Չներքաշվե՛նք հակաիսլամական քաոսի մեջ

Նորվեգացու հայտնի «մանիֆեստում» հայերին միտումնավոր են ներառել

Հայաստանն ու հայությունը հակաիսլամական խնդիրների մեջ ներքաշելուն ուղղված փորձեր միշտ եղել են: Եվ դրանք միանշանակ մեր թշնամիների նախաձեռնություններն են:

Վերջերս Նորվեգիայի մայրաքաղաք Օսլոյում եւ ոչ հեռու գտնվող Ուտոյա կղզում Անդրես Բերինգ Բրեյվիկի իրականացրած հայտնի մարդասպան հարձակումից հետո համացանցում հայտնվել էր «Ասպետական ուխտ-2083» անվամբ տեսանյութ՝ հակաիսլամական բովանդակությամբ: Բրեյվիկի ահաբեկչական գործողությունից ժամեր առաջ, էլի համացանցում, հրապարակվել էր «Եվրոպայի անկախության մանիֆեստ -2083» անվանմամբ 1518 էջանոց փաստաթուղթ Բրեյվիկի կեղծանվամբ, ինչը հաղորդել էր BBC ռադիոկայանը:  

Այդ «մանիֆեստում» Բրեյվիկն անդրադարձել է նաեւ Օսմանյան կայսրության սուլթան Աբդուլ Համիդի, Հայոց ցեղասպանության պատասխանատուներ Թալեաթ, Էնվեր եւ Ջեմալ փաշաների՝ հայ ժողովրդի դեմ իրականացրած ջարդերին, հայերի բռնի տեղահանությանը, էթնիկական զտումներին, այդ ամենի հետեւանքով հայ ժողովրդի կորցրած պատմական հայրենիքին՝ Արեւմտյան Հայաստանին: Նաեւ թուրքերի՝ ազգային փոքրամասնություններին իսպառ ոչնչացնելու քաղաքականությանը, Թուրքիայի հիմնադիր Մուստաֆա Քեմալ Աթաթուրքի ծավալած գործունեությանը, ներկայիս վարչապետ Ռեջեփ Թայիփ Էրդողանի քաղաքականությանը, Թուրքիայի՝ ԵՄ անդամակցությանը, Կիպրոսի հիմնախնդրին ու Սեւրի պայմանագրին:

Սակայն որքան էլ հրապարակված փաստաթղթում ներառված են նաեւ հայերի խնդիրները, փաստաթուղթն ինքնին հակաիսլամական բնույթի է: Հայությունը երբեք հակաիսլամական տրամադրություններ չի ունեցել ոչ 20-րդ դարում, ոչ էլ այժմ: Մեր շատ բարեկամ պետություններ ու ազգեր նաեւ իսլամ են դավանում եւ երբեւէ որեւէ մեկը չի կարող պնդել, թե հայությունը հակաարաբական կամ հակաիրանական տրամադրություններ ունի: Մահմեդական կրոնի դեմ անգամ հայ քրիստոնյա կրոնավորները չեն արտահայտվել: Հայաստանյայց Առաքելական եկեղեցին առանձնակի դիրք ունի իսլամական աշխարհում եւ իսլամ դավանող ժողովուրդների շրջանում, որը տարածվում է նաեւ ներկայիս հայության մասով:

Իսլամական աշխարհն այսօր էլ հարգում է 1917թ. Մեքքայի Շարիֆ եւ Արաբական հողերի թագավոր Ալ Հուսեյն Իբն Ալիի հրովարտակը՝ հայերին պաշտպանելու վերաբերյալ: Ասված է, որ յուրաքանչյուր մահմեդական (մուսուլման), հանուն Աստծո ողորմության, պարտավորվում էր իր պաշտպանության տակ առնել հայերին 1915թ. ցեղասպանությունից հետո:

Հայերը խնդիր չունեն իսլամի հետ: Խնդիր ունենք միայն թուրքերի ու ադրբեջանցիների հետ, որոնք ամեն գնով փորձեցին արցախյան հիմնահարցը կրոնականացնել եւ սրբազան ջիհադի կոչ անել, սակայն իսլամական աշխարհը չընդունեց դա, անգամ չքննարկվեց արցախյան հարցի կրոնական «պատկանելությունը»:

Սակայն, նորվեգացու հայտնի «մանիֆեստը» զուտ հակաիսլամական է, որտեղ հայերն անելիք չունեն, եւ գուցե հայերի խնդիրները հենց միտումնավոր էլ ներառնված են այդ փաստաթղթում: Մեզանում մի քանի արձագանքողներ եղան մի պահ, թե ահաբեկիչը որպես բարբարոսներ ներկայացրել է նաեւ թուրքերին ու հիշատակել է Հայոց ցեղասպանությունը: Բայց մեր խնդիրը, հայկական հարցը այդ ճանապարհով չի լուծվելու, եւ հակաիսլամական ոլորտում Հայաստանն ու հայությունը անելիք չունեն:

