Պետության հիմքը, որ որոշվում է կրթության որակով – «Վաղարշապատի ներսիսյան վարժարանը» Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցի ավանդույթների շարունակությունն է… Վարժարանը վերականգնելու խնդիր կա դրված…

«Վաղարշապատի ներսիսյան վարժարանը» հիմնադրել ենք 1991թ., այն դժվարին ժամանակներում, երբ ազատագրական պայքար էինք մղում Արցախի ազատագրման համար եւ առաջին ջոկատներն էինք տարել Արցախ՝ Հադրութ: Նոր էր կազմավորվում անկախ մեր հայկական Հանրապետությունը: Մտածեցինք բարձրացնել նաեւ կրթական համակարգի որակը Հայաստանում: Էջմիածնում հիմնադրեցի Ներսիսյան վարժարանը: Այն Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցի ավանդույթների շարունակությունն է:

Բացման արարողությանը ներկա էին Թիֆլիսի Ներսիսյան դպրոցի շրջանավարտներ Ռուբեն Զարյանը, Հովհաննես Մալխասյանը եւ շատ ուրիշներ, ովքեր ուրախությունից լաց էին լինում:

Ներսիսյան վարժարանում մենք ընդգրկեցինք կրթության մասին եղած նորագույն ու լավագույն մեթոդները, որոնք կիրառվում էին աշխարհի լավագույն դպրոցներում՝ հատկապես Ճապոնիայում, Գերմանիայում, Ռուսաստանում եւ այլ երկրներում:

Ընդունում էինք միայն օժտված երեխաներին:

Փոփոխությունները շատ էին: 1991թ. առաջինը ներդրեցինք 10 գնահատականը, որը զարմացրեց բոլորին, բայց տարիներ հետո այն ընդունվեց Հայաստանի բոլոր դպրոցներում: 1994թ. վարժարանոմ ստեղծեցինք հոսքային ուսուցում՝ իններորդ եւ տասներորդ դասարաններում: Հետո դա նույնպես ընդունվեց դպրոցներում:

Անարդար երեւույթ է, երբ աշակերտների մեջ համահարթեցում է կատարվում: Մենք տեսնում ենք, թե ինչպես դասարանի գերազանցիկները երբեմն անուշադրության են մատնվում, որովհետեւ ուսուցիչը դասը բացատրում է միջակների եւ թույլերի համար, որոնք շատ դժվարությամբ են ըմբռնում, հասկանում: Մենք զուգահեռ դասարանները‘4-րդ դասարանից բաժանեցինք երկու մասի՝ ուժեղների եւ թույլերի. ուսուցումը, ուսուցիչներին եւս առանձնացրինք:  Արդյունքը հիանալի էր, գերացանց: Ուրիշ շատ նորամուծություններ էլ արեցինք:

Վարժարանում 1992-93 ուս. տարվանից բազմաթիվ նոր առարկաներ մտցրեցինք, որոնք մինչ այդ չկային դպրոցների ծրագրերում: Կարծում եմ՝ տեղին կլինի թվարկելը. վարժարանում մտցված առարկաներն էին. 1. գիտություն – 1, 2, 3 դասարաններում, 2. շախմատ – 1, 2, 3, 4 դասարաններում, 3. հեքիաթ – 3, 4 դասարաններում, 4. հայկական պար – 3, 4 դասարաններում, 5. վարվեցողություն – 4, 5 դասարաններում, 6. գեղագիտություն – 6-րդ դասարանում, 7. բարոյագիտություն – 6-րդ դասարանում, 8. ճարտասանություն – 6-րդ դասարանում, 9. դիցաբանություն – 8-րդ դասարանում, 10. կրոնագիտություն – 9-րդ դասարանում, 11. հոգեբանություն – 9-10 դասարաններում, 12. փիլիսոփայություն – 10-րդ դասարանում, 13. համաշխարհային գրականություն – 10-րդ դասարանում, 14. տրամաբանություն – 9-րդ դասարանում, 15. արտաերկրային քաղաքակրթություն – 10-րդ դասարանում, 16. թուրքերեն – 5-10 դասարաններում:

Նշված առարկաներից մի քանիսը հիմա արդեն ընդգրկվել են դպրոցներում:

Վարժարանում կային նաեւ բազմաթիվ խմբակներ՝ շախմատի, պարի, լեզվի, գրականության, երգի, հետաքրքրասերի, սպորտի եւ այլն:

Աշակերտներն ամենեւին չէին հոգնում, որովհետեւ դրանք բոլորի համար հետաքրքիր առարկաներ էին եւ դասավանդում էին ժամանակակից մեթոդներով:

Անընդհատ դասալսման էին գալիս կրթության նախարարները, փոխնախարարները՝ հետները բերելով ուսուցիչներ, մասնագետներ:

Վարժարանում պարապող ուսուցիչների մեծ մասը գիտական աստիճաններ ունեցող մասնագետներ էին՝ համալսարանի դասախոսներ, մեթոդիստներ, վաստակավոր ուսուցիչներ, ովքեր… վարժարանը փակվելուց հետո գնացին:

Գրեթե բոլոր շրջանավարտներն, առանց լրացուցիչ պարապմունքների, ընդունվում էին բուհեր:

Մոտ 54 ուսանող ունեինք միայն Երեւանի բժշկական ինստիտուտում, որոնցից 14-ը գերազանցիկներ էին: Մի քանի անգամ բժշկական ինստիտուտի ղեկավարությունը ինձ կանչել է եւ շնորհակալություն հայտնել այդքան լավ, հարուստ գիտելիքներ ունեցող շրջանավարտներ տալու համար:

Վարժարանի հիմնադրմանը եւ հետո էլ անչափ շատ է օգնել Ամենայն Հայոց կաթողիկոս, մեր սիրելի Վազգեն Վեհափառը, որ վարժարանի գերազանցիկներին 1991-1992-1993 թվականներին թոշակ էր տալիս:

Վարժարանում մի քանի անգամ դասալսումների են եկել Մոսկվայից, Թուրքիայից: Մոտ մեկ շաբաթ Անկարայից հեռուստատեսային հաղոդումներ էին տալիս Ներսիսյան վարժարանի մասին:

Բազմաթիվ աշակերտներ ունեինք Իրանից, Ջավախքից եւ այլ երկրներից:

Կարճ ժամանակում վարժարանը մեծ հեղինակություն ձեռք բերեց ոչ միայն մեզ մոտ, այլեւ դրսում:

Եվ այսքանից հետո, բոլորիս համար անսպասելի, առանց պատճառների, վարժարանը քանդեցին, դարձրին հիմնական դպրոց՝ առաջինից մինչեւ իններորդ դասարան: Հավաքվեց ծնողների 500-ից ավելի ստորագրություն: Նրանք կրթության նախարարին բողոքեցին եւ խնդրեցին, որ վարժարանը մնա եւ իրենց երեխաները սովորեն Ներսիսյան Վարժարանում, որովհետեւ նրանք այստեղ կայուն եւ հարուստ գիտելիքներ էին ստանում:

Ոչ ոք ուշադրություն չդարձրեց այդ 500 ստորագրությանը: Անուշադրության մատնվեց այդքան մարդկանց խնդրանքը, բողոքը: Ոչ մի տեղ նման բան չի եղել: Դա եզակի երեւույթ Է:

Կրկին խնդրում ենք բազմաթիվ ծնողների եւ բազում աշակերտների անունից, որ օգնեք, որպեսզի Ներսիսյան վարժարանը վերականգնվի իր նախկին ձեւով:

Վերականգնումից հետո, խնդրում ենք կրթության բնագավառի լավագույն մասնագետներին գալ վարժարան՝ դասալսումների:

Այսօր Հայաստանում կրթական համակարգը աննախադեպ անկում է ապրում, եւ դա բոլորն են տեսնում ու հասկանում:

Պետք է վերականգնենք: Խնդրում ենք Ձեր աջակցությունը վարժարանը վերականգնելու համար, քանզի այն ռազմավարական մեծ նշանակություն ունի մեր երկրի զարգացման, ամրապնդման եւ հզորացման գործում:

Համլետ Նահատակյան. ՀՀ վաստակավոր ուսուցիչ,

Վաղարշապատի Ներսիսյան վարժարանի հիմնադիր-տնօրեն

«Լուսանցք» թիվ 32 (38), 2015թ.

«Լուսանցք»- ի թողարկումները PDF ձեւաչափով կարող եք կարդալ www.hayary.org կայքի «Մամուլ» բաժնում, pressinfo.am պորտալում՝ հայկական եւ արտասահմանյան տպագիր մամուլի առցանց գրադարանում եւ pressa.ru-ում:

Այս գրառումը հրապարակվել է Հոդվածներ խորագրում։ Էջանշեք մշտական հղումը։