Մասոնությունը որպես գաղտնի կազմակերպություն

Մասոնությունը որպես գաղտնի կազմակերպություն –

աշխարհի գաղտնի կառավարության ներազդող կցորդ լծակ


Պատառիկ հայկական ազատ-որմնադրական (մասոնական) պատմությունից

Հիշեցնենք, որ ապրիլի 24-ին Երեւան էին եկել Ֆրանսիայի «Մեծ Արեւելք» մասոնական օթյակի ներկայացուցիչները: Ինչպես եւ խոստացել էինք մեր թերթի նախորդ համարում,

սույն հոդվածում մասնակիորեն կանդրադառնանք եւ’ հայկական, եւ’ համաշխարհային մասոնությանը:

Հայկական մասոնության հիմքերը գալիս են դեռ … 1860թ.-ից, երբ հատկապես Պոլսի եւ Զմյուռնիայի հայերը սկսել են հետաքրքրվել մասոնական սկզբունքներով: Թուրքիայի ոչ մի ազգային փոքրամասնություն, բացի հույներից, հետամուտ չէր լինում իր մայրենի լեզվով օթյակ հիմնելու գործին: Զմյուռնիայի հայությունը այդ թվերին մշակութային ու կրթական վերածնունդ էր ապրում, ուներ վաճառական մեծ կապեր՝ Փոքր Ասիայի եւ Եվրոպայի հետ, որն էլ պատճառ դարձավ զուտ հայկական մասոնական օթյակներ հիմնելու…

«Այս ծրագիրը գործադրելու համար, հայերը դիմեցին Զմյուռնիայում հաստատված «Հոմերոս» թիվ 806 անգլիախոս Ազատ-Որմնադրական Օթյակի գերհարգելի վարպետին, որ օգնի իրենց ծրագրի գործադրությանը: Վերոհիշյալ օթյակը, Անգլիայի Մեծ Օթյակի արտոնությամբ, 1860թ. հունվարի 25-ից կանոնավորապես սկսեց աշխատել Զմյուռնիայի մեջ…»: Այս անգլիական օթյակի առաջին տարվա պաշտոնատարների ցուցակում հանդիպում ենք. «Եղբոր մը՝ Սերովբէ Ազնաւուրի, որ Մեծ Վերահսկողի աթոռը գրաւած է նոյն օթեակի մեջ: Սերովբէ Ազնաւուրը Պոլսոյ մեջ, Ազատ Որմնադիր եւ «Օտ Ֆելլօ» Եղբայրակցության ներկայացուցիչ, մեծ դեր ունեցած է Պոլսոյ «Սեր» Ազատ-Որմնադրական Օթեակի հիմնարկութեան մեջ…»:

Առաջ անցնելով նշենք, որ այսօր կրկին ՀՀ-ում՝ Երեւանում, վերագործարկվել է «Սեր» մասոնական օթյակը, կարծում ենք՝ 1866թ. մայիսի 7-ին ստեղծված պոլսահայ առաջին օթյակի գործը շարունակելու համար… Այս օթյակի անդամ են բազմաթիվ հայեր (հատկապես՝ սփյուռքահայեր) եւ այլազգի մասոններ: Հայաստանի Մեծ Օթյակի ստեղծման հովանավորներն են Ռուսաստանի, ԱՄՆ-ի եւ Ֆրանսիայի մասոնական օթյակները: Այսպիսով, Արեւելքում որոշակի իրավունքներ փոխանցվել են «Սեր» օթյակին…

Ինչեւէ, վերադառնանք անցյալ. «Առաջին հայ Ազատ-Որմնադրական Օթեակի հիմնարկութւունը կը պարտինք Զմիւռնիոյ Հայոց, որոնք Անգլիոյ Մեծ Օթեակին արտօնութեամբ հիմնեցին «Մեծն Տիգրան» թիվ 1014 հայախօս Օթեակը: «Հոմերոս» թիվ 806 Օթեակին կարեւոր անդամները հիմնադիրները եղան «Մեծն Տիգրան» թիվ 1014 Օթեակին՝ բարոյապես օգտակար ըլլալու Հայ տարրին: Հայ Օթեակին բացման արարողութիւնը մեծ շուքով կատարւած է Յունիս 5, 1864-ի երեկոյին…»:

