Իսկ կառավարությունը աճ է նկարում
Ակնհայտ է, որ սաֆարովյան դավադիր գործարքը արտաքին հարաբերությունների ոլորտում եւ առաջիկա նախագահական ընտրությունը ներքին քաղաքական ոլորտում պետք է լրացուցիչ աշխուժություն առաջացներ մեր քաղաքական կյանքում, ինչը եւ եղավ: ՀՀ նախագահ Սերժ Սարգսյանն ամենակտրուկ արձագանքողներից էր, դիպուկ սկսեց իր մինչնախընտրական գործունեությունը նաեւ կառավարությունում հրավիրած խորհրդակցությունում: Արտաքին ոլորտում երկրի նախագահը մի քանի անգամ պատմա-քաղաքական լուրջ ելույթներ է ունեցել ոչ վաղ անցյալում, ինչը նաեւ կարելի է դասընթացներ համարել Ադրբեջանի եւ Թուրքիայի իշխանությունների համար, որոնք պատմությունը միայն կեղծ չափանիշներով են հասկանում եւ պատմական կեղծիքը զուգահեռում են իրենց արհեստական գենի ցանկություններին: Այդօրինակ պատմա-քաղաքականկան հայտարարությունները մի ամբողջ դասընթաց կարելի է համարել նաեւ «միջազգային հանրության» երկերեսանի ու երկակի խաղերի ջատագով Արեւմուտքի «պապաների» համար, որոնք ադրբեջանցիներից ու թուրքերից շատ իմանալով հանդերձ՝ ստի ու կեղծիքի ամենաստորագույն կողմնակիցներն են:
Եվ ահա Սերժ Սարգսյանը եւս հայտ ներկայացրեց ՀՀ նախագահի առաջիկա ընտրության համար վերոնշյալ խորհրդակցությունում հանգամանալից ելույթ ունենալով: Նա հենց սկզում հասկացնել տվեց, որ այսուհետ զուտ աշխատանքից ազատելով չի բավարարվելու: Անդրադարձավ գրեթե բոլոր ոլորտներին. «Ուզում եմ որպեսզի բոլորդ, ոչ ձեւական, այլ իրականում դառնաք մեր դաշնակիցներից մեկն այս հարցում: Շահագրգիռ անձ լինենք այս հարցում: Խնդրում եմ, որ դուք ձեր գերատեսչություններում համապատասխան խորհրդակցություններ հրավիրեք, մարդկանց բացատրեք եւ ասեք, որ եկել է ժամանակը, որ զուտ աշխատանքից ազատելով կամ կշտամբելով մենք չենք բավարարվելու… Եվ հենց ձեզնից եմ ակնկալելու նախաձեռնությունները»:
Համաձայն ենք նախագահի հետ, որ իրավիճակը շտկելու ուղղություններում «մարդը պիտի պատասխանատվություն կրի եւ ֆինանսական, եւ այլ…», որպեսզի տեղ գտած մի շարք անթույլատրելի երեւույթներ վերանան, որոնց մասին նա խիստ դժգոհություն է արտահայտել: Իհարկե պետք է նշենք, որ այդ թերությունների դեմ պետք էր այս ընթացքում եւս պայքարել ու ամենախիստ ձեւերով, ինչը, ցավոք, չի արվել եւ ահա հասել է այն աստիճանի, որ դարձել է պետականորեն հրպարակայնացնելու հարց: Եթե երկրի ղեկավարը մինչեւ վերջ հետապնդի ելույթում հնչեցրած խիստ խոսքերը, ապա հնարավոր է ակնկալել փոփոխություններ: Նա մասնավորապես հայտնել է, որ խնդիրը կազմված է 2 հիմնական ուղղություններից. «Մի ուղղությունը կանոնակարգումն է, մյուսը՝ մարդկանց անբարեխիղճ վերաբերմունքն է, եթե ուրիշ բառերով չասեմ, որ փորձեն խախտել այդ կանոնակարգերը, հանցագործության գնան: Հիմա մերը եւ՛ այնտեղ է վատ, եւ՛ այստեղ է