Հա՜, հասկացա՛նք որ քաղաքականությունը դիվանագիտություն է, անգամ կասեմ` փոխհարաբերությունները կարգավորելու արվեստ… բայց երբ դիվանագիտությունը քծնանքի է վերածվում, ապա ընթանում է միակողմ` հակառակ կողմին հարմար քաղաքականություն, եւ “հետույք մտնելու” արհեստն է փոխարինում փոխհարաբերությունները կարգավորող արվեստին… իսկ երբ դավաճանությունն է դիվանագիտություն որակվում, ապա քաղաքականությունը վերածվում է հակառակ կողմի անհերքելի թելադրող խոսքի եւ “հետույք մտնելու” արհեստին էլ փոխարինում է ուղիղ եւ առանց չակերտների հակառակորդի հետույքի միջից հնչող մահվան կախկանձի… դիվանագիտությունը վերածելով “դիվան քշելու” ֊ ոչ մի տեղ չտանող անհեռանկար գործի, որը սեփական պարտությանը հասնելու ֊ թշնամուն տրվելու “դիվանագիտական” ամենակարճ ուղին է… (Արմեն Ավետիսյան, Հայ Արիական Միաբանության առաջնորդ)