Հեռու՛ մնացե՛ք Եռաբլուրից ֊ ա՛յ սրբապիղծներ… ձեր լափամաններից ու իմաստազուրկ կենացներից հեռու՛ պահե՛ք տղերքին…

Երբ հրճվանքի սեղանին կենացները “քաղցրանում” են, թե` “խմենք էն տղերքի կենացը, որ իրենց կյանքը տվեցին, որ մենք էսօր ուտենք֊խմենք քեֆ անենք”… երբեմն չեմ կարողանում զսպել ինձ… ուստի` շատ տեղերում ցանկալի հյուր չեմ վաղուց… թքած…
Այսպես եղել է դեռ Արցախյան 1֊ին պատերազմից հետո, այսպես եղել է նաեւ 2֊րդ եւ 3֊րդ պատերազմներից հետո ֊ այսօր էլ…
…տո ա՛յ … … … եթե էշ֊էշ դուրս ես տալիս, քանի որ պատերազմի դաշտը միայն կինոներում ես տեսել ֊ մարտական ընկերոջդ հանգչող մարմինը երբեք չես գրկել ֊ աչքերին չես նայել ու էլի քեզ անհայտ բաներ… էդ տղերքը էլի կռվել են ֊ իսկ դու էլի կերել֊խմել ես… գոնե այսուհետ սսկվի՛ր ու Եռաբլուրը քո հայամերժ կյանքին մի խառնի՛ր… ա՛յ…
Կամ էլ`  եթե չհասկանալով ես բարձրաձայն լակում, ապա իմացի՛ր, որ էդ տղերքը իրենց կյանքը տվել են ոչ թե քո քեֆերի համար, այլ Հայրենիքը պահելու, Ազգի նպատակները կյանքի կոչելու, հայության սերունդների զարգացող ապագան ապահովելու եւ … եւ… այդ ապագայում նոր հաղթանակներ տանելու, նոր հայկական բռնազավթված տարածքներ ազատագրելու … Հային ու Հայքին սերնդե֊սերունդ ծառայելու, հզոր ու ծաղկող Հայաստանում հայորեն ու մարդկայնորեն ապրելու համար…
Եռաբլուրը մի՛ խառնեք ձեր ձեւական եւ իմաստազուրկ սեղանների հարբած ու հաբռգած զրույցներին, հատկապես եթե դրանք թալանի ու արյան հացի լափամանապիղծ սեղաններ են…
Եթե անգամ պատասխան չեք տալու այսօր (չնայած պատասխանն էլ չեմ բացառում), ապա ձեր հոգիներին վերեւում դեռ շա՜՜՜տ տխուր֊տանջալից հանդիպումներ են սպասում ֊ հոգեցու՜՜՜նց հանդիպումներ…
(Արմեն Ավետիսյան, Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ / Հայ Ազգայնականների Համախմբման համակարգող)