վատ: Մարդը պիտի պատասխանատվություն կրի, չգիտեմ՝ ֆինանսական, թե այլ պատասխանատվություն: Այդպես չի կարող լինել: Ինչպես է, որ մենք հանրային գրադարանի համար 700 մլն դրամ հատկացնենք, որպեսզի ունենանք նորմալ տեսքի գրադարան, հետո բանից պարզվի, որ այնտեղ տարրական բաներ հաշվի չեն առել, շինարարն էլ մահացել է: Հիմա ո՞վ է պատասխան տալու: Դրա համար գործընթացներ կան, չէ՞, կազմակերպություն կա, միգուցե բանկն է երաշխիք տվել, գնացեք վերցրեք, թող մարդը գա, իր երաշխիքին պատասխան տա, կազմակերպությունը գա: Երաշխիք տալու համար իրենք փող են չէ՞ ստանում: Արդեն 3 շաբաթ է՝ մենք դրա մասին գիտենք, ու դեռեւս մատ մատի չենք տվել…»: Եվ քանի այսպիսի օրինակ կարող է բերել նախագահը, իսկ քանիսը կարող են բերել մարդիկ, որ տարիներ շարունակ իրենց աչքերով են տեսնում այս ամենը: Դե արի ու հավատացրու, որ այլեւս ուղղվելու է: Շատ բարդ է ու մարդկանց ապացուցելու համար այլեւս հակառակ օրինակներն են պետք, թե ինչպես պատժվեցին իրական չարաշահողները եւ անպատասխանատուները, առավել եւս հափշտակողներն ու կաշառակերները:
Ինչպես սաֆարովյան դեպքում, այստեղ էլ Սերժ Սարգսյանը ցանկացավ, որ ԱԱԾ-ն լրջորեն զբաղվի այս խնդիրներով, հավելելով, որ նաեւ դատախազությունը պետք է լրջորեն զբաղվի: Նախագահն իհարկե այդ օրը բոլորին է խիստ հանձնարարականներ տվել: Նա մասնավոապես նշել է. «Մենք բազմաթիվ ոլորտներում պրոբլեմներ ունենք՝ կապված եւ՛ գնումների հետ, եւ՛ պետական բյուջեն տնօրինելու հետ: Եվ չկա մի կազմակերպություն, որտեղ այդ խնդիրներն այս կամ այն չափով առկա չլինեն: Տեղ կա շատ քիչ, բայց տեղ կա մեծ չափերի: Նախ ես ցանկանում եմ, որպեսզի եւ՛ ազգային անվտանգության ծառայությունը, եւ՛ դատախազությունը այս խնդիրներով լրջորեն զբաղվեն, շատ լրջորեն, բայց էլի չգան ասեն՝ էս մեկը միլիոնուկես գողացավ, էն մեկը՝ երկու միլիոն: Գլխից պիտի բռնենք, մեծերին: Մեծ խնդիրներ կան դեռեւս քաղշին նախարարությունում, մարդիկ համոզված չեն, որ իրենք չպետք է «ատկատներ» տան: Նույնը կապի եւ տրանսպորտի նախարարությունում. արդեն 5-6 ամիս է՝ աշխատում եք, չէ՞, այդ մարդիկ պետք է համոզված լինեն, որ չի լինելու այդ բանը: Էական բարեփոխումներ պետք է լինեն պաշտպանության նախարարությունում, Սեյրան: Ինձ համար անհասկանալի է, թե ինչպես գլխավոր շտաբի պետի տեղակալը կարող է մեծ գումար՝ պարտք վերցնել մատակարարից: Ի՞նչ է նշանակում դա: Դա ի՞նչ հասկացողություն է»…
