր բնույթ ստացավ արդեն Հայոց Հավատի հրաժարումից` Հայ Աստվածներին ուրանալուց հետո… Եվ Հայոց Միտքը այլեւս գերի ընկավ նյութախեղ ու հոգեխեղ դավաճանական հորձանուտում… Դավաճանական հիվանդության ետքայլի֊բուժման համար պետք է նախ Հավատադարձ կատարել, որ Հայոց Միտքը ճշմարիտ հոգեւոր սնուցումից հետո ինքնամաքրվի նաեւ մարմնապես` գենախեղումներից… (Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ)

This entry was posted in Հ.Ա.Մ., Հայտարարություններ, Հոդվածներ. Bookmark the permalink.