Իսկ Հայաստանի՝ այդ ոլորտում հայտնվելու դեպքում կշահեն միայն թուրք-ադրբեջանցիները՝ խաղալով իսլամական խաղաքարտով: Մինչդեռ այսօր էլ իսլամական աշխարհում անվստահություն կա եւ՛ Անկարայի եւ՛ Բաքվի՝ իսլամսական երկրներ լինելու հարցում…

Վահագն Նանյան

Երկդեմ ու անհավատ Ադրբեջանը

Հերթական անգամ իսլամական աշխարհում քննադատության է ենթարկվում Ադրբեջանը: Այս հանգամանքը նպաստավոր է, որպեսզի Հայաստանը նորից հիմնավորի արցախյան հիմնախնդրի ոչ կրոնական լինելը, ինչը պարբերաբար փորձում են անել ադրբեջանցիները՝ քրիստոնեական եւ իսլամական հակամարտող կողմեր ներկայացնելով հայ-ադրբեջանական առճակատումը:

Վերջերս նաեւ «Հեզբոլլահ»-ը դատապարտեց Բաքվի հակաիսլամական քաղաքականությունը. «Հեջաբի արգելումը ամբողջովին հակասում է մարդու իրավունքներին, եւ աշխարհի ոչ մի երկրում դա ընդունելի չէ, ուստի Ադրբեջանի ժողովուրդը իրավունք ունի իր իրավունքների համար բարձրաձայնել ու պայքարել, իսկ այդ երկրի իշխանությունները, որպես ժողովրդի ներկայացուցիչ, պետք է կատարեն նրանց պահանջները»:

Իրանական զլմ-ները եւ պաշտոնյաները, որոնք եւս սուր քննադատության են ենթարկում ադրբեջանական ձեւական իսլամական կեցվածքը, նշել են, որ «Հեզբոլլահ»-ի գլխավոր քարտուղարի տեղակալ Շեյխ Թաաիմ Ղասեմը՝ դատապարտելով ժողովրդի նկատմամբ ճնշումներ կիրառելու Ադրբեջանի ղեկավարության քաղաքականությունը, զգուշացրել է պաշտոնական Բաքվին: Անգամ Թուրքիայում գործող մահմեդական կազմակերպություններն են բողոքում Ադրբեջանի հակաիսլամական դրսեւորումների դեմ:

Իսլամական աշխարհում, շատերի կարծիքով, կրոնի հարցում պաշտոնական Բաքուն վարում է երկակի քաղաքականություն. այս մասին խոսվել է նաեւ «Իսլամական համագործակցության կազմակերպության» անդամ երկրների ԱԳ նախարարների նստաշրջանում, քանզի Ադրբեջանի ԱԳ նախարար Էլմար Մամեդյարովի ելույթը հարուցել էր բազմաթիվ փորձագետների զարմանքը: Ադրբեջանցի նախարարը նշել էր, որ իր երկիրը կաջակցի բոլոր այն քայլերին, որոնք ուղղված են կանխարգելելու հակակրոնական որեւէ գործողություն: Մասնակիցները արձագանքել են, որ Ադրբեջանի ԱԳ նախարարն այն պարագայում է խոսում հակաիսլամական գործողությունների կանխարգելման մասին, երբ Ադրբեջանը ԻՀԿ անդամ այն երկրներից է, որտեղ պետական պաշտոնյաների կողմից վարվում է հակաիսլամական քաղաքականություն:

Ադրբեջանի վարած հակաիսլամական քաղաքականության նկատմամբ մուսուլմանական 30 անդամ երկրների անունից քննադատական հայտարարությամբ էր հանդես եկել նաեւ Իսլամական հեռուստառադիոյի միությունը:

Արման Դավթյան

* * *

«Աշխարհի ադրբեջանցիների կոնգրեսի» (ԱԱԿ) ներսում չի դադարում դիմակայությունը: Հիշեցնենք, որ Ադրբեջանի ներկայացուցչության ղեկավար Սաֆթար Ռահիմլին խորհրդարանի պատգամավոր Սաբիր Ռուստամխանլիին մեղադրել էր Իրանի հետախուզության հետ կապեր ունենալու մեջ:

Եվ հիմա էլ «աշխարհի ադրբեջանցիները» չեն կարողանում վստահել միմյանց:

Ադրբեջանական սփյուռքը բողոքում է, որ ԱԱԿ-ն վերածվել է ընտանեկան կառույցի, ինչն էլ անվստահության ու մեղադրանքների պատճառ է դառնում:  

«Լուսանցք» թիվ 40 (216), 2011թ.

This entry was posted in Հ.Ա.Մ., Հոդվածներ. Bookmark the permalink.