Հաճելի է, երբ պետության 1-ին դեմքից ես լսում «առկա փնթի վերաբերմունքի» մասին, ինչն ասվում է մի խորհրդակցությունում, որին մասնակցում են գործադիր մարմինների ղեկավարները՝ վարչապետի գլխավորությամբ, ՀՀ նախագահի եւ կառավարության աշխատակազմերի ղեկավարները, գլխավոր դատախազը, Երեւանի քաղաքապետը, ՀՀ օրենքներով ստեղծված մշտապես գործող մարմինների ղեկավարները, ԳԱԱ նախագահը: Եվ ներկաները նախագահի խիստ դժգոհությունն են լսում իրենց աշխատանքից: Մնում է միայն հետեւողական լինել, քանզի, կրկնում ենք, որեւէ խիստ խոսք ազդեցություն չի ունենա, եթե համապատասխան պատիժը չհետեւի խախտումները շարունակողներին, եւ եթե ասենք ԱԱԾ-ն կամ դատախազությունը բռնեն ոչ թե մանր-մունր՝ 50 դոլարանոց տեսուչների, այլ՝ մեծ ձկներին:
Փաստորեն, կառավարության աշխատանքը չի բավարարում նախագահին. «Այս առումով ես կառավարության աշխատանքը, Տիգրան, շատ բացասական եմ գնահատում: Մենք 4 տարի է քեզ հետ խոսում ենք էս թեմաներով, ուղիղ 4 տարի է, բայց պրոցեսները շարունակվում են. 6 ամիս հետո լավ կլինի, 1 տարի հետո լավ կլինի: Գոնե տեխնիկական խնդիրները կարո՞ղ ենք լուծել, կանոնակարգերը կարո՞ղ ենք գրել, հետո գնալ էն մարդկանց հետեւից, ովքեր «ատկատներ» են վերցնում, մատակարարներից էսպես ասած՝ պարտքեր են վերցնում, գնալ էն մարդկանց հետեւից, ովքեր իրենց քեռու տղային են բերում տենդերում հաղթեցնում, չգիտեմ, կրկնակի ավել գներով: Եթե վերցնենք վերջին 2-3 տարում կատարված շինարարական աշխատանքները, կտեսնենք ինչքան են թանկացել այդ աշխատանքները, ճանապարհաշինական աշխատանքները: Եվ տարօրինակ է, մենք տենդերով ապրանք ենք ձեռք բերում, որը շուկայում ավելի էժան է: Մեկը դրա համար պետք է պատասխան տա՞, թե՞ չէ: Թե՞ անպայման պետք է մարդ ձերբակալենք, անպայման Խաչիկյանի պատմությունը մեջտեղ բերենք: Այն ժամանակ էլ ասում էինք՝ լսեք, թոշակները կարգավորեք, նպաստները կարգավորեք՝ բոլորն ասում էին կարգին է, էստեղ բան չկա… Վերջում պարզվեց, որ տարեկան 11-12 մլրդ այնտեղից կարող էինք տնտեսում անել: Անթույլատրելի է, անթույլատրելի: Պիտի կարողանանք այս պրոցեսը կարգավորել, հետո անցնել մնացած խնդիրներին»:
Սա թերեւս այն եզակի դեպքերից է, երբ երկրի նախագահը բացահայտ քննադատում է վարչապետին՝ կարծես շարունակելով այն բողոքավորներին, ովքեր պահանջում են վարչապետի հրաժարականը:
Դժգոհություն կար նաեւ շուկայական հարաբերություններից. «Մեկ աղբյուրից կատարած գնումներում ես խնդիր չեմ տեսնում, օպերատիվության համար դա կարելի է անել, բայց պետք է անել մարդավարի՝ բոլոր պահանջները պահպանելով, շուկան ուսումնասիրելով՝ համեմատելով եւ վերջում՝ արդյունքում ասելով՝ տեսեք, մի աղբյուրից արեցինք, որեւէ բանով չի տարբերվում, եթե տարբերվում է, դեպի էժանն է տարբերվում: Հարյուր բան կարող է լինել՝ փլուզում, վթար. պարտադի՞ր է այս բոլորը դնել եւ տենդերներ անցկացնել: Բայց արդեն գիտենք, որ վատ բան է կատարվում, դրա համար ամեն անգամ ասում ենք՝ մի աղբյուրից… Եթե ասում ենք մի աղբյուրից, էդ նշանակում է՝ գողացան մի մասը: Դա փնթի վերաբերմունք է, փնթի»:
Վարչապետի համար նախագահի գնահատականները սթափեցնող են. «Այն բոլոր գնահատականները, որ Դուք տվեցիք, պարո՛ն նախագահ, սթափեցնող են եւ պարտադրում են մեզ բոլորիս՝ էական փոփոխություններ կատարել մեր աշխատանքներում, եւ մենք այդ ամենն անպայման կիրականացնենք»: Գործադիրի ղեկավարը վստահեցրեց, որ նախագահին կներկայացվի նշված խնդիրների լուծման միջոցառումների ժամանակացույց:
Իհարկե, քաղաքական շատ ուժերի հատկապես հուզում է՝ վարչապետը կսթափվի՞ նախագահի գնահատականից, թե նրա հրաժարականի պահանջը նորից կդառնա օրակարգային՝ առաջիկա նախագահական ընտրության գործընթացում:
Արտաքին հարաբերությունների ոլորտը հրատապային հարցեր ունի, եւ ՀՀ նախագահը դրանցից մի քանիսին անդրադարձավ. «Օրակարգային հարցերից մեկը Հունգարիայի կողմից մարդասպան Սաֆարովին Ադրբեջանին արտահանձնելու ցավոտ թեման է: Նախ ակնհայտ է, որ Ադրբեջանի կողմից արդարադատության վիժեցումը չի կարող նշանակել միջազգային իրավունքի եւ արդարության վիժեցում: Հակառակ պարագայում, ակնհայտ է, որ աշխարհը կհայտնվի նմանատիպ մարդասպանությունների անընդհատ կրկնության ու համընդհանուր անարխիայի ճիրաններում: Հենց դա էր պատճառը, որ միջազգային հանրությունը միանշանակորեն ընդգծեց տեղի ունեցածի անթույլատրելիությունը: Դա շատ կարեւոր էր, բայց, այնուամենայնիվ, բավարար չէ»:
Այո, միջազգային հանրության բարոյական զեղումներին հայերը լավ ծանոթ են եւ դրանք եւս երկակի են ու անվստահելի: Ուստի Սերժ Սարգսյանի խոսքում եւս ճշմարիտ կասկածներ կան եւ նա հիշեցնում է. «Հանցագործին ներում շնորհումը, իսկ ըստ էության՝ արդարացումը, հակասում է Եվրոպայի խորհրդի բոլոր հիմնարար սկզբունքներին եւ նպատակներին: Դա մենք չենք ասում, այլ այդ կազմակերպության անխտիր բոլոր ղեկավարները: Ադրբեջանն իր արարքով իրեն դրեց միջազգային քաղաքակիրթ վարքից դուրս: Զգալով միջազգային ճնշումը՝ այդ երկրի ղեկավարն արդեն ավելի հաճախ է սկսել օգտագործել իր փորձված զենքը՝ հրապարակային սուտը: Նրա ասածների կապակցությամբ մեկ անգամ եւս պետք է շեշտեմ, որ Հայաստանում երբե՛ք արտահանձնված դատապարտյալի ներում չի՛ շնորհվել: Այո, հանցագործին հերոսացնող Ադրբեջանն այնպիսի անելանելի վիճակում է հայտնվել, որ ստիպված օրական մի սուտ է հորինում, մի չակերտավոր մեղք գտնում Հայաստանի վրա ու դրանով հանդես գալիս: Խղճուկ ստեր: Ես կասեի ստերի շարք: Շքերթ է, ստերի շքերթ: Սեփական ժողովրդին տեղեկատվական տեւական բլոկադայի մեջ պահող հարեւան երկրի իշխանությունը կարծում է, թե կարելի է մշտապես խաբել մի ողջ ժողովրդի: Ժամանակը ցույց կտա դա հնարավոր է, թե ոչ: Բայց հայտնի ասույթը, համենայնդեպս, հակառակն է պնդում»:
Նախագահը գործուն աշխատանք է ուզում իրավական հատվածից: «Իսկ մենք անցնում ենք անհրաժեշտ աշխատանքների այս ուղղությամբ: Իրավական բլոկի պատասխանատուները, կարծում եմ, արդեն շատ լավ գիտեն իրենց անելիքը: Ես ակնկալում եմ ակտիվ, հետեւողական ջանքեր բոլոր հնարավոր միջազգային ատյաններում: Ակնկալում եմ համակարգված եւ հեռահար աշխատանք: Հաջորդը: Դիվանագետների աշխատանքների ծրագիրը մեզ արդեն պարզ է եւ ընթացքի մեջ է: Միեւնույն ժամանակ, կարծում եմ նաեւ, որ կառավարությունը, արտաքին գործերի նախարարության համակարգմամբ, պետք է մշակի ծառայողական օգտագործման խորհրդատվական փաստաթուղթ, որը կօգնի մեր բոլոր գերատեսչություններին միջազգային ասպարեզում իրենց գործունեությանը զուգահեռ նաեւ աջակցել այս գործընթացին,- ասել է հանրապետության ղեկավարն ու հավելել,- մենք շատ բան ունենք անելու այս ուղղությամբ եւ չենք հապաղելու. ստորությունը եւ սուտը չեն անցնելու»:
Մեկ այլ մտահոգիչ թեմա է սիրիահայության ներկա խնդիրը, որն ըստ նախագահի, մեր դիվանագիտական ջանքերի կիզակետում է. «Սիրիայի հայության համար, իրոք, փորձության պահ է: Այս վիճակը մեր բաց վերքն է եւ մեր ամենօրյա թիվ մեկ մտահոգությունը: Սիրիայի ժողովուրդը հայերիս համար ամենածանր պահին գրկաբաց ընդունեց ցեղասպանությունից մազապուրծ եղածներին եւ իր ունեցածը կիսեց մեզ հետ: Մենք ապրում ենք կողք կողքի եւ միասին երկար ճանապարհ ենք անցել: Սիրիայի ցավը մեր ցավն է: Մերձավոր Արեւելքում եւ արաբական պետություններում տեղի ունեցողը մեր պետության անվտանգության խնդրի հետ ուղիղ փոխշաղկապում ունի: Մենք շատ ենք ցանկանում, որ ստեղծված իրավիճակը հանդարտվի, եւ այլեւս մարդիկ չզոհվեն մեր հարեւան ու բարեկամ Սիրիայում… Մեծապես կարեւորում եմ առավելագույնս դյուրացված ձեւով մեր հայրենակիցներին մուտքի արտոնագրերի տրամադրումը: Այդ ուղղությամբ մենք ձեռնարկեցինք անհրաժեշտ հրատապ քայլեր իրավական դաշտում եւ պետք է հետամուտ լինենք այդ հեշտացված ընթացակարգերի հարթ կիրառմանը… Եթե նույնիսկ մեր հնարավորությունները չհերիքեն բոլորին ձեռք մեկնելու, մեր ջերմությունն ու սրտացավությունը պետք է տեղ հասնեն եւ նեցուկ դառնան նրանց»,- շեշտել է երկրի ղեկավարը:
Անշուշտ, էլի հարցեր կան ինչպես ներքին, այնպես էլ արտաքին ոլորտներում, դրանք վստահաբար դեռ կարծարծվեն առաջիկա ընտրություններում, սական էականն այն է լինելու, թե մինչեւ նոր հարցերի բարձրացումը այս արծարծվածներն ինչ ընթացք կստանան: Եթե մնալու են նույն վիճակում, ապա նոր հարցերի արծարծումն անիմաստ է եւ անվստահության նոր մթնոլորտ է ստեղծելու: Իսկ եթե արդեն իսկ հնչած հարցերի ու խիստ պահանջների մի մասը գոնե որոշակիորեն ի կատար ածվեն, ապա նոր հարցադրումները վստահություն կներշնչեն եւ հաստատ կնպաստեն ներքին կայունությանը, ինչը արտաքին հաջողությունների լավ նախապայման կդառնա:
Արամ Ավետյան
