Բարբարոս թուրքն անուղղելի է…

2007թ. հունվարի 19-ին Թուրքիայում սպանվեց <<Ակոս>> թերթի գլխավոր խմբագիր` հայազգի Հրանտ Դինքը: Մտավորական հայորդու սպանությունը եւս մեկ անգամ եկավ փաստելու այն մեծ եւ գոնե առայժմս անհերքելի ճշմարտությունը, որ <<թուրքին դարեր են պահանջվել մարդակերից` մարդասպան դառնալու համար, եւ դեռ հազարամյակներ կպահանջվեն, որ նա մարդ դառնա>>: Այս սպանությունը հերթական ապտակն էր նաև ՙհայ-թուրքական բարեկամության ու հաշտեցման՚ քարոզիչներին ու այսպես կոչված հայ-թուրքական (իրականում` ՀՀ-Թուրքիա) սահմանների բացման ջատագովներին, հատկապես` հայազգի:

Մենք բազմիցս հայտարարել ենք, որ ոչ մի տարբերություն չկա ժողովրդավար, ազատական կամ ազգայնական թուրքի միջև, թուրքն իր տեսակով է բարբարոս ու խուժան-խառնամբոխ: Իսկ ահա, որոշ <<ուղեղները սրտներում տեղավորած>> ժողովրդավարներ (իրականում` օտարների ուղեղների ծառաներ) մեզ ծայրահեղականներ են անվանում ու կոչ անում հայ հանրությանը մոռանալ <<պատմական անցյալն ու ապրել ներկայով>>: Ժամանակն ու բարաբարոս թուրքը ապացուցեցին (եւ բազմիցս են ապացուցել…), թե ով է մեզնից իրավացի: Եվ այսօր էլ մենք կրկնում ենք հայ եւ թուրք տեսակները գենետիկորեն անհամատեղելիության մասին… Եթե ոչ աշխարհը, ապա մեր տարածաշրջանը հաստատ նեղ է երկու ազգերի համար, քանզի քոչվոր թուրքը բռնությամբ է ներխուժել մեր ՀԱՅՐԵՆԻՔ եւ բռնազավթել է պատմական Հայաստանի զգալի մասը: Ուստի թուրքն արյամբ պիտի հատուցի, պատժվի ու որպես մարդկության չարորակ ուռուցք ոչնչացվի մեր հայրենի աշխարհից…
Հրանտ Դինքի դավադիր սպանությունը եւս մեկ անգամ ապացուցեց Հայոց Վրեժի անհրաժեշտությունը:
—————————————————————————————-
Հայ Արիական Միաբանության Գերագույն խորհուրդն իր վշտակցությունն է հայտնում համայն հայությանը` Հայ Ազգի նվիրյալ զավակ Հրանտ Դինքի սպանության առիթով: Այս հայորդին իր մահով էլ ծառայեց Հայ Դատի նպատակներին` համախմբելով ինչպես հայությանը, այնպես էլ աշխարհի առաջադեմ մարդկությանը:
—————————————————————————————-

Հ. Գ. – Միաժամանակ մենք մեր վճռական բողոքն ենք հայտնում Ռուսաստանի Դաշնության մայրաքաղաքում հերթական անգամ հայազգի մեր հայրենակցի դաժան սպանության կապակցությամբ: Ամեն նման դեպքում ՌԴ իրավապահները նախապես հարցը տեղափոխում են քրեական հարթություն` դրանով առավել սրելով ազգային բնույթի այս քաղաքական հարցը, որն առաջին հերթին չարիք է հենց Ռուսաստանի համար: Եթե վտանգ է սպառնում հայի կյանքին, ապա մեզ համար կարեւոր չէ` տվյալ երկիրը թշնամական կկոչվի, թե բարեկամական, մենք նույնպես ունենք համբերություն, որը սպառվելու է ի վերջո…

Հայ Արիական Միաբանություն

22.01. 2007թ.

Այս գրառումը հրապարակվել է Հ.Ա.Մ., Հայտարարություններ խորագրում։ Էջանշեք մշտական հղումը։