Այստեղ դադարեցնելով հայկական մասոնության մասին մեջբերումը, նշենք, որ կազմակերպված մասոնությունը շուրջ 300 տարվա պատմություն ունի եւ այն սկսվում է 1717թ.-ի հունիսի 24-ից, երբ 4 հին օթյակներից («եղբայրական որմնադիրների») «Խնձորենու տակ» պանդոկում կազմավորվեց Անգլիայի Մեծ Օթեակը…

Վերնախավում մասոններն են

Բացի մտավորականներից, մշակույթի, գիտության ու այլ ոլորտների գործիչներից, մեծահարուստներից… մասոններ են եղել ԱՄՆ-ի նախագահների մեծ մասը՝ Վաշինգտոնը, Ջեքսոնը, Ջոնսոնը, Ռուզվելտը, Հարդինգը, Տրումենը եւ այլք, այդ երկրի նահանգապետերի, Սենատի ու Կոնգրեսի անդամների մեծամասնությունը նույնպես մասոններ են՝ հիմնականում 32 եւ 33 աստիճանների: ԱՄՆ-ի Անկախության Հրովարտակի 55 ստորագրողներից 40-45-ը մասոններ էին..

Ֆրանսիայում Նապոլեոնը շատ ջանքեր թափեց.«որպեսզի ղեկավարի թե՛ եկեղեցին եւ թե՛ Մասոնական Օթյակները: 1805թ.-ին, նա իր եղբայր Ժոզեֆին նշանակեց «Գրանդ Օրիենթ»-ի Մեծ Վարպետ»: Իսկ 1914թ. փորձ արվեց Ֆրանսիայում փակել մասոնական օթյակները, սակայն, դա ամբողջապես չիրականացավ, եւ առ այսօր մասոնական վտանգը նկատելիորեն գոյություն ունի… Իսկ «Մեծ Արեւելք» օթյակի վերջերս կատարած այցը Հայաստան հավաստում է, որ սրանք վերակազմավորվելու խնդիր են լուծում…

Հիտլերը 3-րդ Ռայխում որոշակի առնչություններ ունենալով մասոնականների հետ՝ այնուհետեւ անխնա ոչնչացրեց նրանց, բայց հետպատերազմյան շրջանում ամերիկյան զինվորականները նեցուկ եղան գերմանական մասոնության վերակազմավորմանը… Նա նաեւ այլ ազգանուն ուներ, որը խստիվ թաքցնում էր՝ Շիկլգրուբեր (իրենց ազգանունները թաքցրել էին նաեւ Հիմմլերը՝ Գետտինգեր եւ այլք):

Մուսոլինին Հռոմում որոշ մասոնների մասնակից դարձնելով իր պետականության կազմավորմանը՝ հետո խստիվ արգելեց բոլոր օթյակների գոյությունը…

Ջհուդա-մասոնների նկատմամբ ավելի խիստ քաղաքականություն էր իրականացնում հատկապես Ստալինը՝ խառնածին ԽՍՀՄ-ում: Սակայն, շրջապատված դավադիր ցանցով, նա այդպես էլ չկարողացավ իսպառ «խեղդամահ» անել այդ չարիքը՝ հաճախ «թացի հետ խառնելով նաեւ չորը»… ԽՍՀՄ կազմավորման առաջին իսկ օրից, ինչպես ԱՄՆ-ի հռչակման պարագայում, կառավարման բոլոր առաջնային-կարեւոր լծակներին տիրել են «կարմիր» ջհուդա-մասոնականները կամ սիոնիստները: 1917-1921թթ. տվյալներով ջհուդա-մասոններ էին 22 Ժողկոմիսարներից 17-ը՝ Լենինի (Ուլյանով, մոր աղջկական ազգանունը՝ Բլանկ) գլխավորությամբ, Զինկոմիսարիատի 43 անդամներից՝ 35-ը, ՆԳ կոմիսարիատի 62 անդամներից՝ 43-ը, ԱԳ կոմիսարիատի 16 անդամներից՝ 13-ը, Ֆինանսների կոմիսարիատի 29 անդամներից՝ 24-ը, Արդարադատության կոմիսարիատի 19 անդամներից՝ 18-ը, Ժողլուսավորության կոմիսարիատի 53 անդամներից՝ 42-ը, Սոցիալիստական Գիտությունների Ակադեմիայի անդամ-պրոֆեսորների 35 անդամներից՝ 25-ը, իսկ Մոսկվայի պրոլետարիատի գրականության բյուրոյի բոլոր 9 անդամները: Այլ ոլորտների մասին տվյալները շարունակելու դեպքում ոչ մի էական փոփոխություն չի լինի…