Հ.Գ. – Նախագահի խիստ քննադատությունից հետո, մեր ԿԲ-ի գնահատականների համաձայն, ներքին տնտեսությունում արձանագրվել է 5,4-5,7% տնտեսական աճ, ու նշվել է, որ ինչպեսեւ նախորդ տարի, դա պայմանավորվել է արդյունաբերության, գյուղատնտեսության եւ ծառայությունների ճյուղերի աճով: Ըստ ԿԲ-ի, կիսամյակի ընթացքում արդյունաբերության ճյուղի ավելացված արժեքի աճը գնահատվել է շատ բարձր՝ շուրջ 12%՝ չնայած մետաղների միջազգային գների որոշակի անկմանը:
Աճը հիմնականում բացատրվում է այն փաստով, որ հանքարդյունաբերության ճյուղը, լինելով բարձր շահութաբեր, մետաղների միջազգային գների նվազումից մեծ ազդեցություն չի կրել, իսկ վերամշակող արդյունաբերության աճն ապահովվել է համաշխարհային տնտեսության որոշակի վերականգնման ներքո արտաքին եւ ներքին պահանջարկի ակտիվացման արդյունքում: Առավել մեծ նպաստում են ունեցել մետաղական հանքաքարի արդյունահանման, սննդամթերքի, ծխախոտի եւ էլեկտրաէներգիայի ենթաճյուղերը:
Շարունակենք ԿԲ մեկնաբանությունը. 2011թ. գյուղատնտեսության ճյուղում արձանագրված բարձր աճը շարունակվել է նաեւ 2012թ. առաջին կիսամյակում՝ հիմնականում պայմանավորված բարենպաստ եղանակային պայմաններով եւ ոլորտի բարելավմանն ուղղված՝ կառավարության ձեռնարկած միջոցառումներով: Առաջին եռամսյակի ընթացքում արձանագրվել է գյուղատնտեսության 1,8% աճ, իսկ կիսամյակի համար գնահատվել է շուրջ 9,5% աճ: Շինարարության ճյուղում թեեւ առաջին եռամսյակի ընթացքում արձանագրվել է 0,6% անկում, սակայն կիսամյակի գնահատականը կազմում է 2,6% աճ: Գնահատվող աճի հիմքում առաջին եռամսյակում բնակչության միջոցների հաշվին իրականացվող շինարարության ծավալների աճն է, ինչպես նաեւ ՀԲ կողմից ստացված գյուղատնտեսական ենթակառուցվածքների շինարարությանն ուղղված վարկը: Ծառայությունների ոլորտի աճը 2012թ. առաջին եռամսյակում կազմել է 4,1%՝ պայմանավորված հիմնականում մեծածախ առեւտրի ծավալների աճով: Կիսամյակի գնահատականը 5,0% է, ինչը, ըստ էության, վկայում է մասնավոր պահանջարկի եւ բնակչության եկամուտների վերականգնման մասին:
Ուշադիր լինենք. երկրի ղեկավարի դժգոհությունն այն ոլորտներից է, որոնց հաշվին ԿԲ-ն տնտեսական աճ է նկարում: Բայց արի ու տես, որ այդ աճը հետաճ է ժողովրդի համար. ապրուստը թանկանում է, կյանքը՝ դժվարանում: Իսկ նրանց համար, ովքեր մի քանի սերունդ այլեւս փողի կարիք չեն ունենա, հանկարծ ու ապրելու պայմանները լավանում են ու այնքան, որ սրանք ստիպված օտարերկրացիների են պարբերաբար բերում Հայաստան, կերուխում կազմակերպում, որպեսզի սրանք էլ գովեն հայկական արդյունաբերության ու գյուղատնտեսության զարգացումը:
Հարուստները հարստանում են, աղքատները՝ աղքատանում… դրա համար էլ մարդիկ թքած ունեն այսօրինակ ծիծաղաշարժ աճային տեմպերի վրա:
Դրա համար էլ երկրում աճեր սարքողների նկատմամբ ատելությունը աճում է ոչ թե 5,4-5,7%-ով այլ՝ 50,4-50,7%-ով:
«Լուսանցք» թիվ 29 (250), 2012թ.
Կարդացեք «Լուսանցք»-ի PDF տարբերակները www.hayary.org -ի «Մամուլ» բաժնում www.pressinfo.am -ի «Բեռնում» բաժնում