Այսպես եղել է նաեւ հետագայում (Նադեժդա Կրուպսկայա-Ֆիշբերգ, Էդմունդ Ձերժինսկի-Ռուֆիմ, Գրիգորի Զինովեւ-Ռադոմիսլսկի, Լեւ Կամենեւ-Ռոզենֆելդ, Լեւ Տրոցկի-Բրոնշտեյն, Բերիա-Բերման, Հենրիխ Յագոդա-Յեհուդա, Յակով Սվերդլով-Յանկել, Յուրի Անդրոպով-Էրենշտեյն-Լիբերման, Անդրեյ Գրոմիկո-Կաց Իսահակ, Միխայիլ Սուսլով-Զյուս, Դմիտրի Ուստինով-Ուլբրիխտ, Նիկիտա Խրուշչեւ-Պերլմուտտեր, Լեոնիդ Բրեժնեւ-Գանոպոլսկի, Միխայիլ Գորբաչով-Գայդեր, Ալեքսանդր Սոլժենիցին-Սոլժենիցեր, Անդրեյ Սախարով-Սաֆրիանո, Բորիս Ելցին-Էլցին…):

Այսօր էլ ջհուդա-մասոնական են ՌԴ վերնախավի մեծ մասը (Անատոլի Սոբչակ-Ֆինկելշտեյն, Բորիս Բերեզովսկի-Գլուդման, Վլադիմիր Գուսինսկի-Գուսման, Միխայիլ Խոդորկովսկի-Խովերտ, Վլադիմիր Ժիրինովսկի-Էդելշտեյն, Սերգեյ Կիրիենկո-Իսրաիտել, Բորիս Նեմցով-Նեյման, Անդրեյ Կոզիրեւ-Ֆրիդման, Յուրի Լուժկով-Կաց, Եվգենի Պրիմակով-Կիրշբլատ, Ալլա Պուգաչովա-Պեվզներ, Վիկտոր Չեռնոմիրդին-Շլեեր, Անատոլի Չուբայս-Սագալ, Վլադիմիր Պուտին-Շալոմով…): Նման կերպ անվանափոխվել են նաեւ Կարլ Մարքսը-Մորդախեյ Լեւի, ԱՄՆ նախկին նախագահ Ֆրանկլին Ռուզվելտը-Ռոզենվելդ, ԱՄՆ նախկին պետքարտուղար Մադլեն Օլբրայթը-Կերբել, Ուկրաինայի նախկին նախագահ Լեոնիդ Կուչման-Կուչման Լեյբա Դավիդովիչ եւ այլք….

Ի՞նչ է կատարվում մե’ր երկրում

…2002թ. օգոստոսին արդեն հայկական ԶԼՄ-ներում սպրդեց, որ «Երեւանում հաստատվելու փորձեր է անում մասոնների Վաշինգտոնի օթյակը»: Է՛լ ավելի ուշագրավ էր հետեւյալ անդրադարձը՝ «Կանոնիկ մասոնները Հայաստանում» վերնագրով« որը սկսվում է հետեւյալ արձանագրմամբ. «Շուրջ մեկ տարի է« ինչ մասոնները փորձում են օրինականության շղարշ հաղորդել Հայաստանում ծավալած գործունեությանը»: Մասնավորապես նկատի էր առնված այն« որ ձեւավորվել եւ ՀՀ արդարադատության նախարարությունում որպես հասարակական կազմակերպություն 05.03.2002թ. գրանցվել է «Ազատ եւ ընդունված քարտաշներ» անվամբ կազմակերպությունը« որը 2002թ. հունիսի 10-ին վերանվանվել է «Ազատ եւ ընդունված քարտաշների գերագույն օթյակ հայոց»-ի: Որպես համանախագահներ հանդես են եկել Վալտեր Արամյանը եւ Հայաստանում հատուկ կացության անձնագիր ունեցող ԱՄՆ քաղաքացի Քրիստափոր (Քրիստոֆեր) Սահակյանը:

Մամուլում նշվեց նաեւ, որ Վաշինգտոնի օթյակը ներկայացնող մի քանի տասնյակ մասոններ հուլիսի 30-ին հավաքվել ու ինչ-ինչ հարցեր են քննարկել «Արմենիա» հյուրանոցում: Այդ հավաքին ներկա են եղել նաեւ ԱՄՆ պետդեպարտամենտի եւ Հայաստանում ԱՄՆ դեսպանատան ներկայացուցիչները: Այնուհետեւ նշված հյուրանոցում կազմակերպվել է խնջույք« որը բազմամարդ է եղել« եւ որին« ըստ նույն աղբյուրի հունվարի 17-ի հրապարակման« մասնակցել են նաեւ «բավական բարձրաստիճան պաշտոնյաներ« նրանց թվում՝ Երեւանի փոխքաղաքապետ Վարդան Վարդապետյանը»:

Վերոհիշյալ հրապարակումներից առաջինի տեղեկացմամբ« «Վաշինգտոնի օթյակն արդեն վաղուց հեռացել է դասական մասոնականությունից եւ« ըստ մասնագետների« իր հերթին բաժանված է երկու մասի. մի խումբը ենթարկվում է ԱՄՆ հատուկ ծառայություններին« մյուսը ներկայացնում է խոշոր կապիտալիստների շահերը՝ այս կամ այն տնտեսական հարցի կարգավորման համար լոբբիստական աշխատանքներ ծավալելով»: Սակայն, միշտ պետք է հիշել« որ մասոնական բրգաձեւ կառույցը կուռ է եւ միասնական« հետեւաբար աղբյուրի հաղորդած տեղեկատվության վերը մեջբերված հատվածի ճշգրտությանը չենք կարող չկասկածել: Վաշինգտոնի օթյակի անդամներն իրենց համարում են կանոնիկ մասոնության հետեւորդներ: Նկատի ունենանք նաեւ« որ հատուկ ծառայություններն են ենթարկվում մասոնությանը« եւ ոչ թե՝ հակառակը: «Արմենիա» հյուրանոցում մասոնները հավաքվել եւ ինչ-ինչ հարցեր են քննարկել նաեւ 2002թ. հոկտեմբերին« ընդ որում՝ 3 օր շարունակ (այս տարվա ապրիլի 24-ին էլ մասոնները «Արմենիա»-ում ասուլիս տվեցին):

Անշուշտ« իրավացի է այն դիտարկումը« որ Հայաստանում վերոհիշյալ կազմակերպության գրանցումը բոլորովին էլ չի նշանակում« թե« ասենք« Ֆրանսիայի «Մեծ Արեւելք» օթյակին անդամակցող հայ պաշտոնյան կամ ՀՀ քաղաքացին այսուհետ կանդամակցի մեր երկրում գրանցված օթյակին եւ գործունեություն կծավալի վերջինիս շրջանակներում: Ավելին. հնարավոր է« որ հիշյալ օթյակի անդամներն ընդհանրապես տեղեկացված չլինեն« թե ՀՀ ներկայիս պաշտոնյաներից« քաղաքական գործիչներից «ովքեր են մասոններ եւ որ օթյակին են անդամակցում»:

Ըստ որոշ տեղեկությունների« Հայաստանում գրանցված վերոհիշյալ օթյակը ժողով էր հրավիրելու 2003թ. գարնանը: Մեզ հայտնի չէ՝ կայացա՞վ այդ ժողովը« թե՞ ոչ« սակայն« ըստ մեր մամուլի արձագանքների՝ հուլիսի 8-ին եւ 9-ին մասոնների հավաք է կայացել «Արմենիա-2» հյուրանոցային համալիրում: Հավաքը փակ է եղել« եւ որեւէ մանրամասնություն չի հաջողվել պարզել:

Նախնական տեղեկություններից ելնելով՝ կարելի է ասել« որ վերոհիշյալ օթյակի անդամները մասոնական բրգաձեւ կառույցում բարձր աստիճանների տեր չեն: Օթյակի ստեղծումը արտաքուստ պատճառաբանվում է այն հանգամանքով« թե ՀՀ-ում առկա է «ամբողջ աշխարհով սփռված ազատ քարտաշների կազմակերպության մասին ճշգրիտ տեղեկատվության պակաս»« հետեւաբար հարկ է հայ հասարակությանը ծանոթացնել «ինչպես հայ« այնպես էլ օտարերկրյա ազատ քարտաշների պատմական եւ փիլիսոփայական ժառանգությանը եւ դրանով զարգացնել անձի հոգեւոր ներուժը« հասնել մարդկանց բարոյական կատարելության»: Իրականում« սակայն« կազմակերպությունը յուրովի է ընկալում այդ ամենը եւ, կարծում ենք« ունի այլ նպատակներ: Առավել եւս, որ կազմակերպության անդամների մեծ մասը Հայաստանում չէ« ընդհանրապես, այստեղ չի բնակվում: Հետեւաբար, ի՞նչ անհրաժեշտություն է եղել այստեղ նշված օթյակն ստեղծելու: Մենք ունենք մի անվանացուցակ« որը մեզ փոխանցողի հավաստիացմամբ« ներկայացնում է Հայաստանում գրանցված օթյակի անդամներին (այն ամբողջական է, թե՝ ոչ, դեռեւս ճշտված չէ, հնարավոր են նաեւ վրիպակներ – «Լուսանցք»):

Ինչպես նշեցինք, մասոնական բրգաձեւ կառույցը կուռ է եւ միասնական: Այս առումով կասկածելի է թերթերից մեկի այն հրապարակումը« թե «Վաշինգտոնի օթյակն արդեն վաղուց հեռացել է դասական մասոնականությունից եւ« ըստ մասնագետների« իր հերթին բաժանված է երկու մասի»:

Որ« այսպես կոչված« Վաշինգտոնի օթյակի եւ« ասենք« Ֆրանսիայի «Մեծ Արեւելք» օթյակի միջեւ հակասություն չկա« պատահաբար հայտնաբերեցինք նաեւ մասոնների համացանցային (ինտերնետային) էջերից մեկում: Ծանոթանալով այդ ռուսերեն կայքի նորություններին՝ (30 հուլիսի 2002թ. թվագրությամբ) մի ուշագրավ հաղորդագրության հանդիպեցինք: Ըստ այդմ« Ռուսաստանի Մեծ օթյակը, Կոլումբիա (ԱՄՆ) մայրաքաղաքային շրջանի Մեծ օթյակի եւ Ֆրանսիայի Ազգային Մեծ օթյակի հետ համատեղ, Երեւանում կանոնավոր հիմնադրել են Հայաստանի Մեծ օթյակը: Միաժամանակ պատշաճորեն իրականացվել է Հայաստանի Մեծ օթյակի հանդիսավոր արարողության« այսպես կոչված« «ինստալացիան»« Հայաստանի Մեծ օթյակի մեծ վարպետ է նշանակված միանգամայն հարգարժան եղբայր Քրիստոֆեր Սահակյանը: Երեք Մեծ օթյակների անունից Հայաստանի Մեծ օթյակը ստացել է համատեղ «պատենտ՝ կանոնավոր աշխատանքներ իրականացնելու համար»: Արարողությանն իրենց մասնակցությունն են բերել ԱՄՆ-ի Կոլումբիա մայրաքաղաքային շրջանի Մեծ օթյակի մեծ վարպետը, Ֆրանսիայի Ազգային Մեծ օթյակի մեծ վարպետը եւ Ռուսաստանի Մեծ օթյակի մեծ վարպետի պարտականությունների կատարողը: Հայաստանի Մեծ օթյակը ճանաչելով որպես կանոնավոր եւ օրինականորեն հիմնադրված Մեծ օթյակ՝ Ռուսաստանի Մեծ օթյակը իր իրավասության տակից Երեւանում հիմնադրված Հայաստանի Մեծ օթյակի իրավասության տակ է փոխանցել «Սեր» (խþոՏՉՖ) հարգարժան օթյակը:

Նկատենք նաեւ« որ մեջբերված տեղեկատվությունը մասոնների կայքում տեղադրվել է հենց այն օրը« երբ մի քանի տասնյակ մասոններ հավաքվել եւ ինչ-ինչ հարցեր են քննարկել «Արմենիա» հյուրանոցում« ապա կազմակերպել խնջույք: Դրան« ինչպես նշեցինք« մասնակցել են ԱՄՆ պետդեպարտամենտի եւ Հայաստանում ԱՄՆ դեսպանատան ներկայացուցիչներ« նաեւ՝ բավականին բարձրաստիճան հայ պաշտոնյաներ, քաղաքական գործիչներ ու մտավորականներ:

Այժմ այսքանով ավարտենք արտասահմանյան երեք օթյակների կողմից Երեւանում 2002թ. հիմնադրված Հայաստանի մեծ օթյակի Ազատ եւ ընդունված քարտաշների գերագույն օթյակ հայոց» հասարակական կազմակերպության) վերաբերյալ մեր անդրադարձը: Միայն հավելենք« որ ստացած տեղեկությունների համաձայն« ՀՀ արդարադատության նախարարությունում նշված կազմակերպության գրանցումը, թե վերանվանումն արագացնելու համար անձամբ միջնորդել է շատ ազդեցիկ մի անձնավորություն՝ ՀՀ նախկին վարչապետներից մեկը, որ այսօր ՀՀ-ում գործող կուսակցություններից մեկի ղեկավարն է:

.Ինչպես վերը նշեցինք, վերջերս ՀՀ էին ժամանել (իբր ապրիլի 24-ի՝ կապակցությամբ) Ֆրանսիայի «Մեծ Արեւելք» օթյակի անդամները, ովքեր բաց ասուլիս տվեցին, բայց փակ էլ մնացին հանրության համար, թե ինչ անդամներ ունեն Հայաստանում: Սա ֆրանկո-եվրոպական եւ անգլո-(սաքսոնական)ամերիկյան մասոնական օթյակների հերթական խաղ մրցակցությունն է Հայաստանում եւ մենք պիտի ամենայն լրջությամբ վերաբերվենք այս թատրոնին: Մի քաղաքական գործիչ վերջերս «Լուսանցք»-ին տված իր հարցազրությցում կոչ է արել արտաքին թշնամիներ չփնտրել, այդ թվում՝ մոսոնների մեջ, բացատրելով, թե իբր մեր մեջ է թշնամին, եւ արտաքին մեղավորներ գտնելու կարիք չկա: Զարմանալի է, որ նման գործիչը հրապարակայնորեն նման կոչով է հանդես գալիս: Բոլորս էլ գիտենք ներքին թշնամու, Նժդեհի բնորոշմամբ «ազգային տականքի» կործանարար դերի մասին, սակայն չնկատել, որ այդ ներքին տականքն ապավինում ու գոյատեւում է իր արտաքին «պապաների» կարողությունների հաշվին, եւ դրանով է զորանում մեզանում, մեղմ ասած՝ միամտություն է կամ էլ մեզ «խաբս» տալու հերթական փորձ…

Ամեն դեպքում մենք վստահ ենք, որ սա հերթական կազմակերպված գրոհն է մեր ազգի վրա եւ սրան պետք է դիմակայել ոչ թե վախենալով կամ «սարսափելով» մասոնության վտանդից, այլ հասկանալով, ճանաչելով հակառակորդին եւ ըստ այդմ էլ համարժեք քայլեր ձեռնարկելով նրա դեմ: Թշնամուն պետք չէ գերագնահատել, բայց եւ չպիտի թերագնահատել:

Իսկ մենք կփերձենք ճանաչել տալ բոլոր թշնամիներին, որը կօգնի համակարգված պայքար մղելու համար:

Աշխարհի գաղտնի իշխանությունը շատ փուլեր է անցել՝ տամպլիերներ, ռոզենկրեյցերներ, իլյումինանտներ, մասոններ, որոնք հետո «համաշխարհային դավադրության» մեջ ստեղծեցին Միջազգային հարաբերությունների խորհուրդը, Բիլդերբերգյան ակումբը, Եռակողմ հանձնաժողովը (Տրիլատերալ), իսկ հիմա խոսք է գնում «300-ի կոմիտե»-ի մասին, որոնց կանդրադառնանք ըստ նպատակահարմարության:


Արամ Ավետյան

Այս գրառումը հրապարակվել է Հ.Ա.Մ., Հոդվածներ խորագրում։ Էջանշեք մշտական հղումը։